Όταν το κράτος θέλει…

Η υπόθεση των στημένων αγώνων στο ελληνικό ποδόσφαιρο έχει λάβει τις τελευταίες μέρες μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και διδακτική τροπή, η οποία ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του ίδιου του θέματος και την καθιστά σημαντική πέρα από τα γήπεδα. Μπορεί το πεδίο να είναι το ποδόσφαιρο, αλλά η ουσία βρίσκεται στο επίκεντρο της θεμελιώδους ελληνικής παθογένειας. Δηλαδή της πανταχού παρούσας, υστερόβουλης ή μη, αδυναμίας, αδιαφορίας, τελικά σχεδόν άρνησης του κράτους, διοίκησης και πολιτικής εξουσίας, να ασκήσουν με αξιοπιστία το συνταγματικό τους ρόλο. Αιτία που βρίσκεται στη ρίζα του κακού όλων όσων ζούμε σήμερα

Όταν το κράτος θέλει… | tovima.gr

Η υπόθεση των στημένων αγώνων στο ελληνικό ποδόσφαιρο έχει λάβει τις τελευταίες μέρες μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και διδακτική τροπή, η οποία ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του ίδιου του θέματος και την καθιστά σημαντική πέρα από τα γήπεδα. Μπορεί το πεδίο να είναι το ποδόσφαιρο, αλλά η ουσία βρίσκεται στο επίκεντρο της θεμελιώδους ελληνικής παθογένειας. Δηλαδή της πανταχού παρούσας, υστερόβουλης ή μη, αδυναμίας, αδιαφορίας, τελικά σχεδόν άρνησης του κράτους, διοίκησης και πολιτικής εξουσίας, να ασκήσουν με αξιοπιστία το συνταγματικό τους ρόλο. Αιτία που βρίσκεται στη ρίζα του κακού όλων όσων ζούμε σήμερα.

Όπως ακριβώς το παραδικαστικό κύκλωμα δεν ήταν απλά και μόνον ένα «εσωτερικό» ζήτημα της δικαιοσύνης, ή οι τηλεφωνικές υποκλοπές δεν αφορούσαν μόνον τις εταιρείες τηλεφωνίας και τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες, και τόσα άλλα, το ίδιο ακριβώς, συμβαίνει και με το ποδόσφαιρο. Γι αυτό και είναι σημαντικό η υπόθεση να μην καταλήξει σε κάποιο είδους «αρχείου» ή συμβιβασμού, με το πρόσχημα ότι θα χαθούν κάποια εκατομμύρια από τηλεοπτικά δικαιώματα ή ότι άλλο αντίστοιχο…

Στην πρώτη φάση ένα ολόκληρο κύκλωμα, πρωφανώς από καιρό γνωστό στους σχετικούς με το χώρο, ήρθε στο φως μέσα από την ενεργοποίηση της πολιτείας και της δικαιοσύνης. Ασκήθηκαν διώξεις, επιβλήθηκαν κυρώσεις. Οι διώξεις, πήραν, φαίνεται, το δρόμο τους. Οι κυρώσεις, όμως, στην ουσία αναιρέθηκαν αμέσως μετά με μια «εσωτερική» απόφαση του ίδιου του ποδοσφαιρικού συστήματος, ή έστω κάποιου μέρους του, που προκάλεσε τη γενική κατακραυγή. Κι εδώ ακριβώς είναι που αρχίζει το πραγματικά εντυπωσιακό.

Εκεί που πήγε να επικρατήσει η εντύπωση ότι το πράγμα «κουκουλώθηκε», όπως άλλωστε θα ταίριαζε απολύτως με τη νεοελληνική πολιτική και διοικητική παράδοση, λίγο μετά, η συνέχεια έπεσε σαν κεραυνός που έφτασε να βάλει φωτιές στους δρόμους του Βόλου: μέσα από έναν άλλο «δρόμο», οι κυρώσεις επανήλθαν, πολύ πιο σκληρές από τις πρώτες που βρέθηκε ο τρόπος να παρακαμφθούν.

Ο αρμόδιος υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος και όσοι εργάστηκαν γι αυτή την «απάντηση», έδειξαν εμπράκτως ότι όταν το κράτος θέλει και εννοεί αυτά που λέει, μπορεί. Ότι οι δυνάμεις υπάρχουν, αρκεί να ενεργοποιηθούν. Ότι όταν η πολιτεία αποφασίζει να ασκήσει σοβαρά το ρόλο της και να μην παραμένει όμηρη σε παράδοση από τις εξαρτήσεις, τα συμφέροντα, τα κυκλώματα και – εξίσου σημαντικό – στις αδράνειες, είναι σε θέση να βρει τους τρόπους να υπερασπιστεί και τη νομιμότητα και το δημόσιο συμφέρον. Να πράξει δηλαδή εκείνο που είναι το αυτονόητο για κάθε δυτική κοινωνία, ενώ, για τη δική μας, είναι το απελπιστικά ζητούμενο. Γι αυτό και είναι κρίσιμο να φτάσουν ως το τέλος. Με αποτέλεσμα.

Δεν μπορεί ακόμα να ξέρει κανείς που, πώς και πότε θα καταλήξει όλη αυτή η πολύπλοκη και βαθειά, με πλήθος νομικές και άλλες προεκτάσεις, υπόθεση. Όμως, μετά την τελευταία αυτή εξέλιξη, μπορεί να έχει τη βάσιμη αισιοδοξία ότι, αυτή τη φορά, κάτι απτό θα γίνει. Και πρέπει να είναι απτό. Αλλιώς, δεν θα είναι.

Η απειλή της πολιτείας ότι το πρωτάθλημα μπορεί ακόμα και να μην αρχίσει αν δεν προχωρήσει η εξυγίανσή του, πιθανότατα ακούγεται τρομερή και αδιανόητη στα αυτιά όλων όσων ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Όμως, στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για απειλή, αλλά για ελπίδα, πέραν μάλιστα των γηπέδων.

Μακάρι λοιπόν, αν αυτό χρειάζεται για να γίνει ένα νέο ξεκίνημα, το πρωτάθλημα να μην αρχίσει. Είναι πολύ πιο σημαντικό να μην μείνει στη μέση εκείνο που φαίνεται ότι έχει επιτέλους ξεκινήσει, παρά να αρχίσει ένα ακόμα πρωτάθλημα.

Αντίθετα, η πολιτεία πρέπει να βρει τώρα την ευκαιρία να φτάσει μέχρι τέλους εκείνο που δείχνει ότι ξεκίνησε. Δεν είναι μόνον το, ούτως ή άλλως, πολύ σημαντικό γεγονός ότι πρόκειται για το δημόσιο χρήμα και για την τήρηση της νομιμότητας σε πολλά μάλιστα επίπεδα: από το στήσιμο των αγώνων, μέχρι τις συμμορίες κάποιων δήθεν «οπαδών» που φτάνουν στο σημείο να διατηρούν γιάφκες και να ενεργούν ως κράτος εν κράτη εναντίον υπεράνω κάθε έννοιας νόμου και συντεταγμένης κοινωνίας.

Είναι και ότι αν η πολιτεία αποφασίσει να φτάσει μέχρι τέλους και να πείσει την κοινωνία γι αυτό, η υπηρεσία που θα έχει προσφέρει στην αναστύλωση της σχεδόν πλήρους καταρρακωμένης έννοιας «ευρωπαικό κράτος» στην Ελλάδα και στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της κοινωνίας προς αυτό το κράτος, θα είναι μεγάλη. Κάτι που, αν δεν συμβεί, καμιά έξοδος από την κρίση δεν είναι, τελικά, εφικτή.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk