Η «προστασία» των ΣΣΕ και η κοινωνία των 2/3

Κρατώ στα χέρια μου και διαβάζω την επιστολή ενός απολυμένου ξενοδοχοϋπαλλήλου και σκέφτομαι ποια κοινωνία φτιάχνουμε… «Κύριοι, Κατά έναν περίεργο τρόπο το σύνολο των κοινωνικών εταίρων, τα ΜΜΕ και τα κόμματα έχουν δημιουργήσει μέτωπο για την προστασία των εισοδημάτων. Ομως ένα απλό πρακτικό παράδειγμα θα δείξει την υποκρισία αυτής της δήθεν προστασίας.

Η «προστασία» των ΣΣΕ και η κοινωνία των 2/3 | tovima.gr
Κρατώ στα χέρια μου και διαβάζω την επιστολή ενός απολυμένου ξενοδοχοϋπαλλήλου και σκέφτομαι ποια κοινωνία φτιάχνουμε…
«Κύριοι,
Κατά έναν περίεργο τρόπο το σύνολο των κοινωνικών εταίρων, τα ΜΜΕ και τα κόμματα έχουν δημιουργήσει μέτωπο για την προστασία των εισοδημάτων.
Ομως ένα απλό πρακτικό παράδειγμα θα δείξει την υποκρισία αυτής της δήθεν προστασίας.

Τομέας:
Ξενοδοχειακός τουρισμός. Ισως το πιο ανταγωνιστικό κομμάτι της εθνικής οικονομίας, ένας κλάδος εντάσεως εργασίας ιδιαίτερα ευαίσθητος στο μισθολογικό κόστος.

Επιχείρηση:
Ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία». Η ιστορική ναυαρχίδα της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας σε διαρκή λειτουργία από το 1854.
Το 2007 η «Μεγάλη Βρεταννία» είχε κύκλο εργασιών 39 εκατ. ευρώ και απασχολούσε 404 εργαζομένους, εκτός διευθυντικών στελεχών, με μέσο ετήσιο μισθολογικό κόστος 25.000 ευρώ ανά εργαζόμενο.
Το 2011 έκλεισε με τζίρο 24 εκατ. ευρώ ή πτώση 39,5%. Οι εργαζόμενοι περιορίστηκαν στους 335, αλλά το ετήσιο μισθολογικό κόστος ανήλθε σε 28.000 ευρώ ανά εργαζόμενο.

Ας όψονται οι «προοδευτικοί» καταστροφείς της πλατείας Συντάγματος που επιδίδονταν στην καθαίρεση των μαρμάρων και σε κάθε λογής βανδαλισμούς.
Ηδη 70 άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους, αλλά οι υπόλοιποι 335 παρέμειναν αλώβητοι σε περίοδο πρωτοφανούς κρίσης, σε δόξα των συλλογικών και των κλαδικών συμβάσεων και των κρυφών αυξήσεων με τη μέθοδο της «ωρίμανσης». Για να είμαι ακριβής, οι κλαδικές συμβάσεις κάλυπταν τους 309, οι οποίοι περιορίστηκαν στους 235 και – ω του θαύματος! – τα εισοδήματα και εκεί ανέβηκαν από 18.000 σε 22.000 ευρώ.

Ολα αυτά συμβαίνουν ερήμην των εργαζομένων στο ξενοδοχείο, οι οποίοι εργάζονται σκληρά, εγκλωβισμένοι σε ένα άκαμπτο νομοθετικό πλαίσιο που δεν τους επιτρέπει να διαπραγματευθούν τους όρους που θα εργαστούν με γνώμονα την επιβίωση του ξενοδοχείου και της δουλειάς τους σε συνθήκες κρίσης.
Βέβαια, θα μου πείτε ότι οι συνδικαλιστικές οργανώσεις υπερασπίζονται όσους εργάζονται. Οι άνεργοι δεν έχουν ούτε ψήφο, ούτε εκπροσώπηση.

Αν σε αυτό προστεθούν η επιβάρυνση του δημόσιου προϋπολογισμού με τα επιδόματα ανεργίας κατά 400.000 ευρώ τον χρόνο και η απώλεια του ΙΚΑ σε 1 εκατ. ευρώ τον χρόνο, αβίαστα προκύπτει η υποκρισία μιας κοινωνίας των 2/3 που οδηγεί τους υπόλοιπους στον αποκλεισμό, τη χώρα στην ύφεση και στα ελλείμματα, και την ανταγωνιστικότητα στο ναδίρ προκειμένου να διατηρηθούν τα προνόμιά της.

Αυτή είναι ακόμα μια βαλκανική παραφωνία στην Ελλάδα της ευρωζώνης. Οι φωνές του εξορθολογισμού αποστέλλονται στο πυρ το εξώτερον και διαπομπεύονται… Είναι οι ίδιες φωνές που ακύρωσαν το 2001 την απόπειρα ασφαλιστικού εξορθολογισμού γνωστή ως «νόμος Γιαννίτση», για να την πληρώσουμε 10 χρόνια μετά με την πιο βίαιη περικοπή συντάξεων.

Το ιστορικό ξενοδοχείο της «Μεγάλης Βρεταννίας», που έμεινε ανοικτό στις δυσκολότερες στιγμές της Νεότερης Ιστορίας μας, θα είχε κλείσει λόγω ζημιών, όπως δεκάδες άλλα στο κέντρο της Αθήνας, αν το «αδελφό» του ξενοδοχείο στο Βελιγράδι δεν έστελνε αγόγγυστα τα κέρδη από την «υπεραξία» των σέρβων αδερφών, οι οποίοι διατηρούν το μισθολογικό κόστος στο 15% του τζίρου, ενώ εμείς οι «προοδευτικοί» εργαζόμενοι ζούμε ιμπεριαλιστικά σε βάρος και αυτών, με κόστος 45% του τζίρου»
.
Και ύστερα φταίνε η τρόικα, το μνημόνιο, «ο ξένος παράγων», αλλά ποτέ εμείς…

* Ο κ. Τάσος Χωμενίδης είναι δρ πολιτικός μηχανικός.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk