Αυξήσεις μισθών στη Γερμανία, μέτρα στον Νότο

Την ώρα που οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι, ιδιαίτερα στον Νότο, διεκδικούν τη διατήρηση των μισθών τους ή διαπραγματεύονται ακόμα και μειώσεις, οι εργαζόμενοι στη Γερμανία απολαμβάνουν αυξήσεις άνω του 6%, τόσο στον δημόσιο τομέα όσο και στη βιομηχανία.

Την ώρα που οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι, ιδιαίτερα στον Νότο, διεκδικούν τη διατήρηση των μισθών τους ή διαπραγματεύονται ακόμα και μειώσεις, οι εργαζόμενοι στη Γερμανία απολαμβάνουν αυξήσεις άνω του 6%, τόσο στον δημόσιο τομέα όσο και στη βιομηχανία. Πρόκειται για το μέρισμα ανάπτυξης που εισπράττουν τώρα ως ανταμοιβή για την άνοδο της ανταγωνιστικότητας της γερμανικής οικονομίας, η οποία εν πολλοίς ήταν αποτέλεσμα των σχεδόν μηδενικών πραγματικών αυξήσεων μισθών που είχαν τα προηγούμενα χρόνια.
Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης και ιδιαίτερα σ΄αυτές του Νότου, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, οι οποίες μπορεί να μοιράζονται το ίδιο νόμισμα με τη Γερμανία αλλά όχι και τις ίδιες ανησυχίες.
Τα σκληρά μέτρα με στόχο τη δημοσιονομική σύγκλιση με τον Βορρά δημιουργούν ιδανικές συνθήκες διατήρησης ύφεσης και οικονομικής στασιμότητας (στην καλύτερη περίπτωση) για αρκετά χρόνια ακόμη. Η επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας επιτείνει και το εκρηκτικό πρόβλημα της ανεργίας, με τον αριθμό των ανέργων να ξεπερνά πλέον τα 17 εκατομμύρια στη ζώνη του ευρώ. Και όταν οι ανεργία ανεβαίνει, οι μισθοί πέφτουν.
Μέσα σ΄αυτό το σκηνικό των έντονων αντιθέσεων, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Μάριο Ντράγκι, προσπαθεί να ισορροπήσει πατώντας σε δύο βάρκες. Καλείται να εφαρμόσει μια ενιαία νομισματική πολιτική σε 17 οικονομίες με διαφορετικά χαρακτηριστικά και αντικρουόμενα συμφέροντα. Από τη μια πρέπει να κρατήσει χαμηλά τα επιτόκια του ευρώ για να διευκολύνει την έξοδο από την ύφεση των περισσότερων οικονομιών της ευρωζώνης και από την άλλη να τα αυξήσει για να συγκρατήσει τον πληθωρισμό στη Γερμανία.
Ο πρόεδρος της ομοσπονδιακής τράπεζας της Γερμανίας Γενς Βάιντμαν έχει ασκήσει ανοιχτά κριτική στα «ανορθόδοξα μέτρα» που υιοθετεί η ΕΚΤ απηχώντας τις εμμονές των συμπατριωτών του για νομισματική σταθερότητα και διατήρηση του πληθωρισμού σε χαμηλά επίπεδα.
Αναλυτές των αγορών συμφωνούν πλέον ότι οι συνεχείς εκκλήσεις της Γερμανίας για όσο το δυνατόν ταχύτερη επιστροφή στον δρόμο της «νομισματικής ορθοδοξίας» όχι μόνο δεν καθησυχάζουν τους επενδυτές αλλά αναζωπυρώνουν τις ανησυχίες για επέκταση της κρίσης σε μεγαλύτερες χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία. Η τελευταία δημοπρασία ισπανικών ομολόγων (όπου η Μαδρίτη άντλησε λιγότερα από τα προσδοκώμενα κεφάλαια και με υψηλότερο επιτόκιο) ήταν απλώς η επιβεβαίωση αυτών των φόβων.
Ενδεικτικό είναι και το άρθρο που δημοσίευσε την περασμένη Πέμπτη το Bloomberg. Οι συντάκτες του αμερικανικού πρακτορείου κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου προς την ΕΚΤ καλώντας την να αναλάβει ρόλο «δανειστή ύστατης ανάγκης» προκειμένου να αποσοβηθεί ο κίνδυνος κατάρρευσης της ισπανικής οικονομίας. «Αν αυτό δεν γίνει άμεσα, τότε η καταστροφή που θα ακολουθήσει θα κάνει την ελληνική κρίση να μοιάζει με παιχνιδάκι» σημείωνε χαρακτηριστικά το Bloomberg.
Αν όμως έξω από τη Γερμανία οι απόψεις του Βάιντμαν ακούγονται ακραίες, εντός των γερμανικών συνόρων αποτελούν την κυρίαρχη τάση. Ακόμη και η κεντροαριστερών αποκλίσεων εφημερίδα «Suddeutsche Zeitung» ανέφερε πρόσφατα ότι η πολιτική που ακολουθεί ο Ντράγκι «θέτει σε κίνδυνο τα χρήματα των φορολογουμένων». Οι πλέον προβεβλημένοι οικονομικοί αναλυτές στη χώρα, όπως ο επικεφαλής του Κέντρου Ερευνών Ifo Χανς-Βέρνερ Σιν και ο οικονομολόγος του Ινστιτούτου του Κιέλου Χοακίμ Σέιντε, επαναλαμβάνουν με κάθε ευκαιρία ότι η σταδιακή απομάκρυνση της ΕΚΤ από τη νομισματική σταθερότητα εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για το σύνολο της ευρωζώνης.
Είναι όμως πραγματικά ο πληθωρισμός ο κίνδυνος για την ευρωζώνη; Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι ακόμη και στη Γερμανία ο τιμάριθμος «τρέχει» με ρυθμό 2,1%, δηλαδή βρίσκεται πολύ κοντά στο επίπεδο του 2% που έχει ως στόχο η ΕΚΤ. Η ανησυχία για τυχόν «εκτροχιασμό» των τιμών στη γερμανική οικονομία δικαιολογείται μόνο από τις τελευταίες αυξήσεις μισθών τις οποίες πρόκειται να λάβουν τμηματικά οι εργαζόμενοι ως τα τέλη του 2013.
Στην προσπάθειά της να παραχωρήσει ένα μικρό μόνο «κοινωνικό μέρισμα» στους εργαζομένους για τη συμμετοχή τους στο επονομαζόμενο «οικονομικό θαύμα» της τελευταίας δεκαετίας, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση κινδυνεύει πράγματι να τεθεί εκτός του στόχου της νομισματικής και οικονομικής σταθερότητας. Αυτό και μόνο ως υπόθεση αρκεί για να ξυπνήσει «μαύρες μνήμες» στους Γερμανούς που έχουν συνδέσει (βάσιμα ή μη) τον καλπάζοντα πληθωρισμό του Μεσοπολέμου με την ανάδυση του ναζισμού.
Επιστροφή των κερδών
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας της χώρας (Destatis), το 2011 η ονομαστική αύξηση ανήλθε στο 3,4%, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας όμως απορροφήθηκε από τον πληθωρισμό (2,3%). Αντίστοιχη είναι η εικόνα και για το 2010, με την πραγματική αύξηση να φτάνει μόλις στο 1,5%. Την ίδια διετία (2010-2011) ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ έφτασε αθροιστικά το 6,5%, ενώ στην «ατμομηχανή» της γερμανικής οικονομίας, τη βιομηχανική παραγωγή, ο ρυθμός ανάπτυξης ξεπέρασε το 20%.
Οπως επισημαίνει η Destatis, ακόμη και αυτή η οριακή αύξηση των πραγματικών μισθών συνιστά εν μέρει μια στατιστική πλάνη καθώς συνυπολογίζονται σε αυτήν τα πριμ που λαμβάνουν κυρίως υψηλόβαθμα ή μεσαία στελέχη επιχειρήσεων. Στην πραγματικότητα, το «ντάμπινγκ» των γερμανικών μισθών μετά το 2005 επέτρεψε στη Γερμανία να μειώσει το κόστος παραγωγής και το σύνολο των τιμών, συμπαρασύροντας όμως σε χαμηλά επίπεδα την εγχώρια ζήτηση. Την ίδια περίοδο οι γερμανικές επιχειρήσεις κατέγραφαν κέρδη-ρεκόρ διοχετεύοντας το μεγαλύτερο ποσοστό των εξαγωγών τους σε ευρωπαϊκές χώρες. Και τώρα έρχονται να επιστρέψουν ένα μέρος των κερδών αυτών στους εργαζομένους.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk