Ψηφίζουμε για την Ευρώπη και εναντίον της απομόνωσής μας

«Όποιος θέλει να μάθει την τέχνη της ζωής πρέπει να ασκηθεί στην τέχνη της αμφιβολίας» έλεγε χαρακτηριστικά ο Φουκώ! Και έτσι θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε μέσα στην αμφιβολία και τις αντιφάσεις, ειδικά ενόψει των κρίσιμων εκλογών της 6ης Μαΐου (απορρίπτοντας κάθετα τις παρανοϊκές απόλυτες απόψεις που μιλάνε για εθνικούς προδότες, κατοχές και όλα τα άλλα που θυμίζουν άρρωστο εμφυλιοπολεμικό κλίμα). Έτσι θα προσπαθήσω να αποκωδικοποιήσω σύντομα το περιεχόμενο της ψήφου της Κυριακής

Ψηφίζουμε για την Ευρώπη και εναντίον της απομόνωσής μας | tovima.gr

«Όποιος θέλει να μάθει την τέχνη της ζωής πρέπει να ασκηθεί στην τέχνη της αμφιβολίας» έλεγε χαρακτηριστικά ο Φουκώ!

Και έτσι θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε μέσα στην αμφιβολία και τις αντιφάσεις, ειδικά ενόψει των κρίσιμων εκλογών της 6ης Μαΐου (απορρίπτοντας κάθετα τις παρανοϊκές απόλυτες απόψεις που μιλάνε για εθνικούς προδότες, κατοχές και όλα τα άλλα που θυμίζουν άρρωστο εμφυλιοπολεμικό κλίμα).

Έτσι θα προσπαθήσω να αποκωδικοποιήσω σύντομα το περιεχόμενο της ψήφου της Κυριακής.

Λαμβάνοντας, πάντως, υπόψη ότι μέσα στις σημερινές παρακμιακές συνθήκες έχει αποδιαρθρωθεί οριστικά και το οριοθετημένο περιβάλλον πάνω στο στηριζόταν η σταθερότητα των κομματικών οργανισμών (όπου ένα σοσιαλδημοκρατικό ή ένα αριστερό κόμμα εκπροσωπούσε τα ταξικά συμφέροντα των εργαζομένων και ένα δεξιό κόμμα εκπροσωπούσε τα συμφέροντα της ανώτερης τάξης).

Μέσα σε αυτό το αντιφατικό ιστορικό πλαίσιο θα πρέπει με τη ψήφο μας την Κυριακή, να στηρίξουμε καταρχήν απαρέγκλιτα την παραμονή μας στην Ευρώπη!

Όπως αναφέρει, μάλιστα, μια γνωστή ακτιβίστρια, οι Ευρωπαίοι έχουν αποδείξει στη μακραίωνη ιστορία τους ότι είναι ικανοί και για τα καλύτερα επιτεύγματα, αλλά και για τα πιο άθλια.

Έτσι, σήμερα η Ευρωπαϊκή Ήπειρος οδηγείται στην οικονομική της αυτοκτονία, λόγω της απάνθρωπης λιτότητας που επιβάλλεται παντού, υπό την καθοδήγηση της καταστροφικής καγκελαρίου Μέρκελ (Κrugman, Nytimes 15/4/2012).

Εάν, όμως, με την ψήφο μας την Κυριακή περιθωριοποιηθούμε ολέθρια από το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, τότε δεν θα έχουμε στοιχειωδώς τη δυνατότητα να επηρεάζουμε τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς δυνάμεων και να προτείνουμε γρήγορα μαζί με τους Ισπανούς και τους άλλους ένα μεγαλοπρεπές basta (ένα «φθάνει») σε αυτή τη διαλυτική πολιτική της ύφεσης.

Και ας μη ξεχνούμε και ένα άλλο σημαντικό πράγμα: Η Ευρώπη – ως μέγεθος- δεν σημαίνει μόνο απλές οικονομικές διεργασίες. Η Ευρώπη γέννησε το Διαφωτισμό, την κοσμοθεωρητική ουδετερότητα της θρησκείας απέναντι στο κράτος, την «κοινωνία των πολιτών» και τόσα άλλα.

Μια «επαναστατική» έξοδος από αυτή τη μεγάλη καπιταλιστική ‘Ηπειρο και μια συνακόλουθη βαλκανιοποίηση της χώρας μας θα σημαίνει, όχι μόνο την αδυναμία καταβολής –έστω και αυτών των πετσοκομμένων μισθών ή συντάξεων- αλλά και τη ραγδαία απομάκρυνση από μια τέτοια απίστευτη πολιτιστική και θεσμική κληρονομιά. Αυτό θέλουν όσοι μας κάνουν μια τέτοια πολιτική πρόταση, ενόψει των εκλογών της 6ης Μαΐου;

Και ιδίως, όταν κάτι αρχίζει να αλλάζει στην Ευρώπη;

Επομένως, θα πρέπει με τη ψήφο μας να ενισχύσουμε τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα και να απορρίψουμε τις κακές συστάσεις για τυφλή σύγκρουση με τη σημερινή (νεοφιλελεύθερη) ηγετική ελίτ των Βρυξελλών.

Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για το ΣΥΡΙΖΑ (που υποτίθεται ότι αποτελεί τη συνέχεια του μεγάλου θετικού ρεύματος του «δυτικού μαρξισμού», που είχε κυοφορηθεί από τον Γκράμσι, τον Τσερόνι, το Λεωνίδα Κύρκο κλπ).

Με άλλα λόγια, ενώ ανιχνεύει ορθά τη σημερινή κοινωνική κατάσταση (εκτεταμένη φτώχεια, ανεργία κλπ) , εντούτοις προτείνει μια ολέθρια διέξοδο.

Δηλαδή, την αναστολή των πληρωμών με πρωτοβουλία της Ελλάδας, επιλογή που οδηγεί συγκρουσιακά στην έξοδο από την ευρωζώνη.

Και έχει επικριθεί έντονα, γιατί δεν μειώνει το κόστος του δανεισμού, οδηγεί σε τραπεζική απομόνωση της χώρας μας και σε δραματική μείωση των μισθών (Λαπαβίτσας, «Η Ευρωζώνη ανάμεσα στη λιτότητα και την αθέτηση πληρωμών»)!

Βεβαίως με τη ψήφο μας πρέπει να στείλουμε και άλλα ηχηρά μηνύματα.

Έτσι ενδεικτικά, πρέπει να απομονώσουμε τους πολιτικούς εκείνους που εμπλέκονται σε «αξεδιάλυτα» ακόμη σκάνδαλα (Βατοπέδι κλπ), να καταδικάσουμε τους υπουργούς της κυβέρνησης Παπανδρέου, που δεν κτύπησαν τη φοροδιαφυγή (άλλα ακρωτηρίασαν χωρίς αιδώ, όπως έλεγε ο Καβάφης) τους δυστυχισμένους τους συνταξιούχους και να εξοβελίσουμε όλους εκείνους, που ενώ ήταν «παιδιά του κομματικού σωλήνα», αιφνιδίως ίδρυσαν καινούργια κόμματα και ανέμισαν ανέμελα τις σημαίες της ανεξαρτησίας και του εθνικιστικού πατριωτισμού.

Τέλος, συνιστά κατά τη γνώμη μου αρνητικό συμβολισμό το γεγονός, ότι ξαφνικά εν ενεργεία δικαστικοί λειτουργοί μεταπηδούν στον πολιτικό στίβο (ενδυναμώνοντας τις φυσιολογικές επικρίσεις για «στενές» σχέσεις μεταξύ των δύο επίμαχων εξουσιών).

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Με τη ψήφο μας την Κυριακή πρέπει να κρατήσουμε τη χώρα μας μέσα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, ώστε συντονισμένα μαζί με τους Ισπανούς και τους άλλους να ανατρέψουμε την καταστροφική (γερμανική) πολιτική της λιτότητας!

Αλλιώς, αν κτίσουμε γύρω μας ψηλά και περίκλειστα τείχη, τότε θα αρχίσει η περιπέτεια αυτής της χώρας!

Ο κ. Γρηγόρης καλφέλης είναι Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ

kalfelis@law.auth.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk