Δολοφονίες κοριτσιών στη ρημαγμένη πόλη

Ο τίτλος του αστυνομικού μυθιστορήματος του Κυριάκου Μαργαρίτη παραπέμπει ευθέως στον Μαρσέλ Προυστ και στο βιβλίο του Στον ίσκιο των ανθισμένων κοριτσιών. Ωστόσο το παρόν μυθιστόρημα δεν συνδέεται μόνο με τον μεγάλο γάλλο συγγραφέα, αλλά κυρίως με έναν έλληνα ομότεχνό του, τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.

Ο τίτλος του αστυνομικού μυθιστορήματος του Κυριάκου Μαργαρίτη παραπέμπει ευθέως στον Μαρσέλ Προυστ και στο βιβλίο του Στον ίσκιο των ανθισμένων κοριτσιών. Ωστόσο το παρόν μυθιστόρημα δεν συνδέεται μόνο με τον μεγάλο γάλλο συγγραφέα, αλλά κυρίως με έναν έλληνα ομότεχνό του, τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη: η κεντρική ιδέα του στηρίζεται στη Φόνισσα. Θυμίζουμε ότι σε αυτό η γραία Χαδούλα, η Φραγκογιαννού, σκοτώνει τρία κορίτσια πνίγοντάς τα, επειδή θεωρεί πως κακώς ζουν, κακώς υπάρχουν και βασανίζονται. Επιπλέον, στο μυθιστόρημα του Μαργαρίτη υπάρχουν και επιρροές από το Εγκλημα και τιμωρία του Ντοστογέφσκι, καθώς ο δικός του δολοφόνος σκοτώνει και με τσεκούρι, όπως ακριβώς κάνει ο Ρασκόλνικοφ με τη γριά ενεχυροδανείστρια. Στο πρώτο κεφάλαιο ο αναγνώστης κάνει τη γνωριμία του κεντρικού ήρωα, ο οποίος ντυμένος με γυναικεία ρούχα πνίγει ένα κορίτσι, τη Στέλλα, κόρη γνωστής τηλεπερσόνας, στο Γκάζι. Είναι το τρίτο κατά σειράν θύμα του. Πρόκειται για έναν μοναχικό άνδρα, ο οποίος προτού σκοτώσει απευθύνεται στον Θεό με την επίκληση «Κύριε, οδήγησέ με…».
Στη συνέχεια εμφανίζονται οι υπόλοιποι ήρωες: ο επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συγγραφέας Παύλος Μαρίνος, κυπριακής καταγωγής (το alter ego του Μαργαρίτη), η αστυνόμος Αλεξάνδρα Χατζή, ο υπαστυνόμος Μιχάλης Αποστόλου, ο καθηγητής Δημήτρης Αγγελίδης, ο φοιτητής Πάνος Νικολαΐδης. Το βάρος της αφήγησης πέφτει στον Μαρίνο, ο οποίος γράφει δοκιμιακά βιβλία για έλληνες και ξένους λογοτέχνες: τον Πόου, τον Καρυωτάκη, τον Πεντζίκη, τον Τζόις, τον Κύπριο Χαραλαμπίδη, τον Τσέλαν, τον Μαλαρμέ.
Ο Κυριάκος Μαργαρίτης, συγγραφέας των αστυνομικών μυθιστορημάτων Η αδελφότητα του σκορπιού και Η συμμορία του Τολέδο (για νέους), καθώς και του Ρέκβιεμ για τους απόντες (για μεγάλους) επιχειρεί να περιγράψει τη σύγχρονη Αθήνα του 2010, την πόλη που βυθίζεται στη δίνη της οικονομικής κρίσης. Αφού χαρακτηρίσει την ελληνική πρωτεύουσα «μαγεμένη πολιτεία», «τεράστιο πανδοχείο των ξένων», «έρημη γη», «αλλόκοτο μίγμα επαρχίας, νεοπλουτισμού, πρωτεύουσας Βαλκανίων και Ευρώπης, μητρόπολης και μπασταρδεμένου αστικού κέντρου, ρημαγμένου από μια οικονομική κρίση που υποτίθεται ότι δεν θα συνέβαινε εδώ» θεωρεί πως αποτελεί ιδανική μήτρα για να ξεπεταχτεί ένας κατά συρροήν δολοφόνος. Η σχέση του συγγραφέα και της αστυνόμου, του Μαρίνου (η γυναίκα του βρέθηκε δολοφονημένη) και της Χατζή, παραμένει στα όρια της φιλίας, ωστόσο η φωνή της γυναίκας λειτουργεί πάνω στον άνδρα με τον τρόπο του Προυστ: όπως το άρωμα που νόμισες πως ξέχασες και όταν τυχαία το μυρίζεις στον δρόμο αισθάνεσαι ανίκανος να αποτρέψεις την εισβολή των αναμνήσεων και «τα πλήγματα μιας ακούσιας μνήμης». Ο Μαργαρίτης όμως δεν ενδιαφέρεται για τα αισθήματα του ήρωά του ούτε για το παρελθόν του, αλλά για τον δολοφόνο των κοριτσιών. Ούτε βεβαίως ενδιαφέρεται για τη θερμότατη ερωτικά αστυνομικίνα. Αυτό που τον απασχολεί είναι η σχέση λογοτεχνίας και ζωής.
Ετσι βάζει τον Μαρίνο να συνεργάζεται με τη Χατζή στον εντοπισμό του δολοφόνου και στη διαλεύκανση των εγκλημάτων του. Διότι κατά τον Μαρίνο (και τον Μαργαρίτη) το έργο ενός φιλολόγου δεν είναι πολύ διαφορετικό από εκείνο ενός ντετέκτιβ. Και ο ένας και ο άλλος αναζητούν το χαμένο νόημα, τη χαμένη λέξη. Ο ένας ερευνά τα κείμενα ψάχνοντας για νοήματα, ο άλλος αναζητεί τον δολοφόνο στους δρόμους της μητρόπολης.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Βιβλία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk