Το Επταήμερο του Διόδωρου

Κάθε φορά που βγαίνω στην αυλή µε χαιρετούν τρία τριαντάφυλλα που κατάφεραν να επιβιώσουν παρά τη σκληρή παγωνιά· ένα µεγάλο κίτρινο, ένα κόκκινο και ένα ροζ, µικρά αυτά. Είχαµε πολικές θερµοκρασίες στη ∆ράκεια από την Κυριακή που ήρθα – και δεν το λέω µόνο εγώ ο καµπίσιος, το λένε και οι ελάχιστοι κάτοικοι που τολµούν να κυκλοφορούν, βουνίσιοι αυτοί, µαθηµένοι στα χιόνια και στα κρύα. * ∆ικαιώνουν την αισιοδοξία µου τα τριαντάφυλλα, ηµερολόγιό µου: ακόµα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, η ζωή µπορεί να αντέξει.

Το Επταήμερο του Διόδωρου | tovima.gr
Τριανταφυλλένια τρόικα


Τα δέντρα που ασχημαίνουν όταν ξεγυμνώνονται, δεν τα λαμβάνει υπόψη
της η φιλοζωική εκστρατεία

Κάθε φορά που βγαίνω στην αυλή µε χαιρετούν τρία τριαντάφυλλα που κατάφεραν να επιβιώσουν παρά τη σκληρή παγωνιά· ένα µεγάλο κίτρινο, ένα κόκκινο και ένα ροζ, µικρά αυτά. Είχαµε πολικές θερµοκρασίες στη ∆ράκεια από την Κυριακή που ήρθα – και δεν το λέω µόνο εγώ ο καµπίσιος, το λένε και οι ελάχιστοι κάτοικοι που τολµούν να κυκλοφορούν, βουνίσιοι αυτοί, µαθηµένοι στα χιόνια και στα κρύα.

* ∆ικαιώνουν την αισιοδοξία µου τα τριαντάφυλλα, ηµερολόγιό µου: ακόµα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, η ζωή µπορεί να αντέξει. Ακόµα και στις πιο µαύρες καταστάσεις, το χρώµα θα αντισταθεί. Ακόµα και στην πιο µεγάλη παγωνιά, κάτι θα ζεστάνει την ψυχή µας. Είχα δίκιο να πιστεύω, λοιπόν, πως τον τελευταίο καιρό όλα πηγαίνουν καλά στον καλύτερο δυνατό κόσµο – τα τριαντάφυλλα είναι ακαταµάχητο επιχείρηµα. Μπορεί να υπάρχουν κόσµοι µε πλουσιότερες δυνατότητες, µπορεί ακόµη και να υπάρχουν κόσµοι ιδεώδεις, όπως ισχυρίζονται ορισµένοι που εγώ δεν τους πιστεύω, αλλά το θέµα είναι να µη µειώσουµε και άλλο τις δυνατότητες του κόσµου που ζούµε, που τον φτιάξαµε όπως τον φτιάξαµε και τον φέραµε σε αυτή την κατάσταση.

* Το ότι σκέφθηκα « Παπαδήµος, Καµίνης, Μπουτάρης » µόλις έγραψα τα παραπάνω για την τριανταφυλλένια τρόικα που αντέχει σε πείσµα του πάγου και όχι « ∆ΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ » ή « Παπανδρέου, Σαµαράς, Καρατζαφέρης » ή και « Παπαρήγα, Τσίπρας, Κουβέλης » δείχνει ότι είµαι αθεράπευτα αισιόδοξος αλλά και πωρωµένος από την πολιτική: ακόµα και όταν βλέπω ρόδα, εκεί η σκέψη µου καταλήγει.

* Κοίταξα πίσω στις σελίδες σου, ηµερολόγιό µου, και είδα πως όταν ανέλαβε ο Λουκάς Παπαδήµος πρωθυπουργός, και άρχισα να αισιοδοξώ έπειτα από δύο χρόνια κατάθλιψης, είχα γράψει « το τρίδυµο Παπαδήµος – Καµίνης – Μπουτάρης µού δίνει την ελπίδα ότι µπορεί και να µην έχουµε ξοφλήσει σαν χώρα ». ∆εν πρόκειται για προσωπολατρία, πρόκειται για το ότι εκπροσωπούν µείζονα αλλαγή: δεν προέρχονται από το πολιτικό κατεστηµένο, δεν είναι λαϊκιστές και ανέλαβαν τα δηµόσια αξιώµατά τους ενάντια στη θέληση των κοµµάτων.

Τις πταίει;

Ενώ ο Γραµµατέας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιµάκης δεν είναι πωρωµένος µε την πολιτική, καίτοι επαγγελµατίας· ακόµα και όταν πρόκειται για πολιτικά ζητήµατα, αλλού αναζητεί τις αιτίες: « Ποιος καλλιέργησε τον φόβο, την καχυποψία, την ανασφάλεια; Ποιος δηµιούργησε όλες εκείνες τις συνθήκες έτσι ώστε ο κόσµος είτε να βγάζει τα λεφτά του έξω ή να τα βάζει κάτω από τα µαξιλάρια; Να µην υπάρχει ρευστότητα στην αγορά; Ποιος; » έθεσε το ερώτηµα.

Και για να µας προλάβει, να µην πάει ο νους µας στο κακό, έδωσε αµέσως ο ίδιος την απάντηση: « Τα µέσα ενηµέρωσης δεν έπαιξαν αυτό τον ρόλο; ∆εν όφειλαν τα µέσα ενηµέρωσης να λειτουργήσουν δηµιουργικά στην προσπάθεια που κάνει η χώρα και όχι να απευθύνονται στο διαστροφικό [sic] υποσυνείδητο του καταναλωτή της ενηµέρωσης; ».

∆εν του περνά από το µυαλό του Γραµµατέα πως µπορεί να φταίνε οι πολιτικοί για την κρίση – τα µέντια φταίνε. ∆εν φταίει το διεστραµµένο υποσυνείδητο του καταναλωτή άθλιας πολιτικής. Πολύ περισσότερο, δεν φταίει το διεστραµµένο υποσυνείδητο του παραγωγού πολιτικής.

* Κρίµα που είναι και ο Ολι Ρεν πωρωµένος µε την πολιτική και έχει άλλη άποψη: «Οι Ελλ ηνες έχουν κάνει πολλά. Αν δεν σηµειώνουν πρόοδο, αυτό οφείλεται σε εγχώριους πολιτικούς λόγους… Είναι κρίσιµης σηµασίας τα µεγάλα (ευρωπαϊκά) πολιτικά κόµµατα να επικοινωνήσουν µε τα πολιτικά κόµµατα στην Ελλάδα για να πείσουν τους ηγέτες τους να δεσµευτούν ρητά στο ευρωπαϊκό πακέτο αρωγής » δήλωσε προχθές.

Ενώ αν ο Μιχάλης Καρχιµάκης ήταν επίτροπος, θα παρότρυνε το BBC, τους «Times» και τον «Monde» να απευθυνθούν στο «Βήµα», στην «Καθηµερινή», στο Mega να τα πείσουν να αποδεχθούν το νέο πακέτο. Και τότε όλα τα προβλήµατα θα λύνονταν ακόµη και µε πρωθυπουργό τον Φίλιππο Πετσάλνικο, ίσως και τον Μιχάλη Καρχιµάκη. Αλλά ίσως και να µην είχε χρειαστεί να αλλάξουµε πρωθυπουργό αν τα ξένα µέσα είχαν συνετίσει τα ελληνικά – το είπε και ο Γιώργος Παπανδρέου αυτό.

* ∆εν παρακολουθώ εδώ και χρόνια τηλεόραση γενικώς και δελτία ειδήσεων ειδικότερα γιατί είναι άθλια. Αλλά αυτό δεν συµβαίνει επειδή προσαρµόζονται στο επίπεδο των θεατών τους, όπως οι ίδιοι οι δηµοσιογράφοι ισχυρίζονται, αλλά στο επίπεδο εαυτών τους και των πηγών τους – των πολιτικών δηλαδή. Καρχιµάκη δηλαδή βλέπουµε στην τηλεόραση ακόµη και αν δεν βγαίνει ο ίδιος στο γυαλί, αυτή είναι η πικρή αλήθεια, ηµερολόγιό µου. Οταν οι πολιτικοί επιτίθενται στην τηλεόραση, στην πραγµατικότητα επιτίθενται στον εαυτό τους.

Πολεµική παράνοια

Αλλά υπάρχουν και ξένα µέντια που παρεκτρέπονται και τα βάζουν µε τους έλληνες πολιτικούς: δύο γερµανικές εφηµερίδες, η «Welt» και η «Hannoversche Allgemeine», διαπίστωσαν αυτές τις ηµέρες κάτι το παράδοξο: τα πάντα κουρεύονται στην Ελλάδα, εκτός από τις «αµυντικές δαπάνες», τους εξοπλισµούς δηλαδή. Η «Welt» επισηµαίνει πως µειώθηκαν µόνο κατά 450 εκατοµµύρια οι στρατιωτικές δαπάνες, ενώ οι κοινωνικές κατά 1,8 δισεκατοµµύρια. Η «Hannoversche Allgemeine» αναφέρει ότι « ενώ οι φορολογούµενοι των κρατών της ευρωζώνης πρέπει να συµπαρασταθούν στην Ελλάδα µε δανειακή βοήθεια δισεκατοµµυρίων, οι έλληνες πολιτικοί και στρατιωτικοί ζουν τη δική τους πολεµική παράνοια »: ετοιµάζονται να πάρουν 400 µεταχειρισµένα τανκς (δωρεάν) από την Αµερική, αυτά που διασώθηκαν από τον Πόλεµο του Κόλπου το 1991 – που όµως θα χρειαστούν δεκάδες εκατοµµύρια ευρώ για να λειτουργήσουν.

Και συνεχίζει η «Hannoversche Allgemeine»: πριν από τρία χρόνια η Ελλάδα αγόρασε 170 γερµανικά τανκς αξίας 1,7 δισ., τα οποία όµως είναι άχρηστα γιατί δεν υπάρχουν χρήµατα να αγοραστούν τα πολεµοφόδιά τους. Η Ελλάδα έχει ήδη 1.600 τανκς, περισσότερα από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα αναλογικά µε τον πληθυσµό της, και δαπανά 4,3% του ΑΕΠ σε εξοπλισµούς, περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα του ΟΟΣΑ, πλην των ΗΠΑ.

Μπορεί να τα γράφουν αυτά οι δύο εφηµερίδες επειδή κάποιες γερµανικές εταιρείες διεκδικούν (ή έχασαν) παραγγελίες. ∆εν έχει σηµασία, από τους ανταγωνισµούς των συµφερόντων µαθαίνουµε την αλήθεια – αν οι εφηµερίδες δηµοσίευαν πληροφορίες µόνο από ανιδιοτελείς πηγές, θα κυκλοφορούσαν µε λευκές σελίδες. Και η αλήθεια είναι ότι όχι µόνο ο χορός των δισεκατοµµυρίων για εξοπλισµούς καλά κρατεί αλλά επιπλέον θα αυξηθεί και η στρατιωτική θητεία. Φυσικά, για αυτό ευθύνονται τα «Νέα», το «Εθνος» και το Star και όχι οι υπουργοί Αµυνας και οι κυβερνήσεις, θα πρέπει να εξηγήσει ο κ. Καρχιµάκης σε όσους θεωρούν παρανοϊκούς τους σοφούς πολιτικούς µας.

* Αρκετά µε την πολιτική πώρωση – πίσω στο Πήλιο: ήλιος µε δόντια σαρκοβόρου λάµπει στο στερέωµα, δεν επιτρέπει περιπάτους στα δάση και στα περιβόλια. Κλεισµένος πέντε ηµέρες τώρα να παλεύω µε τα γραψίµατά µου. Ο κόσµος έρχεται σε µένα από τα παράθυρα – της Microsoft και του σπιτιού. Περισσότερα χιόνια βρίσκω στο Ιντερνέτ παρά στο Πήλιο, ίχνος δεν υπάρχει εδώ, µόνο εκεί ψηλά στα Χάνια και ακόµα ψηλότερα στις Αγριόλευκες έχουν µείνει κάτι λίγα από τις χιονοπτώσεις των Χριστουγέννων.

Το µόνο που κάνω είναι να βγαίνω κάθε τόσο στην αυλή να µε χαιρετούν τα τρία τριαντάφυλλα – « γεια σου, ∆ιόδωρε και κυρ∆ιόδωρε και αφέντη της ξυσµένης του µολυβιού της µύτης »· δεν ξέρουν πως οι περισσότεροι χρησιµοποιούµε πια πληκτρολόγια. Μου αρέσει γενικώς να µε καλοχαιρετάνε και να µου δίνουν ευχές, για τούτο δεν ξέχασα και εγώ να ευχηθώ στον θείο Θανάση, στον Θάνο και στην Αθανασία στις 18. Οταν είσαι στην εξοχή έχεις χρόνο για όλα.

* Για το PSI δεν είχαµε καθόλου χρόνο αλλά φαίνεται πως όλα διευθετήθηκαν εγκαίρως τελικά, σήµερα Παρασκευή αποδέχονται οι τραπεζίτες την ήττα τους, θα ξεφορτωθούµε 100 δισεκατοµµύρια χρέος. Αν γίνει αυτό – που θα γίνει, µου το λένε τα τριαντάφυλλα µαζί µε τους χαιρετισµούς τους – θα έχουµε πιάσει πάτο, ηµερολόγιό µου, τα δυσκολότερα θα είναι πίσω πια. Θα περπατάµε για καιρό στον πάτο της θάλασσας όπου ναυαγήσαµε, βγάζοντας µπουρµπουλήθρες, αλλά τα αβυσσαλέα βάθη θα τα έχουµε αποφύγει.

Μανόλιες και PSI

* Βγήκα για λίγο στην αυλή, να θαυµάσω τα χρώµατα που πήραν ο Παγασητικός και ο ουρανός µε το ηλιοβασίλεµα. Με γλύκαναν πάλι τα τριαντάφυλλα αλλά και στενοχωρήθηκα ξανά που έχουν γίνει στάχτη από τον παγετό οι ορτανσίες – αν δεν υπάρχουν ορτανσίες στον κήπο, είναι σαν να µην είσαι στο Πήλιο, είναι το λουλούδι-σήµα κατατεθέν του βουνού. Και είναι τόσο πολλές, παντού, αλλού µεγάλες σαν θάµνοι, αλλού µικρές, πάντα µε ζωντανά χρώµατα όλου του τόξου της Ιριδας – είναι τόσο πολλές και τόσο φροντισµένες που σίγουρα δεν παίζουν µόνο διακοσµητικό ρόλο. Πολλά υποπτεύοµαι, κάποια ηµέρα θα τα αποδείξω.

Η φλαµουριά, η κερασιά, η βερικοκιά, οι µηλιές του κήπου είναι ολόγυµνες από φύλλα – αλλά δεν είναι προκλητικές, αντίθετα µε ό,τι συµβαίνει µε τα ανθρώπινα θηλυκά. Γιατί να είναι ανάποδα τα πράγµατα στο φυτικό βασίλειο; Η µόνη εξήγηση που βρίσκω είναι πως επειδή τον χειµώνα τα δέντρα κοιµούνται, αναστέλλουν κάθε δραστηριότητά τους, δεν τα νοιάζει αν είναι άσχηµα αφού δεν βλέπουν το ένα το άλλο. Προτιµούν να είναι όµορφα όταν είναι ξύπνια και ντυµένα – σωστά το έχουν σκεφθεί, σοφά είναι και τα δέντρα.

Η µανόλια µου φέρνει µεγάλη, πολύ µεγάλη µελαγχολία – όχι στενοχώρια όπως οι απανθρακωµένες ορτανσίες, µελαγχολία. Και ας έχει ανέπαφο όλο το προκλητικό φύλλωµά της. Είναι επειδή όποτε τη βλέπω θυµάµαι τις απαλές ως µαγνόλια παιδίσκες του Εµπειρίκου στον Μέγα Πορνογραφικό. Βέβαια η δική µας µανόλια δεν είναι παιδίσκη, είναι 22 χρόνων, αλλά τόσο το χειρότερο: για όσους ζουν έξω από το κείµενο του Εµπειρίκου, οι απαλές µαγνόλιες θάλλουν σε επόµενες δεκαετίες.

Τόσο το χειρότερο, γιατί η µοναξιά αποκτά σάρκα και οστά, δηλαδή η εικόνα της µανόλιας δίνει υπόσταση στην απουσία τους. ∆υστυχώς τα πληκτρολόγια, τα ξυσµένα µολύβια και οι οθόνες φέρνουν ή δηµιουργούν κόσµους που δεν είµαστε µέσα τους, ακόµα και όταν µπαίνουν µέσα µας.

Μένει ο κόσµος των ονείρων· νύχτωσε, θα κοιµηθώ µε την ευτυχή προσδοκία ότι οι διαπραγµατεύσεις για το PSI τελείωσαν και τη δυστυχή γνώση ότι η µανόλια θα είναι έξω στον κήπο. Και µε αυτό το υλικό, ο Υπνος και η Πασιθέη, ο Μορφέας, ο Ικελος, ο Φοβήτωρ, ο Φάντασος και οι υπόλοιποι 996 γιοι τους ας κάνουν ό,τι καταλαβαίνουν.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk