ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕΡΚΕΛ - ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ

«Δεν μπορούν να μας εκβιάζουν οι κερδοσκόποι»

Ο φόβος του χρέους τούς ενώνει. Η Αθήνα και το Βερολίνο δείχνουν τελευταία τόσο μεγάλη ομοψυχία που θα μπορούσαν άνετα να εκλεγούν ως το «ζευγάρι του τελευταίου τριμήνου». Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου για τη συμμετοχή των ιδιωτών δανειστών στο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους ξανάφερε κοντά την ελληνική και τη γερμανική κυβέρνηση. Και αυτό φαίνεται όχι μόνο από τη συχνή τηλεφωνική επικοινωνία του Λουκά Παπαδήμου με την Ανγκελα Μέρκελ, αλλά και από τη συνεχή …

Ο φόβος του χρέους τούς ενώνει. Η Αθήνα και το Βερολίνο δείχνουν τελευταία τόσο μεγάλη ομοψυχία που θα μπορούσαν άνετα να εκλεγούν ως το «ζευγάρι του τελευταίου τριμήνου». Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου για τη συμμετοχή των ιδιωτών δανειστών στο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους ξανάφερε κοντά την ελληνική και τη γερμανική κυβέρνηση. Και αυτό φαίνεται όχι μόνο από τη συχνή τηλεφωνική επικοινωνία του Λουκά Παπαδήμου με την Ανγκελα Μέρκελ, αλλά και από τη συνεχή παρασκηνιακή παρέμβαση των Γερμανών στις διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF) για το ύψος και τους όρους του λεγόμενου PSI, κοινώς «κουρέματος» του ελληνικού χρέους.

Θρήνος και οδυρμός στα hedge funds. Οι διαχειριστές τους, που μαζί με τους μικρούς επενδυτές κατέχουν ελληνικά ομόλογα ύψους 80 δισ. ευρώ, δηλωσαν, σύμφωνα με τους «New York Times», ότι θα προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αν εξαναγκαστούν σε πληρωμή. «Δεν μπορεί να αποφασίζει η Ανγκελα Μέρκελ ποιος θα χάσει τα λεφτά του» υπογράμμισε ένας από αυτούς στην εφημερίδα. «Η Ευρώπη ξεχνά ότι θα πρέπει να σέβεται τις διεθνείς συμβάσεις».


Σιγόντο στην Αθήνα

Η γερμανική παρέμβαση υπέρ της Ελλάδας αποκαλύφθηκε μόλις τις τελευταίες δέκα ημέρες, μετά την αιφνίδια διακοπή των διαπραγματεύσεων μεταξύ Αθήνας και ΙΙF στις 13 Ιανουαρίου. Καταλυτικό ρόλο στην «αποκάλυψη» έπαιξε και η «απειλή», όπως τη χαρακτήρισαν ορισμένα μέσα ενημέρωσης, του πρωθυπουργού κ. Λ. Παπαδήμου, ότι σε περίπτωση που ορισμένοι δανειστές αρνηθούν να συμμετάσχουν στο «κούρεμα», η Αθήνα θα τους εξαναγκάσει θεσπίζοντας τη λεγόμενη «ρήτρα συλλογικής δράσης» (CAC) στην περί χρέους νομοθεσία.

«Απειλή; Ποια απειλή;» ωρυόταν κυβερνητικός αξιωματούχος στο Βερολίνο. «Η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να νομοθετήσει τέτοια ρήτρα. Αυτή ισχύει ήδη στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης».

Η παρέμβαση συνέπεσε βέβαια με την αρχή των διαπραγματεύσεων. Χωρίς αυτήν, υποστηρίζουν αναλυτές, ο εκπρόσωπος του IIF Τσαρλς Νταλάρα θα είχε «μαδήσει» τον υπουργό Οικονομικών κ. Ευ. Βενιζέλο. «Θα του είχε ανεβάσει τα επιτόκια στο 7%, 8% και περισσότερο ακόμη» έλεγε ένας από αυτούς. «Η Γερμανία έβαλε φρένο με το τελεσίγραφό της για 3%». Ο σήμερα διαγραφόμενος συμβιβασμός, πρόσθεσε, που προβλέπει «κλιμακούμενο» επιτόκιο μεταξύ 3,5% και 4% για χρόνο αποπληρωμής 30 ετών – εκτινάζει το «κούρεμα» στο 68% της αρχικής αξίας των ομολόγων – θα ήταν αδιανόητος χωρίς την παρέμβασή της.

Τα λεφτά είναι πολλά. Και αυτά, σε περίπτωση ναυαγίου των διαπραγματεύσεων, και εφόσον οι εταίροι τηρήσουν την υπόσχεση να «σώσουν» την Ελλάδα, θα έπρεπε να τα πληρώσουν κυρίως οι Γερμανοί που ανατριχιάζουν και μόνο στη σκέψη.

Ακόμη ανατριχιαστικότερες για αυτούς είναι όμως οι συνέπειες του ναυαγίου στην ευρωζώνη. Η φράση-τρόμος είναι «ο κίνδυνος μετάδοσης»: «Θέλουμε να περιορίσουμε κατά το δυνατόν αυτόν τον κίνδυνο!» έλεγε ο ίδιος αξιωματούχος. Η εξάπλωση της κρίσης θα προκαλούσε διάλυση της ευρωζώνης.

Το Βερολίνο αποφεύγει, για ευνόητους λόγους, να μιλάει για ένα «σχέδιο β’» σε περίπτωση ναυαγίου. Ταυτόχρονα αφήνει όμως να διαφανεί ότι είναι προετοιμασμένο για κάθε ενδεχόμενο. «Θα βρούμε λύσεις, ανάλογα με την κάθε κατάσταση. Δεν μπορούμε να εξαρτιόμαστε από την καλή θέληση του ενός ή του άλλου τραπεζίτη!» τόνισε ο αξιωματούχος. Και μία από αυτές, πρόσθεσε, θα ήταν η πρόσθετη ενίσχυση της Ελλάδας με χρήματα του «μοχλευμένου» ευρωπαϊκού ταμείου στήριξης EFSF.

Η Ευρώπη, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι στο σύνολό της πανίσχυρη. «Δεν γίνεται να μας εκβιάσουν!» πρόσθεσε αναφερόμενος ειδικότερα στους κατόχους των διαβόητων ασφαλίστρων κινδύνου CDS, που αποκρούουν με κάθε μέσο το ελεγχόμενο «κούρεμα». «Ούτε η Ελλάδα μπορεί να εκβιαστεί!» πρόσθεσε – χάρη στη γερμανική, εννοείται, υποστήριξη.


Με σφραγίδα Μέρκελ

Η στροφή του Βερολίνου υπέρ της Αθήνας δεν είναι τυχαία. Η απόφαση της 27ης Οκτωβρίου φέρει τη σφραγίδα της Ανγκελα Μέρκελ. Με αυτήν απέβλεπε αφενός να πείσει τους Ελεύθερους Δημοκράτες, τους κυβερνητικούς εταίρους της, να συναινέσουν σε αυξημένη βοήθεια για τις προβληματικές χώρες της ευρωζώνης, αφετέρου να καθησυχάσει τη γερμανική κοινή γνώμη.

Τυχόν αποτυχία των διαπραγματεύσεων θα αποτελούσε λοιπόν προσωπική πανωλεθρία για την καγκελάριο. Ταυτόχρονα θα έθετε υπό αίρεση τη συνολική πολιτική της για το ευρώ. Αυτό προκύπτει και από τις δηλώσεις που έκανε η ίδια κατά την πρόσφατη επίσκεψη του ιταλού πρωθυπουργού Μάριο Μόντι στο Βερολίνο. Χωρίς την εφαρμογή του PSI, τόνισε, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στην υλοποίηση των κατεξοχήν μεγάλων μεταρρυθμίσεων, όπως η «μόχλευση» του EFSF, οι αυτόματες κυρώσεις εναντίον των χωρών-παραβατών, η αναθεώρηση των Ευρωπαϊκών Συνθηκών και πάει λέγοντας.


Λυκοφιλίες…

Η συνταύτιση εμπεριέχει βέβαια και μεγάλη δόση λυκοφιλίας. Η κυρία Μέρκελ βλέπει με ίσως μεγαλύτερη καχυποψία την κυβέρνηση Παπαδήμου από ό,τι εκείνη του κ. Γ. Παπανδρέου. Από την άλλη ωστόσο δεν έχει εναλλακτική λύση. «Τα κόμματα της Αριστεράς είναι κατά του PSI, επιμέρους και κατά του ευρώ» παραπονιόταν συνεργάτης της.

Αλλά και το αντίστροφο ισχύει: η Αθήνα ήταν μέχρι πρότινος εναντίον της συμμετοχής των ιδιωτών στο «κούρεμα» – εναντίον του είχε αποφανθεί επανειλημμένως τόσο ο κ. Παπανδρέου όσο και ο κ. Παπαδήμος, όσο δεν ήταν ακόμη πρωθυπουργός. Η συναίνεσή τους σε αυτό δεν ήταν αποτέλεσμα πειθούς, αλλά πιέσεων και εκβιασμών από το γαλλογερμανικό διευθυντήριο. Ούτε αυτοί μπορούν συνεπώς να αισθάνονται πραγματικά ενθουσιασμένοι με τους βόρειους εταίρους τους.


ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΤΟ 2020 ΝΑ ΕΙΝΑΙ 120% ΤΟΥ ΑΕΠ
«Πρέπει το χρέος σας να γίνει βιώσιμο»

Το κακό είναι ότι η σκόπιμη γερμανοελληνική σύμπραξη έχει και πολύ άσχημες παρενέργειες. Το γεγονός, για παράδειγμα, ότι οι Γερμανοί αποδέχθηκαν τελικά (αν και αρχικά έλεγαν κατηγορηματικά «όχι») το αίτημα των δανειστών, να υπαχθούν στο βρετανικό Δίκαιο τα νέα ελληνικά ομόλογα που θα αντικαταστήσουν τα παλιά – και όχι στο ελληνικό, όπως συνέβαινε ως σήμερα. Αποδοχή που έκαναν πάντως χωρίς μεγάλη δυσκολία επειδή αυτό, πρώτον, δεν θίγει τα δικά τους συμφέροντα, δεύτερον, δεν τους κοστίζει τίποτε και τρίτον, επισπεύδει την εφαρμογή του PSI.

«Η μόνη στρατηγική επιδίωξή μας είναι η αποκατάσταση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, που σημαίνει ότι το 2020 θα πρέπει να έχει πέσει στο 120% του ΑΕΠ» τονίζει εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών. «Η άποψή μας εξακολουθεί να είναι ότι η μετάβαση από το ελληνικό στο βρετανικό Δίκαιο θα είναι βλαπτική για την Ελλάδα. Αλλά αυτό θα πρέπει να το αποφασίσουν οι ίδιοι οι Ελληνες».

Οπως δείχνουν όλα, η απόφαση έχει ήδη ληφθεί: βρετανικό Δίκαιο έναντι χαμηλότερων επιτοκίων. Το αποτέλεσμα θα είναι η Ελλάδα να μειώσει κατά μερικά δισεκατομμύρια το χρέος της, να χάσει όμως ταυτόχρονα ως κράτος τη δυνατότητα να ρυθμίζει κυριαρχικά τους όρους εξυπηρέτησης των υπόλοιπων οφειλών.

Η μεγαλύτερη ζημιά για την ίδια θα επέλθει βέβαια όχι από την όποια καθυστέρηση της αναδιάρθρωσης, αλλά από την εφαρμογή των όρων που τη συνοδεύουν: νέο «κούρεμα» μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, δικαιωμάτων. Αλλά για αυτά δεν μιλάει κανείς γερμανός αξιωματούχος. Ισως όχι άδικα. Κάτι τέτοιο θα διατάρασσε την εικόνα τού εν πολλοίς ψεύτικου νέου ελληνογερμανικού ειδυλλίου. Ρίχνοντας σκιές και στην αποφασιστική συμβολή των Γερμανών σε ένα επίμαχο κούρεμα, η συμφωνία για το οποίο, όπως όλα δείχνουν, θα «κλειδώσει» οριστικά τις επόμενες ημέρες.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk