Γην και ύδωρ θα απαιτήσει η τρόικα

Δεύτερο κύμα «εκβιαστικού εκσυγχρονισμού» της ελληνικής οικονομίας προετοιμάζει η τρόικα μεταξύ τέλους Ιουνίου και αρχών Ιουλίου, όταν είναι προγραμματισμένη η εκταμίευση της «επόμενης δόσης». Οι πολιτικοί αρχηγοί καθώς και ανώτατοι τραπεζικοί παράγοντες που είναι σε θέση να γνωρίζουν τους σχεδιασμούς της τρόικας δεν έχουν αυταπάτες. Η τρόικα θα απαιτήσει γην και ύδωρ, η επόμενη κυβέρνηση προφανώς θα συναινέσει για να εξασφαλίσει τη δόση και ο εφετινός Ιούνιος δεν αποκλείεται να είναι τόσο θερμός όσο και ο περυσινός, όταν ο κ. Γ. Παπανδρέου κατέληξε ένα μεσημέρι να εκλιπαρεί τον κ. Αντ. Σαμαρά να συμπράξουν και τελικώς μπροστά στην άρνηση του προέδρου της ΝΔ αναγκάστηκε να παραδώσει το υπουργείο Οικονομικών, τη διακυβέρνηση της χώρας και τελικώς το ίδιο το ΠαΣοΚ στον κ. Ευ. Βενιζέλο

Δεύτερο κύμα «εκβιαστικού εκσυγχρονισμού» της ελληνικής οικονομίας προετοιμάζει η τρόικα μεταξύ τέλους Ιουνίου και αρχών Ιουλίου, όταν είναι προγραμματισμένη η εκταμίευση της «επόμενης δόσης». Οι πολιτικοί αρχηγοί καθώς και ανώτατοι τραπεζικοί παράγοντες που είναι σε θέση να γνωρίζουν τους σχεδιασμούς της τρόικας δεν έχουν αυταπάτες. Η τρόικα θα απαιτήσει γην και ύδωρ, η επόμενη κυβέρνηση προφανώς θα συναινέσει για να εξασφαλίσει τη δόση και ο εφετινός Ιούνιος δεν αποκλείεται να είναι τόσο θερμός όσο και ο περυσινός, όταν ο κ. Γ. Παπανδρέου κατέληξε ένα μεσημέρι να εκλιπαρεί τον κ. Αντ. Σαμαρά να συμπράξουν και τελικώς μπροστά στην άρνηση του προέδρου της ΝΔ αναγκάστηκε να παραδώσει το υπουργείο Οικονομικών, τη διακυβέρνηση της χώρας και τελικώς το ίδιο το ΠαΣοΚ στον κ. Ευ. Βενιζέλο

Η πολιτική διαχείριση της Ελλάδας από την τρόικα συναγωνίζεται σε αποτελεσματικότητα την οικονομική, αφού κάθε φορά που εμφανίζονται στα τηλεοπτικά δίκτυα ο κ. Πόουλ Τόμσεν και ο κ. Ματίας Μορς η «πολιτική υγεία» των δύο μεγάλων «κομμάτων του μνημονίου» επιδεινώνεται ακριβώς όσο επιδεινώνονται η ύφεση και η ανεργία ύστερα από κάθε επίσκεψη της τρόικας στην Αθήνα. Τις τελευταίες ημέρες ο εντεταλμένος οικονομολόγος του ΔΝΤ και ο ανώτερος υπάλληλος της Κομισιόν επιδόθηκαν σε εξόρμηση πειθούς στο Λονδίνο (ο πρώτος) και στις Βρυξέλλες (και οι δύο), απ’ όπου επιχείρησαν να «προετοιμάσουν» τον ελληνικό λαό για το μετεκλογικό «μέλλον Βουλγαρίας» που του επιφυλάσσουν και να απαιτήσουν(!) την επικύρωση των σχεδίων τους μέσα από την υπερψήφιση του ΠαΣοΚ και της Νέας Δημοκρατίας.

«Βοσνιοποίηση της πολιτικής»
Δημοσκόποι και κορυφαία πολιτικά στελέχη βλέπουν την καθίζηση των δύο μεγάλων κομμάτων να συμπίπτει με τις προσπάθειες της τρόικας να διαφημίσει το… «αλάθητο» της ελληνικής θεραπείας. Οι ειδικοί των δημοσκοπήσεων προβλέπουν ότι αν τα ποσοστά του ΠαΣοΚ και της ΝΔ παραμείνουν σε χαμηλά επίπεδα, η ΝΔ θα αναγκαστεί να καταφύγει στην ακραία πόλωση. Θα αποδοκιμάσει τους «χειρισμούς Βενιζέλου» για το δεύτερο μνημόνιο, θα δεσμευθεί ότι θα αντισταθεί στην «εσωτερική υποτίμηση» που μεθοδεύει η τρόικα και θα επαναλάβει ότι η συμμετοχή της στην κυβέρνηση του κ. Λουκά Παπαδήμου έγινε μόνο για λόγους εκτάκτου εθνικής ανάγκης.
Αναλυτές εκλογικής συμπεριφοράς επιμένουν ότι «οι Ελληνες θα σκεφθούν για το κόμμα που θα ψηφίσουν από την Παρασκευή ως την Κυριακή των εκλογών, θα αποφασίσουν μέσα στο παραβάν και θα αντισταθούν στον πειρασμό να υποστηρίξουν τους ακραίους». Εκτιμούν ότι τα δύο μεγάλα κόμματα, τα οποία σήμερα βρίσκονται κοντά στο 45%, θα αποσπάσουν 55% και περισσότερες από 180 έδρες. Ωστόσο σε περίπτωση που το συνολικό ποσοστό του ΠαΣοΚ και της ΝΔ μειωθεί κάτω από το 50% «θα μιλάμε για βοσνιοποίηση της πολιτικής ζωής».
Οι κκ. Αντ. Σαμαράς και Ευ. Βενιζέλος ξέρουν ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση θα κληθεί να επιβάλει επώδυνα μέτρα, τα οποία είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει να τα διαχειριστεί πολιτικά χωρίς επώδυνους κλυδωνισμούς. Επισήμως το υπουργείο Οικονομικών μεταδίδει ότι όλα θα εξαρτηθούν από την Εκθεση Δαπανών (Spending Review). Η Εκθεση αυτή, η σύνταξη της οποίας θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει τον Νοέμβριο του 2011 αλλά ξεκίνησε μόλις προ ημερών, θα είναι έτοιμη περί τα τέλη Μαΐου και θα αποτελέσει τη βάση για το νέο Μεσοπρόθεσμο που θα πρέπει να έχει ψηφιστεί από τη Βουλή ως το τέλος Ιουνίου και θα περιλαμβάνει περικοπές ύψους ως και 14 δισ. ευρώ για το 2013 και το 2014.

Το βουλγαρικό δόγμα
Σύμφωνα με την επίσημη κυβερνητική εκδοχή, το εύρος των νέων οριζόντιων περικοπών θα εξαρτηθεί από το εύρος των επεμβάσεων στο κράτος. Ωστόσο σύμφωνα με έγκυρες κυβερνητικές πηγές οι λειτουργικές δαπάνες της κεντρικής κυβέρνησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα πρέπει να επιστρέψουν στα επίπεδα όπου βρίσκονταν πριν από δέκα και πλέον χρόνια, προκειμένου να μη χρειαστεί να υποστούν νέες περικοπές οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι δικαιούχοι κοινωνικών επιδομάτων. Αυτό είναι αδύνατον χωρίς καταργήσεις μεγάλου τμήματος του κράτους, δηλαδή χωρίς ιδιωτικοποίηση των εφοριών (συζητείται σοβαρά), χωρίς κατάργηση δαπανηρών όψεων του «Καλλικράτη» και χωρίς κλείσιμο οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων νοσοκομείων και πανεπιστημίων, και αυτόματη απόλυση των λειτουργών τους.
«Ολόκληρο το κράτος βρίσκεται στο τραπέζι του Προκρούστη και τίποτε δεν είναι ιερό» λέει στο «Βήμα της Κυριακής» κυβερνητικός αξιωματούχος που συμμετέχει στην προετοιμασία της Εκθεσης Δαπανών. Λίγοι όμως τρέφουν αυταπάτες ότι η επόμενη κυβέρνηση θα διασώσει τα εισοδήματα συνταξιούχων και εργαζομένων ακόμη και αν κατορθώσει να καταργήσει… ολόκληρο το ελληνικό κράτος.
Ο λόγος είναι απλός. Πέραν της σισύφειας προσπάθειας για τον περιορισμό των κρατικών ελλειμμάτων σε μια οικονομία σε ύφεση που παράγει όλο και λιγότερα έσοδα, η τρόικα είναι αποφασισμένη να επιβάλει πάση θυσία τη λεγόμενη «εσωτερική υποτίμηση», δηλαδή τη σταδιακή μείωση των εισοδημάτων σε επίπεδα Βουλγαρίας, έτσι ώστε να καταναλώνουμε λιγότερα εισαγόμενα προϊόντα και η κάθε ώρα εργασίας (όταν θα υπάρχει εργασία…) να είναι φθηνότερη για να μπορούν οι επιχειρήσεις να παράγουν ανταγωνιστικά αγαθά.
Ο αντίλογος και η εμμονή
Το γερμανικό παραμύθι του κ. Ολι Ρεν
Αντίλογος στο «δόγμα της τρόικας» υπάρχει και είναι ο εξής: Η λιτότητα σε περιβάλλον χαμηλού πληθωρισμού, με εμπορικούς εταίρους με αδύναμες οικονομίες, και χωρίς δυνατότητα υποτίμησης του νομίσματος, εκτύπωσης χρήματος και ρύθμισης των επιτοκίων εγκλωβίζει μία οικονομία σε μια «δίνη ύφεσης» που μεγεθύνει τα ελλείμματα, αυξάνει τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, αποξηραίνει τις τράπεζες, παγώνει την οικονομική δραστηριότητα, αποθαρρύνει την εισροή κεφαλαίων, ακυρώνει επενδυτικά σχέδια, αποδεκατίζει τις επιχειρήσεις, αυξάνει την ανεργία και απαιτεί ακόμη μεγαλύτερη λιτότητα.
Κυβερνητικά στελέχη με γνώση των ευρωπαϊκών διεργασιών μεταδίδουν ότι η τρόικα αρνείται ακόμη και να συζητήσει αυτή την επιχειρηματολογία γιατί αν το κάνει θα πρέπει να δεχτεί ότι για να αντιμετωπίσει την παγκόσμια κρίση, να απεγκλωβίσει την Ελλάδα από την ύφεση, να περιφρουρήσει τις ελάχιστες προϋποθέσεις συνοχής των ευρωπαϊκών κοινωνιών και να διασφαλίσει τη στοιχειώδη εξυγίανση των κρατικών προϋπολογισμών και των ιδιωτικών τραπεζών η ευρωζώνη χρειάζεται να πράξει ό,τι πράττουν οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και η Μ. Βρετανία μετά το 2008, δηλαδή να συνδυάσει τη λιτότητα με την εκτύπωση χρήματος και τις δημοσιονομικές μεταβιβάσεις με τους αναπτυξιακούς σχεδιασμούς – πρωτοβουλίες που κατηγορηματικά απορρίπτει η Γερμανία, πεισματικά αρνούμενη την οικονομική ορθοδοξία αιώνων.
Κατά συνέπεια ο κ. Ολι Ρεν και οι υπάλληλοι της τρόικας που επηρεάζονται αποφασιστικά από το Βερολίνο δεν έχουν άλλη επιλογή εκτός από το να επαναλαμβάνουν τον γνωστό προσβλητικό μύθο ότι οι Ελληνες είμαστε άχρηστοι, ότι οι «αστοχίες» του ελληνικού προγράμματος οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στον «ασθενή ρυθμό των μεταρρυθμίσεων», στην «ανεπάρκεια της δημόσιας διοίκησης» και στο «έλλειμμα πολιτικής ενότητας των πολιτικών δυνάμεων». Αυτό είναι το «γερμανικό παραμύθι» που ο κ. Ρεν απήγγειλε πλαισιωμένος από τους κκ. Τόμσεν και Μορς στην πρόσφατη κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων και Απασχόλησης του Ευρωκοινοβουλίου.
Ολο και περισσότεροι πολίτες διαπιστώνουν ότι η επόμενη ελληνική κυβέρνηση είναι δεσμευμένη από συμφέροντα πολύ μεγαλύτερα εκείνων που μπορεί να ελέγξει. Η Ελλάδα οδεύει προς την προαναγγελθείσα βουλγαροποίησή της με δύο κόμματα που δεν μπορούν να προσφέρουν πολιτική απάντηση στο αδιέξοδο και δύο ηγεσίες που, σύμφωνα με ασφαλείς πηγές, διακατέχονται από έντονη απαισιοδοξία και έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους… στην εκλογή του κ. Φρανσουά Ολάντ στην προεδρία της Γαλλίας στις 6 Μαΐου και στο ενδεχόμενο το ιρλανδικό δημοψήφισμα στις 31 Μαΐου να επενεργήσει τόσο δραστικά έτσι ώστε η Γερμανία να αποκτήσει μία σχετική επαφή με τη λογική.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk