Νέα εποχή, νέα κόμματα

Νέα εποχή, νέα κόμματα | tovima.gr

Σε δημόσια προσυνεδριακή συζήτηση του Πα.σο.κ το 2008 παρουσία του κ. Μ. Χρυσοχοΐδη, διατύπωνα την άποψη ότι στην οικονομία και στην ελληνική κοινωνία συντελέστηκαν τέτοιες αλλαγές που καθιστούσαν αδύνατη την αντιπροσώπευση των κοινωνικών στρωμάτων και κατηγοριών που εκπροσωπούσε στο παρελθόν καλύπτοντάς τα με την γνωστή ιδεολογική κατασκευή «προνομιούχοι μη προνομιούχοι». Παρόμοια ιδεολογήματα, χρόνιες κρατικίστικες αντιλήψεις που έχουν εγγραφεί στην βαθιά πολιτική μνήμη της κοινωνίας και πρωτόγονοι λαϊκισμοί και κορπορατισμοί που οι ρίζες τους βρίσκονται δεκαετίες πίσω, σε συνδυασμό με έναν ανορθολογισμό που ορισμένοι του προσδίδουν πολιτισμικά χαρακτηριστικά, παρήγαγαν απίθανες πολιτικές στρεβλώσεις και κοινωνικές τερατογεννέσεις.

Το σύνολο αυτών των αντιλήψεων διαμόρφωσε και τα χαρακτηριστικά της πλειονότητας του πολιτικού προσωπικού που οικοδομούσε την απαραίτητη κοινωνική συναίνεση, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την αναπαραγωγή του, με πελατειακές διευθετήσεις παντός τύπου και ισχυρό συνεκτικό υλικό το δανεικό χρήμα που έρρευσε άφθονο δημιουργώντας έναν ιδιωτικό πλούτο απολύτως αναντίστοιχο με τον απαραίτητο δημόσιο πλούτο που οφείλει να εξασφαλίζει ένα σύγχρονο κράτος στους πολίτες του, εγκαθιδρύοντας ταυτόχρονα στρεβλά πρότυπα, στάσεις και προκλητικές κοινωνικές συμπεριφορές. Γενικεύτηκαν οι παντός είδους διεκδικήσεις και τη θέση των υποχρεώσεων κατέλαβε ένα γενικόλογο ευχολόγιο για το δέον γενέσθαι. Τα πελατειακά δίκτυα πύκνωναν και προνομιούχοι, αλλά και ευρύτατα στρώματα «μη προνομιούχων» φοροφυγάδων, μιζαδόρων και προσοδούχων κρατικοδίαιτων θεσιθήρων, υπό τη προστασία και την ανοχή του πολιτικού κόσμου της χώρας συνέχιζαν το θεάρεστο έργο τους.

Ξεχωριστή συμβολή στην απαξίωση της πολιτικής αποτέλεσαν οι περιπτώσεις άμεσης εμπλοκής πολιτικών σε σκάνδαλα χωρίς να τιμωρηθεί ουδείς. Ισχυριζόμουν λοιπόν τότε, ότι πρέπει να έρθουμε σε ρήξη με αυτές τις αντιλήψεις και πρακτικές και να διατυπώσουμε ένα πολιτικό σχέδιο που θα εξέφραζε τη νέα προοδευτική στρατηγική για τη θέση και το ρόλο της χώρας στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα και τη νέα διάταξη των κοινωνικών δυνάμεων στο εσωτερικό της χώρας. Γνώριζα πως τέτοιες αντιλήψεις δεν ήταν αποδεκτές ούτε από τους κομματοκράτες ούτε από το πλήθος των πελατών. Πίστευα όμως ότι ήταν πρωτίστως όροι επιβίωσης για τη χώρα, αλλά και η απάντηση της σοσιαλδημοκρατίας στις προκλήσεις της εποχής. Δυστυχώς η ταχύτητα και η πυκνότητα των γεγονότων υπερέβη τα νωθρά αντανακλαστικά των εγχώριων ελίτ, η βοή της κατάρρευσης της Lehman Brothers δεν στάθηκε ικανή να ταράξει την ευδαιμονία τους και η χώρα βρέθηκε απολύτως απαράσκευη στη δίνη της οικονομικής θύελλας, και οι έννοιες χρεοστάσιο και πτώχευση μπήκαν στο καθημερινό λεξιλόγιο.

Αμέσως μετά την υπογραφή του μνημονίου τον Ιούνιο του 2010 από τις στήλες της εφημερίδα σας διατύπωνα την άποψη ότι: «Αυτός που διατηρεί τη δυνατότητα για την επαναθεμελίωση του πολιτικού συστήματος είναι ο Γ. Παπανδρέου. Έχει ακόμη την ευκαιρία να καλέσει σε συσστράτευση όλες τις υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας σε μια νέα κοινωνική και πολιτική συμμαχία που θα εκφράζει τις αλλαγές και τις ανάγκες της χώρας, θα υπερβαίνει τα κομματικά σύνορα, με στόχο την έξοδο από την κρίση. Καμιά «κόκκινη γραμμή» καμιά «ιερή παράδοση» κανένα «πολιτικό D.N.A.» δεν πρέπει να σεβαστεί.

Ο Γ.Παπανδρέου έχει την ευκαιρία να σφραγίσει με τις επιλογές του μια ολόκληρη ιστορική εποχή. Διαθέτει το ηθικό πλεονέκτημα που του δίνει τη δυνατότητα να καταστρέψει δημιουργικά ό,τι πρέπει να καταστραφεί. Έχει όμως περιορισμένο πολιτικό χρόνο και πρέπει να βιαστεί». Εξέφραζα με αυτές τις σκέψεις μια τελευταία ελπίδα να ξαναπιάσει το νήμα των αρχικών του διακηρύξεων που συμπυκνώνονταν στο αίτημα να τ’ αλλάξει όλα. Ο Γ. Παπανδρέου εκτίμησε αλλιώς τον πολιτικό χρόνο, η κρίση εξαπλώθηκε σε χώρες της ευρωζώνης και οι πολιτικοί συσχετισμοί, η κυβερνητική αβελτηρία και αμφιθυμία, το πολιτικό βέρτιγκο του Πα.σο.κ και τα δικά του λάθη οδήγησαν στην γνωστή κατάληξη. Η συζήτηση επ’ αυτών εκκρεμεί. Πιστεύω όμως ότι η κατάρρευση του οικονομικού μοντέλου της μεταπολίτευσης θα πλήξει καίρια και τα κόμματα που το οικοδόμησαν.

Το Πα.σο.κ ήταν βασικός πυλώνας αυτού του οικοδομήματος. Λόγω και της θέσης του κατά την εκδήλωση της κρίσης υπόκειται ήδη σε τεκτονικές σεισμικές δονήσεις παρουσιάζοντας φαινόμενα διάλυσης. Το εγκαταλείπουν μεγάλα τμήματα των ψηφοφόρων του διότι οι αρτηρίες που τα συνέδεαν με αυτό κόπηκαν και κατακρημνίστηκαν οι προσδοκίες που θεμελιώνονταν στο προηγούμενο οικονομικό μοντέλο και το θεσμικό πλέγμα που το στήριζε και το αναπαρήγαγε. Η χώρα μπήκε σε μια εποχή όπου για την παραμονή της στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα απαιτούνται αλλαγές και μεταρρυθμίσεις ιστορικού χαρακτήρα. Τις αλλαγές αυτές δεν μπορούν να υπηρετήσουν πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν τη χώρα μέχρι εδώ. Η αναξιοπιστία τους είναι βαθύτατη.

Όσοι λοιπόν επιμείνουν στη διατήρηση του κομματικού μορφώματος του Πα.σο.κ με τα σημερινά του χαρακτηριστικά και τις λειτουργίες του θα το οδηγήσουν σε συρρίκνωση και βαθμιαία θα μετατραπεί σε δορυφόρο του πολιτικού συστήματος. Όσοι θέλουν και αισθάνονται ότι έχουν τα ψυχικά αποθέματα οφείλουν να αναλάβουν την ιστορική πρωτοβουλία για την ιδρυτική πράξη ενός νέου σοσιαλδημοκρατικού κόμματος με νέα προγραμματική πρόταση και ιδεολογική ταυτότητα, νέα ηγεσία, νέα οργανωτική δομή, κανόνες λειτουργίας και ανάδειξη των εκπροσώπων του σε όλα τα επίπεδα. Ένα κόμμα που μπορεί να καταλάβει το κέντρο ενός προοδευτικού πολιτικού αστερισμού και πιθανότατα μελλοντικού κυβερνητικού σχήματος.

Ο ελληνικός σοσιαλιστικός χώρος χρειάζεται το δικό του Bad Godesberg, το δικό του οριστικό διαζύγιο από το πελατειακό σύστημα και τον καταστροφικό λαϊκισμό. Η πρωτοβουλία αυτή θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη τομή στα κομματικά πράγματα μετά τη μεταπολίτευση, θα είναι μια εξυγιαντική διαδικασία και ίσως ο μόνος τρόπος να έρθουν νέοι άνθρωποι στην πολιτική και να μη σκορπίσει οριστικά και αμετάκλητα ένας κόσμος που ανήκε στο σοσιαλιστικό χώρο και εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις να αρνείται επίμονα να πάρει θέση. Θα είναι μια τεράστια προσφορά όλων όσων θέλουν να παραμείνουμε στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα και ισχυρό ανάχωμα στις συμμορίες της δραχμής που βυσσοδομούν νυχθημερόν.

Γιάννενα 10 – 1- 2012 Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερία «Ηπειρωτικός Αγών» των Ιωαννίνων στις 10-1- 2012

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk