Eλληνο-γερμανικές ερωτικές ορμόνες

Η Μαρί είναι υπάλληλος σε γερμανικό βιβλιοπωλείο και ο διευθυντής της εκμεταλλεύεται συστηματικά την εργατικότητα και ευσυνειδησία της. Ο έλληνας σύζυγός της, ο Αδωνις, έχει δικό του ταξιδιωτικό γραφείο και επιδίδεται συστηματικά σε ερωτικές παρασπονδίες με πρόθυμες πελάτισσες. Οταν η Μαρί συλλάβει αναπάντεχα τον Αδωνι στο σπίτι σε ανάρμοστη στάση με μια από τις πρόθυμες πελάτισσες, πληγώνεται αφόρητα και ζητά διαζύγιο. Αλλά και οι δύο έχουν υπολογίσει χωρίς τον πραγματικό ξενοδόχο.

Η Μαρί είναι υπάλληλος σε γερμανικό βιβλιοπωλείο και ο διευθυντής της εκμεταλλεύεται συστηματικά την εργατικότητα και ευσυνειδησία της. Ο έλληνας σύζυγός της, ο Αδωνις, έχει δικό του ταξιδιωτικό γραφείο και επιδίδεται συστηματικά σε ερωτικές παρασπονδίες με πρόθυμες πελάτισσες. Οταν η Μαρί συλλάβει αναπάντεχα τον Αδωνι στο σπίτι σε ανάρμοστη στάση με μια από τις πρόθυμες πελάτισσες, πληγώνεται αφόρητα και ζητά διαζύγιο. Αλλά και οι δύο έχουν υπολογίσει χωρίς τον πραγματικό ξενοδόχο.

Την ημέρα έκδοσης του διαζυγίου, λίγο πριν από το Πάσχα, καταφθάνουν ανυποψίαστοι από το ελληνικό χωριό οι γονείς του συζύγου, ο Οδυσσέας και η Πεπίνα, για να περάσουν τις γιορτές με τα «παιδιά». Εκτός από τα μπαγκάζια τους κουβαλούν μαζί και το αρνάκι που προορίζεται να σφαχθεί για το πασχαλινό τραπέζι. Οι αμέριμνοι γονείς προσγειώνονται σε μια εντελώς ανώμαλη πραγματικότητα και αποφασίζουν να την εξομαλύνουν με τον τρόπο τους.
Γύρω από αυτές τις δραματικές οικογενειακές περιστάσεις εκτυλίσσεται το σπαρταριστό μυθιστόρημα Πατέρες και γιοι, που κυκλοφόρησε πρόσφατα στη Γερμανία. Επειδή μάλιστα στα γερμανικά οι «πατέρες» και η «φέτα» είναι ομόηχα, στον τίτλο προτιμάται χάριν παιδιάς η φέτα! Φέρει την υπογραφή του Χρήστου Γιαννόπουλου, ενός επιτυχημένου στη γερμανική τηλεόραση σεναριογράφου, από αυτούς που οι σειρές τους προσελκύουν εκατομμύρια τηλεθεατών. Γεννήθηκε στην Πάτρα, ήρθε παιδάκι στη Γερμανία και μετά τον θάνατο των γονιών του έμεινε για πάντα εκεί.
Κάτω από τον μανδύα του μυθιστορήματος, το βιβλίο του είναι ένα κεφάτο ευθυμογράφημα για τη συνεύρεση, για την έλξη και την άπωση της ελληνικής και της γερμανικής νοοτροπίας, για την αφρώδη μείξη του απρόβλεπτου και του προβλέψιμου, του άτακτου και του τακτοποιημένου. Αν και είχε ολοκληρωθεί όταν, στις αρχές του 2010, η λαϊκή εφημερίδα «Bild» ξεκίνησε την επιθετική εκστρατεία της με αντικείμενο την ελληνική κρίση, το βιβλίο του Γιαννόπουλου συνιστά και μια μαρτυρία για μια άλλη πραγματικότητα: τη βαθιά συμπάθεια των Γερμανών προς τους Ελληνες.

«Οι Ελληνες ξέρουν από αγάπη»
Ο Οδυσσέας και η Πεπίνα θεωρούν δεδομένη αυτή τη συμπάθεια, όταν με απόλυτη αυτοπεποίθηση εξυφαίνουν τη θετική πλεκτάνη τους για να ενώσουν πάλι «τα παιδιά». Ο Οδυσσέας παριστάνει ότι περνά κρίση ηλικίας και έκρηξη ανδρισμού και αρχίζει να κυνηγά ανερυθρίαστα ξένους ποδόγυρους. Ο Αδωνις τα χάνει κυριολεκτικά με τη συμπεριφορά του πατέρα του. Η Πεπίνα μαθαίνει τα τεκταινόμενα, πληγώνεται και αυτή αγιάτρευτα, εγκαταλείπει τον άστατο Οδυσσέα και ζητά προσωρινό καταφύγιο στο σπίτι της Μαρί. Παριστάνει μάλιστα ότι έχει μπει στη διαδικασία μιας καθυστερημένης χειραφέτησης.
Οπως η Μαρί έχει αναζητήσει σωσίβιο στην τετράγωνη αγκάλη του άψογου πλην πληκτικού Κάσπαρ, έτσι και η Πεπίνα αναζητά υποτίθεται θαλπωρή σε κάποιον Κουρτ. Ολα ψέματα, οι γονείς βάζουν απλά έναν καθρέφτη μπροστά στα μάτια των «παιδιών». Οι προσπάθειες από τη Μαρί και τον Αδωνι να συνεφέρουν τους αλλοπρόσαλλους γονείς ξαναφέρνουν κοντά και τους ίδιους. Η γερμανική αγάπη αναμεμειγμένη με ελληνικόν άλας απελευθερώνει τους ήρωες από τα δεσμά τους.
Ο Κάσπαρ εξοστρακίζεται, η Μαρί υποβάλλει την παραίτησή της στον εκμεταλλευτή διευθυντή, ο Αδωνις ορέγεται ερωτικά τη Μαρί και μόνο τη Μαρί πλέον, ο δε αμνός επιβιώνει αυτού του συνταρακτικού Πάσχα, αφού στις δύσκολες μέρες έχει γίνει το αποκούμπι για τον Αδωνι. Η ορμόνη του έρωτα, η οξυτοκίνη, θα αναλάβει το αίσιο τέλος που επισφραγίζεται με έναν δεύτερο, τρικούβερτο πλέον, γάμο για Αδωνι και Μαρί.
«Οταν διαβάζω αποσπάσματα από το βιβλίο μου σε γερμανικό κοινό», μας είπε ο Χρήστος Γιαννόπουλος, «έρχονται άνθρωποι αυθόρμητα και μου λένε ότι μπορεί οι Ελληνες να μην καταλαβαίνουν γρυ από οικονομία, αλλά ξέρουν τι σημαίνει οικογένεια και αγάπη. Και να μην ξεχνάμε ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στη γερμανική κοινωνία πάλι μεγάλη νοσταλγία για την κλασική οικογένεια». Δεν είναι τυχαίο που ο Γιαννόπουλος έχει αρχίσει κιόλας να ξαναγράφει το βιβλίο σαν σενάριο. Εχει βρει σκηνοθέτη και το «Πατέρες και γιοι» θα γυριστεί ταινία για την τηλεόραση, πιθανόν και για τον κινηματογράφο.
«Πρέπει να διαχωρίζουμε τα πράγματα» επιμένει ο συγγραφέας. «Από τη μια είναι η δημόσια πολιτική συζήτηση, στην οποία βεβαίως και οι Ελληνες εμφανίζονται ως αυτοί που δημιουργούν τεράστια χρέη και προβλήματα στην ευρωζώνη. Από την άλλη, συναντώ ιδιωτικώς συνέχεια ανθρώπους που αγαπούν την Ελλάδα και έχουν μια άλλη άποψη γι’ αυτήν, συμμερίζονται μάλιστα τις δυσκολίες των απλών ανθρώπων στην Ελλάδα λόγω των περικοπών».

Χωρίς χαιρεκακία, με χιούμορ και κατανόηση
Παλαιότερα ήταν πιο δύσκολο να μιλήσει κανείς δημόσια στη Γερμανία για τους μετανάστες και τη συνάντηση διαφορετικών νοοτροπιών χωρίς να εγκλωβιστεί σε στερεότυπα και κυρίως στα αυστηρά περιχαρακωμένα όρια ενός προβλήματος που η κοινωνία μάλιστα θεωρούσε προσωρινό. Το ότι σήμερα μπορεί να μιλήσει κάποιος για τα ζητήματα αυτά, ακόμη και με τα μέσα της κωμωδίας, είναι μια σαφής ένδειξη για το ότι η γερμανική κοινωνία αποδέχεται βαθμιαία τη νέα πραγματικότητα, ότι δηλαδή εξελίσσεται η ίδια σε μια πολυπολιτισμική χοάνη.
Αυτή είναι η προϋπόθεση για να γραφούν και να διαβαστούν βιβλία όπως το Πατέρες και γιοι. Αυτή είναι και η αφετηρία του Χρήστου Γιαννόπουλου, μια αφετηρία που δεν δραματοποιεί τις διαφορές της ελληνικής και της γερμανικής νοοτροπίας, που δεν απαιτεί μονιστικά ότι όλα πρέπει να είναι ή να γίνουν ένα και το αυτό για να νιώσουμε καλά, που δεν μετατρέπει τη συνειδητοποίηση της διαφοράς σε σύμπλεγμα, αλλά προϋπόθεση ελευθερίας. Χωρίς πικρία, χωρίς χαιρεκακία των μεν για τους δε, με χιούμορ και κατανόηση και για τους μεν και για τους δε. Μας φαίνεται μάλιστα ότι αυτή η προσέγγιση είναι και βαθύτερα ανθρωπιστική.

Ο κ. Σπύρος Μοσκόβου είναι διευθυντής του ελληνικού προγράμματος της Deutsche Welle.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Βιβλία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk