ενστάσεις και προτάσεις

Η ελληνική παρουσία στο ολυμπιακό Λονδίνο

ΤΟ ΛΟΝ∆ΙΝΟ έχει το µοναδικό προνόµιο να είναι η πόλη διοργάνωσης τριών Ολυµπιακών Αγώνων (εκτός αν συνυπολογίσουµε για την Ελλάδα και τους Β’ εν Αθήναις Ολυµπιακούς Αγώνας 1906, έστω και εκτός αρίθµησης, σκέψη που προκαλεί αλλεργία στους πλείστους των «φιλελλήνων» της ∆ΟΕ). Η ελληνική παρουσία παρουσιάζει τόσο το 1908 όσο και το 1948 ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη χώρα µας. Μένει να δούµε σε κάποιους µήνες τι θα συµβεί και την τρίτη φορά στη βρετανική πρωτεύουσα. ***…

Η ελληνική παρουσία  στο ολυμπιακό Λονδίνο | tovima.gr

ΤΟ ΛΟΝ∆ΙΝΟ έχει το µοναδικό προνόµιο να είναι η πόλη διοργάνωσης τριών Ολυµπιακών Αγώνων (εκτός αν συνυπολογίσουµε για την Ελλάδα και τους Β’ εν Αθήναις Ολυµπιακούς Αγώνας 1906, έστω και εκτός αρίθµησης, σκέψη που προκαλεί αλλεργία στους πλείστους των «φιλελλήνων» της ∆ΟΕ). Η ελληνική παρουσία παρουσιάζει τόσο το 1908 όσο και το 1948 ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη χώρα µας. Μένει να δούµε σε κάποιους µήνες τι θα συµβεί και την τρίτη φορά στη βρετανική πρωτεύουσα.

***

ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ του Λονδίνου το 1908 σηµειολογικά καταγράφονται στη ροή 116 ετών του θεσµού ως η διοργάνωση που στήριξε την επιβίωση των Αγώνων µετά τα ολισθήµατα και την απροκάλυπτη εµπορικοποίηση των Αγώνων στο Παρίσι (1900) και πόσω µάλλον στον Σεν Λούις των ΗΠΑ (1904) όπου οι παγκόσµιες εκθέσεις ήταν ο κύριος άξονας. Ακόµη µέχρι γελοιοποίησης µε τα τσιρκολάνικα αλλά και ρατσιστικά αθλήµατα – αυτό αφορά το αµερικανικό «ντεµπούτο». ∆ύο χρόνια πριν από το Λονδίνο, στην Αθήνα του 1906, ρίχτηκε το σωσίβιο στο φουρτουνιασµένο πέλαγος που πιθανόν να οδηγούσε σε ναυάγιο τον νεοσύστατο θεσµό, µε τη διοργάνωση των συνήθως αποκαλουµένων Μεσολυµπιακών.

***

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ της χώρας µας στο Λονδίνο το 1908 ήταν εικοσαµελής µε την πλειοψηφία να καλύπτεται από αθλητές του Πανελληνίου Γ.Σ. και του Εθνικού Γ.Σ. που συνέχιζαν την παράδοση του 1896. Οι Αγώνες είχαν ως κέντρο το στάδιο Σέπερντς 100.000 θέσεων! Σ’ αυτό βασίστηκε άλλωστε και η επιλογή του Λονδίνου από τη ∆ΟΕ µετά την αδυναµία λόγω της έκρηξης του Βεζούβιου και άλλων φοβερών συνεπειών να ανταποκριθεί η Ρώµη στη διοργάνωση. Οι Αγώνες άρχισαν στις 13 Ιουλίου 1908 µε νέο ρεκόρ συµµετοχής αθλητών που ξεπέρασαν τις 2.000 (µεταξύ αυτών και 34 γυναίκες – κάτι που δεν πολυάρεσε στον Κουµπερτέν) από 22 χώρες. Εγιναν 21 αθλήµατα µε 110 αγωνίσµατα. Η Ελλάδα έκανε αξιόλογη εµφάνιση µε τέσσερα µετάλλια. Τα δύο αργυρά της πρώτης ολυµπιακής εµφάνισης του µεγίστου Κωστή Τσικλητήρα στα άνευ φοράς άλµατα, µήκους και ύψους. Το επίσης αργυρό του κοσµοπολίτη πρωταθλητή των ρίψεων Μιχαήλ ∆ώριζα στον ακοντισµό (51 µ. 36) και του σκοπευτή Αναστάση Μεταξά χάλκινο στη σκοποβολή κατά πήλινων δίσκων. Ηταν 46 ετών ο αρχιτέκτονας της αναµαρµάρωσης του Παναθηναϊκού Σταδίου (1896).

***

ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ότι στο Λονδίνο η απόσταση του µαραθωνίου δρόµου, δηλαδή τα 40 χλµ. της Αθήνας το 1896, αυξήθηκε κατά 2.195 µέτρα – όσο χρειαζόταν για να περάσουν οι δροµείς εµπρός από τα ανάκτορα του Μπάκιγχαµ. Στις προηγηθείσες Ολυµπιάδες Παρίσι, Σεν Λούις, η απόσταση ήταν 40 χλµ. αλλά µε την αύξηση της βρετανικής επιρροής στον παγκόσµιο στίβο από το 1924 καθιερώθηκαν τα 42.195 µ. καθώς οι οργανωτές αφαιρούσαν ή πρόσθεταν χιλιόµετρα. Το 1929 στους Βαλκανικούς της Αθήνας καθιερώθηκε η ισχύουσα µέχρι σήµερα διεθνής διαδροµή.

***

ΠΟΛΥΜΕΛΗΣ (60 τον αριθµό) η ελληνική αποστολή στο Λονδίνο το 1948. Εποχή τραγική για τη χώρα µας λόγω του επάρατου εµφυλίου. Ορθιος ο αθλητισµός! Στο Λονδίνο χαίνουσες ακόµα οι πληγές από τους βοµβαρδισµούς της γερµανικής Λουτβάφε. Ελληνική συµµετοχή σε δεκάδα αθληµάτων µεταξύ των οποίων και οι ολυµπιακοί διαγωνισµοί Γραµµάτων και Τεχνών, που άρχισαν στη Στοκχόλµη το 1912 και έληξαν στο Λονδίνο το 1948. (Αναδείχθηκε χρυσός ολυµπιονίκης της γλυπτικής µε τον περίφηµο ∆ισκοβόλο του ο σπουδαίος καλλιτέχνης Κων. ∆ηµητριάδης – Παρίσι 1924.) Το βασικό στοιχείο της ελληνικής αποστολής ήταν µείγµα της προπολεµικής γενιάς του ‘30: Σύλλας, Κυριακίδης µε τον αναστάσιµο θρίαµβό του στον µαραθώνιο της Βοστώνης το 1946, Ραγάζος, Μαυραπόστολος κ.ά. από τον στίβο. Επίσης, ο σκοπευτής Γ. Βήχος, ο πρωτοπαλαιστής Πετµεζάς, ο µόνος σχετικά διακριθείς µε την 6η θέση στο Λονδίνο στην ελληνορωµαϊκή και η νέα γενιά εκείνων που ήρθαν στον κόσµο µετά το 1920, π.χ. Γιαταγάνας, Πετράκης, Λάµπρου κ.ά. από τον στίβο, ο ποδηλάτης Λεωνίδης, ο πολυαθλητής Ματθαίου ως κωπηλάτης – σκιφ, η σπουδαία οµάδα υδατοσφαιριστών µε αρχηγό τον προπολεµικό (εκτός 1906) πολίστα Ρ. Μπρουσάλη και η πρώτη ολυµπιακή εµφάνιση της ιστιοπλοΐας µε πλειάδα πρωτοπόρων. Ακόµη και άρωµα γυναίκας µε την πρωταθλήτρια του στίβου ∆οµνίτσα Λανίτου (Καβουνίδου) µε την περγαµηνή της συµµετοχής της στο Βερολίνο το 1936. Οι αναφορές ονοµάτων έχουν ενδεικτική έννοια, αλλά αυτό το κράµα δυο γενεών είναι σηµαντικό σηµειολογικό στοιχείο στην ιστορία του ελληνικού αθλητισµού και µάλιστα σε µια τόσο ταραγµένη περίοδο της χώρας.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
  • Ο γρίφος της Μποτσουάνα Οι αγορές είναι προεξοφλητικοί μηχανισμοί, στην περίπτωση της νέας μετάλλαξης , προεξόφλησαν ξανά το χειρότερο, δηλαδή νέους περιορισμούς στις... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
Helios Kiosk