Εθνικές εκλογές 2012 και πολιτικός διάλογος

Εθνικές εκλογές 2012 και πολιτικός διάλογος | tovima.gr

Τα Ελληνικά κόμματα «διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους» ότι ο λαός πρέπει να μάθει… καθώς οδεύουμε προς τις κάλπες, όμως δεν κάνουν τίποτα γι’ αυτό. Έτσι, εδώ και πολλούς μήνες, ζητούσαν , μετ’ επιτάσεως, εκλογές. Το επιχείρημα τους ήταν και είναι ότι ο λαός δεν γνώριζε … και βέβαια μετά γνώσεως πλέον πρέπει να εκφραστεί με εθνικές εκλογές και να επιλέξει τον κομματικό φορέα που θα τον απαλλάξει από την οικονομική συρρίκνωση και το κοινωνικό τέλμα.

Πως όμως ο λαός θα ενημερωθεί και θα γνωρίσει τι οι πολιτικοί φορείς πρεσβεύουν για την πολυπόθητη «έξοδο» όταν συστηματικά αυτοί κρύβονται πίσω από γενικόλογα συνθήματα τεσσάρων – πέντε λέξεων . Τώρα, περισσότερο από ποτέ, ο λαός θα έπρεπε να ακούει δομημένο, ελεύθερο και ψύχραιμο διάλογο μεταξύ των κομμάτων με τις εναλλακτικές τους προτάσεις. Αντ’ αυτού, ούτε καν έχουν συμφωνήσει αν θα αντιπαραθέσουν δημόσια τα προγράμματά τους, δέκα μέρες πριν τις εκλογές . Και έτσι, παίζουν «κρυφτούλι γύρω από τα debates».

Γιατί, άραγε; Γιατί, φοβάμαι, δεν είχαν ποτέ επεξεργασθεί μια ρεαλιστική πρόταση εξόδου από την κρίση. Απλώς, επί σειρά μηνών επένδυαν στο «θυμικό» του λαού μας, στην σύγχυση, την οικονομική απόγνωση και την αναπόφευκτη οργή του. Όταν όμως ήρθε (με την προεκλογική περίοδο) η ώρα της συζήτησης και της «λογικής» κρύβονται μήπως και κληθούν να απαντήσουν σε συγκεκριμένες ερωτήσεις που θα αποδομήσουν τα ευκαιριακά και τεχνηέντως απλοϊκά συνθήματα τους στα μάτια των ψηφοφόρων. Και να ήθελαν, πιστεύω ότι δεν μπορούν τα κόμματα να αρθρώσουν μια ολοκληρωμένη, ρεαλιστική πρόταση «εξόδου».

Γιατί κάτι τέτοιο χρειάζεται πολύμηνη και συντονισμένη συνεργασία τεχνοκρατών και έμπειρων πολιτικών που θα επεξεργαστούν εναλλακτικά σενάρια με μετρήσιμους οικονομικούς στόχους. Κάτι τέτοιο όμως είναι μακριά από την πρακτική και την κουλτούρα τους. Ακούγεται κατά κόρον η φράση «το πρόβλημα στην ουσία του είναι πολιτικό, άρα χρειάζεται πολιτική λύση».

Αυτή, όμως, είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή, που λείπει από την ελληνική πραγματικότητα, είναι ότι οι πολιτικοί εάν δεν στηριχτούν σε επιστημονικές αναλύσεις (πχ. οικονομετρικά μοντέλα με εναλλακτικά σενάρια) θα καταλήξουν να συζητούν γενικόλογες προτάσεις που είναι άγνωστο αν είναι εφαρμόσιμες. Και αυτό τελικά κατορθώνουν. Λόγια, κούφια λόγια… απέναντι σε εξαιρετικά σύνθετα προβλήματα. Επομένως και debate να γίνουν, οι πολιτικοί μονομάχοι αναπόφευκτα θα καταφύγουν σε γενικότητες , «ρίχνοντας την μπάλα στην εξέδρα».

Και κάτι τελευταίο, για τη περίφημη « ανάπτυξη» που τόσο χρησιμοποιείται απ’ όλους τους πολιτικούς φορείς τελευταία. Η ανάπτυξη δεν είναι ευχή. Είναι μια σύνθετη, πολύχρονη διαδικασία. Βασίζεται, δε, σε επενδύσεις παγίου κεφαλαίου που εκσυγχρονίζουν τις επιχειρήσεις και βελτιώνουν την παραγωγικότητα. Όμως οι επενδυτικές αποφάσεις, με τη σειρά τους, προϋποθέτουν πρωτίστως πολιτική σταθερότητα.

Επομένως, η κυβέρνηση Παπαδήμου (αναδομημένη από τον ίδιο) αντί για «κυβέρνηση ειδικού σκοπού» θα έπρεπε να ήταν «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» μακράς πνοής (βλέπε άρθρο πρώην Πρόεδρου της Δημοκρατίας κ. Κ. Στεφανόπουλου, «Οι εκλογές δεν εξυπηρετούν το συμφέρον της χώρας», 11-12-2011) … αν κάποιοι εννοούν αυτά που ευαγγελίζονται.

Δημήτριος Μ. Μιχαήλ Καθηγητής Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk