Πολιτική υποχρέωση άνευ σημασίας

Πολιτική υποχρέωση άνευ σημασίας | tovima.gr

Άραγε, τι ωρίμασε από την πολιτική υποχρέωση των ληξιπρόθεσμων κομμάτων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας τα οποία αφού ασέλγησαν τον κοινωνικό ιστό της χώρας, τώρα ζητάνε ασυλία από την φτώχεια του λαού; Τι ωρίμασε από την πολιτική υποχρέωση αυτών των δύο εφιαλτικών κομμάτων απέναντι στο ακρωατήριο των πολιτών?
Μήπως το παζαρεμένο κοινωνικό συμβόλαιο με τους προκρούστειους τεχνοκράτες της ξεψυχισμένης Ευρώπης από την ασφυκτική λιτότητα για τα δεκανείκια της χρεοκωπίας μας ή η εποχή της κοινωνικής λεηλασίας και της κυριαρχικής ομηρίας; Πως νοήται να συμμορφωθούν αυτές οι πολιτικές παρατάξεις με τους νόμους που δεν τήρησαν, τους κανόνες που δεν τίμησαν, και την κοινωνική ηθική που αγνόησαν, εφ΄όσον ακόμα διακρίνονται από την αυξανόμενη ανικανότητα να δουν το εξαντλημένο μέλλον τους μπροστά στην πρόκληση που παρουσιάζει ο δημόσιος βίος;
Πως νοήται να φταίει ένας ολόκληρος λαός που τόλμησε να ονειρευτεί πάνω από τις τερατώδεις σκέψεις δύο συντηρητικών κομμάτων αλήστου ‘ηθικής’ και ‘τιμιότητας’ τα οποία αφού διέφθειραν το παρελθόν, συνεχίζουν να εκπροσωπούν με την ίδια παθολογική ανεπάρκεια του κύρους και της βούλησης, γιατί ποτέ δεν είχανε αρχές και νέες συνειδήσεις;
Μέσα σε τόση φρίκη και ανέχεια πως είναι δυνατόν ο τραγικός Βενιζέλος και ο άτολμος Σαμαράς να γυρίζουνε στις γειτονιές σαν μετανάστες πωλητές των αδρανών μετάλλων, και να ζητάνε λαική υποστήριξη με ην ευαισθησία μιας αλλης εποχής, όταν ευθύνονται για τις ψυχές που συναρπάζονται από τον διεφθαρμένο θάνατο; Τί να πούνε περισσότερο για την πολιτική τους υποχρέωση όταν ανταποκρίνονται καθηλωμένοι με τ’ απομεινάρια μιας ιδεολογικής ατέλειας δίχως αντανακλαστικά; Γιατί πάντα διακρίνονται από το περίεργο αίσθημα να μη γνωρίζουν τίποτα παραπάνω από αυτό που έχει ήδη προταθεί, όταν απελπισμένοι Έλληνες και Ελληνίδες ψάχνουν το παρών στα εκκλησιαστικά συσσίτια και στους σκουπιδοντενεκέδες;
Ίσως σε βάθος χρόνου προλάβουν να συνειδητοποιήσουν πως η αρετή του θάρρους και της τιμιότητας βασίζεται στη συνεργασία ανιδιοτελών ανθρώπων, οι οποίοι εκπροσωπεύουν κατ’ εικόνα και ομίωσι την συλλογική ιδέα των πολιτών, καθώς και την κληρονομιά της φύσης, με την εγγύηση του σεβασμού και της προσπάθειας προς τους νόμους της πολιτείας.
Η πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, των οποίων οι πράξεις έκαναν την κυρίαρχη τάξη της Ευρώπης να ουρλιάξει για το αίμα της Ελλάδας, δεν αποτελούν πλέον την ηγετική μορφή της εναλλακτικής λύσης, αλλά ούτε και την ποιοτική ιδεολογική εξαίρεση, ώστε να εκφράσουν της εξέλιξη της τίμιας σκέψης. Κάθε άλλο, και τα δύο πελατειακά κόμματα – των οποίων ο αναχρονισμός και η χυδαιότητα ευδοκίμησε νεοναζιστικά στοιχεία περιορισμένης νοηματικής απόδοσης – φέρουν ευθύνη, κι ας τρώνε τα σωθικά τους μέχρι να συγγενέψει η αρχομανία τους.
Ακόμα, όση θλίψη κι όρεξη εκφράζουν μαζί με χειραφετιμένους δημοσιογραφίσκους, γαργαλιστικούς διανοούμενους και διαβλητούς πατριώτες, ποτέ δεν θα τολμήσουν να παλέψουν για το τσακισμένο σώμα της πατρίδας, επειδή υπάρχει ακραία φτώχεια στη σκέψη της φιλοσοφίας τους. Τι γλώσσα μιλούν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία όταν αρνούνται την αλήθεια, παραποιούν την ηθική, κι ύστερα δεσμεύονται για την τύχη της κοινωνικής ανισότητας, αφού τρέφουν άγνοια πως να ταιριάξουν τους θεσμούς σ΄ένα εκπροσωπευτικό σύστημα το οποίο πρέπει να γίνει πρώτα αποδεκτό απ΄τους πολίτες;
Tο πολιτικό επιχείρημα στις έξι Μαιου Ευρώ ή Δραχμή είναι λάθος δίλλημα που προδίδει το μέγεθος της δυσθεώρητης πολιτιστικής μας άγνοιας. Το στοίχημα των εκλογών, θέτει το ερώτημα τι πολιτεία θέλουμε να φτιάξουμε, να παιδαγωγήσουμε και να διδάξουμε, όταν απευθυνόμαστε σε πραγματικούς πολίτες κι όχι σε άλλα πλάσματα. Η συγκρότηση του οργανωμένου και συντονισμένου κράτους, με ιδέες πολύ πιο δραματικές από αυτές που ξέρουμε, θεμελιωμένο στην κατασκευή των νόμων, της συμμετοχής, της εκπροσώπευσης και της πίστης στον πολιτισμο, απαιτεί την αναγέννηση του νέο-ελληνικού διαφωτισμόύ, ώστε να δώσει εγγυημένη απάντηση στον πειρασμό ευρώπη ή βαρβαρότητα.
Στο μεταξύ διάστημα η Ελλάδα καταστρέφεται κι εμείς γινόμαστε ανεκτικοί στην απλοποίηση των πολιτικών αποφάσεων, γιατί μας λείπει το όραμα που εφεύρει τις αρχές. Ποιοί θα πληρώσουν την καταστροφή; Μήπως οι τυρανίσκοι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας που ψάχνουνε διεφθαρμένους χαρακτήρες, τα κόμματα της αριστεράς που δεν συμφιλιώνονται με τις ομοβροντίες τους επειδή διχάστηκαν στα παιδικά τους χρόνια, ή η θυσία των πολιτών που γίνανε αυτόχειρες και καταντήσανε επαίτες άνευ σημασίας; Αναταραχή μας περιβάλλει και φοβάμαι πολύ. Κάτι πρέπει να γίνει. Γιατί δεν υπάρχει πολιτική αρετή;

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk