«Είμαστε μουσουλμάνοι πανκ!»

ΠΩΣ ΣΥΝΔΥΑΖΕΤΑΙ το μαλλί «μοϊκάνα», τα τατουάζ, οι «επιθετικές» κιθάρες και τα αναρχικά σύμβολα με το Κοράνι,την μπούρκα, τα τζαμιά και το Ραμαζάνι; Ολα απαντώνται στην «taqwacore», μια γρήγορα αναδυόμενη υποκουλτούρα στις Ηνωμένες Πολιτείες,η οποία συγκεντρώνει κάποια χαρακτηριστικά της σύγχρονης πολυπολιτισμικής κοινωνίας:νέοι μουσουλμάνοι που συνθέτουν και απορρίπτουν στοιχεία τόσο της αμερικανικής όσο και της ισλαμικής κουλτούρας,ανεβάζουν τις ηλεκτρικές κιθάρες στο τέρμα και γράφουν τραγούδια κάτω από το «λάβαρο» της πανκ μουσικής.

ΠΩΣ ΣΥΝΔΥΑΖΕΤΑΙ το μαλλί «μοϊκάνα», τα τατουάζ, οι «επιθετικές» κιθάρες και τα αναρχικά σύμβολα με το Κοράνι,την μπούρκα, τα τζαμιά και το Ραμαζάνι; Ολα απαντώνται στην «taqwacore», μια γρήγορα αναδυόμενη υποκουλτούρα στις Ηνωμένες Πολιτείες,η οποία συγκεντρώνει κάποια χαρακτηριστικά της σύγχρονης πολυπολιτισμικής κοινωνίας:νέοι μουσουλμάνοι που συνθέτουν και απορρίπτουν στοιχεία τόσο της αμερικανικής όσο και της ισλαμικής κουλτούρας,ανεβάζουν τις ηλεκτρικές κιθάρες στο τέρμα και γράφουν τραγούδια κάτω από το «λάβαρο» της πανκ μουσικής. Κάνουν πρόβες σε ετοιμόρροπα γκαράζ,δίνουν συναυλίες σε υπόγεια κλαμπ,αρθρώνουν κοινωνικό και πολιτικό λόγο και δηλώνουν υπερήφανοι για τη μουσουλμανική τους ταυτότητα. Οι στίχοι τους προκαλούν είτε στρέφοντας τα βέλη τους κατά του αυστηρά παραδοσιακού Ισλάμ είτε προτρέποντας να επιβληθεί η σαρία σε όλη την Αμερική.Εξάλλου,όπως τονίζει μιλώντας στο «Βήμα» το συγκρότημα Τhe Κominas,ένα από τα πρωτοπόρα του είδους,η μουσική τους «δεν έχει ατζέντα».Η ισλαμική πανκ είναι εδώ.Με άλλα λόγια,πανκ και σαρία στις ΗΠΑ.

Η μουσουλμανική πανκ-ροκ σκηνή δεν θα είχε κάνει την εμφάνισή της αν o αμερικανός συγγραφέας Μάικλ Μοχάμεντ Νάιτ δεν είχε γράψει το 2003 το βιβλίο «Τhe Τaqwacores». Συνδυάζοντας το «taqwa», την αραβική λέξη για τον φόβο του Θεού, με το δεύτερο μισό της αγγλικής λέξης «hardcore», η οποία σημαίνει «σκληροπυρηνικός» και χρησιμοποιείται για να περιγράψει την επιθετική μουσική, ο Νάιτ έπλασε στη φαντασία του μια κοινότητα μουσουλμάνων εξτρεμιστών- όχι ζωσμένων με εκρηκτικά βομβιστών αυτοκτονίας ούτε κληρικών με μακριές γενειάδες που καλούν σε τζιχάντ.

Οι πρωταγωνιστές του βιβλίου είναι σούφι με μαλλιά «μοϊκάνα», σκίνχεντ σιίτες, εξεγερμένα κορίτσια που παίζουν κιθάρα στη σκηνή αλλά αρνούνται να δείξουν το πρόσωπό τους, το οποίο καλύπτουν πάντα με μπούρκα. Πρόκειται για το αποκύημα της φαντασίας ενός ανθρώπου, αλλά το κίνημα που πυροδότησε είναι εντελώς πραγματικό και οι αληθινοί πρωταγωνιστές τους δεν διαφέρουν πολύ από εκείνους στο βιβλίο. Οπως ο Τσακ Παλάνιουκ που με το πασίγνωστο μυθιστόρημα «Fight Club» οδήγησε στη δημιουργία πραγματικών λεσχών πυγμαχίας, έτσι και ο Νάιτ με το «Τaqwacores» ενέπνευσε πολλούς νέους μουσουλμάνους, οι οποίοι υιοθετώντας το βιβλίο ως ένα είδος μανιφέστου έπλασαν μια νεανική ισλαμική κουλτούρα που σέβεται τις γυναίκες, τους ομοφυλόφιλους και δεν διστάζει να αμφισβητήσει το Ισλάμ όπου το κρίνει απαραίτητο.

Μουσουλμανικά πανκ συγκροτήματα από όλη την Αμερική, το Πακιστάν και την Ινδονησία σφυρηλατούν ένα ανορθόδοξο κράμα μουσικής, πολιτικής και θρησκείας, επανάστασης και αμφισβήτησης, που πολλές φορές σοκάρει. Για τους ίδιους είναι σημαντική η ποικιλομορφία στις απόψεις, στο υπόβαθρο, ακόμη και στις θρησκείες: δεν είναι λίγα τα συγκροτήματα με μέλη που δεν ανήκουν στη μουσουλμανική θρησκεία. Δεν έχουν συνεκτική ιδεολογία, κυρίως επαναστατούν κατά του αμερικανικού και μουσουλμανικού κατεστημένου. Περιγράφουν τη μουσική τους ως μια έκφραση της οργής που νιώθουν για τον τρόπο με τον οποίο η Δύση αντιμετωπίζει τους μουσουλμάνους μετά την 11η Σεπτεμβρίου, αλλά και για τα «κακώς κείμενα» του ίδιου του Ισλάμ. «Δεν ξεκινήσαμε γράφοντας μουσική με συγκεκριμένη ατζέντα, γράφουμε απλώς για ό,τι αισθανόμαστε πραγματικό.Συγκεντρώνουμε απόψεις» μας είπαν οι Κominas.

Το συγκρότημα ιδρύθηκε το 2004 από τους πακιστανικής καταγωγής Μπασίμ Ουσμάνι και Σατζεχάν Καν, οι οποίοι γνωρίστηκαν σε τζαμί στη Βοστώνη των ΗΠΑ. Ενώ φοιτούσαν στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Λόουελ, διάβασαν το μυθιστόρημα του Νάιτ και πολύ σύντομα αποφάσισαν να δημιουργήσουν το δικό τους συγκρότημα, τους Κominas, λέξη που στα ουρντού σημαίνει «καθάρματα». Το 2007 συμμετείχαν σε μια μεγάλη περιοδεία μαζί με άλλα συγκροτήματα της taqwacore, η οποία γυρίστηκε και κυκλοφόρησε σε ντοκυμαντέρ το 2009 με το όνομα «Τaqwacore: Τhe Βirth of Ρunk Ιslam» (Τaqwacore: Η γέννηση της ισλαμικής πανκ). Το 2010 το βιβλίο του Νάιτ μεταφέρθηκε στις κινηματογραφικές οθόνες με μια χαμηλού κόστους ταινία.

Η σύγχυση των απόψεων που διακατέχει το κίνημα της ισλαμικής πανκ διαφαίνεται και στους ίδιους τους Κominas: από τη μία στο τραγούδι τους «Sharia Law in the USΑ» μιλούν για μια φανταστική Αμερική στην οποία θα έχει επιβληθεί ο ισλαμικός νόμος- «Είμαι ισλαμιστής! Είμαι ο Αντίχριστος. (…) Οι μπάτσοι παγίδευσαν το πλαστικό κόκκινο τηλέφωνό μου, γι΄ αυτό σκάρωσα ένα σχέδιο για να “κοπούν” κεφάλια… Νόμος της σαρία στις ΗΠΑ»· από την άλλη, ο ντράμερ του συγκρο τήματος Ιμράν Μαλίκ έχει δηλώσει: «Είμαστε μπερδεμένοι.Δεν αισθάνομαι μουσουλμάνος τις περισσότερες ημέρες.Γνωρίζω την κουλτούρα,αλλά είμαι επίσης Αμερικανός και ενημερωμένος σχετικά με το ροκ,το χιπχοπ και άλλα. Αυτοαποκαλούμαι μη δογματικός, αθεϊστής μουσουλμάνος,αλλά τι σημαίνει στην πραγματικότητα αυτό;».

«Το Βήμα» τον ρώτησε τι έχουν οι Κominas να δηλώσουν για τις εξεγέρσεις στη Μέση Ανατολή. «Θέλουμε να πούμε στους Σύρους να μην εμπιστεύονται τους Τυνήσιους,στους Αιγυπτίους να μην εμπιστεύονται τους Λίβυους.Να πούμε στο Πακιστάν ότι δεν είναι Αραβες και να μη συμμετέχουν. Η Δύση δεν είναι ο σωτήρας σας» μας είπαν.

H ΠΟΛΙΤΙΚΗ, Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ, Η ΑΝΑΡΧΙΑ, Ο ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο AΛΛΑΧ…
Λεσβίες και… «καυτές μπούρκες» από τον Καναδά

Οι Secret Trial Five είναι γυναίκες,μουσουλμάνες και τραγουδίστριά τους είναι μια ανοιχτά ομοφυλόφιλη…«drag king»,όπως αυτοαποκαλείται.Εμπνεύστηκαν το όνομά τους από πέντε υπόπτους για τρομοκρατία Αραβες που πέρασαν χρόνια στις καναδικές φυλακές.Το 2007 έπαιξαν στο ετήσιο συνέδριο της Ισλαμικής Κοινωνίας Βόρειας Αμερικής: το θέαμα πέντε εξαγριωμένων κοριτσιών να «ροκάρουν» ενώπιον χιλιάδων μουσουλμάνων προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις και η συναυλία διεκόπη από το κοινό.

Αναρχικοί, «μεταλλικοί» και βεδουίνοι από το Σικάγο

Αυτοπροσδιορίζονται ως σκληροπυρηνικό πανκ μέταλ με επιρροές από την ευρύτερη Μέση Ανατολή.Τους σκληρούς ήχους της κιθάρας συνοδεύουν παραδοσιακά όργανα του ράι,της μουσικής των βεδουίνων βοσκών της Αλγερίας.

Αναρχική και επιθετική,η μουσική των Αl Τhawra αντανακλά αυτό ακριβώς που σημαίνει στα αραβικά το όνομά τους: Επανάσταση.Ο τραγουδιστής,ένας νεαρός Αμερικανός συριακής καταγωγής,δηλώ- νει μη θρησκευόμενος αλλά υπερήφανος για την αραβική του κουλτούρα.

Το ωμό πάθος της πανκ με μια δόση Ινδίας

Με ένα αμάλγαμα πανκ,ροκ,κλασικών ινδικών ακουσμάτων και «qawwali»,της μυστηριακής λατρευτικής μουσικής των σούφι,ο Ομάρ Γουακάρ από την Ουάσιγκτον θίγει στους στίχους του κοινωνικοπολιτικά ζητήματα,όπως ο ρατσισμός,ο πόλεμος,η μεταναστευτική πολιτική και η ανεκτικότητα.Ανακάλυψε τον σουφισμό και τη μουσική της Ανατολικής Ασίας κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στο Πακιστάν.Το πρώτο του συγκρότημα, οι Diacritical,διαλύθηκε το 2007 έχοντας κυκλοφορήσει μόλις έναν δίσκο.Σήμερα ηγείται των Sarmust.

Dead Βhuttos: πολιτικοποιημένοι όπως οι Dead Κennedys

«Αν η κατάσταση συνεχιστεί,τότε δεν χρειαζόμαστε τον Μπους να μας βομβαρδίσει ώσπου να μας στείλει πίσω στη λίθινη εποχή» τραγουδούν οι Πακιστανοί Dead Βhuttos,επικρίνοντας την αστυνομική αυθαιρεσία και την πολιτική διαφθορά στη χώρα τους.Με όνομα-φόρο τιμής στο διάσημο αμερικανικό πανκ συγκρότημα Dead Κennedys,οι Dead Βhuttos καταγγέλλουν την πακιστανική εκδοχή των Κένεντι,την οικογένεια Μπούτο,ως υπόδειγμα πολιτικού νεποτισμού με μακρά ιστορία μυστηριωδών θανάτων και δολοφονιών.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ
«Το πανκ κατάντησε σαν τις θρησκείες: ένα δογματικό lifestyle»

Είναι πανκ, αλλά με… απόσταση από το ρηχό lifestyle με τα δερμάτινα, τις γκρούπις και τον φετιχισμό της εικόνας, λένε μιλώντας στο «Βήμα» οι Αμερικανοί Κominas, από το «φλεγόμενο» Λονδίνο στο οποίο βρίσκονται για συναυλίες. Επικοινωνήσαμε με τον ντράμερ Ιμράν Μαλίκ.

«Με τη μουσική σας επαναστατείτε κατά ορισμένων συντηρητικών στοιχείων του Ισλάμ ή προσπαθείτε να το κάνετε περισσότερο αρεστό συνδέοντάς το με μια φιλελεύθερη κουλτούρα;» ρωτήσαμε. «Οχι,δεν προσπαθούμε να κάνουμε το Ισλάμ πιο αρεστό.Προσπαθούμε να φέρουμε τον κόσμο περισσότερο στα δικά μας μέτρα,να γίνει πιο αρεστός σε εμάς.Γι΄ αυτό συμμετέχουμε στο μουσουλμανικό πανκ κίνημα Τaqwacore – αλλά εσείς μπορείτε να του δώσετε όποιο όνομα επιθυμείτε» μας είπαν.

«Η μουσική μας είναι επιθετική και προσβλητική αλλά είναι αληθινή» τονίζουν. Και κατακεραυνώνουν εκπροσώπους του είδους που δείχνουν να ενδιαφέρονται μόνο για τη βιτρίνα και όχι την ουσία της μουσικής.

«Σήμερα το πανκ κατάντησε σαν τις θρησκείες:ένα δογματικό lifestyle.Μερικοί μοιάζουν να ασχολούνται μόνο με το πώς θα φορέσουν τα δερμάτινά τους και τίποτε περισσότερο.Το μόνο που μετράει γι΄ αυτούς είναι να γνωρίζουν ονόματα συγκροτημάτων και όχι να ακούν ή να γράφουν μουσική» μας λένε.

Το συγκρότημα την περασμένη Τετάρτη θα έδινε μία συναυλία στο Μπρίξτον του Λονδίνου, ωστόσο αναγκάστηκε να την ακυρώσει εξαιτίας των εκτεταμένων επεισοδίων στη βρετανική πρωτεύουσα. «Το καταλαβαίνουμε,η πόλη σας καίγεται,αλλά εμείς είμαστε εδώ,εσείς είστε εδώ και ελπίζουμε να έρθετε όλοι στο πάρτι μας» έγραψαν στην ιστοσελίδα τους στο Facebook, δίνοντας εκ νέου ραντεβού με τους θαυμαστές τους. Μας περιγράφουν τη μουσική τους ως «ειλικρινή» : «Κάποιοι μπορεί να έχουν προσβληθεί με όσα λέμε,αλλά οι ίδιοι άνθρωποι μετά να αλλάξουν γνώμη.Το συγκρότημά μας είναι πολύ πολωτικό,αλλά αυτό είναι η δύναμή μας» είπαν.

Και κατέληξαν μιλώντας για μία από τις μεγάλες αγωνίες τους: τον έλεγχο της δημόσιας εικόνας τους. «Προσπαθούμε να αποκτήσουμε τον έλεγχο στο πώς γινόμαστε αντιληπτοί από τους άλλους, από την κοινωνία. Και αυτό το πετυχαίνουμε με το να γράφουμε τραγούδια για τις εμπειρίες μας,για την αληθινή ζωή».

Ο «ΝΟΝΟΣ» ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ

Ο αμερικανός συγγραφέας Μάικλ Μοχάμεντ Νάιτ (ένθετη φωτογραφία) προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ, αν και γεννήθηκε καθολικός με ιρλανδική καταγωγή. Το 2003 έγραψε το καλτ μυθιστόρημα «Τhe Τaqwacores», συνδυάζοντας το «taqwa», αραβική λέξη για τον φόβο του Θεού, με το δεύτερο μισό της αγγλικής λέξης «hard-core», η οποία σημαίνει «σκληροπυρηνικός» και χρησιμοποιείται για να περιγράψει την επιθετική μουσική.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk