Μπερντ Σενφ:«Πέσατε στην παγίδα του ευρώ με δόλωμα την ευημερία»

ΒΕΡΟΛΙΝΟ Η ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ δεν είναι ούτε μεμονωμένο φαινόμενοούτε «κατεργαριά» ασυνείδητων χρηματιστών.Είναι αναπόφευκτο και γενικευμένο αποτέλεσμα της εκθετικής ανόδου των επιτοκίων που σε εποχή κρίσης απειλεί άμεσα με χρεοκοπία υπερχρεωμένες χώρεςόπως η Ελλάδα και αργότερα τις δύο οικονομικές υπερδυνάμεις της εποχής μας,την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις ΗΠΑ. Τέτοια επιτόκια αποτελούν καρκίνωμα στον οικονομικό ιστό, λέει στο «Βήμα της Κυριακής» ο ψυχαναλυτής Μπερντ Σενφ. Για την καταπολέμησή του δεν αρκούν όμως απλές κοσμητικές εγχειρήσεις, όπως εκείνες που κάνουν κατά καιρούς οι ηγεσίες της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Η ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ δεν είναι ούτε μεμονωμένο φαινόμενοούτε «κατεργαριά» ασυνείδητων χρηματιστών.Είναι αναπόφευκτο και γενικευμένο αποτέλεσμα της εκθετικής ανόδου των επιτοκίων που σε εποχή κρίσης απειλεί άμεσα με χρεοκοπία υπερχρεωμένες χώρεςόπως η Ελλάδα και αργότερα τις δύο οικονομικές υπερδυνάμεις της εποχής μας,την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις ΗΠΑ. Τέτοια επιτόκια αποτελούν καρκίνωμα στον οικονομικό ιστό, λέει στο «Βήμα της Κυριακής» ο ψυχαναλυτής Μπερντ Σενφ. Για την καταπολέμησή του δεν αρκούν όμως απλές κοσμητικές εγχειρήσεις, όπως εκείνες που κάνουν κατά καιρούς οι ηγεσίες της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αναγκαία είναι η δημιουργία νέων δημόσιων νομισματικών ιδρυμάτωνπου θα χρηματοδοτούν τα κράτη με άτοκα δάνεια. Η προϋπόθεση για τέτοια ριζοσπαστική θεραπεία ωστόσο είναι η συνειδητοποίηση των αιτιών της κρίσης. Τέτοια διάθεση δεν δείχνουν όμως οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ της Ευρώπης. Το κακό συνεχίζει έτσι τον δρόμο του, με αποτέλεσμαη Ελλάδα να υφίσταται ήδη τη δικτατορία του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίουκινδυνεύοντας να χάσει και τα τελευταία «ασημικά» της- αν δεν φροντίσει να αποχωρήσει αμέσως από τη ζώνη του ευρώ.

– Κύριε καθηγητά, η οικονομική κρίση δημιουργεί και ένα νοσηρό ψυχολογικό περιβάλλον. Ποιες είναι οι βαθύτερες ψυχαναλυτικές αιτίες του φαινομένου;

«Ο Φρόιντ έκανε τη συγκλονιστική ανακάλυψη ότι οι άνθρωποι αρρωσταίνουν λόγω της απώθησης βασικών συγκρούσεων. Τα νευρωτικά και ψυχωτικά συμπτώματα, έλεγε, που δημιουργούνται έτσι δεν μπορούν να εξαλειφθούν με τη θεραπεία των ίδιων των συμπτωμάτων αλλά μόνο με τη συνειδητοποίηση των απωθημένων συγκρούσεων. Αυτό άνοιξε νέους δρόμους στην αντιμετώπιση ψυχικών νοσημάτων. Αυτό λοιπόν που ισχύει για τα άτομα ισχύει και για τα κοινωνικά σύνολα. Οι κοινωνίες απωθούν συχνά για δεκαετίες, αν όχι για αιώνες, θεμελιακές συγκρούσεις και αυτό προκαλεί νοσηρά συμπτώματα, τα οποία δεν γίνονται κατανοητά από την πολιτική. Η λύση τους μετατίθεται έτσι συνεχώς, με αποτέλεσμα την επιδείνωση της ασθένειας».

– Ποιες είναι οι αιτίες για τη σημερινή κατάσταση;

«Η αφετηρία είναι η υπερχρέωση των νοικοκυριών που μετεξελίχθηκε σε υπερχρέωση των κρατών. Σήμερα μιλάμε για υπερχρέωση όλης της Ευρώπης».

– Ποια θα ήταν κατά τη γνώμη σας η λύση σε αυτό;

«Οι ευρωπαϊκές πολιτικές και οικονομικές ελίτ θα έπρεπε να συνειδητοποιήσουν κατ΄ αρχάς το πρόβλημα, στο επίκεντρο του οποίου είναι η δυναμική των επιτοκίων και ο τρόπος αναπαραγωγής του χρήματος. Για τη λύση του είναι αναγκαία η εφαρμογή μιας οικονομίας του βάθους, αντίστοιχης της ψυχολογίας του βάθους. Με αυτήν θα μπορούσε να αναγνωριστεί η μακροπρόθεσμη καταστρεπτική δυναμική των επιτοκίων, που είναι συνδεδεμένη με δύο φαινόμενα: πρώτον, με την εκθετική αύξηση των χρηματικών περιουσιών και, δεύτερον (αντιστρόφως ανάλογα προς το πρώτο), με την εκθετική αύξηση των χρεών. Η τάση υπερχρέωσης, όπως δείχνει το παράδειγμα της Ελλάδας, είναι εγγενής στο καπιταλιστικό σύστημα. Το πρόβλημα παροξύνεται με τον καιρό, με την εκθετική αύξηση των επιτοκίων, τα οποία πρέπει να αποσβεστούν από την αύξηση του εθνικού εισοδήματος. Για να γίνει αυτό όμως θα έπρεπε να αυξάνεται παράλληλα και το εθνικό εισόδημα με εκθετικό ρυθμό, κάτι που μακροπρόθεσμα είναι των αδυνάτων αδύνατο. Ο τόκος και τα επιτόκια μετατρέπονται έτσι σε καρκίνο των κοινωνικών οργανισμών. Η θεραπεία μπορεί λοιπόν να επέλθει μόνο με ριζική αναμόρφωση του τοκοχρεολυτικού συστήματος».

Αν όμως η τάση υπερχρέωσης των κρατών είναι, όπως λέτε, εγγενής στο σύστημα, τότε για να καταργηθούν οι τόκοι θα έπρεπε να καταργηθεί και ο καπιταλισμός.

«Δεν νομίζω. Υπάρχουν μοντέλα που υπόσχονται λύση εντός του συστήματος. Ενα από αυτά είναι το λεγόμενο “νομισματικό”. Αυτό προϋποθέτει τη δημιουργία μιας νομισματικής τράπεζας με δημόσιο χαρακτήρα που θα είναι ανεξάρτητη από την κυβέρνηση. Αυτή θα μπορούσε στη συνέχεια να χρηματοδοτεί το κράτος με δάνεια χωρίς τόκους. Το χρήμα αυτό θα χρησιμοποιούνταν για την ικανοποίηση βασικών αναγκών της κοινωνίας χωρίς να της προκαλεί αρνητικές παρενέργειες».

Το χρήμα είναι, όπως λέγεται, ακατανίκητο αντικείμενο του πόθου. Σε τι διαφέρει όμως η απληστία για απλό χρήμααπό την απληστία των τζογαδόρων για επιτόκια;

«Το κυνήγι των επιτοκίων προκαλεί μέθη σε ψυχωτικό βαθμό. Ο χρηματιστικός τζόγος εκτινάσσει τον πυρετό για το παιχνίδι στα ύψη, είτε ο τζογαδό ρος χάνει είτε κερδίζει. Το καθαυτό χρήμα, στον βαθμό που διεκπεραιώνει την ανταλλαγή και αποταμιεύει αξίες, είναι χρήσιμο και αναγκαίο. Ψυχολογικά αυτό δεν είναι επιβλαβές».

– Το χρήμα και η αλληλεγγύη είναι λοιπόν χωρισμένο ζευγάρι…

«Τα πολλά λεφτά δεν αποτελούν πάντως εγγύηση για την ευτυχία. Συναισθηματικά οι πλούσιοι είναι ενίοτε πάμπτωχοι».

Ποιες είναι, συμπερασματικά, οι επιπτώσεις όλων αυτών στην Ελλάδα;

«Η Ελλάδα έπεσε στην παγίδα τού ευρώ με δόλωμα την ευημερία. Η συνέπεια ήταν η υπερχρέωση και το τελικό αποτέλεσμα θα είναι το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας της έναντι πινακίου φακής. Αυτή η τακτική χρησιμοποιείται από χιλιετίες. Η δανειακή ανάγκη ρίχνει τον δανεισμένο στα χέρια του δανειστή με κατάληξη την απαλλοτρίωση του πρώτου. Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα υπό τη δικτατορία του χρηματιστικού κεφαλαίου. Οι αποφάσεις για την τύχη της λαμβάνονται από τους εκπροσώπους του. Αυτό θα συνεχιστεί όσο παραμένει στην ευρωζώνη. Και αυτό πάλι εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους και για τη δημοκρατία της».

Η ψυχολογία παίζει μεγάλο ρόλο στην οικονομία. Τα μέσα που χρησιμοποιούνται γι΄ αυτό είναι συχνά αδίστακτα. Τι επιπτώσεις έχουν όροι όπως ΡΙGS, γουρούνια στα αγγλικά, για τις οικονομικά αδύναμες χώρες της Ευρώπης;

«Ο όρος “γουρούνι” είναι συνώνυμο με το πιο βρωμερό πράγμα του κόσμου. Οι χώρες που υπονοούνται με αυτό, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ελλάδα και η Ισπανία, στιγματίζονται έτσι πλήρως. Πρόκειται φυσικά για επιχείρηση αντιπερισπασμού- οι αδύναμες χώρες χρησιμοποιούνται ως αποδιοπομπαίοι τράγοι για να καλύψουν τις εγγενείς αδυναμίες του συστήματος και να το προστατέψουν έτσι από την οργή των πολιτών του».

Θα μπορούσε ο «λαϊκός» αυτός εθνικισμός να εκφυλιστεί σε πολιτικό;

«Σίγουρα, αν δεν ληφθούν σύντομα αποτελεσματικά μέτρα».

Ο ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΙΣΤΡΟΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΕΝΤΥΠΩΝ

Τι επίδραση έχουν τέτοιοι όροιαλλά και οι καμπάνιες διάφορων εφημερίδων, όπως η «Βild Ζeitung», κατά της Ελλάδας, στην ψυχή των Γερμανών;

«Φριχτή. Οι Γερμανοί δημιουργούν έτσι καινούργιο εχθρό. Οι υποκινητές της καμπάνιας τούς λένε ότι οι Ελληνες φταίνε για το γεγονός πως κινδυνεύει και η χώρα τους από την κρίση του ευρώ. Το γεγονός ότι προτού ακόμη ξεσπάσει η κρίση η Γερμανία ήταν υπερχρεωμένη με πολλά τρισεκατομμύρια ευρώ δεν αναφέρεται καθόλου. Ο φόβος και η οργή του κόσμου κατευθύνονται έτσι εναντίον των αδύναμων ξένων».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk