Πώς συνεργάζονται «αγορές» και Βερολίνο

Όπως συμβαίνει πολύ συχνά στη διεθνή πολιτική, οι γλυκύτεροι και οι ηπιότεροι των λόγων, κρύβουν τις ισχυρότερες των πιέσεων: «Είναι απαραίτητο προκειμένου να οριστικοποιηθεί η εθελοντική συμφωνία για το PSI να υποστηριχθεί από όλα τα επίσημα μέρη τις επόμενες ημέρες. Όπως η καγκελάριος Μέρκελ και ο πρόεδρος Σαρκοζί τόνισαν στο Βερολίνο στις αρχές της εβδομάδας, είναι σημαντικό η Ελλάδα να καταλήξει σε συμφωνία με τον ιδιωτικό τομέα στο πλαίσιο εθελοντικής ανταλλαγής χρέους το συντομότερο δυνατόν».

Πώς συνεργάζονται «αγορές» και Βερολίνο | tovima.gr

Όπως συμβαίνει πολύ συχνά στη διεθνή πολιτική, οι γλυκύτεροι και οι ηπιότεροι των λόγων, κρύβουν τις ισχυρότερες των πιέσεων: «Είναι απαραίτητο προκειμένου να οριστικοποιηθεί η εθελοντική συμφωνία για το PSI να υποστηριχθεί από όλα τα επίσημα μέρη τις επόμενες ημέρες. Όπως η καγκελάριος Μέρκελ και ο πρόεδρος Σαρκοζί τόνισαν στο Βερολίνο στις αρχές της εβδομάδας, είναι σημαντικό η Ελλάδα να καταλήξει σε συμφωνία με τον ιδιωτικό τομέα στο πλαίσιο εθελοντικής ανταλλαγής χρέους το συντομότερο δυνατόν».

Ποιος τα λέει αυτά; Ο εκπρόσωπος της καγκελαρίας, θα πει κανείς. Όχι. Ο εκπρόσωπος του γάλλου προέδρου; Ούτε. Της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Ξανά όχι. Του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου; Όχι, και πάλι όχι. Τα λένε, σε κοινή τους δήλωση χθες στην Αθήνα ο Τσαρλς Νταλάρα και ο Ζαν Λεμιέρ. Δηλαδή, οι επικεφαλής της Διευθύνουσας Επιτροπής των ιδιωτών πιστωτών της Ελλάδας…

Δηλαδή, στην πιο κρίσιμη και όπως φαίνεται τελική φάση της διαπραγμάτευσης, οι Νταλάρα και Λεμιέρ πιέζουν την Αθήνα μέσω… Βερολίνου και Παρισίων. Και για να μην έχει κανείς την παραμικρή αμφιβολία ότι το Βερολίνο δεν επιδοκιμάζει τη δημόσια αυτή επίκλησή του από τους πιστωτές, ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γκίντο Βέστερβέλε, φτάνει εκτάκτως και εσπευσμένα την Κυριακή στην Αθήνα. Η Γερμανία παρέχει έτσι την πλήρη και ενεργή υποστήριξή της στις «αγορές», που αυτήν επικαλούνται για να πιέσουν την Ελλάδα στη διαπραγμάτευση.

Την ίδια στιγμή, υπάρχουν και χειρότερα σε αυτή τη σχέση Βερολίνου «αγορών»: η International Herald Tribune γράφει: «Εδώ και μήνες η Ελλάδα διαπραγματεύεται με τους ιδιώτες επενδυτές (τράπεζες κ.λπ.) να δεχτούν εθελοντικά κούρεμα 50% της αξίας των ομολόγων, όπως αποφασίστηκε στα πλαίσια της συμφωνίας της Συνόδου Κορυφής του περασμένου Οκτωβρίου. Η συμφωνία φαινόταν ότι θα πετύχει όσο οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες είχαν στα χέρια τους μεγάλο μέρος του ελληνικού χρέους (περίπου 200 δισ. ευρώ). Υπολογιζόταν δηλαδή ότι για να μην τα χάσουν όλα από μια πιθανή ελληνική χρεοκοπία, οι τράπεζες αυτές, κυρίως της Γερμανίας και της Γαλλίας, θα συμφωνούσαν να διαγράψουν το 50% των επενδύσεών τους σε ελληνικά ομόλογα. Οσο διαρκούσαν όμως οι συνομιλίες χωρίς να υπάρχει αποτέλεσμα, όλο και περισσότερες από τις τράπεζες αυτές, ιδιαίτερα από τη Γερμανία, άρχισαν να πωλούν – σε χαμηλές μάλιστα τιμές – τα ελληνικά ομόλογα σε κερδοσκόπους, όπως είναι τα hedge funds, και άλλους επενδυτές».

Όπως λέει και ο Σαββόπουλος, μετά από όλα αυτά, «όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει»…

Όμως, η ελληνική κυβέρνηση και τα κόμματα που τη στηρίζουν, δεν έχουν το δικαίωμα να μην καταλαβαίνουν. Σε αυτές τις τραγικές, πολεμικές συνθήκες, όπου για την Ελλάδα δεν υπάρχουν ούτε φίλοι ούτε σύμμαχοι ανάμεσα στους διαπραγματευόμενους, η ελληνική πλευρά καλείται να δώσει την ύστατη μεγάλη μάχη της. Η Ελλάδα είναι μόνη και παλεύει εντελώς άνισα. Η μάχη είναι τρομερά δύσκολη, καθώς η χώρα είναι ήδη επί της ουσίας χρεοκοπημένη. Όμως, αυτό, δεν σημαίνει ότι μπορεί και πρέπει να παραδώσει τα πάντα. Οφείλει να παλέψει με όση δύναμη διαθέτει. Οφείλει να φτάσει στα άκρα της διαπραγμάτευσης, κατά το πρότυπο του Ελευθερίου Βενιζέλου όταν διαπραγματευόταν, εκ μέρους μιας χώρας στρατηγικά ηττημένης, τη Συνθήκη της Λωζάννης, κι όμως απειλούσε με πόλεμο…

Και ποιος είναι εδώ ο «πόλεμος»; Όπως διαρρέεται, μερικές κρίσιμες «λεπτομέρειες» είναι ακόμα προς ρύθμιση.
Ελπίζει κανείς ότι η κυριότερη ανάμεσά τους είναι η υπόθεση της υπαγωγής στο αγγλικό δίκαιο, που, αν συμβεί, θα δέσει τη χώρα σε δάνεια σε ευρώ, ακόμα κι αν αυτή αναγκαστεί τελικά να περάσει σε άλλο, εθνικό νόμισμα: πρακτικά, αυτό, θα είναι ένα είδος τέλους για την Ελλάδα, που, ακόμα κι αν χρεοκοπήσει, όχι μόνον θα υποστεί τις τρομερές συνέπειες της χρεοκοπίας, αλλά θα είναι πλέον και αδύνατον να ανακάμψει.

Γι’ αυτό, τόσο ο ίδιος ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος, όσο και οι αρχηγοί των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση, θα πρέπει να σκεφτούν πάρα πολύ σοβαρά αν θα υπογράψουν κάτι τέτοιο. Και, σε κάθε περίπτωση, αν κρίνουν ότι δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, οφείλουν πρώτα να εξηγήσουν στο ακέραιο στον ελληνικό λαό τι αυτό σημαίνει και συνεπάγεται για το μέλλον των γενεών που έρχονται. Δεν μπορούν να πάρουν μόνοι τους αυτή την τεράστια ευθύνη και δεν μπορούν να την πάρουν «στα κρυφά». Μπορούν και οφείλουν να παλέψουν, φτάνοντας στα άκρα. Εκει, θα ανακαλύψουν ότι η Ελλάδα, ακόμα και τώρα, έχει μία και μόνη μεγάλη δύναμη: τη δύναμη να μην «σκάσει»…

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Μυστικά και ψέματα Οι περισσότεροι θα περάσουν τις ημέρες και νύχτες των Χριστουγέννων στην Αθήνα με παρουσίες σε διακριτικά ιδιωτικά δείπνα αλλά... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk