FoodChain

Σαγκάη, Φεβρουάριος του έτους 1851. Στην προκυμαία, οι οικογένειες οκτώ Κινέζων που έπαιρναν τον δρόμο της ξενιτιάς προσπαθούσαν να τους ζεστάνουν δίνοντάς τους τα τελευταία φιλιά. Οι άνθρωποι αυτοί, στρατολογημένοι από τα βάθη της Κίνας, θα επιβιβάζονταν σε ένα πλοίο που θα τους έβγαζε στο Χονγκ Κονγκ και από εκεί στην Καλκούτα. Στη συνέχεια θα ταξίδευαν ως τις ινδικές φυτείες τσαγιού στις πλαγιές των Ιμαλαΐων.

Σαγκάη, Φεβρουάριος του έτους 1851. Στην προκυμαία, οι οικογένειες οκτώ Κινέζων που έπαιρναν τον δρόμο της ξενιτιάς προσπαθούσαν να τους ζεστάνουν δίνοντάς τους τα τελευταία φιλιά. Οι άνθρωποι αυτοί, στρατολογημένοι από τα βάθη της Κίνας, θα επιβιβάζονταν σε ένα πλοίο που θα τους έβγαζε στο Χονγκ Κονγκ και από εκεί στην Καλκούτα. Στη συνέχεια θα ταξίδευαν ως τις ινδικές φυτείες τσαγιού στις πλαγιές των Ιμαλαΐων. Στο ταξίδι από τη Σαγκάη ως την Καλκούτα τους συνόδευε ο Robert Fortune, ένας άγγλος βοτανολόγος που δικαιολογημένα μπορεί να χαρακτηριστεί ένας από τους πρώτους και τους πιο αποτελεσματικούς βιομηχανικούς κατασκόπους στην παγκόσμια ιστορία. Παρ’ όλο που αναφερόμαστε σε μια εποχή ενάμιση αιώνα πριν, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η αποστολή του Robert Fortune στο εσωτερικό της Κίνας προσπόρισε στην αγγλική αυτοκρατορία ένα αγαθό που ακόμη και σήμερα της φέρνει πλούτο. Ακόμη και τον 19ο αιώνα η Κίνα ήταν μια χώρα κλειστή για τους ξένους ταξιδιώτες, που η διαμονή τους περιοριζόταν αυστηρά μόνο στα λιμάνια της τεράστιας αυτής χώρας. Ενα από τα πιο καλά φυλαγμένα μυστικά της αυτοκρατορίας ήθελαν να είναι και η παραγωγή τσαγιού. Ενα προϊόν που είχε μεγάλη επιτυχία στο βρετανικό κοινό. Και τα μέτριας ως κακής ποιότητας τσάγια που μπορούσε να δώσει η καλλιέργεια του φυτού στη Ινδία δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν το πράσινο και μαύρο από την Κίνα. Ηταν μάλιστα τόσο το σκοτάδι γύρω από το φυτό αυτό ώστε ακόμη και οι ειδικοί, έξω από την Κίνα, πίστευαν τότε ότι το πράσινο και το μαύρο τσάι προέρχονται από διαφορετικά φυτά. Χάρη στα ταξίδια του Robert Fortune, μεταμφιεσμένου σε Κινέζο Μανδαρίνο από τον Οκτώβριο του 1848 ως τον Φεβρουάριο του 1851, όχι μόνο διαλύθηκαν αυτές οι παρανοήσεις αλλά χιλιάδες σπόροι και νεαρά φυτά τσαγιού βγήκαν λαθραία από την Κίνα και στάλθηκαν στην Ινδία για λογαριασμό της «Εταιρείας των Ανατολικών Ινδιών», ενός εμπορικού οργανισμού που συνέβαλε στο να ενισχύονται τα οικονομικά της αγγλικής αυτοκρατορίας χάρη στην ανεύρεση και εισαγωγή κάθε είδους εμπορεύσιμου εξωτικού φυτού από τις χώρες της Απω Ανατολής. Από διακοσμητικά φυτά όπως το χρυσάνθεμο και καρποφόρα όπως το κουμκουάτ ως θεραπευτικά όπως ήταν η κιγχόνη, το δέντρο που η φλούδα του έδινε τελικά το κινίνο, ένα φάρμακο κατά της ελονοσίας.

Σήμερα πια ξέρουμε ότι από το ίδιο φυτό, την Camellia Sinensis, παίρνουμε το λευκό τσάι, το πράσινο, το οolong και το μαύρο. Περασμένα μόνο από τον ατμό και αφημένα να ξεραθούν, τα φύλλα του τσαγιού δίνουν το λευκό τσάι. Για το πράσινο τσάι έπειτα από μια σύντομη έκθεση στον καυτό ήλιο για δυο περίπου ώρες ακολουθεί η θέρμανσή του σε μεγάλα πολύ ρηχά μεταλλικά τηγάνια από όπου τα φύλλα βγαίνουν πλέον αρκετά μαραμένα. Επειτα από αυτή τη φάση ακολουθεί το πέρασμα από κυλίνδρους μπαμπού και οι όποιοι χυμοί έχουν απομείνει βγαίνουν με την πίεση στην επιφάνεια. Στη συνέχεια τα φύλλα, που έχουν πάρει κυλινδρικό σχήμα, θερμαίνονται ξανά και ξηραίνονται. Στην ποικιλία οolong έχουμε και μια σύντομη οξείδωση ενώ για το μαύρο τσάι η οξείδωση αυτή κρατάει πολύ περισσότερο και ακολουθεί θέρμανση για να καταλήξουν τα φύλλα να έχουν πάρει το γνωστό σκούρο χρώμα τους.

Η ποιότητα του τσαγιού καθορίζεται από το ποια φύλλα έχουν κοπεί από το φυτό. Για την πιο καλή ποιότητα πρέπει να χρησιμοποιηθούν μόνο τα δυο φυλλαράκια στο πιο κορυφαίο κλαδί και τίποτε άλλο. Βέβαια ακολουθούν και ποιότητες όπου έχουν μπει και φύλλα πιο χοντρά από πιο κάτω κλαδιά ενώ τα περιτρίμματα, αυτά που μένουν πίσω μετά τις πρώτες επιλογές και θυμίζουν πιο πολύ πριονίδι, μπαίνουν στα σακουλάκια για το τσάι της στιγμής.

Σπόροι, ολόκληρα φυτά, όλα τα εργαλεία και τα μηχανήματα επεξεργασίας αλλά και άνθρωποι ειδικοί στην καλλιέργεια του τσαγιού έγιναν χωρίς να ληφθεί υπόψη κανένα από τα δικαιώματα του κινεζικού κράτους, εισαγωγή στην Ινδία, μια αποικία τότε της αγγλικής αυτοκρατορίας ώστε να αποκαλυφθούν όλα τα μυστικά της παραγωγής του ραγδαία ανερχόμενου στις προτιμήσεις των Ευρωπαίων αφεψήματος.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Science
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk