Μπάσκετ: Πώς ο ΟΣΦΠ έφτασε ταχύτερα στην Πόλη από τον ΠΑΟ;

Αν για τον εφετινό μπασκετικό Ολυμπιακό η συμμετοχή στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας αποτελούσε αγωνιστική υπέρβαση, η πρόκριση στο Φάιναλ Φορ της Κωνσταντινούπολης (11-13 Μαΐου) με μειονέκτημα έδρας απέναντι στη Σιένα και μια ώρα αρχύτερα από τον πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκό, που ετοιμάζεται για τον πέμπτο αγώνα με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ στο ΟΑΚΑ (Πέμπτη 5/4, 21.45), συνιστά έναν από τους μεγαλύτερους «άθλους» στη σύγχρονη ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Αν για τον εφετινό μπασκετικό Ολυμπιακό η συμμετοχή στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας αποτελούσε αγωνιστική υπέρβαση, η πρόκριση στο Φάιναλ Φορ της Κωνσταντινούπολης (11-13 Μαΐου) με μειονέκτημα έδρας απέναντι στη Σιένα και μια ώρα αρχύτερα από τον πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκό, που ετοιμάζεται για τον πέμπτο αγώνα με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ στο ΟΑΚΑ (Πέμπτη 5/4, 21.45), συνιστά έναν από τους μεγαλύτερους «άθλους» στη σύγχρονη ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Ιδού τα 8+1 μυστικά που οδήγησαν τους Ερυθρόλευκους στο Φάιναλ Φορ, όπου θα αντιμετωπίσουν στον ημιτελικό (11/3) την Μπαρτσελόνα ευελπιστώντας να διεκδικήσουν τον δεύτερο τίτλο στην ιστορία τους.

Από την αρχή της χρονιάς ο Ολυμπιακός δεν είχε άγχος. Η θεαματική μείωση του μπάτζετ χαμήλωσε και τον πήχη των φιλοδοξιών, με αποτέλεσμα οι αισιόδοξοι να θέτουν ως στόχο την πρόκριση στο Top16 και οι περισσότεροι να μην τολμούν να αναφέρουν τη λέξη «οκτάδα». Εξυπακούεται ότι το Φάιναλ Φορ έμοιαζε με μακρινό όνειρο, που άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά μετά τη νίκη επί ιταλικού εδάφους και την ισοφάριση της σειράς με τη Σιένα.

Μπαίνοντας στο Top16 η ομάδα του κ. Ντούσαν Ιβκοβιτς είχε ελάχιστη πίεση για δύο λόγους. Ο πρώτος ήταν η παρουσία της πανίσχυρης ΤΣΣΚΑ Μόσχας, που είχε «καπαρωμένη» την πρώτη θέση (όπως και έγινε) και ο δεύτερος ότι ελάχιστοι έδιναν ελπίδες πρόκρισης στους Ερυθρόλευκους, που είχαν να αντιμετωπίσουν δύο τουρκικές ομάδες, τη Γαλατάσαραϊ και την Εφές Αναντολού.

Το πρόγραμμα του Top16 ευνόησε τον Ολυμπιακό, ο οποίος, όσο ήταν ακόμη ανέτοιμος και επιχειρούσε να περάσει την αγωνιστική φιλοσοφία του στους νεοαποκτηθέντες Αμερικανούς Τζόι Ντόρσι και Εϊσι Λο, ηττήθηκε από την ΤΣΣΚΑ στην πρεμιέρα (σε ένα θεωρητικά «χαμένο» ματς), αλλά στους επόμενους αγώνες είχε ήδη αρχίσει να κτίζει την προσωπικότητά του ως ομάδα σημειώνοντας τις νίκες που έπρεπε.

Στους έξι αγώνες του Top16 διαμορφώθηκε εν πολλοίς η «χημεία» των Ερυθρόλευκων και οι ρόλοι έγιναν ξεκάθαροι. Ο «παιγμένος» πια Κώστας Σλούκας πρόσφερε πολύτιμα λεπτά ξεκούρασης στον ηγέτη Βασίλη Σπανούλη, ο Βαγγέλης Μάντζαρης μοιραζόταν τον υπόλοιπο χρόνο με τον Λο, οι Μάρκο Κέσελ και Μιχάλης Πελεκάνος αποτελούσαν «ρεζέρβες» του Κώστα Παπανικολάου, ο Γιώργος Πρίντεζης μοιραζόταν τη θέση «4» με τον Πέρο Αντιτς και ο Κάιλ Χάινς λειτούργησε αρμονικά καλύπτοντας τη θέση «5» ή αντικαθιστώντας τον Ντόρσι.

Ειδικά ο Τζόι Ντόρσι «χαλύβδωσε» την άμυνα του Ολυμπιακού, ένα κομμάτι όπου οι Πειραιώτες υπέφεραν τα προηγούμενα χρόνια. Ο αμερικανός σέντερ είναι εξαιρετικός στα λεγόμενα «hedge out» (το κυνήγι του επιτιθέμενου παίκτη που βρίσκεται μακριά από τη ρακέτα), ενώ με τα αθλητικά προσόντα του αλλοιώνει τις πάσες του εκάστοτε περιφερειακού προς το καλάθι. Στην επίθεση υστερεί, αλλά ο «Ντούντα» έχει άλλους παίκτες για αυτή τη δουλειά.

Ο χρόνος δούλεψε υπέρ του Ολυμπιακού, ο οποίος έφτασε στην κορύφωση της απόδοσής του στη σειρά των πλέι οφ με την πρωταθλήτρια Ιταλίας Μοντεπάσκι Σιένα. Νεαροί παίκτες όπως ο Σλούκας και ο Μάντζαρης «ψήθηκαν» από τον κ. Ιβκοβιτς κατά τη διάρκεια της χρονιάς, απέκτησαν ευθύνες και ενεργό ρόλο στην πλαισίωση του Σπανούλη, ο οποίος με την ποιότητα και την εμπειρία του ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος στην εφετινή ευρωπαϊκή πορεία της ομάδας του.

Εν αντιθέσει προς άλλες χρονιές, ο Ολυμπιακός δεν αισθάνθηκε ποτέ την πίεση της έδρας του, η οποία τις περισσότερες βραδιές ήταν… άδεια και όταν γέμισε ασφυκτικά στους δύο τελευταίους αγώνες των πλέι οφ με τη Σιένα, η ομάδα του «Ντούντα» ήταν πλέον ώριμη να αντιμετωπίσει και την όποια πίεση που ασκούσαν οι οπαδοί της. Η πίεση των προηγούμενων ετών είχε μετατραπεί για πρώτη φορά σε πραγματική ώθηση προς μια ακόμη αγωνιστική υπέρβαση.

Στη σύγκριση των δύο ρόστερ υπερτερούσε ο Ολυμπιακός, ο οποίος μπορεί να μην είχε την εμπειρία των παικτών της Σιένα, αλλά διέθετε δώδεκα ετοιμοπόλεμους παίκτες. Αντιθέτως, η ομάδα του Νίκου Ζήση είχε 7-8 ποιοτικούς παίκτες, αλλά χορτασμένους από διακρίσεις και χωρίς σαφή αμυντικό προσανατολισμό. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι στον τέταρτο αγώνα της σειράς δεν αγωνίστηκε ο τραυματίας Ντόρσι, αλλά το κενό του καλύφθηκε επάξια από τον Κάιλ Χάινς, που αναδείχθηκε σε μεγάλο πρωταγωνιστή πλάι στον Σπανούλη.

Ασφαλώς, μεγάλο μερίδιο της επιτυχίας εισπράττει και ο κ. Ιβκοβιτς, ο οποίος όχι μόνο δούλεψε σκληρά και έσπρωξε πέρα από τα όριά τους παίκτες μετρίων δυνατοτήτων, αλλά απέβαλε την ξεροκεφαλιά του και ενέδωσε τελικά στην αντικατάσταση των Αμερικανών Κέιλιν Λούκας και Ματ Χάουαρντ αποκτώντας στη θέση τους τους συμπατριώτες τους Λο και Ντόρσι. Λέγεται ότι οι αδελφοίΑγγελόπουλοι ήταν από την αρχή σύμφωνοι ως προς αυτή την εξέλιξη και δεν δίστασαν να ξοδέψουν χρήματα για τη βελτίωση της εικόνας του Ολυμπιακού, ενώ θα πρέπει να είναι απολύτως ικανοποιημένοι, που κατάφεραν να πανηγυρίσουν την ιστορική πρόκριση συγκροτώντας χαμηλότερο μπάτζετ εν συγκρίσει με τα προηγούμενα χρόνια.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αθλητισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk