«Κι ο κλήρος έπεσε στον Γιώργο…»

Ηταν ένα μικρό καράβι. Που ήταν αταξίδευτο. Κι έκανε ένα μακρύ ταξίδι. Αλλά σώθηκαν οι τροφές. Και τότε ρίξανε τον κλήρο. Να δούνε ποιος θα φαγωθεί. Δεν ξέρω αν υπάρχει τραγουδάκι που να περιγράφει καλύτερα τη σημερινή κατάσταση της χώρας αλλά και του ΠαΣοΚ.

«Κι ο κλήρος έπεσε στον Γιώργο…» | tovima.gr
Ηταν ένα μικρό καράβι. Που ήταν αταξίδευτο. Κι έκανε ένα μακρύ ταξίδι. Αλλά σώθηκαν οι τροφές. Και τότε ρίξανε τον κλήρο. Να δούνε ποιος θα φαγωθεί.
Δεν ξέρω αν υπάρχει τραγουδάκι που να περιγράφει καλύτερα τη σημερινή κατάσταση της χώρας αλλά και του ΠαΣοΚ.
Πρώτα ξεκίνησαν χαζοχαρούμενα για ένα ταξίδι χωρίς να ξέρουν ούτε πού πάνε, ούτε πώς πάνε. Οπως ήταν φυσικό, έπεσαν έξω. Τώρα, κάθε μέρα που περνάει, ρίχνουν τον κλήρο να βρούνε ποιος φταίει. Και κάθε μέρα, ο κλήρος πέφτει σε κάποιον άλλον…
Πριν από μήνες έγραφα εδώ ότι η οικονομική κρίση είναι ίσως δευτερεύουσα μπροστά στην πολιτική ανεπάρκεια της χώρας. Και ότι αυτή η ανεπάρκεια είναι προϊόν ενός πρωτοφανούς ελλείμματος ηγεσίας και μιας απερίγραπτης διαχειριστικής ανικανότητας.
Δυστυχώς, η εικόνα της χώρας είναι σήμερα ακόμη χειρότερη.
Ο Πρωθυπουργός δείχνει ανήμπορος να ελέγξει την ιδιόμορφη κυβέρνησή του και περιορίζεται σε μια συνεχή διαβούλευση με τους πολιτικούς αρχηγούς.
Ο αρχηγός της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, τη στιγμή που κλονιζόταν η κυβέρνηση και μαζί της η χώρα, έψαχνε κάποια παραλία στην Κόστα Ρίκα. Ευτυχώς, λέει το ρεπορτάζ, τη βρήκε και άξιζε τον κόπο!
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης (η οποία – παγκόσμια πρωτοτυπία – μετέχει στην κυβέρνηση χωρίς να συγκυβερνάει…) κρατάει τον χρόνο για τις εκλογές.
Και πάει λέγοντας – για λόγους προσωπικής αγωγής θα αποφύγω να επεκταθώ στους υπόλοιπους!
Εν τω μεταξύ στις Βρυξέλλες, στο Λουξεμβούργο, στη Φραγκφούρτη, σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες επικρατεί ένα κοινό αίσθημα: μας βαρέθηκαν!
Μας βαρέθηκαν επειδή έχουν πάψει να μας καταλαβαίνουν. Εχουν πάψει να μας καταλαβαίνουν επειδή κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτή τη χώρα – ή τι μπορεί να συμβεί…
Και κανείς δεν τους το εξηγεί επειδή δεν εμπιστεύονται κανέναν για να το εξηγήσει. Το έλλειμμα αξιοπιστίας της Ελλάδας έχει πάρει κολοσσιαίες διαστάσεις. Αυτή τη στιγμή ίσως είναι μεγαλύτερο πρόβλημα για τη χώρα και από το μνημόνιο.
Δύο παραδείγματα:
Μιλώντας στο Νταβός, η Ανγκελα Μέρκελ παραδέχθηκε πως «ούτε οι Ελληνες από μόνοι τους, ούτε οι διεθνείς παράγοντες έχουν καταφέρει να σταθεροποιήσουν την κατάσταση».
Μπράβο της που το κατάλαβε – δεν ήταν και δύσκολο! Αλλά γιατί συνέβη αυτό;
Την ίδια μέρα, στο Κολέγιο των Επιτρόπων, ο Ολι Ρεν παρουσιάζει μια έκθεση για την κατάσταση στις χώρες που βρίσκονται στον μηχανισμό στήριξης και παραδέχεται ότι «οι πολιτικές δημοσιονομικής πειθαρχίας δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα».
Σωστή διαπίστωση και αυτή. Αλλά ποια είναι η εξήγηση; Η υπόλοιπη συνεδρίαση του Κολεγίου αναλώθηκε σε μια θύελλα επικρίσεων κατά της Ελλάδας, η οποία δεν κάνει τα δέοντα για να τη γιατρέψει το φάρμακο που της έδωσαν.

Με άλλα λόγια, η προφανής και εύκολη απάντηση είναι περίπου ότι «η Ελλάδα φταίει για την Ελλάδα», αλλά δεν γίνεται καμία προσπάθεια να εξετάσουμε αν και οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν ήταν οι σωστές.
Να το πω πιο καθαρά. Η ελληνική ανεπάρκεια, ανικανότητα και δυσανεξία προσφέρει το τέλειο άλλοθι για την αποτυχία μιας πολιτικής που ήταν καταδικασμένη να αποτύχει.
Οταν τσακώνεσαι για το ωράριο των φαρμακείων ή τις άδειες των ταξί, όταν χρειάζεσαι δυο χρόνια για να κλείσεις δέκα δημόσιους οργανισμούς, «δεν έχεις πρόσωπο». Και τότε το πιθανότερο είναι ότι θα σου φορτώσουν και την ύφεση και την ανεργία και τη φοροδιαφυγή και «τη μάνα τους και τον πατέρα τους» – ομορφάντρα μου!
Πού βρισκόμαστε λοιπόν τώρα; Κάτω από το σημείο μηδέν.
Πρώτα υιοθετήθηκε ένα καταστροφικό μνημόνιο με τις απερίγραπτες διαδικασίες που κάθε μέρα αποκαλύπτονται από το στόμα εκείνων που το υιοθέτησαν!
Και τώρα προσερχόμαστε σε μια δεύτερη διαπραγμάτευση εντελώς αποτυχημένοι, πλήρως αναξιόπιστοι και παντελώς αποδυναμωμένοι. Πώς να διαπραγματευθείς και ποιον να πείσεις;
Αποτέλεσμα; Οι τροφές έχουν σωθεί προ πολλού. Εμείς ρίχνουμε και ξαναρίχνουμε τον κλήρο να δούμε ποιος θα φαγωθεί από τους φωστήρες που μας οδήγησαν εδώ.
Και ίσως «ο κλήρος πέφτει στον Γιωργάκη…» ή σε κάποιον άλλον – αλλά κανείς δεν μας λέει πώς θα ξαναγυρίσει το μικρό καράβι στο λιμάνι του.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk