Ο συγγραφέας ως υποψήφιος

Είναι διαδεδομένη η απορία «μα, πού είναι οι πνευματικοί άνθρωποι;» κάθε φορά που υπάρχει ένταση στον δημόσιο διάλογο. Είναι μια απορία πασπαλισμένη με δυσαρέσκεια, με τη βεβαιότητα ότι οι «πνευματικοί άνθρωποι» κάπου τα πίνουν γαμπρίζοντας. Εξίσου διαδεδομένη είναι η ένσταση άμα τη εμφανίσει ενός πνευματικού ανθρώπου στο μέσο που λειτουργεί ως Αγορά, την τηλεόραση: «μα πού πάει και μπλέκεται; Εκτίθεται…»

Ο συγγραφέας ως υποψήφιος | tovima.gr

Είναι διαδεδομένη η απορία «μα, πού είναι οι πνευματικοί άνθρωποι;» κάθε φορά που υπάρχει ένταση στον δημόσιο διάλογο. Είναι μια απορία πασπαλισμένη με δυσαρέσκεια, με τη βεβαιότητα ότι οι «πνευματικοί άνθρωποι» κάπου τα πίνουν γαμπρίζοντας. Εξίσου διαδεδομένη είναι η ένσταση άμα τη εμφανίσει ενός πνευματικού ανθρώπου στο μέσο που λειτουργεί ως Αγορά, την τηλεόραση: «μα πού πάει και μπλέκεται; Εκτίθεται…» με την πεποίθηση ότι ο πνευματικός άνθρωπος όταν δεν διαβάζει πρέπει να ξεσκονίζει τα βιβλία του.

Αυτά λένε ορισμένοι και για τον Πέτρο Τατσόπουλο, έναν από τους ελάχιστους αναγνωρίσιμους συγγραφείς της χώρας. Ο Τατσόπουλος με το πέρασμα των χρόνων έχει τοποθετηθεί για τα πάντα – σε κάθε θέμα που απασχόλησε την κοινή γνώμη (διαχωρισμό εκκλησίας κράτους, γάμο μεταξύ ατόμων ιδίου φύλου, θεώρηση της ελληνικής Ιστορίας, σχέση με την Ευρώπη, ρόλο του στρατού). Πάντοτε είχε μια προοδευτική τοποθέτηση. Δεν ξαφνιάζει που κατέρχεται στη Β΄Αθήνας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Του πάει και το βουλευτιλίκι και η Αριστερά. Μάλιστα απορούμε γιατί δεν είχε πολιτευτεί τόσα χρόνια.

Ο Πέτρος Τατσόπουλος δεν κόλλησε ποτέ ένσημα σε κόμμα. Σε κάποιο πάνελ ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος τον είχε χαρακτηρίσει «αδέσποτο», ενώ συχνά τον προσκαλούσαν ως «εκπρόσωπο της κοινωνίας» ωσάν οι συνομιλητές του βουλευτές να ζούσαν σε κάποιο προστατευμένο μπαλόνι. Η αλήθεια είναι ότι ο Τατσόπουλος είναι άνθρωπος με ιδιαίτερη διαδρομή, μια διαδρομή που περιέγραψε ανάλαφρα στο 17ο βιβλίο του «Η καλοσύνη των ξένων», το οποίο κυκλοφόρησε λίγο πριν κλείσει τα πενήντα. Εκεί περιγράφει τις εμπειρίες του από ιδρύματα, από ανάδοχες οικογένειες, μιλάει για το ζευγάρι που τον υιοθέτησε και την έρευνά του για να εντοπίσει τους φυσικούς γονείς.

Ο Πέτρος Τατσόπουλος είχε την τύχη (ή την ατυχία) να γίνει διάσημος σε ηλικία 20 ετών, με την κυκλοφορία του πρώτου βιβλίου του από τις εκδόσεις Εστία. Πρόλαβε λοιπόν να καβαλήσει το καλάμι και να ξεπεζέψει έγκαιρα. Αν κάποιος απαιτήσει ένα κάποιο δείγμα συμμετοχής του στα κοινά, θα αναφέραμε τη δράση του στο «συνδικαλιστικό όργανο» των λογοτεχνών, την Εταιρεία Συγγραφέων. Έχει εκλεγεί 4 φορές στο διοικητικό συμβούλιο (τις 3 φορές παραιτήθηκε αλλά δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες). Το ξεκίνημα της οικονομικής κρίσης τον βρήκε αντιπρόεδρο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Εκεί έπρεπε να παρθεί μια απόφαση. Να περικοπούν οι δράσεις ή να απολυθούν υπάλληλοι; Έφυγαν άνθρωποι και ο Τατσόπουλος υπέβαλε την παραίτησή του σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Από κάτι τέτοια, από στιγμές και συμβολισμούς, δηλώνει καθένας σε ποια όχθη στέκεται.

Ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ πολύ συστηματικά διέδωσε την άποψη ότι ο ελληνικός λαός ζει εντελώς άδικα τις συνέπειες της επιπόλαιης διακυβέρνησης. Ενώ μερικές εκατοντάδες χιλιάδες συμμετείχαν στο πάρτι, υπήρξαν εκατομμύρια που ήταν έξω από το φαγοπότι και τώρα όχι μόνο καλούνται να επιμεριστούν τις ευθύνες αλλά φορτώνονται την κρίση συνειδησιακά: «Μας κουνάνε το δάχτυλο και λένε είστε κακοί μαθητές, είστε διεφθαρμένοι, είστε σπάταλοι. Επιχειρούν έναν ισοσκελισμό ευθυνών για να τιμωρηθεί ο κακός λαός με μεγάλη φτώχεια. Αυτό αγγίζει τα όρια του σαδισμού. Δεν φτάνει που καταδικάζεις μία κοινωνία στη φτώχεια, θέλεις να νιώθει και ένοχη».

Ο Πέτρος Τατσόπουλος έχει δυο χαρακτηριστικά όταν μιλάει και όταν γράφει. Δεν τον ενδιαφέρει να στρογγυλεύει ώστε να αρέσει. Δεν θέλει να αρέσει στους πολλούς. Δεν θέλει να αρέσει σε όσους τυλίγουν τη γύμνια τους με την ελληνική σημαία, κοροϊδεύει όσους βλέπουν παντού συνωμοσίες, απεχθάνεται την λογική της ελάχιστης βολής. Επιπλέον έχει το χιούμορ του πνευματικού ανθρώπου, δηλαδή χιούμορ με λεπτές αποχρώσεις. Το συντηρητικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας δεν τον καταλαβαίνει και του επιτίθεται με τρόπο ο οποίος φαίνεται υπερβολικά αστείος στους ανθρώπους του κύκλου του. Οι επιθέσεις και η σαχλή κριτική που δέχεται για σατιρικά σχόλια όπως ο ερωτικός προσανατολισμός του Κολοκοτρώνη απλά αυξάνουν τη δημοτικότητά του σε ανθρώπους που αν μη τι άλλο μοιράζονται την ίδια σκωπτική διάθεση.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk