• Αναζήτηση
  • Βόρνεο-Μαλαισία: όνειρο στις εξωτικές παραλίες Νταμάι

    Η ιστορία του Σαραγουάκ, της μαλαισιανής πολιτείας που καταλαμβάνει το νοτιοδυτικό κομμάτι του Βόρνεο, του μεγαλύτερου νησιού του κόσμου, περιλαμβάνει ό,τι πιο συναρπαστικό: φυλές ιθαγενών με τρομερούς θεούς και πνεύματα, πειρατείες, επαναστάσεις, ρομαντικές ιστορίες και έναν Εγγλέζο, τον Τζέιμς Μπρουκ, που η μοίρα τον έφερε στα 1841 να βοηθήσει τον σουλτάνο του Μπρούνεϊ στην καταστολή μιας επανάστασης, και εκείνος ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη βοήθειά του, να τον χρήσει «Λευκό Ράτζα» – βασιλιά της πολιτείας. Το Σαραγουάκ, με ακτογραμμή 700 χιλιομέτρων, χωρίζεται σε 9 επαρχίες με πρωτεύουσα το Κουτσίνγκ στις όχθες του ποταμού Σαραγουάκ που απέχει 32 χλμ. από τη θάλασσα.

    Σαραγουάκ, η γη του ιερού βούκερου

    Η ιστορία του Σαραγουάκ, της μαλαισιανής πολιτείας που καταλαμβάνει το νοτιοδυτικό κομμάτι του Βόρνεο, του μεγαλύτερου νησιού του κόσμου, περιλαμβάνει ό,τι πιο συναρπαστικό: φυλές ιθαγενών με τρομερούς θεούς και πνεύματα, πειρατείες, επαναστάσεις, ρομαντικές ιστορίες και έναν Εγγλέζο, τον Τζέιμς Μπρουκ, που η μοίρα τον έφερε στα 1841 να βοηθήσει τον σουλτάνο του Μπρούνεϊ στην καταστολή μιας επανάστασης, και εκείνος ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη βοήθειά του, να τον χρήσει «Λευκό Ράτζα» – βασιλιά της πολιτείας. Το Σαραγουάκ, με ακτογραμμή 700 χιλιομέτρων, χωρίζεται σε 9 επαρχίες με πρωτεύουσα το Κουτσίνγκ στις όχθες του ποταμού Σαραγουάκ που απέχει 32 χλμ. από τη θάλασσα. Στη χώρα του βούκερου – του πουλιού με το ιδιόμορφο κέρατο στο ράμφος του, που είναι ιερό για τη φυλή των Ιμπαν, καθώς πιστεύουν ότι μεταφέρει μηνύματα από τον κόσμο των πνευμάτων – κατοικούν 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι που ανήκουν σε 27 εθνικές ομάδες με ξεχωριστά ήθη και έθιμα, και μιλούν 45 διαφορετικές διαλέκτους. Οι παραλίες Νταμάι βρίσκονται στο Σαντουμπόγκ, με φόντο το ομώνυμο βουνό, και τη θάλασσα της Νότιας Κίνας ενώ μόλις τριάντα λεπτά με τη βάρκα απέχουν τα νησάκια Σατάνγκ Μπεσάρ και Σατάνγκ Κεσίλ, που είναι καταφύγια της πράσινης χελώνας.

    Χρυσές αµµουδιές µπροστά στη ζούγκλα

    Αφήνοντας την πρωτεύουσα Κουτσίνγκ, γύρω στα 35 χλµ. βόρεια βρίσκονται οι παραλίες Νταµάι. Αµµώδεις ακτές µε φόντο την πυκνή ζούγκλα και τη βλάστηση του βουνού που φθάνει σχεδόν ως τη θάλασσα. Στην περιοχή, πέρα από τα πολυτελή ξενοδοχεία και το γήπεδο του γκολφ µε 18 τρύπες, το πρώτο που σχεδίασε στη Μαλαισία ο διάσηµος Αρνολντ Πάλµερ, βρίσκονται επίσης δύο µαλαισιανά χωριά: το Σαντουµπόνγκ στους πρόποδες του βουνού και το ψαροχώρι Μπούνταλ, επάνω στον κεντρικό δρόµο, δηµοφιλές για τα εστιατόριά του. Επίσης τα παραλιακά χωριά Καµπούνγκ Πασίρ Παντζάνγκ και Καµπούνγκ Πασίρ Παντάκ, µε καλλιέργειες από καρύδες και εξωτικά ντούριαν. Στο Νταµάι οι επισκέπτες επιδίδονται σε θαλάσσια σπορ όπως σκι, τζετ σκι, κανό, γουιντσέρφινγκ, βαρκάδα στον ποταµό Σαλάκ για παρατήρηση πουλιών και περιήγηση στα οικοσυστήµατα των µανγκρόβιων δασών. Αρκετοί διαλέγουν ορειβασία στο βουνό Σαντουµπόνγκ (810 µ.) ή περιπατητικές διαδροµές και ποδηλασία σε διάφορα µονοπάτια, καθώς και ένα σηµατοδοτηµένο µονοπάτι διάρκειας τριών ωρών που διασχίζει το δάσος βροχής, µικρούς καταρράκτες, ενώ υπάρχουν χώροι φαγητού και µπάρµπεκιου.

    «Μακρύ» νοικοκυριό πάνω σε πασσάλους

    Το σπίτι-µακρινάρι κυριαρχεί στην αρχιτεκτονική των φυλών του Σαραγουάκ λόγω του τροπικού κλίµατος και των πληµµυρών την περίοδο των µουσώνων. Ετσι, τα σπίτια κατασκευάζονται από ξύλο και στηρίζονται επάνω σε πασσάλους στερεωµένους κοντά στις όχθες ποταµών ή λιµνών. Η κατασκευή είναι απλή αλλά και ιδιαίτερη: επάνω στους πασσάλους στερεώνεται µια µεγάλη µακρόστενη πλατφόρµα, η οποία χωρίζεται στα δύο κατά µήκος. Στο µισό κοµµάτι δηµιουργούνται κάθετα µια σειρά από δωµάτια όπου στεγάζεται η κάθε οικογένεια και µια κοινόχρηστη κουζίνα, ενώ το υπόλοιπο κοµµάτι αποτελεί τη βεράντα-ρουάι, η οποία είναι το κέντρο της κοινωνικής ζωής των ενοίκων του σπιτιού. Στη βεράντα γίνονται όλες οι εργασίες, αλλά είναι και ο χώρος υποδοχής των ξένων. Σε αυτή την κατασκευή τοποθετείται σκεπή συνήθως ξύλινη. Κάθε σπίτι-µακρινάρι αποτελεί µια µικρή κοινωνία καθώς, ανάλογα µε την κατασκευή, µπορεί να στεγάσει ακόµη και 50 οικογένειες, οι οποίες εκλέγουν τον αρχηγό-εκπρόσωπο του σπιτιού. Ανάλογα µε τη φυλή το σπίτι έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του όσον αφορά τόσο την εξωτερική διακόσµηση όσο και το είδος της σκεπής, ακόµη και την εξωτερική σκάλα που κάποιες φυλές εντάσσουν στην κατασκευή, ενώ άλλες χρησιµοποιούν µετακινούµενη για λόγους ασφαλείας.

    Το «λυόµενο» των πάλαι ποτέ κυνηγών κεφαλών

    Ιµπαν σηµαίνει περιπλανώµενος και πρόκειται για τη µεγαλύτερη φυλή του Σαραγουάκ, καθώς αποτελεί το ένα τρίτο του πληθυσµού. Κάποτε κυνηγοί κεφαλών και θρυλικοί πολεµιστές, σήµερα ζουν ήρεµη ζωή στα σπίτια-µακρινάρια, κατασκευάζουν χειροτεχνήµατα και υποδέχονται φιλόξενα τους τουρίστες που συνεισφέρουν σε ένα µέρος του εισοδήµατός τους. Οι άνδρες κάνουν τατουάζ στο σώµα τους, χορεύουν τον χορό «νγκατζάτ» και πλέκουν όµορφα καλάθια, ενώ οι γυναίκες ασχολούνται µε την υφαντική των «πούα κούµπου». Οι Ιµπαν κατασκευάζουν τα σπίτια τους έτσι ώστε να διατηρηθούν για 15-20 χρόνια ή ώσπου να εξαντληθούν οι πόροι της γύρω περιοχής. Στη συνέχεια «λύνουν» το σπίτι και µεταφέρονται σε άλλη εύφορη περιοχή. Το παραδοσιακό σπίτι αποτελείται από ξύλο τίµπερ, κτίζεται σε σηµείο της όχθης πλωτού ποταµού στηριγµένο σε πασσάλους και οι κάτοικοι µεταφέρονται µε πλοιάριο στην κατοικία τους ανεβαίνοντας από υποτυπώδη σκάλα, µια και το όλο οίκηµα βρίσκεται αρκετά ψηλά.

    Τα ροµαντικά σπίτια της φυλής των Μαλέι

    Πρόκειται για τις πιο προσεγµένες κατασκευές και µάλιστα από το 1860 οι εύπορες οικογένειες προσελάµβαναν επαγγελµατίες κινέζους οικοδόµους για να τους χτίσουν τις κατοικίες. Τα ξύλινα σπίτια τους κατασκευάζονται πάνω σε στύλους και έχουν µεγάλη σκάλα που καταλήγει σε βεράντα βολική για την αναµονή των επισκεπτών. Τα παράθυρα είναι µεγάλα, τοποθετηµένα στο ύψος του πατώµατος ώστε όταν ανοίγουν να γίνεται ρεύµα και να ανανεώνεται ο αέρας. Είναι οι ροµαντικοί µεταξύ των φυλών καθώς η λογοτεχνία παίζει σηµαντικό ρόλο στη ζωή τους, όπως και η ποίηση. Η µουσική τους είναι ρυθµική και ασχολούνται µε τα κρουστά. Οντας καλλιτέχνες οι Μαλέι, διακοσµούν τα σπίτια τους µε ανάγλυφα ξυλόγλυπτα στη σκάλα, στα παράθυρα, στις εσωτερικές πόρτες, ακόµη και στις γρίλιες. Ο µπροστινός χώρος της κατοικίας είναι σχεδιασµένος ειδικά για τους άντρες του σπιτιού, τις επίσηµες γιορτές και την περιποίηση των φιλοξενουµένων. Οι άντρες Μαλέι διακρίνονται για τις ικανότητές τους στο ασήµι και στον µπρούντζο και οι γυναίκες ως µουσουλµάνες χρησιµοποιούν θρησκευτικά µοτίβα στα φηµισµένα υφαντά σόνγκετ που υφαίνουν µε χρυσές ή ασηµένιες µπορντούρες και λουλούδια. Θα τις δείτε επίσης να παρασκευάζουν φάρµακα από βότανα.

    Το κινεζικό αγροτόσπιτο

    Οι Κινέζοι βρίσκονται στην περιοχή από τον 8ο αιώνα µ.Χ., ενώ οι περισσότεροι µετανάστευσαν στις αρχές του 1900 προκειµένου να εργαστούν στα χρυσωρυχεία και στις φυτείες πιπεριού, έπειτα από πρόσκληση του Ράτζα που ήθελε να δηµιουργήσει µια ισχυρή αγροτική µεσαία τάξη. Σήµερα το ένα τρίτο του πληθυσµού είναι Κινέζοι και ασχολούνται µε τους λαχανόκηπους και τη καλλιέργεια πιπεριού. Το κινεζικό αγροτόσπιτο κτίζεται στο επίπεδο του εδάφους, µε πάτωµα από πατηµένη γη, τοίχους από ξύλο τίµπερ και οροφή από κλαδιά φοινικιάς. Το σπίτι χωρίζεται σε δύο µέρη: το οικογενειακό δωµάτιο µε την κουζίνα και το καθιστικό, όπου επίσης φυλάσσονται τα ποδήλατα και τα αγροτικά εργαλεία, και την κρεβατοκάµαρα. Σηµαντική θέση βεβαίως καταλαµβάνει το ιερό της οικογένειας, µε το άγαλµα της θεότητας και τα κεριά. Οι χειροτέχνες ασχολούνται αποκλειστικά µε τα κεραµικά, τα οποία είναι οι µόνοι που τα παράγουν: βάζα και διάφορα δοχεία διακοσµηµένα µε ντόπια παραδοσιακά σχέδια, καθώς και πήλινες χάντρες τις οποίες βάφουν µε φυτικές βαφές.

    Η κρυψώνα των ντροπαλών Πενάν

    Οι ντροπαλοί Πενάν είναι οι τελευταίοι πραγµατικοί νοµάδες του Σαραγουάκ και µετακινούνται όπου υπάρχει πλούσια ξυλεία. Γι’ αυτό οι κατοικίες τους είναι πρόχειρα κιόσκια µέσα στη ζούγκλα από κλαδιά φοινικιάς – ίσα µέχρι να τελειώσουν τις εργασίες τους, περίπου µερικές βδοµάδες ή λίγους µήνες. Τρέφονται µε ρίζες και φυτά, καλλιεργούν το δέντρο του σαγού που δίνει το αλεύρι, που είναι και η βασική τροφή τους, και κυνηγούν µε φυσοκάλαµα ελάφια και αγριογούρουνα. Επιδέξιοι να φτιάχνουν ψάθες ύπνου και καλάθια από καλάµια, διακρίνονται κυρίως για την κατασκευή του φυσοκάλαµου, καθώς και του δηλητηριώδους βέλους από τον χυµό του φλοιού του δέντρου «γιούπας».

    Στο Sarawak Cultural Village

    Σε απόσταση περιπάτου από τα µεγάλα ξενοδοχεία βρίσκεται το Πολιτιστικό Χωριό, ένα µοναδικό ζωντανό µουσείο που καταλαµβάνει 17 εκτάρια στους πρόποδες του βουνού Σαντουµπόγκ. Περιλαµβάνει επτά αυθεντικά σπίτια κατασκευασµένα σύµφωνα µε την παραδοσιακή αρχιτεκτονική χρησιµοποιώντας παραδοσιακούς τρόπους και υλικά γύρω από µια τεχνητή λιµνούλα που δηλώνει την ανάγκη των φυλών να φτιάχνουν τις κατοικίες τους κοντά σε νερό. Πρόκειται για τα σπίτια των κυριοτέρων φυλών της επαρχίας: τα σπίτια-µακρινάρια των Μπιντάγιου, Ιµπαν, Ορανγκ Ούλου, το Ψηλό Σπίτι των Μελανάου, το Κινέζικο Αγροτόσπιτο, το σπίτι στους στύλους των Μαλέι και το καταφύγιο των Πενάν. Ολα τα σπίτια κατοικούνται και διατηρούν την αυθεντική διακόσµηση και επίπλωση, τα ιερά, αλλά και τις δραστηριότητες των κατοίκων, για τις οποίες ενηµερώνονται οι επισκέπτες. Περιλαµβάνει ακόµη θέατρο όπου δίνονται παραστάσεις µουσικής και χορού και παραδοσιακό εστιατόριο.

    Κέρασµα «τουάκ» στο σπίτι των Μπιντάγιου

    Η φυλή που διακρίνεται για την απλότητα της ζωής και την ηρεµία της αποτελεί το 8,4% του πληθυσµού του Σαραγουάκ και κατοικεί στην πρώτη διαίρεση της πολιτείας. Ασχολείται µε την καλλιέργεια του ζαχαροκάλαµου, τα µπαµπού και το λίχνισµα του ρυζιού και θεωρούνται οι καλύτεροι παρασκευαστές του τοπικού ποτού «τουάκ», ενώ φηµίζονται και για τα σκαλίσµατα στα µπαµπού, τις ψάθες «κέσα» και τα διακοσµητικά γιλέκα από φλοιό δέντρου. Οι Μπιντάγιου ζουν πολλές οικογένειες µαζί στα σπίτια-µακρινάρια, σε ανηφορικές πλαγιές που σκαρφαλώνουν για να φτάσουν σαν µια γιγάντια σκάλα ώστε να αποθαρρύνονται οι εχθροί, κοντά σε λίµνες ή ποτάµια από όπου το νερό µεταφέρεται στο σπίτι µέσω καλαµιών µπαµπού. Μιλούν πολλές διαλέκτους και χορεύουν τον παραδοσιακό χορό του αετού. Το σπίτι τους ξεχωρίζει από την κωνική κυκλική οροφή από µπαµπού και κλαδιά φοινικιάς.

    Τα πολύχρωµα χειροτεχνήµατα των φυλών

    Μπορεί οι πρώτοι ταξιδιώτες να έφερναν µαζί τους µικρές µπλε γυάλινες χάντρες για να εξαπατήσουν τους ντόπιους, οι γυναίκες Ορανγκ Ούλου όµως µε τα πολλά τατουάζ σε χέρια και πόδια τις λάτρεψαν και έµαθαν να τις πλέκουν χρησιµοποιώντας σπάνια και παλιά σχέδια από χώρες όπως η Κίνα, η Βενετία και η Μέση Ανατολή. Σήµερα µε τις µικρές χρωµατιστές χάντρες διακοσµούν παραδοσιακά καλάθια µωρών, ζώνες, καπέλα αλλά και µεγάλους γιακάδες που άλλοτε φορούσαν µόνο οι εξέχουσες της φυλής. Οι άντρες µε αρχαίες τεχνικές πλέκουν καλάθια και ψάθες µε φυσικά υλικά και χρώµατα και διακρίνονται στην ξυλογλυπτική κατασκευάζοντας µάσκες, ξόανα, πιθήκους και δράκους αλλά και διακοσµητικά µοτίβα πάνω σε χρηστικά έπιπλα. Οι γυναίκες Ιµπαν διακρίνονται για τη δεξιοτεχνία τους στην υφαντική των υφασµάτων «ικάτ» µε τα γεωµετρικά επαναλαµβανόµενα σχέδια. Υφαίνουν επίσης τα «πουά κούµπου» που είναι µεγάλες πάντες τοίχου που χρησιµοποιούνται σε τελετουργίες. Τα σχέδιά τους πάνε από µάνα σε κόρη και όταν κάποια υφάντρα θέλει να δηµιουργήσει ένα καινούργιο σχέδιο πρέπει να πάρει την άδεια των προγόνων της µέσα από όνειρο. Τότε θα σχεδιάσει κάτι καινούργιο και θα του δώσει ένα ιδιαίτερο όνοµα. Για τις φυλές που ζουν στο δάσος το ξύλο και το µπαµπού έχουν µια ιδιαίτερη σηµασία καθώς ως ανιµιστές πιστεύουν ότι τα δέντρα έχουν ιδιαίτερες δυνάµεις που µπορούν να τις πάρουν οι άνθρωποι, αρκεί να αντιµετωπίζουν το δάσος µε τον πρέποντα σεβασµό. Οι άντρες Ιµπαν φτιάχνουν οµοιώµατα βουκέρων για τη γιορτή του ιερού πουλιού και οι Μελανάου κάνουν ξυλόγλυπτα ξόανα για τη θεραπεία ασθενειών. Οι γυναίκες Μελανάου πλέκουν πολύχρωµα κωνικά καπέλα, τα οποία χρησιµοποιούνται και ως κάλυµµα φαγητού ή γίνονται ακόµη και πορτατίφ. Οι Μπιντάγιου φηµίζονται για τις ψάθες «κέσα» και χρησιµοποιούν διάφορα υλικά, όπως µπαµπού, καλάµια, κλαδιά φοινικιάς, κορµούς, φύλλα κτλ. Οι Μελανάου και οι Μαλέι πλέκουν επίσης ψάθες και καλάθια, καπέλα και διακοσµητικά αντικείµενα σπιτιού. Οι Κινέζοι είναι οι µόνοι που ασχολούνται µε την κεραµική τέχνη και κατασκευάζουν κυρίως βάζα, δοχεία και πορτατίφ.

    Το σπίτι των καλλιτεχνών Ορανγκ Ούλου

    Οι καλλιτέχνες Ορανγκ Ούλου, που αντιπροσωπεύουν µόνο το 5% του πληθυσµού, στολίζουν τα τεράστια σπίτια µακρινάρια που κατοικούν µε ζωγραφιές και διάφορα διακοσµητικά από πολύχρωµες χάντρες. Οι άντρες είναι φηµισµένοι µουσικοί του «σάπε», που διακοσµούν µε διάφορα σχέδια και φτιάχνουν από µαλακό ξύλο «αράου». Μοιάζει µε το µαντολίνο και ο ήχος του προσπαθεί να µιµηθεί το πέταγµα του βούκερω. Τα χορευτικά τους κοστούµια στολίζονται µε σχέδια από σκύλους και δράκους κεντηµένα µε χάντρες επάνω σε µαύρο ή κόκκινο βελούδο. Παλαιότερα ήταν διάσηµοι για την κατασκευή της µατσέτας, της µεγάλης σπάθας που είναι απαραίτητη για να ανοίγουν δρόµο στη ζούγκλα. Το σπίτι τους, όπου ζουν πολλές οικογένειες µαζί, είναι στερεωµένο σε ψηλούς στύλους που είναι σκαλισµένοι και ζωγραφισµένοι. Η κατασκευή του σπιτιού είναι στερεή για να διαρκέσει για πολλές γενιές, µια και οι Ορανγκ Ούλου έχουν φτάσει την καλλιέργεια του ρυζιού σε υψηλά επίπεδα και έτσι δεν χρειάζεται να µετακινηθούν σε άλλες περιοχές για αναζήτηση τροφής και ευφόρων εδαφών.

    Το Ψηλό Σπίτι κοντά στη θάλασσα των Μελανάου

    Η φυλή Μελανάου αποτελεί το 5,8% του πληθυσµού του Σαραγουάκ και κατοικεί στα µεγάλα ψηλά σπίτια κοντά στη θάλασσα ή στα ποτάµια. Ναυτικοί και ικανοί ψαράδες, αλλά και καλλιεργητές του σαγού, του αλεύρου από τη φοινικιά, οι περισσότεροι ασπάστηκαν το Ισλάµ, ένα µεγάλο ποσοστό είναι χριστιανοί και άλλοι είναι ανιµιστές. Κατοικούν αρκετές οικογένειες µαζί και κατασκευάζουν τα σπίτια πολύ ψηλά προκειµένου να προστατευτούν την περίοδο των µουσώνων, µε σκάλα που προσθαφαιρείται για λόγους προστασίας από τους ανεπιθύµητους. Στο σπίτι των Μελανάου θα δείτε τα ιερά µε τα ξόανα που διώχνουν τις αρρώστιες, και τη διαδικασία παραγωγής του αλεύρου από τη φοινικιά.

    ΠΡΟΣΒΑΣΗ

    Από Αθήνα θα πετάξετε με τη Singapore Airlines για Σιγκαπούρη και στη συνέχεια με τη Malaysia Airlines για την πρωτεύουσα του Σαραγουάκ, Κουτσίνγκ. Οι εξωτικές παραλίες Νταμάι απέχουν 35 χιλιόμετρα από το Κουτσίνγκ και μπορείτε να πάρετε ταξί. Ολα τα ξενοδοχεία διοργανώνουν δραστηριότητες στην περιοχή και σας μεταφέρουν με δικά τους πουλμανάκια. Για τις βραδινές σας εξόδους στις ψαροταβέρνες των χωριών θα πάρετε ταξί.

    ΔΙΑΜΟΝΗ

    Μπροστά στη θάλασσα, στην παραλία Τελούκ Μπαντούνγκ, με φόντο το καταπράσινο βουνό Σαντουμπόγκ και ανάμεσα σε τροπική βλάστηση, το πολυτελές «Holiday Inn Damai Beach Resort» (Teluk Bandung, www.holliday-inn.com/damaibeach, τηλ. +6082 846999). Μικρότερο και χαριτωμένο, στην παραλία Τελούκ Πενιούκ, το «Holiday Inn Damai Lagoon» (Teluk Penyuk, www.holliday-inn.com/damailagoon, τηλ. +6082 846900) περιβάλλεται από τροπικούς κήπους με κοκοφοίνικες. Πολύ καλό επίσης το «Santubong Kuching Resort» (Jalan Pantai Damai, τηλ. +6082 846888) και το «Damai Rainforest Resort» (Pantai Damai, τηλ. +6082 846490).

    ΦΑΓΗΤΟ

    Το Σαραγουάκ φημίζεται για την παραγωγή πιπεριού, που είναι και η μεγαλύτερη του κόσμου. Τα «τσαμπιά» του πιπεριού μοιάζουν με τα σταφύλια: στην αρχή είναι πράσινα, μετά γίνονται κίτρινα και στο τέλος κόκκινα, ενώ με την επεξεργασία το πιπέρι διαχωρίζεται σε μαύρο και λευκό. Οι ντόπιοι αγαπούν το πολύτιμο μπαχαρικό και το χρησιμοποιούν σαν βασικό συστατικό ακόμη και σε γλυκά, κέικ αλλά και μπισκότα! Η δημοφιλέστερη παραδοσιακή νοστιμιά της περιοχής είναι οι φωλιές πουλιών που γίνονται σούπα και οι Κινέζοι θεωρούν ότι θεραπεύουν κάθε αρρώστια και αναζωογονούν το σώμα.

    Παραδοσιακό πιάτο είναι και τα τηγανητά σκουλήκια βουτηγμένα σε αλεύρι φοινικιάς. Από το αλεύρι φοινικιάς φτιάχνουν και τα γλυκά μπισκότα «τεμπαλόι».

    Δοκιμάστε επίσης το «μιντίν», καρδιές φτέρης σοταρισμένες σε σάλτσα από στρείδια ή καυτερό τσίλι ή πάστα γαρίδας ή καρδιές μπαμπού και ανανά, το «σαραγουάκ λάκσα» με ρυζομακάρονα, φύτρες φασολιών και γαρίδες, τη σπεσιαλιτέ των Ιμπαν «μανόκ πανσό» που είναι κοτόπουλο στο μπαμπού, τα σαλιγκάρια της ζούγκλας και τα θαλασσινά σκουλήκια. Ολες οι φυλές λατρεύουν το ψάρι, το οποίο μαγειρεύεται με 1.001 τρόπους· τρώνε επίσης σαλάχι, μέδουσες, άφθονες γαρίδες και καβούρια. Το «ουμάι» είναι η παραδοσιακή σαλάτα των Μελανάου από ωμά θαλασσινά. Ξεδιψάστε με φρέσκους εξωτικούς χυμούς φρούτων και συνοδέψτε τα θαλασσινά με το τοπικό ρυζόκρασο «τουάκ».

    Παραδοσιακή κουζίνα θα απολαύσετε στο εστιατόριο «Budaya» στο Πολιτιστικό Χωριό. Στο ψαροχώρι Μπούνταλ βρίσκονται οι περισσότερες ψαροταβέρνες.

    Ονομαστές είναι: «Palm Garden» (τηλ. 082 846698), «Lim Hock Ann» (τηλ. 082 846533), «Teo Seafood» (τηλ. 082 846532), «Beach Seafood Restaurant» (τηλ. 082 846711).

    Αφιερώματα
    One Channel
    Ο νέος ενημερωτικός τηλεοπτικός σταθμός της Ελλάδας
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk