Η «Μαφία ΑΕ» δανείζει ολόκληρη την Ιταλία

Η οικονομική κρίση δοκιμάζει σκληρά τις ιταλικές επιχειρήσεις, οι τράπεζες κλείνουν τις στρόφιγγες της χρηματοδότησης και η μεγαλύτερη τράπεζα της Ιταλίας Uni Credit, παρ’ ότι αποτελεί χρηματοοικονομικό κολοσσό, έρχεται δεύτερη μπροστά σε έναν παράδοξο οικονομικό παράγοντα ο οποίος αναδεικνύεται στον μεγαλύτερο εσωτερικό χρηματοδότη της χώρας. Σύμφωνα με νέα έρευνα της εργοδοτικής ένωσης Conferescenti, με ετήσιο κύκλο εργασιών που αγγίζει τα 140 δισ. ευρώ, κέρδη ύψους 100 δισ. ευρώ και ρευστότητα στα 65 δισ. ευρώ, «εθνικός χρηματοδότης» της Ιταλίας πλέον είναι η… «Μαφία ΑΕ».

Η οικονομική κρίση δοκιμάζει σκληρά τις ιταλικές επιχειρήσεις, οι τράπεζες κλείνουν τις στρόφιγγες της χρηματοδότησης και η μεγαλύτερη τράπεζα της Ιταλίας Uni Credit, παρ’ ότι αποτελεί χρηματοοικονομικό κολοσσό, έρχεται δεύτερη μπροστά σε έναν παράδοξο οικονομικό παράγοντα ο οποίος αναδεικνύεται στον μεγαλύτερο εσωτερικό χρηματοδότη της χώρας. Σύμφωνα με νέα έρευνα της εργοδοτικής ένωσης Conferescenti, με ετήσιο κύκλο εργασιών που αγγίζει τα 140 δισ. ευρώ, κέρδη ύψους 100 δισ. ευρώ και ρευστότητα στα 65 δισ. ευρώ, «εθνικός χρηματοδότης» της Ιταλίας πλέον είναι η… «Μαφία ΑΕ».

Οι ομάδες του οργανωμένου εγκλήματος λειτουργούν σαν μια τεράστια εταιρεία holding που έχει καταφέρει να παρεισφρήσει και να ασκεί επιρροή σχεδόν σε κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα, όχι πια αποκλειστικά στον Νότο, αλλά και στον ιταλικό Βορρά, ακόμη και εκτός συνόρων.

Σε χαλεπούς καιρούς, το χρήμα της Μαφίας μπορεί να είναι βρώμικο, αλλά αποτελεί πειρασμό: για τους επιχειρηματίες που θέλουν να κάνουν εύκολες μπίζνες με τις «πλάτες» της Κόζα Νόστρα στη Σικελία, της Καμόρα στη Νάπολι, της Ντραγκέτα στην Καλαβρία και της Σάκρα Κορόνα Ούνιτα στην Απουλία, για όσους πιστεύουν ότι ο μοναδικός δρόμος να διατηρεί κανείς επιχείρηση στο Mezzogiorno του ιταλικού Νότου περνάει από την κρίση κάποιου «κάπο», αλλά και για όσους δεν έχουν άλλη επιλογή προκειμένου να επιβιώσει η επιχείρησή τους.
Τα στοιχεία της ιταλικής οικονομίας μιλούν από μόνα τους: η κρίση καταδικάζει σε «λουκέτο» περίπου 50 επιχειρήσεις ημερησίως και μόνο κατά το τελευταίο έτος χάθηκαν 130.000 θέσεις εργασίας. Παράλληλα δραματικά αυξάνονται και οι χρεοκοπίες (46% περισσότερες σημειώθηκαν το 2010), ενώ το μέσο χρέος δανεισμού μιας επιχείρησης ανέρχεται σε 180.000 ευρώ – ποσό που την τελευταία δεκαετία έχει αυξηθεί κατά 93%!
Ετσι, η τοκογλυφία και η «προστασία» έχουν αναδειχθεί στο νούμερο ένα έγκλημα, φαινόμενο που ολοένα γιγαντώνεται και μάλιστα πλήττει περισσότερο το Μιλάνο και τα βορειοανατολικά, εκεί όπου χτυπάει η καρδιά της επιχειρηματικής Ιταλίας. Η αιτία δεν μοιάζει προφανής: στον «ψηλομύτικο» και «οργανωμένο» Βορρά οι τράπεζες δανείζουν με το σταγονόμετρο και απαιτούν απόλυτη εξασφάλιση, ενώ τελικά οι «ανοιχτοχέρηδες» μαφιόζοι ίσως είναι οι μόνοι που κυκλοφορούν με τις τσέπες γεμάτες και διάθεση να «εξυπηρετήσουν» – με το αζημίωτο.
Τα επιτόκια αυτών των «δανείων» σε πολλές περιπτώσεις δεν διαφέρουν και πολύ από εκείνα των τραπεζών, διότι μέλημα των μαφιόζων δεν είναι μόνο να ξεπλύνουν χρήματα, αλλά και να επεκταθούν στον κλάδο των νόμιμων επιχειρήσεων.
Πέρα από τη διακίνηση ναρκωτικών, την πορνεία, τον τζόγο, την «προστασία», τους εκβιασμούς και την τοκογλυφία, δραστηριότητες που εξ ορισμού εμπεριέχουν άσκηση βίας, το οργανωμένο έγκλημα έχει καταφέρει όχι μόνο να απλώσει τα πλοκάμια του στις επιχειρήσεις, αλλά να γίνει το ίδιο επιχείρηση.
Λειτουργώντας μέσω τρίτων η Μαφία δραστηριοποιείται στον κλάδο των οικοδομών, των κρατικών προμηθειών, του τουρισμού και της εστίασης, της συσκευασία και της μεταφοράς προϊόντων, της παροχής υπηρεσιών, του εμπορίου, των ακινήτων, αλλά και της αγροτοβιομηχανίας.
Για να καταλάβει κανείς σε ποιον βαθμό έχει παρεισφρήσει το οργανωμένο έγκλημα στην τσέπη σχεδόν κάθε Ιταλού, αρκεί να εξετάσει το ζήτημα της παραγωγής και διανομής αγροτικών προϊόντων. Μέσω του μονοπωλιακού καθεστώτος που έχει επιβάλει, η τιμή του τελικού προϊόντος αυξάνεται κατά 30% – ένα είδος μαφιόζικου spread που τελικά καταλήγει στις τσέπες των μεγάλων αφεντικών.

Σαν μοντέρνα επιχειρήση holding

140 δισ. ευρώ ο ετήσιος τζίρος!
Ο τζίρος της ιταλικής Μαφίας φθάνει σε ετήσια βάση το αστρονομικό ποσό των 140 δισ. ευρώ, τα καθαρά κέρδη φθάνουν τα 100 δισ. ευρώ, ποσό που ισοδυναμεί με το 7% του ιταλικού ΑΕΠ, ενώ το οργανωμένο έγκλημα διαθέτει ρευστότητα που θα ζήλευε και ο ισχυρότερος επιχειρηματικός όμιλος: 65 δισ. ευρώ!

Το μυστικό: πειθαρχία και οργάνωση
Οπως δηλώνουν οι ειδικοί, η Μαφία είναι πιο σίγουρη και πιο ισχυρή από οποιαδήποτε εταιρεία: διαθέτει επενδύσεις σε πολυάριθμους κλάδους, ρυθμίζει την αγορά, θέτει εκείνη τις τιμές, εξαλείφει τον ανταγωνισμό, ενώ η δομή της θυμίζει μοντέρνες επιχειρήσεις holding.

Κανένας κλάδος δεν είναι «καθαρός»
Η διείσδυση του οργανωμένου εγκλήματος στους κλάδους των επιχειρήσεων και του εμπορίου είναι τέτοια που υπολογίζεται ότι «επίθεση» δέχονται 1.300 επιχειρήσεις ημερησίως, αριθμός που μεταφράζεται σε περίπου 50 την ώρα ή περίπου μία κάθε λεπτό!

Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα
Αν και είναι σχεδόν αδύνατον να υπολογιστεί πόσοι εργάζονται για τη Μαφία ή συνεργάζονται με αυτήν, και εκεί οι αριθμοί πρέπει να είναι τεράστιοι, δεδομένου ότι αποτελεί κράτος εν κράτει και δεν υπάρχει οικονομικός τομέας στον οποίο να μην έχει απλώσει τα πλοκάμια της, ακόμη και στον «καθώς πρέπει» ιταλικό Βορρά.

Παράδοση στο έγκλημα, από το 1860
Ομερτά, βία και προστασία
Η λέξη «Μαφία» έχει μάλλον αραβική προέλευση και σημαίνει τον απειλητικό κομπασμό. Αρα μαφιόζος είναι ο «κομπασμένος», ο «παλικαράς», ο επιθετικός «νταής».

Οι ρίζες της Κόζα Νόστρα στη Σικελία ξεκινούν στις αρχές του 19ου αιώνα, κατά τη μετάβαση από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό. Οι κτηματίες απέλυσαν τότε τους μικρούς προσωπικούς στρατούς και παρέδωσαν την περιφρούρηση της γης και των προϊόντων στις Αρχές, που, ανοργάνωτες και αναξιόπιστες όπως ήταν, άφησαν το πεδίο ελεύθερο σε παράνομους διαμεσολαβητές και προστάτες. Αυτοί θα δημιουργούσαν λίγο αργότερα τις πρώτες φαμίλιες της Μαφίας.

Το 1864 ο επικεφαλής της εθνοφρουράς του Παλέρμο Νικολό Τουρίζι Κολόνα έγραφε για μια «σέχτα κλεφτών» που δρούσε σε ολόκληρη τη Σικελία, ήταν κυρίως αγροτική και αποτελούνταν από ζωοκλέφτες, λαθρεμπόρους, πλούσιους αγρότες και τους φρουρούς τους.

«Η σέχτα προσαρτά καθημερινά ορισμένους από τους πιο λαμπρούς νέους της αγροτικής τάξης, φρουρούς των χωραφιών και λαθρεμπόρους. Παρέχει και δέχεται προστασία από άτομα που ζουν από τη διακίνηση προϊόντων και το εμπόριο. Φοβούνται ελάχιστα ή καθόλου, γιατί πιστεύουν ότι μπορούν να ξεφύγουν από τον νόμο. Χρησιμοποιούν ειδικές χειρονομίες για να αναγνωρίζονται και διατηρούν έναν κώδικα πίστης και αποφυγής συναναστροφών με την Αστυνομία, γνωστό ως “ομερτά”».

Εναν χρόνο αργότερα «νονός» της σέχτας θα γινόταν η κεντρική διοίκηση της Ρώμης – και το όνομα αυτής: «Μαφία».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk