FoodChain

«Σε έναν πλανήτη που ο πληθυσμός του πλησιάζει τα 7 δισεκατομμύρια, και θα συνεχίσει να αυξάνεται, ίσως να μην μπορούν όλοι να απολαύσουν μια από τις τελευταίες τροφές που έρχονται από την ελεύθερη Φύση». Αυτή η άποψη, μεταξύ άλλων, είναι καταχωρισμένη στο αφιέρωμα που έκανε το περιοδικό «Τime» στις 17.7.2011 για την αλιεία. Μια γνώμη απλά; Ισως. Αλλά σίγουρα και κάπως βιαστική. Και να γιατί.

«Σε έναν πλανήτη που ο πληθυσμός του πλησιάζει τα 7 δισεκατομμύρια, και θα συνεχίσει να αυξάνεται, ίσως να μην μπορούν όλοι να απολαύσουν μια από τις τελευταίες τροφές που έρχονται από την ελεύθερη Φύση». Αυτή η άποψη, μεταξύ άλλων, είναι καταχωρισμένη στο αφιέρωμα που έκανε το περιοδικό «Τime» στις 17.7.2011 για την αλιεία. Μια γνώμη απλά; Ισως. Αλλά σίγουρα και κάπως βιαστική. Και να γιατί.

Πριν από δύο εκατομμύρια χρόνια ο εγκέφαλος των τότε ανθρώπων άρχισε να μεγαλώνει σε όγκο και έφθασε να τριπλασιαστεί σχεδόν σε σύγκριση με τον Αυστραλοπίθηκο, έναν από τους εξελικτικούς προγόνους τους. Οι παλαιοανθρωπολόγοι εκτιμούν ότι αυτό συνέβη διότι τότε άρχισαν οι πρόγονοί μας να τρώνε και ψάρια. Εκεί κάτω στην Αφρική, στις όχθες της Τουρκανά, μιας μεγάλης λίμνης της Βόρειας Κένυας, βρέθηκαν τα παλαιότερα υπολείμματα κατανάλωσης οργανισμών που ζούσαν στη λίμνη. Οχι μόνο κόκαλα από κροκόδειλο και χελώνα, αλλά και από γατόψαρο και ακόμη ένα ψάρι που δεν κατάφεραν να βρουν την ταυτότητά του. Περισσότερο από το μισό των ιστών του εγκεφάλου οικοδομείται από λιπίδια (ουσίες των οποίων τα μόρια συγκροτούνται από άνθρακα, οξυγόνο, υδρογόνο και έχουν το χαρακτηριστικό να μην έχουν συνάφεια με το νερό, να είναι, όπως λέμε, υδρόφοβα) που το σώμα μας δεν μπορεί να κατασκευάσει μόνο του. Αρα πρέπει να τα πάρει τρώγοντας τις κατάλληλες τροφές. Και κατάλληλες τροφές είναι οι σάρκες από ζώα που ζουν μέσα στο νερό. Ετσι η εξέλιξη του ανθρώπινου εγκεφάλου εδώ και δύο εκατομμύρια χρόνια συνδέθηκε πολύ στενά με τροφές που έβρισκε στο νερό της θάλασσας και των λιμνών, δηλαδή ελεύθερες ακόμη στη Φύση. Σε αντίθεση με το κρέας και το γάλα, που τα παίρνει πια από ζώα εκτροφής σε περιορισμένες εκτάσεις, όπως είναι οι στάβλοι, τα κοτέτσια και τα ελεγχόμενα βοσκοτόπια. Ετσι όμως σήμερα έφθασε να έχει ψαρέψει, όπως βγαίνει από στατιστικές του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, το 32% των θαλάσσιων οργανισμών, αλλά για μερικά είδη έχει φθάσει στο 90% και παραπάνω, όπως έχει γίνει με τον μπακαλιάρο. Ενας λόγος είναι ότι η ατομική κατανάλωση θαλάσσιας τροφής από το 1960 που ήταν 10 κιλά για κάθε άτομο έφθασε σήμερα τα 17 κιλά για κάθε άτομο. Και όσο συνεχίζονται οι έπαινοι από τους διατροφολόγους για την τροφή αυτή σε σύγκριση με το κρέας, αυτό θα γίνεται όλο και χειρότερο.

Εδώ στην Ελλάδα μπορεί να παίρνουν ακόμη παραγγελίες και τα ακριβά εστιατόρια και οι ταβέρνες της παραλίας για ψάρι, αλλά ας μη γελιόμαστε. Πολύ λίγα ψάρια υπάρχουν στο Αιγαίο και ακόμη λιγότερα από αυτά φθάνουν στο τραπέζι μας. Κάποιος μαγαζάτορας στην Κεντρική Αγορά, με τον πάγκο του γεμάτο ψάρια, όταν περνούσε κάποιος πολύ δικός του άνθρωπος, κατέβαινε κάτω στο υπόγειο και του έφερνε συνήθως μια γλώσσα, το μόνο ψάρι που θεωρούσε ότι μπορούσε να καταναλωθεί με ασφάλεια. Και σε εκείνον που τον κοιτούσε με δυσπιστία, έχοντας το μυαλό στα άλλα ψάρια επάνω στον πάγκο, τον ρωτούσε: «Ξέρεις πού έχουν ψαρευτεί εκείνα;». Το ξαναθυμήθηκα διαβάζοντας για τα ψάρια που βγαίνουν από τα εκτροφεία της Κίνας. Και δυστυχώς είναι πλέον το 61% όλων των ποσοτήτων θαλάσσιας τροφής που διακινείται στον πλανήτη. Στην προσπάθειά τους να αυξήσουν την παραγωγή αυξάνουν την πυκνότητα των υδατοκαλλιεργειών, με αποτέλεσμα να αυξηθούν και οι ασθένειες, κάτι που έφερε την ελεύθερη και ανεξέλεγκτη(!) χρήση αντιβιοτικών, ακόμη και πράσινου του μαλαχίτη, που θεωρείται ύποπτο ακόμη και για καρκίνο, σύμφωνα με σχετική καταγγελία στο «Τime».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Science
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk