Οι πανεπιστημιακοί συμφωνούν ότι το υπουργείο σφάλει

Με την δημοσιοποίηση του προσχεδίου και στη συνέχεια, πριν ενάμισι μήνα, του σχεδίου νόμου για τις αλλαγές στα ΑΕΙ εντάθηκε η αρθρογραφία των πανεπιστημιακών σχετικά με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις και η σχετική παραγωγή παρότι προϊόν αναλύσεων συναδέλφων από όλο σχεδόν το επιστημονικό και πολιτικό φάσμα έχει νομίζω αναδείξει πολλά κοινά σημεία. Θα σταθώ μόνο σε μερικά που κατά τη γνώμη μου είναι και ουσιαστικά

Οι πανεπιστημιακοί συμφωνούν ότι το υπουργείο σφάλει | tovima.gr

Με την δημοσιοποίηση του προσχεδίου και στη συνέχεια, πριν ενάμισι μήνα, του σχεδίου νόμου για τις αλλαγές στα ΑΕΙ εντάθηκε η αρθρογραφία των πανεπιστημιακών σχετικά με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις και η σχετική παραγωγή παρότι προϊόν αναλύσεων συναδέλφων από όλο σχεδόν το επιστημονικό και πολιτικό φάσμα έχει νομίζω αναδείξει πολλά κοινά σημεία. Θα σταθώ μόνο σε μερικά που κατά τη γνώμη μου είναι και ουσιαστικά.

Καταρχήν, όλοι οι αναλυτές συμφωνούν ότι η μεταρρύθμιση δεν μπορεί παρά να είναι προϊόν συναίνεσης μεταξύ των δυνάμεων εκείνων που θα κληθούν να την εφαρμόσουν. Είναι επομένως ανάγκη ο διάλογος να συνεχιστεί μέχρι να βρεθούν οι αναγκαίες συγκλίσεις, πάνω σε έναν καμβά που θα συνδυάζει τα θετικά στοιχεία του παλιού με νέες ρυθμίσεις ώστε να εξασφαλιστεί όχι μόνο η ομαλή μετάβαση αλλά και η αδιάλειπτη βελτίωση των πανεπιστημίων.

Σήμερα επιχειρείται να πειστούν όλοι οι βουλευτές ότι οι φραστικές αλλαγές αποτελούν «υποχώρηση» και αναζήτηση συναίνεσης. Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι μάλιστα έτρεξαν να παρουσιάσουν τις ήσσονος σημασίας αυτές τροποποιήσεις (μέχρι τώρα τουλάχιστον) σαν σημαντικές παραχωρήσεις της υπουργού και ένδειξη διαλλακτικότητας. Μα χρειαζόταν τόσο κουράγιο από την κ. Υπουργό για να αυξήσει τα 7 εσωτερικά μέλη σε 8 στο Συμβούλιο; Και ποιος είπε ότι ήταν αυτό βασικό μας αίτημα; Το πρόβλημα είναι οι αρμοδιότητες και όχι το ίδιο το συμβούλιο και η ακριβής σύνθεσή του! Και στις αρμοδιότητες η κατάσταση δεν άλλαξε καθόλου! Η επικοινωνιακή πολιτική όμως της κ. Διαμαντοπούλου τα παρουσίασε αλλιώς στην κοινή γνώμη όχι όμως και στους πανεπιστημιακούς.

Φανταστείτε λοιπόν τι θα γίνει τον χειμώνα που η κυβέρνηση (εφόσον θα είναι η ίδια) θα προσπαθήσει να εφαρμόσει το νόμο της κ. Διαμαντοπούλου η οποία έχει πειστεί ότι πρέπει να ξεριζώσει ο,τιδήποτε παλιό: δυστυχώς η κυρία υπουργός είναι πτυχιούχος Πολυτεχνείου και όχι Ιστορίας και έτσι νομίζει ότι υλοποιεί ένα δημόσιο έργο π.χ. γέφυρα, που προφανώς χρειάζεται νέα θεμέλια στήριξης. Η μεταρρύθμιση όμως είναι προϊόν ιστορίας και όχι παρθενογένεση ακόμα και ιδεατών συστημάτων. Η αναστάτωση λοιπόν που θα προκληθεί από την «ριζική ανατροπή» στον ίδιο τον διοικητικό μηχανισμό (είναι γνωστή η αποτελεσματικότητα αυτής της κυβέρνησης) θα προκαλέσει με τη σειρά της τέτοια αποδιοργάνωση που είναι εμφανής ο κίνδυνος να βρεθούμε στις διεθνείς κατατάξεις στο ίδιο επίπεδο που βρίσκεται η οικονομία μας με αποκλειστική ευθύνη αυτής της κυβέρνησης! Αυτή την επιτυχία όμως δεν μπορεί να την ξαναχρεωθούν τα ελληνικά πανεπιστήμια αλλά η συγκεκριμένη πολιτική ηγεσία! Και αν δικαιωθούμε στις προβλέψεις μας, αν δηλαδή η τριτοβάθμια εκπαίδευση αντί να βελτιωθεί απλώς καταρρεύσει από ποιόν θα ζητήσουμε ευθύνες, από ποιόν πολιτικό θα ζητήσουμε να πληρώσει και από ποιον δημοσιογράφο; Ή μήπως θα φταίμε πάλι οι πανεπιστημιακοί; Πάλι δηλαδή θα φταίει κάποιος άλλος όπως συνηθίζεται στην ελληνική πολιτική αλλά όχι αυτοί που είναι σήμερα υπεύθυνοι για το νομοσχέδιο αυτό.

Ερχόμαστε έτσι στο επόμενο σημείο σύγκλισης των αναλύσεων, τις ευθύνες δηλαδή των πολιτικών κομμάτων για το κλίμα συνδιαλλαγής στα Πανεπιστήμια με την δημιουργία φυτωρίων πολιτικών στελεχών ως εκπροσώπων των φοιτητικών παρατάξεων, την αδιαφάνεια στη κατανομή πόρων και προσωπικού κλπ. Και εδώ, ενώ υπάρχει καθολική σχεδόν απαίτηση των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων από το πολιτικό σύστημα να σταματήσουν αυτές οι πρακτικές στα ΑΕΙ που οδήγησαν γενικότερα στη χρεοκοπία της χώρας, το υπουργείο συνεχίζει την ίδια πολιτική! Αντί να ακολουθήσει την πρόταση της ΠΟΣΔΕΠ σύμφωνα με την οποία οι εκπρόσωποι των φοιτητών πρέπει να συμμετέχουν μόνο σε ζητήματα που τους αφορούν το υπουργείο τους διατηρεί στη συναλλαγή αφού π.χ. προβλέπει ότι η κοσμητεία επομένως και ο εκπρόσωπος των φοιτητών ορίζει την τριμελή εξεταστική επιτροπή των υποψήφιων διδακτόρων!!! Πως δηλαδή ο προπτυχιακός φοιτητής που ακόμα δεν ξέρει τι θα πει ερευνητικό έργο, έχει διαμορφώσει άποψη για τους επιστήμονες που πρέπει να εξετάσουν τον υποψήφιο διδάκτορα;;; Είναι ντροπή κάποιοι συνάδελφοι, που ευτυχώς είναι μετρημένοι στα δάχτυλα, έχοντας αναλάβει εργολαβικά την υποστήριξη του κυβερνητικού έργου να φτάνουν να υπερασπίζονται ακόμα και τέτοιες διατάξεις!

Το μεγάλο όμως πλήγμα που φέρνει το νομοσχέδιο είναι η κατάργηση του Τμήματος. Παρά την επικοινωνιακή προσπάθεια να δείξει ότι το Τμήμα διατηρείται μετά την έντονη κατακραυγή ολόκληρης της πανεπιστημιακής κοινότητας έγινε μια φραστική παρέμβαση. Όμως η αντίρρησή μας δεν είναι απλώς στην κακή διατύπωση του ορισμού του Τμήματος αλλά στην φυσιογνωμία και τις αρμοδιότητες που του αφαιρεί η κ. Διαμαντοπούλου. Το Τμήμα ορίζεται κατά το ν/σ ως το σύνολο των καθηγητών που απαρτίζει το πρόγραμμα σπουδών! Αυτό που απαιτούμε είναι το Τμήμα ως ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ μονάδα να χορηγεί ένα ή και περισσότερα προγράμματα σπουδών μαζί με άλλα τμήματα. Εν ολίγοις, ζητάμε να δοθεί η αρμοδιότητα στα Τμήματα να χορηγούν ΠΤΥΧΙΟ στο οικείο γνωστικό αντικείμενο ή διατμηματικά. Αυτή είναι η διεθνής πρακτική!

Τέλος, οι περισσότεροι συμφωνούν ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο βασίζεται σε ένα «ολιγαρχικό» ή «καθηγητικοκεντρικό» μοντέλο διοίκησης, μια αναβίωση της πανίσχυρης «έδρας». Πράγματι, έχουν καταγραφεί πολλές περιπτώσεις κακοδιαχείρισης ή αδυναμίας αποτελεσματικής διαχείρισης ή καταπάτησης του ασύλου ή διαφθοράς. Υπάρχει όμως άλλος τρόπος διοίκησης εκτός από τη δημοκρατία με αποτελεσματικούς ελεγκτικούς και εποπτικούς μηχανισμούς; Αν υπάρχει γιατί δεν τον εφαρμόζουμε και στην διοίκηση του κράτους; Επιπλέον, ξαφνικά και ως δια μαγείας όλοι οι καθηγητές θα γίνουν ενάρετοι και θα διοικούν καλύτερα τα ιδρύματα ενώ μέχρι τώρα συνιστούσαν το άθλιο καθηγητικό κατεστημένο; Αν μέχρι σήμερα οι πανεπιστημιακοί είμαστε βολεμένοι και διεφθαρμένοι πως θα μετατραπούμε σε φωτισμένους ηγέτες; Η Πεφωτισμένη Δεσποτεία είναι ένα ιδεατό πολιτικό σύστημα, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει. Το γνωρίζουν στο Υπουργείο Παιδείας;


* Η κυρία Ευγενία Μπουρνόβα είναι Γενική Γραμματέας της ΠΟΣΔΕΠ, αναπληρώτρια καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk