Οι σκοτεινές σελίδες

Την αδυναμία της να απαλλαγεί από τις σκοτεινές σελίδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αποδεικνύουν η έντονη αντίδραση της Αγκυρας και οι οξύτατοι χαρακτηρισμοί που χρησιμοποίησε προσωπικά εις βάρος της Γαλλίας και του προέδρου Νικολά Σαρκοζί ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αντιδρώντας στην απόφαση της γαλλικής Γερουσίας, η οποία καθιστά ποινικό αδίκημα την άρνηση της αρμενικής γενοκτονίας.

Οι σκοτεινές σελίδες | tovima.gr
Την αδυναμία της να απαλλαγεί από τις σκοτεινές σελίδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αποδεικνύουν η έντονη αντίδραση της Αγκυρας και οι οξύτατοι χαρακτηρισμοί που χρησιμοποίησε προσωπικά εις βάρος της Γαλλίας και του προέδρου Νικολά Σαρκοζί ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αντιδρώντας στην απόφαση της γαλλικής Γερουσίας, η οποία καθιστά ποινικό αδίκημα την άρνηση της αρμενικής γενοκτονίας.
Ετσι μια θλιβερή ιστορία που συνέβη σχεδόν 100 χρόνια πριν έρχεται να στοιχειώσει τις διπλωματικές σχέσεις δύο χωρών, οι οποίες, λόγω και της γνωστής γαλλικής αντίδρασης στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, βρίσκονταν ήδη στο ναδίρ.
Δεν μπορεί παράλληλα να διαφύγει της προσοχής ότι ο κ. Σαρκοζί, ο οποίος συνεχώς καταρρέει στις δημοσκοπήσεις, επέλεξε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να επαναφέρει ουσιαστικά το φάσμα του ισλαμικού κινδύνου, εκμεταλλευόμενος την ευαισθησία στο ζήτημα αυτό του γαλλικού λαού, κερδίζοντας έτσι και τις πολύτιμες ψήφους της πολυάριθμης αρμενικής κοινότητας. Η διαπίστωση όμως αυτή δεν αποτελεί δικαιολογία για την Τουρκία, η οποία όλα αυτά τα χρόνια δεν κατόρθωσε να αναθεωρήσει τις θέσεις της για ένα γεγονός που αποτελεί ιστορική αλήθεια: το οθωμανικό καθεστώς κατέσφαξε 1,5 εκατομμύριο Αρμενίους και αυτό συνιστά μιαν αναμφισβήτητη γενοκτονία.
Δεν είναι μάλιστα τυχαίο που ο Γάλλοι, γνωρίζοντας ότι θα προκαλέσουν την έντονη αντίδραση των Τούρκων, επέλεξαν να μην αναφερθούν ειδικά στη γενοκτονία των Αρμενίων αλλά γενικότερα στις όποιες γενοκτονίες. Δηλαδή θεωρείται ποινικό αδίκημα η άρνηση κάθε γενοκτονίας και όχι ειδικότερα της αρμενικής.
Ο κ. Ερντογάν όμως δεν είδε όλη αυτή την ιστορία με αυτό το μάτι και γι’ αυτό κατήγγειλε τους Γάλλους για «ρατσιστική προσέγγιση» και ότι «αν δεν μπορείς να το δεις, τότε δεν ακούς τα βήματα του φασισμού στην Ευρώπη».
Πώς όμως μπορεί να ισχυρίζεται κάτι τέτοιο όταν στην ίδια του τη χώρα αποτελεί ποινικό αδίκημα η αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας, πάνω από 100 δημοσιογράφοι βρίσκονται στις φυλακές για πολιτικούς λόγους και προφυλακίζονται χωρίς δίκη «ύποπτοι» για πάνω από δέκα χρόνια; Και αυτές είναι μόνο μερικές από τις καταγγελίες για παραβίαση των αρχών του κράτους δικαίου που έκανε στις αρχές του χρόνου το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Αναμφισβήτητο είναι ότι η Ιστορία δεν γράφεται με νόμους και αυτή τη θέση ορθώς υποστηρίζει η Αγκυρα. Αλλά όταν υπάρχει μια διαρκής άρνηση να διευκρινισθεί από τους ιστορικούς το τι ακριβώς συνέβη (αν και το τι συνέβη το 1915 δεν θέλει και πολλή διευκρίνιση), αυτό σημαίνει ότι φοβάσαι την αποκάλυψη της αλήθειας. Και είναι τουλάχιστον περίεργο για τον Ερντογάν, ο οποίος θέλησε να κάνει η χώρα του ένα νέο ξεκίνημα, απαλλαγμένη από τον βραχνά των στρατιωτικών, να μην επιθυμεί να ξεκαθαρίσει τις εκκρεμότητες του σύγχρονου τουρκικού κράτους με τις σκοτεινές πτυχές της ιστορίας του. Και είναι πολλές οι πτυχές αυτές αν θυμηθούμε τη γενοκτονία και των Ποντίων ή τους διωγμούς των Ελλήνων.
Εφθασε λοιπόν η στιγμή, καθώς μάλιστα σε τρία χρόνια συμπληρώνεται η εκατονταετία από τη γενοκτονία των Αρμενίων, να αντιμετωπίσει από μόνη της η Τουρκία την ιστορική αλήθεια. Διότι ούτως ή άλλως θα βρεθεί και πάλι στο εδώλιο του κατηγορουμένου, και όχι μόνο από τη Γαλλία.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk