Η Clémence Poésy δίνει απαντήσεις

Η Γαλλίδα ηθοποιός Κλεμάνς Ποεζί, που είναι 29 χρονών και πρώην μοντέλο, βρέθηκε στην Ελλάδα στο πλαίσιο του Γαλλόφωνου Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Θέλαμε να μιλήσουμε μαζί της οπωσδήποτε:

Για το πως είναι να βρίσκεσαι κριτής σε κινηματογραφικό φεστιβάλ:

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ήμουν σε μια κριτική επιτροπή. Το ενδιαφέρον, με το να είσαι κριτής σε κάτι, είναι η ανακάλυψη των μικρών πραγμάτων, των λεπτομερειών που δεν θα τα είχες καταλάβει σε άλλη περίπτωση. Είναι μια κατάσταση που σε βοηθά να εξερευνάς την περιέργεια σου. Και φυσικά πρέπει να το απολαύσεις, όσο γίνεται, αφού, σαν ηθοποιός, δεν είναι κάτι που θα το κάνεις κάθε μέρα.

Όταν μου αρέσει ένα φιλμ δεν το βλέπω από τη σκοπιά της ηθοποιού. Όταν σου αρέσει κάτι, σου αρέσει γιατί στα μάτια σου είναι καλό. Δεν έχει να κάνει με το τι δουλειά κάνεις. Και φυσικά δεν κοιτάς μόνο την υποκριτική των άλλων αλλά εμβαθύνεις στην ιστορία. Δε μου αρέσει να συγκρίνω τη δουλειά των άλλων με το πώς θα το έκανα εγώ.

Για το τι ταινίες της αρέσει να κάνει:

Τον πιο ωραίο πράγμα με τις ταινίες είναι η ποικιλία που σου δίνεται για να κάνεις διαφορετικά, μεταξύ τους, πράγματα. Για παράδειγμα απολαμβάνω μετά από μια παραγωγή μεγάλου budget να κάνω κάτι πιο μικρό ή underground. Αν κάνω μια ταινία στα γαλλικά θέλω η επόμενη να είναι στα αγγλικά. Είναι ωραία η εναλλαγή. Δε την μπορώ τη στασιμότητα.

Για τον γαλλικό κινηματογράφο σήμερα:

Υπάρχει μεγάλη κινηματογραφική παράδοση στη Γαλλία. Είμαστε τυχεροί, σαν Γάλλοι, που το κράτος υποστηρίζει τον κινηματογράφο και κρατά δυνατή την ύπαρξη του. Ο κινηματογράφος είναι μια βιομηχανία, δεν είναι απλά τέχνη. Θέλει πολλά χρήματα για να κάνεις μια ταινία και το υπουργείο βοηθά με κάθε τρόπο. Είναι κάτι για το οποίο είμαι περήφανη και θα πρέπει να το προστατεύσουμε, γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Το Παρίσι είναι η πόλη με τους περισσότερους κινηματογράφους ανά τετραγωνικό μέτρο. Τα σινεμά, συνήθως, είναι γεμάτα και πάντα ακούς να βγαίνει μια καινούρια ταινία. Μου φαίνεται απόλυτα λογική η επιτυχία των Άθικτων (Les Intouchables) και του Artist αφού αν κυκλοφορούν 300, για παράδειγμα, ταινίες σε ένα χρόνο τότε σίγουρα θα υπάρξουν κάποιες που θα αρέσουν περισσότερο και σε άλλες χώρες.

Για τη σχέση της με το τραγούδι:

Δεν είμαι τραγουδίστρια. Είμαι άλλη μια Γαλλίδα που ψιθυρίζει. Αυτό συνήθως κάνουμε εμείς οι Γαλλίδες. Με τον Μάιλς Κέιν η συνεργασία μας κανονίστηκε πολύ γρήγορα. Είχαμε πολλούς κοινούς γνωστούς από την εποχή που ζούσα στο Λονδίνο και μου ζήτησε να τραγουδήσω κάτι για το δίσκο του. Ο Μάιλς είναι μεγάλος φαν του Σερζ Γκενσμπουργκ και ήθελε να κάνει μια ανάλογη συνεργασία σαν αυτή που είχε κάνει ο Γκενσμπούργκ με την Τζέιν Μπίρκιν στα 70s.

Για το τι θα ήταν αν δεν ήταν ηθοποιός:

Αν δεν ήμουν ηθοποιός θα ήθελα να είμαι φωτογράφος. Μου αρέσει να βρίσκω μικρά πράγματα που δεν τα προσέχεις και να τα φωτογραφίζω. Θαυμάζω πολύ τους ανθρώπους που γνωρίζουν πως είναι να βγάζεις μια φωτογραφία στο σωστό φωτισμό. Νομίζω πως είναι χάρισμα αυτό. Να βλέπεις κάτι και να ξέρεις πως θα βγει φανταστικό με το σωστό φωτισμό. Επίσης μια άλλη δουλειά που θα μου άρεσε πάρα πολύ να κάνω μια μέρα, θα ήταν το να διαλέγω τη φωτογραφία που θα υπάρχει στα εξώφυλλα των βιβλίων. Αυτή είναι η δουλειά των ονείρων μου.

Για το αν θα ασχοληθεί με την σκηνοθεσία:

Θέλω να πιστεύω πως κάποια στιγμή στο μέλλον θα κάνω κι εγώ μια ταινία. Ονειρεύομαι τη στιγμή που θα έχω μαζέψει τρομερές ιδέες και με τη βοήθεια των φίλων μου θα παρουσιάσουμε μια πολύ ωραία ιστορία στον κόσμο. Νομίζω πως είναι πιο cool το να είσαι σκηνοθέτης απ’ ότι ηθοποιός. Είναι ο πατέρας μου σκηνοθέτης και μου αρέσει που έχει αυτό το πράγμα, αυτό που σε κάνει να θες να μοιραστείς τα πράγματα που έχεις στο μυαλό σου με τον κόσμο.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Δείτε επίσης
Αφιερώματα
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk