Tο Επταήμερο του Διόδωρου

Στενοχωρήθηκα: από τη διάσημη Κουνόπετρα της Κεφαλλονιάς μόνο το κόκκινο σημάδι που την επισημαίνει προεξέχει πια από τη θάλασσα και η παλμική κίνηση, που της είχε χαρίσει το όνομα και τη φήμη, έχει πια σταματήσει. Πάνε πολλά χρόνια που ο τεράστιος βράχος έπαψε να λικνίζεται, διάβασα στη δίκην επιτύμβιας στήλης ενημερωτική πινακίδα, αλλά εγώ δεν το είχα μάθει. Το παιδικό όνειρο, να με τραμπαλίσουν οι μυστικές δυνάμεις που ενεργούσαν πάνω της, δεν θα εκπληρωθεί· όπως και τόσα άλλα.

Η σοφία της πέτρας

Στενοχωρήθηκα: από τη διάσημη Κουνόπετρα της Κεφαλλονιάς μόνο το κόκκινο σημάδι που την επισημαίνει προεξέχει πια από τη θάλασσα και η παλμική κίνηση, που της είχε χαρίσει το όνομα και τη φήμη, έχει πια σταματήσει. Πάνε πολλά χρόνια που ο τεράστιος βράχος έπαψε να λικνίζεται, διάβασα στη δίκην επιτύμβιας στήλης ενημερωτική πινακίδα, αλλά εγώ δεν το είχα μάθει. Το παιδικό όνειρο, να με τραμπαλίσουν οι μυστικές δυνάμεις που ενεργούσαν πάνω της, δεν θα εκπληρωθεί· όπως και τόσα άλλα.

Αισιοδοξούσα, όταν πήγαινα προς τα εκεί, πως η αστάθειά της θα λειτουργούσε ως ομοιοπαθητική θεραπεία στις τόσες που μας ταλαιπωρούν τα τελευταία χρόνια. Αλλά η Κουνόπετρα, με τη συσσωρευμένη σοφία τόσων αιώνων, εκτίμησε ότι καλό είναι να μην προσθέτουμε περισσότερη αστάθεια εκεί που υπάρχει ήδη αρκετή, ικανή να κάνει το οικοδόμημα να καταρρεύσει- συμπέρασμα με το οποίο διαφωνούν ριζικά οι κάθε λογής συντεχνίες της χώρας, από τους πρυτάνεις ως τους ταξιτζήδες και από την ΑΔΕΔΥ ως το ΠΑΜΕ, περνώντας από πολλά άλλα επίφοβα αρκτικόλεξα.

Για να μην προσθέτει, λοιπόν, αστάθεια στο σύστημα, η σοφή Κουνόπετρα αποφάσισε να αρχίσει να βυθίζεται και σιγά-σιγά να σταθεροποιηθεί μετά τον μεγάλο σεισμό που ισοπέδωσε την Κεφαλλονιά το 1953· αλλά ο σεισμός που ταρακουνά παγκόσμιες αγορές και κράτη δεν πτοεί πολιτικούς και συνδικαλιστές. Ολα τα θέλουν όπως ήσαν πριν και ας μας διδάσκει το νησί πως ποτέ μετά τους σεισμούς δεν ξαναγίνονται τα πράγματα ίδια.

* Αυτό δεν σημαίνει πως θα γίνουν χειρότερα- τα πεύκα, οι ελιές, και κυρίως τα κεφαλλονίτικα κυπαρίσσια δίνουν την αισιοδοξία ότι όλα μπορούν να πάνε καλύτερα· και τα μαντολάτα, τα παστοκύδωνα και τα παστέλια γλυκαίνουν τους πικρούς αριθμούς που διαβάζουμε: 16,6% η ανεργία, 6,9% η μείωση του ΑΕΠ, 15 δισεκατομμύρια το έλλειμμα του κράτους, κάτω από τις 1.000 μονάδες το Χρηματιστήριο. Και αν ακόμα οι αριθμοί καθήσουν στο στομάχι, αρκεί μια μερίδα κεφαλλονίτικη μπακαλιαρόπιτα και μερικά ποτήρια ρομπόλα να τους εξευμενίσουν.

Καυκαλίδα και Γερόγομπος

* Υπάρχουν όμως και αριθμοί που δημιουργούν απορίες: 10,8 εκατομμύρια ο πληθυσμός της χώρας σύμφωνα με τη φετινή απογραφή, ανακοίνωσε η Στατιστική Αρχή όταν ακόμη ήμουν στις υπερβόρειες χώρες. Είχα την εντύπωση ότι ήμασταν προ πολλού 11 εκατομμύρια, έριξα μια ματιά στη Εurostat και είδα ότι καλά θυμόμουν: εκτιμά ότι ο πληθυσμός ήταν 11,3 εκατομμύρια στις αρχές του 2011.

Πεντακόσιες χιλιάδες συμπατριώτες μας χάθηκαν χάρη στην απογραφή και κανένας δημογράφος δεν ενοχλήθηκε, από όσο ξέρω. Στην ανακοίνωσή της η Αρχή αναφέρει ότι λόγω νέας μεθοδολογίας που ακολουθήθηκε τα στοιχεία της φετινής απογραφής δεν είναι «απολύτως συγκρίσιμα» με αυτά των προηγούμενων απογραφών- και σε τι χρησιμεύουν στατιστικά στοιχεία που δεν είναι συγκρίσιμα; Και τι θα κάνουν οι διεθνείς οργανισμοί; Θα αλλάξουν όλα τα στοιχεία που είχαν ως τώρα για την Ελλάδα; Νέες δόξες για τα greek statistics.

Το κέρδος είναι πως-4% ο πληθυσμός, -4% το ΑΕΠ φέτος, το κατά κεφαλήν εισόδημα μένει το ίδιο. Ητοι, δεν έχουμε γίνει φτωχότεροι. Οποιος έχει αυτή την εντύπωση, το έπαθε από παρατεταμένη ασκεπή ηλιοθεραπεία.

* Αλλωστε για τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου ετοιμάζεται το νησί, όπως όλη η Ελλάδα- έχουν και τον Αγιο τους, τον Γεράσιμο, να γιορτάσουν αμέσως μετά, ποιος νοιάζεται για πικρούς αριθμούς και κρίση;

Λιγότερο από όλους νοιάζεται ο φάρος του Γερόγομπου- δεν ξέρω τι σημαίνει η λέξη, όπως δεν ξέρω και από πού έρχονται οι λέξεις «Ληξούρι» και «Αργοστόλι». Με μάγεψε όταν τον επισκέφθηκα μετά το μπάνιο στην ομώνυμη υπήνεμη στον βοριά παραλία με τα χοντρά χαλίκια και τα παγωμένα νερά: φυσούσε δυνατά, σε σήκωνε ο άνεμος όταν τον πλησίαζες αλλά αυτός επέμενε ακλόνητος και σταθερός στο έργο του, παράλογο πανύψηλο κτίσμα σε βραχώδη περιοχή που φιλοξενεί μόνο ασπάλαθους, σχίνα και κυρίως ευωδιαστό θυμάρι. Στρέμματα και στρέμματα θυμάρι που περιμένει τις μέλισσες να το τρυγήσουν- μόλις γίνει πραγματικότητα το άλλο μου όνειρο, να γίνω μελισσοπαραγωγός, εδώ θα φέρνω τις κυψέλες μου, ημερολόγιό μου.

* Και αναπόδραστα ήρθε στον νου το άλλο ανεκπλήρωτο όνειρο, να γίνω φαροφύλακας στην Καυκαλίδα, στο μικρό νησάκι έξω από την Κυλλήνη· το τοπίο δεν έχει τη μεγαλοπρέπεια του Γερόγομπου αλλά οι άνεμοι είναι ίδιοι και στους δύο φάρους, ο βορειοδυτικός μαΐστρος σηκώνει τα ίδια ιόνια κύματα, μιάμιση μόλις ώρα κάνει το φεριμπότ να τα μετρήσει πλέοντας από την Κυλλήνη στη Σκάλα. Αντίθετα από τον Γερόγομπο, η Καυκαλίδα είναι σε αχρησία, δεν συντηρείται το κτίσμα και καταρρέει μήνα τον μήνα. Ταχύτερα και από εμένα.

Ο Κεφαλλονίτης και ο Διάολος

Τη μελαγχολία για τη φθορά διέλυσε η σκέψη πως σε τούτο το άδεντρο τοπίο πρέπει να βρέθηκε ο κεφαλλονίτης ναυτικός που τον βρήκε ραγδαία νεροποντή και δεν είχε πού να καλυφθεί, όπως έπαθα εγώ στο σουηδικό Βασιλικό μονοπάτι πριν από έναν μήνα. Αυτός όμως ήταν εξυπνότερος από εμένα: έβγαλε τα ρούχα του, τα τύλιξε προσεκτικά και όταν μετά σταμάτησε η βροχή τα ξαναφόρεσε και ήσαν στεγνά και περιποιημένα.

Επειτα από λίγο συναντά ο Κεφαλλονίτης τον Διάολο, που είχε γίνει μούσκεμα από τη βροχή. «Μα πώς τα κατάφερες εσύ να μη βραχείς;» ρωτά τον Κεφαλλονίτη. «Είναι οικογενειακό μυστικό, δεν το λέω». Επιμένει ο Διάολος, «κάτσε να σε πηδήξω να σου το πω», υποχωρεί ο ναυτικός. «Δεν ντρέπεσαι, για ποιον με πέρασες;» αρνείται ο Σατανάς- αλλά τον έτρωγε η περιέργεια και η νοσηρή επιθυμία να αποκτήσει τη μυστική γνώση, ενδίδει στο τέλος και μαθαίνει ντροπιασμένος πόσο απλή ήταν. Πεθαίνει κάποτε σε βαθιά γεράματα ο Κεφαλλονίτης, πάει στον Παράδεισο· «φύγε, βλάσφημε» του λέει ο Αγιος Πέτρος- φημίζονται οι Κεφαλλονίτες για τις ευρηματικές βρισιές τους, όταν είναι πολύ οργισμένοι πιάνουν το ημερολόγιο και τιμούν όλους τους αγίους, ούτε τα θρυλικά γοβάκια του Αγιου Γεράσιμου (που τα αλλάζουν κάθε βράδυ και το πρωί τα βρίσκουν λιωμένα από την πεζοπορία, να κάνει θαύματα εδώ και εκεί) δεν γλιτώνουν το απαύτωμα.

Τι να κάνει, φεύγει από την πύλη του Παραδείσου, πάει στης Κόλασης την αυλόπορτα ο ναυτικός· «πετάξτε τον έξω, θα μας απαυτώσει όλους» φωνάζει ο Διάολος μόλις τον είδε. Ετσι, έμεινε ανάμεσα Κόλαση και Παράδεισο ο Κεφαλλονίτης, και έκτοτε όλοι οι συμπατριώτες του πάνε εκεί, στον ειδικό τόπο που δημιουργήθηκε για το αθυρόστομο και ευφυές είδος ανθρώπων που κατοικεί στο νησί, το μόνο που κατάφερε να απαυτώσει τον Διάολο.

* Οι επόμενες ημέρες είναι η αποκορύφωση του καλοκαιριού. Από τις 16 Αυγούστου αρχίζουν να επιστρέφουν οι πρώτοι αναχωρήσαντες και η τρόικα θα εμφανιστεί όπου να ΄ναι. Θα έχουμε τα εφόδια να την αντιμετωπίσουμε· όσο για τους μίζερους συνδικαλιστές και πολιτικούς, αυτοί δεν χαίρονται τίποτα, δεν αποκτούν εφόδια- θα τα βγάλουμε πέρα και με αυτούς, όπως ο Κεφαλλονίτης με τον Διάολο, ημερολόγιό μου.

Γραμματοκιβώτιο

Η αντικειμενική πραγματικότητα καθορίζει τις εξελίξεις, έγραφε ο Μαρξ, αλλά πού να φαντασθεί ο μακαρίτης ότι αυτή υποστασιοποιείται ως Standard & Ρoor΄s, Μoody΄s, Fitch. Τώρα, ακόμη και οι Αμερικανοί το γνωρίζουν, βλέποντας την οικονομία τους ενδεδυμένη όχι με κασμίρι Τρία Αλφα αλλά με ρετάλι of poor΄s. Οι Ελληνες, προς παρηγορία τους, θα λέμε εφεξής «η καθ΄ ημάς Αμερική».

Γ.Κ. @otenet.gr

***

Ποιος έχει το θάρρος να πει στους νέους πτυχιούχους ότι είναι νοσηρό να περιμένουν από τους άλλους και το κράτος να τους εξασφαλίσει; Οτι για να πάρουν το πτυχίο τους οι φορολογούμενοι ξόδεψαν περίπου 150.000 ευρώ (από δημοτικό ως πανεπιστήμιο) και η κοινωνία περιμένει από αυτούς ανταπόδοση και απόσβεση μέσω καινοτομίας και παραγωγικής δράσης; Οτι πληρώνουμε για να σας σπουδάσουμε και να αποδώσετε, όχι για να σας διορίσουμε;

Νίκος Κτιστάκης @gmail. com

***

Γυρίζετε από τις ζηλευτές διακοπές σας (πόσοι συνΕλληνες θα ήθελαν να σας μιμηθούν, αλλά, στης ακρίβειας τον καιρό, είμαστε για τέτοιες σπατάλες;) και δηλώνετε απερίφραστα ότι σκοπεύετε να γίνεται «Αισιόδοξος»! Μετράω στο ημερολόγιό σας της 7ης Αυγ. 2011 επτά (7) φορές τη λέξη αισιόδοξος (αισιοδοξία, αισιοδοξήσω κτλ.) και «παγώνω» κατακαλόκαιρα. Πάει, λέω, μου τον έκλεψαν τον τίτλο μου! Σκέφτομαι και τη δύναμη του μαγικού αριθμού 7 (7 φορές, στις 7 του μήνα…) και απογίνομαι! Σας προειδοποιώ: Κάτω τα χέρια από τον τίτλο μου! Αλλιώς, με βλέπω να κατασκηνώνω στο Σύνταγμα ή να αναζητώ τη βοήθεια (και τη συντροφιά) του άλλου, που έχασε τον τίτλο του (ναι, καλά καταλάβατε, του Κοκού, μπρρρ…). Ομως, πιστεύοντας ότι το ζήτημά μας θα λυθεί πολιτισμένα, παραμένω

Αισιόδοξος @gmail. com

***

Για να σταματήσουν αμέσως τις διαμαρτυρίες πρυτάνεις και ταξιτζήδες, μήπως θα έπρεπε η κυβέρνηση να δώσει μια άδεια ταξί στους πρυτάνεις και στους ταξιτζήδες μια θέση καθηγητή στα πανεπιστήμια;

Νικόλαος εκ Βόλου

***

Φύγαμε (όσοι έφυγαν…) για διακοπές· επιστρέψαμε, και να ΄μαστε πάλι στα ίδια. Κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι ασκούμενοι στο παίγνιο διελκυστίνδας «ποιος σκέφτηκε πρώτος το ευρωομόλογο; ποιος έβλαψε περισσότερο τη χώρα;». Και οι περί την Οικονομία υπεύθυνοι να ομιλούν με γρίφους και ξενόγλωσσες εκφράσεις: όχι «επιλεκτική χρεοκοπία», προτιμητέο- υποδεικνύει ο κ. Βενιζέλος- το selective default. Σαν γονείς ταινίας του ΄60 που συζητούν για σεξ παρόντων των τρυφερών βλαστών τους και προσπαθούν μιλώντας συνθηματικά να μην τους καταλάβουν. Ομως ο Σαββόπουλος το ΄χει πει:Πώς να κρυφτείς απ΄ τα παιδιά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα.

Ο εκ Ξάνθης 8

***

Από μια άποψη, σωστή η σκέψη του νέου υπουργού Αμυνας για αύξηση της διάρκειας της στρατιωτικής θητείας: έτσι όπως πάμε, σε λίγο θα έχουμε περισσότερους αξιωματικούς από στρατιώτες. Αλλά μήπως θα έπρεπε το υπουργείο να εξετάσει το ενδεχόμενο μείωσης του αριθμού των αξιωματικών μειώνοντας δραστικά τον αριθμό των εισακτέων στις στρατιωτικές σχολές; Εχω την εντύπωση ότι διαθέτουμε περισσότερους αξιωματικούς (25.000) και υπαξιωματικούς (55.000) από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

Λιτοδίαιτος εξ ανάγκης @uoa.gr

***

Σεβασμιώτατε Αμβρόσιε Λενή, τώρα που θα επισκεφθείτε τον «γενναίο Ελληνα» Νικόλαο Ντερτιλή στη φυλακή μπορείτε να τον ρωτήσετε:

1. Πόσο θάρρος χρειάζεται για να σκοτώσεις άοπλους συμπατριώτες σου;

2. Γιατί παρέδωσαν μόνο τη μισή Κύπρο στους Τούρκους;

Δημήτριος Τσεχίας
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk