Η «εκβιαστική» συναίνεση και η «Ιθάκη»

Το κλισέ των ημερών είναι ότι σήμερα 6 Μαΐου διεξάγονται στην Ελλάδα οι κρισιμότερες εκλογές της μεταπολιτευτικής περιόδου. Πράγματι, έτσι είναι. Ο γράφων όμως διατηρεί σοβαρότατες αμφιβολίες αν αυτοί που θέλουν από αύριο να ασκήσουν εξουσία έχουν καταλάβει όχι απλώς το διακύβευμα των εκλογών αλλά, κυρίως, ότι αυτό ξεπερνά τις επιδιώξεις τους ή την ψευτοεπαναστατική ματαιοδοξία τους.

Η «εκβιαστική» συναίνεση και η «Ιθάκη» | tovima.gr
Το κλισέ των ημερών είναι ότι σήμερα 6 Μαΐου διεξάγονται στην Ελλάδα οι κρισιμότερες εκλογές της μεταπολιτευτικής περιόδου. Πράγματι, έτσι είναι. Ο γράφων όμως διατηρεί σοβαρότατες αμφιβολίες αν αυτοί που θέλουν από αύριο να ασκήσουν εξουσία έχουν καταλάβει όχι απλώς το διακύβευμα των εκλογών αλλά, κυρίως, ότι αυτό ξεπερνά τις επιδιώξεις τους ή την ψευτοεπαναστατική ματαιοδοξία τους.
Η Ελλάδα είναι μικρή χώρα. Και όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Τι σημαίνει αυτό; Οτι όλα τα πολιτικά κόμματα, ειδικά αυτά που ως σήμερα είχαμε συνηθίσει να αποκαλούμε «μεγάλα», κρύβουν πολλούς σκελετούς στο ντουλάπι τους. Δεν είναι δυνατόν ορισμένοι να εμφανίζονται σήμερα ωσάν να έχουν πέσει από τον… Αρη, επιχειρώντας να βγουν από το κάδρο και να μας οδηγήσουν σε νέα κάθαρση.
Το βασικότερο έλλειμμα της πλέον καταθλιπτικής προεκλογικής περιόδου της Μεταπολίτευσης ήταν το χαμηλό επίπεδο διαλόγου και κατάθεσης ουσιαστικών προτάσεων.
Το ΠαΣοΚ, υπό νέα ηγεσία, ανέλαβε το δύσκολο έργο να βρει ισορροπία ανάμεσα στην εικόνα που έχει διαμορφώσει ο λαός για αυτό – ότι οδήγησε τη χώρα στο μνημόνιο, άρα στην καταστροφή. Με τόσες «βαρονίες» στο εσωτερικό του, αναρωτιέται κανείς τι μέλλον έχει.
Η ΝΔ επεδίωξε να πείσει ότι σύρθηκε να ψηφίσει το δεύτερο μνημόνιο για να σώσει την Ελλάδα, αλλά βαθιά μέσα της δεν έχει ακόμη αποφασίσει αν πρέπει να μείνει πιστή σε αυτή τη στροφή ή να… ξαναστρίψει αντιμνημονιακά καβαλώντας το άλογο των ισοδύναμων μέτρων που ουδείς γνωρίζει με ακρίβεια από πού θα προέλθουν.
Από τα υπόλοιπα κόμματα το ενδιαφέρον εστιάζεται σε δύο – δυστυχώς για λόγους που δεν περιποιούν τιμή. Το ένα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου ηγείται ίσως ο πλέον αμετροεπής πολιτικός αρχηγός. Αναρωτιέται κανείς αν ο κ. Αλ. Τσίπρας έχει ωριμάσει από την περίοδο των μαθητικών καταλήψεων της περιόδου Μητσοτάκη ή αν απλώς φαντασιώνεται ότι είναι ο έλληνας Τσάβες, ίσως και Μπολιβάρ! Το δεύτερο είναι η Χρυσή Αυγή, η πιθανή είσοδος της οποίας στο ελληνικό Κοινοβούλιο θα αποδείξει, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι το πολιτικό σύστημα είναι βαθιά άρρωστο.
Προβλέψεις δεν χρειάζονται για το σημερινό αποτέλεσμα. Οι κάλπες θα ορίσουν τις εξελίξεις. Είναι όμως κρίμα ότι ακόμη και την ύστατη ώρα, οι πολιτικοί ταγοί δεν έδειξαν την προθυμία να συνεννοηθούν με το βλέμμα στο μέλλον. Ακόμη και αν το κάνουν, έχουν ήδη στείλει το μήνυμα ότι η συνεργασία θα είναι βραχύβια και, λόγω συνθηκών, εκβιαστική. Αυτό όμως σημαίνει μόνο ένα πράγμα: ότι οι πολιτικές μας ελίτ δεν έχουν όραμα και όρεξη «να φτιάξουν κάτι δικό τους» και ξεπερνώντας το μνημόνιο να οδηγήσουν τη χώρα στην απάνεμη «Ιθάκη» της.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk