Εκδρομή εκτόνωσης ή ψήφος για το αύριο;

Οργισμένοι, αγανακτισμένοι, αμφισβητίες, προβληματισμένοι, φοβισμένοι, ανήσυχοι, αβέβαιοι, σκεπτικιστές, άνεργοι και εργαζόμενοι, λαός και Κολωνάκι, όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά, βρισκόμαστε μπροστά στον καθρέφτη της κάλπης… Σήμερα εμείς αποφασίζουμε για το παρόν και το μέλλον μας, εμείς διαμορφώνουμε, έστω και διά αντιπροσώπων, σε ποια χώρα θέλουμε να ζήσουμε και ποιους θα εμπιστευθούμε να τη διαχειριστούν. Η απόφαση προφανώς δεν είναι εύκολη.

Εκδρομή εκτόνωσης ή ψήφος για το αύριο; | tovima.gr
Φέρνω τον νουν στον Διάκον και εις τον Καραΐσκο
κατενθουσιασμένος τα γένια μου μαδώ
τον Ελληνα εις όλα ανώτερο τον βρίσκω
κι απάνω στην καρέκλα χαρούμενος πηδώ.

Την φίλη μας Ευρώπη με πέντε φασκελώνω
κι απάνω στο τραπέζι τον γρόθο μου κτυπώ…
Γ. Σουρής
Οργισμένοι, αγανακτισμένοι, αμφισβητίες, προβληματισμένοι, φοβισμένοι, ανήσυχοι, αβέβαιοι, σκεπτικιστές, άνεργοι και εργαζόμενοι, λαός και Κολωνάκι, όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά, βρισκόμαστε μπροστά στον καθρέφτη της κάλπης… Σήμερα εμείς αποφασίζουμε για το παρόν και το μέλλον μας, εμείς διαμορφώνουμε, έστω και διά αντιπροσώπων, σε ποια χώρα θέλουμε να ζήσουμε και ποιους θα εμπιστευθούμε να τη διαχειριστούν.

Η απόφαση προφανώς δεν είναι εύκολη. Η εμπιστοσύνη στο πολιτικό προσωπικό είναι στο ναδίρ, η αίσθηση της ταύτισης με ένα κόμμα καταβαραθρωμένη, η επένδυση στο ρουσφέτι και στην κομματοκρατία ανύπαρκτη, οι ηγέτες που κάποτε συνάρπαζαν τα κραυγάζοντα πλήθη τελειωμένοι. Κι όμως πρέπει να επιλέξουμε μέσα από ένα μάλλον πρωτοφανές, για τα ελληνικά δεδομένα, πλήθος κομμάτων, αυτό ή αυτά που θα θεωρήσουμε ως πιο κατάλληλα, ή λιγότερο επικίνδυνα αν θέλετε, για να μας κυβερνήσουν.

Γιατί, ας μη γελιόμαστε, η κάλπη δεν είναι εκδρομή για εκτόνωση. Ούτε τραπέζι χαρτοπαικτικής λέσχης για να τζογάρουμε το μέλλον μας. Είτε μας αρέσει είτε όχι, υπάρχει ένα θεμελιακό δίλημμα: Θα συνεχίσουμε την ευρωπαϊκή μας πορεία, θα προσπαθήσουμε να κατοχυρώσουμε αυτά που κερδίσαμε τα τελευταία 30 χρόνια, ή θα αναλάβουμε το απρόβλεπτο ρίσκο της εξόδου και της απομόνωσης;

Θα επενδύσουμε την οργή μας στα πετρέλαια του Τσάβες, στις υποτιθέμενες αλλά μονίμως αόρατες υποσχέσεις του Πούτιν ή των Κινέζων και μετά θα τρέχουμε και δεν θα προλαβαίνουμε να μαζέψουμε όσα χρήματα έχουμε αφήσει στις τράπεζες;

Θα εκδηλώσουμε την αγανάκτησή μας για τους «κλέφτες», τους «πουλημένους» πολιτικούς και θα βρούμε διέξοδο κατεβαίνοντας τη Δευτέρα στους δρόμους για να απαιτήσουμε αριστερή κυβέρνηση με ολίγο Καμμένο; Ή μήπως θα εναποθέσουμε το μέλλον μας, αφού ωριμάσουμε βέβαια πρώτα, σε έναν σοσιαλιστικό παράδεισο τύπου Κορέας ή Τσεχοσλοβακίας;

Σεβαστές προφανώς όλες οι επιλογές, αυτό άλλωστε είναι και το προσόν της δημοκρατίας. Αρκεί να γνωρίζουμε ότι μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης ουδέν λάθος αναγνωρίζεται… Και ο Θεός, εξ όσων γνωρίζω, όσα και να λέει ο κ. Σαμαράς, δεν έχει προσφερθεί ποτέ ως τώρα για βοήθεια.
Αναμφισβήτητα είναι τεράστιες οι ευθύνες του ΠαΣοΚ και της ΝΔ για τη σημερινή μας κατάσταση. Και προβληματική ακόμη και σήμερα η συμπεριφορά τους. Δίκαιη, αν θέλετε, και η επιθυμία να τους τιμωρήσουμε. Αρκεί να μην τιμωρήσουμε μαζί με αυτούς και τους εαυτούς μας…

Γιατί δυστυχώς η συνταγή του ετερόκλητου αντιμνημονιακού μπλοκ είναι μια παραφορτωμένη δόση λαϊκισμού και δημαγωγίας, που υποτίθεται θέλουμε να καταδικάσουμε. Υπάρχουν βέβαια και κάποιες φωνές που επιμένουν να φωνάζουν ότι πρέπει να αλλάξουμε ριζικά, ότι χωρίς μεταρρυθμίσεις είμαστε καταδικασμένοι. Μόνο που δεν φαίνεται να μας αγγίζουν ιδιαίτερα. Ούτως ή άλλως, αυτές οι εκλογές θα κλείσουν ένα κεφάλαιο της σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας.

Εμείς θα αποφασίσουμε πώς και με ποιους πρωταγωνιστές θα εκφραστεί το πολιτικό μας σύστημα από ‘δώ και πέρα.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk