Οι ταινίες της εβδομάδας

Πλούσιο πρόγραμμα (πέντε νέες ταινίες) αλλά αν τις στύψεις θα μείνεις σε μία: ο Κρίστοφερ Πλάμερ δίνει ένα μικρό ρεσιτάλ υποδυόμενος τον ομοφυλόφιλο που το παραδέχεται στους «Πρωτάρηδες». Ολες οι επανεκδόσεις, διαμάντια Κρίστοφερ Πλάμερ για Οσκαρ!

Πλούσιο πρόγραμμα (πέντε νέες ταινίες) αλλά αν τις στύψεις θα μείνεις σε μία: ο Κρίστοφερ Πλάμερ δίνει ένα μικρό ρεσιτάλ υποδυόμενος τον ομοφυλόφιλο που το παραδέχεται στους «Πρωτάρηδες». Ολες οι επανεκδόσεις, διαμάντια
Κρίστοφερ Πλάμερ για Οσκαρ!

Στη δραματική κομεντί «Οι πρωτάρηδες» («The beginners», ΗΠΑ, 2011) του Μάικ Μιλς ο έξοχος Κρίστοφερ Πλάμερ υποδύεται τον πατέρα του Γιούαν Μακ Γκρέγκορ που αποφασίζει να βγει «από την ντουλάπα» και να παραδεχθεί την ομοφυλοφιλία του την ίδια εποχή που μαθαίνει ότι πάσχει από καρκίνο. Η σχέση των δύο αντρών δεν κλονίζεται. Αντιθέτως, μέσω της κίνησης του πατέρα, ο γιος σιγά σιγά θα καταλάβει καλύτερα τον ίδιο τον εαυτό του.
Αποφεύγοντας τα κλισέ ή τη «χονδροειδή πλάκα τύπου «Το κλουβί με τις τρελές», η ταινία θίγει με ευγένεια το λεπτό ζήτημα με το οποίο καταπιάνεται (ενδεχομένως να έπαιξε ρόλο το ότι η ιστορία είναι εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα σχετικά με τον πατέρα του σκηνοθέτη). Αυτό που στην ουσία προασπίζει είναι η ιδέα ότι για να είμαστε εντάξει με τον εαυτό μας πρέπει να δείχνουμε την αλήθεια μας, ανεξάρτητα από τις επιπτώσεις.
Τα κοινωνικά μηνύματα μιας τέτοιας ταινίας όμως δεν θα ήταν τόσο έντονα χωρίς την καταπληκτική ερμηνεία του Κ. Πλάμερ, ο οποίος, αν δεν πάρει το Οσκαρ για την εδώ δουλειά του, δεν θα το πάρει ποτέ.
Βαθμολογία: 3
Αίθουσες: ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ – ΧΛΟΗ, ΚΗΦΙΣΙΑ – ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΧΑΛΑΝΔΡΙ – ΑΝΕΣΙΣ, ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ – ΦΛΟΙΣΒΟΣ – ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ
Διαβάστε συνέντευξη του σκηνοθέτη Μάικ Μιλς
Κισλόφσκι στα όνειρά του
Είναι τουλάχιστον απογοητευτικό το αποτέλεσμα της προσπάθειας του κατά τα άλλα σημαντικού δανού σκηνοθέτη Περ Φλι να ασχοληθεί με τη μεταφυσική του σεξουαλισμού _ άρα έτη φωτός μακριά από τον ανθρώπινο, γήινο χαρακτήρα της περίφημης «κοινωνικής τριλογίας» του («Παγκάκι», 2000 _ «Κληρονομιά», 2003 _ «Ανθρωποκτονία», 2005).
Στο «Η γυναίκα που ονειρεύτηκε έναν άνδρα» («Kvinden der dromte om en mand», συμπαραγωγή Δανίας / Τσεχίας / Πολωνίας / Γαλλίας, 2011) παρακολουθούμε το οδοιπορικό μιας σεξουαλικά στερημένης διάσημης δανέζας φωτογράφου (Σόνια Ρίχτερ), της οποίας η ζωή θα αλλάξει ριζικά όταν συναντά τον άντρα που βλέπει στα όνειρά της: έναν πολωνό καθηγητή, με τον οποίο θα μπλέξει σε έναν ερωτικό κυκεώνα (Μαρσίν Ντοροσίνσκι).
Στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας τη βλέπουμε ή να παρακολουθεί τον έρωτά της ή εκείνον να την κακομεταχειρίζεται μετά το πρώτο στάδιο της αμοιβαίας έλξης. Σύντομα αντιλαμβάνεσαι ότι βλέπεις ένα εκνευριστικότατο μελόδραμα γυρισμένο σαν glossy περιοδικό μόδας που προσπαθεί να γίνει λίγο απ’ όλα. Λίγο μπεργκμανικό ψυχόδραμα από εδώ, λίγο θρίλερ τύπου «Ολέθρια σχέση» από εκεί, λίγος Κισλόφκσι για γαρνιτούρα. Ασήμαντο από την κορυφή ως τα νύχια, ενίοτε βαρετό και πάρα πολύ μεγάλο.
Βαθμολογία: 1
Αίθουσα: ΔΕΞΑΜΕΝΗ
Ανυπόφορη αδρεναλίνη
Ο τίτλος «Blitz» (Αγγλία, 2011) παραπέμπει στην κωδική ονομασία ενός κατά συρροήν δολοφόνου (Εϊνταν Γκίλαν) που σκοτώνει αστυνομικούς στο Λονδίνο οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, ανεξαρτήτως μαρτύρων, με πάρα πολύ θράσος και με πάρα πολύ βίαιο τρόπο (όταν σκοτώνει έναν κάνοντας το κεφάλι του λιώμα με ένα σφυρί ούτε ο ίδιος δεν αντέχει το θέαμα και ξερνά πάνω στο διαλυμένο κεφάλι).

Ο τύπος θα μπει στο στόχαστρο ενός σκληρού αστυνομικού με λασκαρισμένες βίδες (Τζέισον Στέιθαμ), ο οποίος αν μπορούσε να γίνει ο serial killer των serial killers του Λονδίνου θα το έκανε. Ακολουθεί πολύ αίμα, πολύ ξύλο και πάρα πολλή αυτοδικία, ενώ, σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο συνεργάτης του αστυνομικού είναι ομοφυλόφιλος και προϊστάμενός του (Πάντι Κόνστανταϊν).

Μπροστά στον Στέιθαμ ο «Βρώμικος Χάρι» του Κλιντ Ιστγουντ είναι σκέτο αρνάκι, αλλά η βασική διαφορά τους είναι ότι ο μεν Ιστγουντ γοητεύει ενώ ο Στέιθαμ είναι ο ορισμός του αχώνευτου. Τέτοια βαρβατίλα, βρε παιδί μου (!), στην Αγγλία τού σήμερα, αλλά με τον αχώνευτο Στέιθαμ στη θέση του Κλιντ Ιστγουντ. Κάποιες εντυπωσιακές σκηνές κυνηγητού στους δρόμους του Λονδίνου δεν αρκούν για να βοηθήσουν την ταινία να ξεφύγει από την κοινοτοπία.
Βαθμολογία: 1
Αίθουσες: ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS, ΓΛΥΦΑΔΑ – VILLAGE MALL – VILLAGE PΕΝΤΗ – VILLAGE COOL PARK – VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ – VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ – VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ – ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ – ODEON STARCITY – STER ΑΧΑΡΝΩΝ – STER ΙΛΙΟΝ – ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ, Ν. ΣΜΥΡΝΗ – ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ – ΤΡΙΑΝΟΝ, ΣΑΡΩΝΙΔΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ VILLAGE – STER CENTURY – STER CITY GATE
\
Ανοησία και θόρυβος
Ανόητη, ακατανόητη και εξαιρετικά θορυβώδης, η γαλλική περιπέτεια «Διεθνής συνωμοσία» («Largo Winch: The Burma conspiracy», 2011) είναι συνέχεια τού «Largo Winch» (2008) και παρακολουθεί τα κατορθώματα του κληρονόμου ενός κολοσσιαίου ομίλου (Τομέρ Σίσλεϊ) ο οποίος την ίδια ημέρα που αποφασίζει να πουλήσει την επιχείρηση για να ιδρύσει έναν φιλανθρωπικό οργανισμό κατηγορείται για συνενοχή σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Από την κορυφή ως τα νύχια ένας Τζέιμς Μποντ ωμέγα διαλογής, με κερασάκι της τούρτας τη Σάρον Στόουν να μπεμπεκίζει σε ρόλο μυστικής πράκτορος.
Ενδεχομένως να πρόκειται για μία από τις ελάχιστες «συνέχειες» ταινιών που κατορθώνουν να βγουν στις αίθουσες της Ελλάδας χωρίς να έχει παιχτεί ποτέ η πρώτη!
Βαθμολογία: 1
Αίθουσες: VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ $ VILLAGE MALL $ VILLAGE ΡENTH $ ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ, ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ $ ΑΙΓΛΗ ΖΑΠΠΕΙΟΥ $ ΦΙΛΟΘΕΗ
Προβάλλεται επίσης η «Ατακτη καθηγήτρια» («Bad teacher», ΗΠΑ, 2011) του Τζέικ Κάσνταν, με την Κάμερον Ντίαζ στον ρόλο της δασκάλας που πίνει σαν λιμενεργάτης, κακομεταχειρίζεται τους πάντες, καπνίζει και μέσα σ’ όλα καλείται να διδάξει και σε σχολείο. Τι μπορεί να συμβαίνει όμως στην ψυχή της και φέρεται κατ’ αυτόν τον τρόπο;
Βαθμολογία: _
Αίθουσες: ΑΕΛΛΩ – ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS, ΓΛΥΦΑΔΑ – ΑΡΚΑΔΙΑ, ΒΥΡΩΝΑΣ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, ΧΑΛΑΝΔΡΙ – ΑΜΙΚΟ, ΧΑΛΑΝΔΡΙ – ΑΛΣΟΣ, ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ – ΑΡΤΕΜΙΣ, ΠΑΠΑΓΟΥ – VILLAGE ΡΕΝΤΗ – VILLAGE MALL – VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ – VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ – VILLAGE ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ – STER AXAΡΝΩΝ – STER ΙΛΙΟΝ – ODEON STARCITY – ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ – ΣΙΝΕ ΨΥΧΙΚΟ – ΣΙΝΕ ΓΑΛΑΤΣΙ – ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ – ΑΙΓΛΗ, ΣΑΡΩΝΙΔΑ – ΡΙΑ, ΒΑΡΚΙΖΑ – ΣΙΣΣΥ, Ν. ΜΑΚΡΗ – ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ VILLAGE COSMOS – STER CENTURY – STER CITY GATE – ΝΑΤΑΛΙ

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ
«Ο μεγάλος έρωτας»
(«Le grand amour», 1968, Γαλλία), σε σκηνοθεσία Πιερ Ετέξ, με τον ίδιο και τις Αν Φρατελινί, Νικόλ Καλφάν.
Η πρώτη έγχρωμη ταινία του Πιερ Ετέξ ακολουθεί τα βήματα δύο πολύ γνωστών αμερικανικών ταινιών: της κλασικής «Επτά χρόνια φαγούρα» του Μπίλι Γουάιλντερ, στην οποία η Μέριλιν Μονρόε «αποπλανεί» τον βαριεστημένο από τη συζυγική ζωή γείτονά της (Τομ Ιγουελ), και της διάσημης κωμωδίας «Η κρυφή ζωή του Γουόλτερ Μίτι», με τον Ντάνι Κέι στον ρόλο ενός καθημερινού τύπου ο οποίος φαντάζεται τον εαυτό του να κάνει όλα όσα ποτέ δεν μπόρεσε ή δεν τόλμησε.
Εδώ ένας νεαρός άντρας (Ετέξ) συμβιβάζεται στους ρυθμούς της ήρεμης και τακτοποιημένης ζωής του κάνοντας έναν κατά συνθήκη γάμο με την κόρη ενός πλούσιου επιχειρηματία (την υποδύεται η πραγματική σύζυγος του Ετέξ, Αν Φρατελινί). Ο άντρας δουλεύει ως διευθυντικό στέλεχος στην επιχείρηση του πεθερού του και η ρουτίνα της καθημερινότητας στη μικρή πόλη τους (το φιλμ γυρίστηκε στην Τουρ, όπου ο Ετέξ είχε γυρίσει την πρώτη μικρού μήκους ταινία του «Rupture») τον ωθεί στην πρόσληψη μιας όμορφης γραμματέως (Νικόλ Καλφάν) την οποία και ερωτεύεται.

Αυτό όμως που ενδιαφέρει τον Ετέξ είναι να δείξει τις φαντασιώσεις του κεντρικού ήρωα σε σχέση με το τι θα ήθελε να κάνει μαζί με την κρυφή αγαπημένη του. Οι σκηνές ονείρου βγάζουν το γέλιο της ταινίας και οι πιο εμπνευσμένες είναι εκείνες με τα κρεβάτια που διασχίζουν το γαλλικό ύπαιθρο. «Ο μεγάλος έρωτας» είναι επίσης η ταινία του Ετέξ με τους περισσότερους διαλόγους, οι οποίοι στην ουσία δίνουν τη θέση τους στα τρομερά γκαγκ των προηγούμενων ταινιών του, λόγος για τον οποίο η κριτική της εποχής στάθηκε κάπως επιφυλακτική απέναντί της.

Βαθμολογία: 4
Αίθουσες: ΕΛΛΗΝΙΣ – ΣΙΝΕ ΨΥΡΡΗ
Διαβάστε συνέντευξη του σκηνοθέτη και ηθοποιού Πιερ Ετέξ

«Το μπλόκο» (1965), σε σκηνοθεσία Αδωνη Κύρου, με τους Μάνο Κατράκη, Κώστα Καζάκο, Ξένια Καλογεροπούλου, Αλεξάνδρα Λαδικού, Γιάννη Φέρτη.
Το έπος της Κοκκινιάς, όταν στις 17 Αυγούστου 1944 εκτελέστηκαν 176 άνθρωποι από τους Γερμανούς ως αντίποινα για τη μάχη της Κοκκινιάς, έδωσε το ιδανικό υλικό για τη δημιουργία μιας από τις ελάχιστες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου που καταπιάστηκαν με σοβαρότητα γύρω από το ζήτημα της Κατοχής στην Ελλάδα.
Γυρισμένο από τον θεωρητικό – ιστορικό κινηματογράφου (1923-1985), σε σενάριο Γεράσιμου Σταύρου, «Το μπλόκο» είναι ίσως η μοναδική ταινία που παρουσιάζει με τόλμη ένα ζήτημα-ταμπού για την εποχή που γυρίστηκε, αυτό των κουκουλοφόρων συνεργατών των ναζιστών.
Μια ταινία που (παρ’ ότι κατηγορήθηκε στην εποχή της) «στέκεται» ακόμη και σήμερα στο ύψος της, όχι μόνο για τις ιδέες που πρεσβεύει αλλά κυρίως επειδή είναι ένα υπόδειγμα ντοκουμέντου με κινηματογραφική άποψη.
Βαθμολογία: 4
Αίθουσα: ΖΕΦΥΡΟΣ
Διαβάστε θέμα για «Το μπλόκο»
«Με κομμένη την ανάσα»
(«A bout de soufle», 1959, Γαλλία), σε σκηνοθεσία Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, με τους Ζαν-Πολ Μπελμοντό, Τζιν Σέμπεργκ.
Στο Παρίσι του τέλους της δεκαετίας του 1950 ένας γάλλος τυχοδιώκτης ερωτεύεται μια όμορφη Αμερικανίδα και την μπλέκει σε μια ιστορία φόνου για τον οποίο υπεύθυνος είναι ο ίδιος. Από τους πρωτεργάτες του γαλλικού Νέου Κύματος, o Ζαν-Λυκ Γκοντάρ με μία μόνο ταινία ανανεώνει το σινεμά της πατρίδας του. Η ταινία βαδίζει πάνω στα κλισέ των ειδών στα οποία αναφέρεται (το αισθηματικό ρομάντζο και την αστυνομική περιπέτεια) χωρίς στιγμή να τα θυμίζει. Αυτό όμως ήταν και το πιο γοητευτικό στοιχείο του Νέου Κύματος.
Βαθμολογία: 4
Αίθουσες: ΑΒΑΝΑ – ΑΘΗΝΑΙΑ – ΘΗΣΕΙΟΝ
Διαβάστε θέμα για το γαλλικό κινηματογραφικό Νέο Κύμα

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
5: εξαιρετική, 4: πολύ καλή, 3: καλή, 2: ενδιαφέρουσα, 1: μέτρια, 0: απαράδεκτη, _: χωρίς άποψη
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk