Κώστα, θα σε παρασύρουν στην καταστροφή!

«Οπως τα έζησα 1961 – 1981» είναι ο τίτλος του πρώτου τόμου των απομνημονευμάτων του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη που εκδίδονται αυτή την εβδομάδα από τον Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη και τα οποία καλύπτουν μία από τις πιο καθοριστικές περιόδους της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας του τόπου.

«Οπως τα έζησα 1961 – 1981» είναι ο τίτλος του πρώτου τόμου των απομνημονευμάτων του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη που εκδίδονται αυτή την εβδομάδα από τον Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη και τα οποία καλύπτουν μία από τις πιο καθοριστικές περιόδους της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας του τόπου. Επιστρέφοντας από τις μεταπτυχιακές του σπουδές στη Γερμανία, ο Βαρβιτσιώτης μπήκε στην πολιτική έπειτα από πρόσκληση του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα στελέχη της παράταξής του με διαρκή πρωταγωνιστική παρουσία, αλλά και σε πρόσωπο αγαπητό και σεβαστό στο σύνολο του πολιτικού φάσματος. Ενας πολιτικοός που έζησε «από μέσα» όλες τις εξελίξεις. Η χούντα τον πήρε ένα πρωί από το σπίτι του και τον έκλεισε επί ενάμιση χρόνο απομονωμένο σε ένα δωμάτιο με τα παντζούρια καρφωμένα… Το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του αποκαλύπτει πολλά για την κρίσιμη αυτή εποχή που περιγράφεται ανάγλυφα στις σελίδες του. Τα αποσπάσματα που προδημοσιεύει σήμερα «Το Βήμα» ξεκινούν από την εποχή της Αποστασίας.

«Πρέπει να είναι τέλος της άνοιξης ή αρχές του καλοκαιριού του 1965. Ο Μητσοτάκης ως υπουργός Οικονομικών καταθέτει ένα νομοσχέδιο της αρμοδιότητάς του. Ορίζομαι εισηγητής της μειοψηφίας. Με καλεί λοιπόν στο θερινό σπίτι του στη Γλυφάδα. Ημαστε γείτονες. Σκοπός του είναι να διερευνήσει την πιθανότητα να συναινέσουμε στις κατευθύνσεις του νομοσχεδίου και ενδεχομένως να περιλάβει κάποιες προτάσεις μας στις διατάξεις του. Περιμένοντας να με δεχθεί, βλέπω τον υφυπουργό Δημοσίων Εργων Αγγελο Αγγελούση να βγαίνει από το σπίτι του. Εκείνη τη στιγμή άκουσα τη χαρακτηριστική φωνή της κυρίας Μαρίκας Μητσοτάκη να λέει στον σύζυγό της: «Κώστα, θα σε παρασύρουν στην καταστροφή. Μην τους ακούς!». Προφανώς έχουν αρχίσει οι ζυμώσεις ώστε να ανατραπεί ο Γεώργιος Παπανδρέου. Ακόμη προφανέστερο είναι ότι η συζυγική συμβουλή δεν εισακούσθηκε… Πάντως, ο Αγγελος Αγγελούσης δεν ακολούθησε τον Κώστα Μητσοτάκη στην Αποστασία»…

Από το ΕΑΤ-ΕΣΑ στην «εμπειρία» Γ. Παπαδόπουλου
«Στις αρχές Φεβρουαρίου 1971 ο Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας ζητάει να με δει… Με πληροφορεί ότι ο δικτάτορας εκφράζεται θετικά για το πρόσωπό μου. Αρα είναι πιθανόν να επιδιώξει να με συναντήσει […] Μετά την τηλεφωνική επικοινωνία ενημερώνω τον Αχιλλέα Καραμανλή, με την παράκληση να ενημερώσει τον Πρόεδρο, καθώς και τον Κωνσταντίνο Παπακωνσταντίνου […] Η συνάντηση πραγματοποιείται την προγραμματισμένη ημέρα και ώρα. Διήρκεσε μία ώρα.
»Στην αρχή ο Παπαδόπουλος προσπαθεί να μου μεταφέρει το γενικό πνεύμα της «επαναστάσεως» καθώς και τις απόψεις του για το μέλλον της Ελλάδας. Μου αναλύει τα γνωστά «οράματά» του με τις ιδιόρρυθμες διατυπώσεις του. Σε γενικές γραμμές του απαντώ ως εξής: «Κακώς οδηγηθήκαμε στην εκτροπή διότι η Δημοκρατία διαθέτει δικλίδες ασφαλείας με τις οποίες υπερνικά την κρίση. Στη συνέχεια το δικτατορικό καθεστώς αντί να επιλύσει μόνιμες παθογένειες και δυσλειτουργίες του κοινοβουλευτικού μας πολιτεύματος επιδόθηκε στον συλλήβδην διασυρμό του πολιτικού κόσμου. Και ακόμη δεν πραγματοποιήσατε κανένα απολύτως βήμα προς την «κάθαρση» την οποία επιθυμούσε ο λαός μας». Τον βλέπω να εκπλήσσεται από την τοποθέτησή μου και προσπαθεί με τη γνωστή πολυλογία του να με αντικρούσει χωρίς όμως να απαντά στα θέματα που είχα θέσει.
»Και η συνομιλία μας τελειώνει με την αναφορά μου ότι πρέπει η κατάσταση να ομαλοποιηθεί το ταχύτερο, να επανατεθεί σε λειτουργία το νόμιμο πολίτευμα και ο στρατός να επιστρέψει στους στρατώνες. Ο Παπαδόπουλος μου απάντησε: «Ο κοινοβουλευτισμός είναι η μόνη ελπίς επιβιώσεως του αστικού καθεστώτος. Το πότε όμως θα γίνει αυτό εξαρτάται από μένα». Η γενική μου εντύπωση είναι ότι ο Παπαδόπουλος επιδιώκει έναν κοινοβουλευτισμό «a la carte». Ενα καθεστώς με μανδύα κοινοβουλευτικό το οποίο θα ελέγχεται απολύτως από τον ίδιο. Δηλαδή μια κεκαλυμμένη δικτατορία. Και δυστυχώς δεν αντιλαμβάνεται τους κινδύνους που ενέχει η παράταση της εκτροπής».

Καραμανλής και Μακάριος για Ιωαννίδη
«Ενα ερώτημα με βασάνιζε συνεχώς. Γιατί το πραξικόπημα της Κύπρου από τον Ιωαννίδη και τα λοιπά στρατιωτικά στελέχη του Ιωαννιδικού καθεστώτος δεν πήρε τον δρόμο της δικαιοσύνης και μάλιστα αμέσως μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Μερικά χρόνια αργότερα έθεσα το ερώτημα αυτό στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. «Με βασάνισε πολύ το θέμα αυτό» μου απάντησε. «Κυριάρχησε όμως η σκέψη ότι κατά τη δικαστική διερεύνηση θα ήταν πιθανόν να αποκαλυφθούν γεγονότα τα οποία θα έβλαπταν την κυπριακή υπόθεση. Αλλωστε και ο Μακάριος είχε την ίδια άποψη»».
Ετσι κυβερνούσε ο Καραμανλής
«Τα ραδίκια, Γιάννη, πουλιούνται 17 δρχ. το κιλό; Γιατί;»
«Ηταν Κυριακή. Καταχείμωνο. Δεν είχε ακόμα καλά ξημερώσει, όταν γύρω στις 7 το πρωί χτυπάει το τηλέφωνο στο σπίτι μου. Το ακούω, αλλά δεν απαντώ, διότι μαζί με τη Σόφη έχουμε ξενυχτήσει το προηγούμενο βράδυ. Επειδή επιμένουν τα κουδουνίσματα, φοβάμαι μήπως έπαθε τίποτα η μάνα μου και το σηκώνω. Ηταν αυτός!
– Γιάννη, τι διαβάζω σήμερα στην «Καθημερινή»;
– Τι, κύριε Πρόεδρε; Απαντώ αιφνιδιασμένος.
– Τα ραδίκια, Γιάννη, πουλιούνται 17 δρχ. το κιλό; Γιατί;
– Κύριε Πρόεδρε, τ’ αγορανομικά θέματα έχουν εκχωρηθεί με απόφασή σας στον υφυπουργό, τον Παναγιωτόπουλο…
– Σου έχω πει τόσες φορές Γιάννη ότι εγώ δεν γνωρίζω υφυπουργούς. Εγώ ξέρω τους υπουργούς! Αυτοί είναι υπεύθυνοι απέναντί μου για όλο το εύρος των αρμοδιοτήτων του υπουργείου τους. Αυτοί πρέπει να εποπτεύουν όλο το υπουργείο τους!
– Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Αλλά κάποιο λάθος, κάποια παρανόηση θα ‘χει γίνει. Είναι αδύνατον τα ραδίκια να φτάσουν τις 17 δραχμές. Θα μάθω και θα σας ενημερώσω.
»Ντύθηκα όσο πιο γρήγορα μπορούσα και με το αυτοκίνητό μου άρχισα να ψάχνω να βρω περίπτερο ανοικτό ν’ αγοράσω την εφημερίδα. Ολα κλειστά. Βρίσκω τελικά στο Παλαιό Φάληρο. Γυρίζω στο σπίτι και προσπαθώ να διαβάσω την είδηση. Δεν τη βρίσκω. Μετά από ψάξιμο ενός τετάρτου ανακαλύπτω σε ένα ανούσιο ρεπορτάζ να είναι «θαμμένη» με ψιλά γράμματα η αναφορά στα ραδίκια των 17 δραχμών! Χωρίς καμία μνεία ότι η τιμή τους είχε εκτιναχθεί στα ύψη.
»Αναζητώ τον Παναγιωτόπουλο. Δεν μπόρεσα να τον εντοπίσω ούτε στην Καβάλα που ήταν η εκλογική του περιφέρεια. Αναζητώ τον γενικό διευθυντή Αγορανομίας, τίποτα. Τον αρμόδιο διευθυντή, τίποτα. Φεύγω με τ’ αυτοκίνητο και γυρίζω πάλι στη Γλυφάδα. Ενας φίλος μανάβης κατοικεί πάνω από το κατάστημά του. Τον ξεσηκώνω και τον ρωτάω. Νομίζει ότι τρελάθηκα. Του εξηγώ. Μου λέει 7 δραχμές! Δεν τον πιστεύω. Επικαλούμαι την «Καθημερινή». Επιμένει. Πηγαίνουμε σ’ έναν συνάδελφό του λίγο παραπέρα. Τον ξυπνάμε κι αυτόν. Ταυτίζεται με τον αρχικό. Εφτά δραχμές τα ραδίκια! Τότε πείθομαι και βρίσκω την ερμηνεία των 17. Ηταν τυπογραφικό λάθος! Ο δαίμων! Αυτός μας αναστατώνει κυριακάτικα.
»Γυρίζω σπίτι. Τηλεφωνώ στον Πρόεδρο.
– Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται για τυπογραφικό λάθος. Το 7 έγινε 17.
»Και ο Καραμανλής:
– Είπα κι εγώ!!!
»Εγώ εξακολουθώ ν’ αναρωτιέμαι πώς μπόρεσε κι εντόπισε ένα τριτευούσης φύσεως ρεπορτάζ και «κόλλησε» στην τιμή των ραδικιών. Προφανώς «εξ όνυχος τον λέοντα» ο Καραμανλής…».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk