Δείπνο με κουτόχορτο στο Palazzo Merkel

Αν δεν ήταν η επιτομή μιας τραγωδίας, αναμφίβολα, θα ήταν το ανέκδοτο της χρονιάς: «Οταν δρούμε αποφασιστικά στέλνουμε το μήνυμα στις αγορές κεφαλαίου ότι υπερασπιζόμαστε το σύστημα του ευρώ. Οποιος θεωρεί ότι αυτές οι αποφάσεις (σ.σ. της 21ης Ιουλίου) πρέπει να αμφισβητηθούν μετά την πάροδο μόλις δύο εβδομάδων, πετυχαίνει ακριβώς το αντίθετο και προκαλεί ανησυχία στις αγορές»: τάδε έφη χθες Φίλιπ Ρέσλερ, ο γερμανός υπουργός Οικονομίας. Μάλιστα: που δηλαδή και να μην το υπερασπιζόντουσαν αποφασιστικά τι θα είχε γίνει…

Δείπνο με κουτόχορτο στο Palazzo Merkel | tovima.gr

Αν δεν ήταν η επιτομή μιας
τραγωδίας, αναμφίβολα, θα ήταν το ανέκδοτο της χρονιάς:
«Οταν δρούμε
αποφασιστικά στέλνουμε το μήνυμα στις αγορές κεφαλαίου ότι υπερασπιζόμαστε το
σύστημα του ευρώ. Οποιος θεωρεί ότι αυτές οι αποφάσεις
(σ.σ. της 21ης
Ιουλίου)
πρέπει να αμφισβητηθούν
μετά την πάροδο μόλις δύο εβδομάδων, πετυχαίνει ακριβώς το αντίθετο και
προκαλεί ανησυχία στις αγορές»
: τάδε έφη χθες Φίλιπ Ρέσλερ, ο γερμανός υπουργός
Οικονομίας.

Μάλιστα: που δηλαδή και να
μην το υπερασπιζόντουσαν αποφασιστικά τι θα είχε γίνει… Για να το δούμε όμως λίγο
αναλυτικά: κατά τον κύριο Ρέσλερ λοιπόν, πρώτον, η Ευρώπη έδρασε με
αποφασιστικότητα για την υπεράσπιση του ευρώ – εδώ κολλάει φυσικά, το αν έχεις
τέτοιους φίλους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς… Και, δεύτερον, η ανησυχία
στις αγορές (μετάφραση: ο χαμός ανά τον κόσμο) προκλήθηκε από αυτούς που
αμφισβητούν τις αποφάσεις της Ευρώπης: α, να τοι κι οι κακοί…

Για τη δήθεν
αποφασιστικότητα, δεν χρειάζεται να πει κανείς πολλά. Είναι το μόνο για το
οποίο δεν σκέφτηκε ποτέ κανείς μέχρι σήμερα να… κατηγορήσει την Ευρώπη. Αποφασιστικότητα
κυρίως σημαίνει ταχύτητα και ισχύς στις αποφάσεις. Κι αυτό, είναι απλώς το…
ακριβώς αντίθετο της Ευρώπης και του τρόπου που αυτή κινείται, ο οποίος, στην
παρούσα κρίση έφτασε να αποτελεί όχι μόνον δομικό χαρακτηριστικό αλλά και
συστατικό στοιχείο της κρίσης.

Από την αρχή της κρίσης
μέχρι σήμερα, οι εξελίξεις, ειδικά σε κάποιες περιόδους σαν την τωρινή, τρέχουν
με την ταχύτητα του φωτός και πάντα μετά είναι όλα πολύ χειρότερα απ’ ότι ήταν
αμέσως πριν. Μα η Ευρώπη συζητά, συνεδριάζει, συσκέπτεται, ανταλλάσσει
τηλεφωνήματα – είναι λέει είδηση ότι συνομίλησαν οι ηγέτες της προχθές!… Ε, δεν
θα την αποκαλούσαν «γηραιά» χωρίς λόγο…

Φυσικά, ο κύριος Ρέσλερ
δεν τα λέει αυτά τυχαία: ξέρει ότι αυτό που λέει είναι ακριβώς αυτό που δεν
κάνει η Ευρώπη και γι αυτό λέει ότι το κάνει. Κι έτσι, μιλάει κυρίως στους
ψηφοφόρους του, όχι σαν υπεύθυνος χειριστής της κρίσης, αλλά σαν επαρχιώτης
πολιτευτής της πιο αξιοθρήνητης μορφής, αγνοώντας προφανώς ότι ούτε εκείνοι
ούτε οποιοσδήποτε άλλως τον ακούει στον κόσμο, δεν τρώνε κουτόχορτο.

Αλλά το ότι η πηγή της
ανησυχίας είναι η αμφισβήτηση των αποφάσεων της Ευρώπης, είναι το πιο ωραίο:
πέρα από το γεγονός ότι ο πρώτος – και φυσικά όχι ο μόνος – που τις αμφισβητεί,
είναι ο ίδιος ο πρόεδρος της Ευρωπαικής Επιτροπής, πάνω απ’ όλα, τις αμφισβητεί
από την πρώτη στιγμή η ίδια η πραγματικότητα: δεν περίμεναν κανενός τις δηλώσεις
ή καμιά ένδειξη δεικτών οι «αγορές» για να αρχίσουν τον πόλεμο… Γιατί;

Μα ακριβώς επειδή είναι
πόλεμος και οι «αποφάσεις» δεν είναι αποφάσεις. Και πόλεμος δεν σημαίνει
ανταλλαγή επιστολών με αβροφροσύνη, αλλά «ο θάνατός σου η ζωή μου». Κι αυτό
γίνεται σήμερα: έχουμε σε πλήρη εξέλιξη έναν τρομερό πόλεμο, τον οποίο βλέπει
όλος ο πλανήτης, πλην του Βερολίνου – το γιατί, το έχουμε πει πολλές φορές.
Ετσι λοιπόν και η καγκελαρία διέρρεε πριν από μερικές ώρες ότι η κυρία Μέρκελ
δεν γύρισε εσπευσμένα στο Βερολίνο από τις διακοπές της, η επιστροφή της ήταν
προγραμματισμένη: Με άλλα λόγια, ψυχραιμία, δεν συμβαίνει και τίποτα…

Δεν είναι αφελής ο κύριος
Ρέσλερ, όπως δεν ήταν προχθές ούτε ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου
Οικονομικών της Γερμανίας που έλεγε τα ίδια, ούτε είναι οι άνθρωποι της
καγκελαρίας που στρουθοκαμηλίζουν όλοι μαζί. Ξέρουν πολύ καλά ότι αυτά που λένε,
δεν στέκουν. Όμως, δεν θέλουν να παραδεχθούν αυτό που από την πρώτη ημέρα που η
κρίση χτύπησε την Ιταλία κυριάρχησε χωρίς περιστροφές και περικοκλάδες στον
ιταλικό Τύπο: αυτό που η εφημερίδα
La Repubblica συνόψισε χθες με
δυο λέξεις τη στάση του Βερολίνου κάνοντας λόγο για «Palazzo Merkel»,δηλαδή για
το σπίτι και το γραφείο του Μπερλουσκόνι που δεν είναι πια του ίδιου, αλλά της γερμανίδας καγκελάριου… Η Libero,
από την άλλη, το είδε πιο ωμά, όταν τη ζωγράφισε στο πρωτοσέλιδό της
με…μουστάκι και στολή… Κι όλα αυτά, όχι μετά από ενάμιση χρόνο, αλλά από την
πρώτη κιόλας μέρα που η αληθινή κρίση κρούει τις θύρες της Αιώνιας Πόλης…

Επιτέλους,
έστω και αργά, κάποιοι, αρχίζουν να λένε τα πράγματα με το όνομά τους: το
δείπνο με κουτόχορτο στο «Palazzo Merkel», ευτυχώς, τελείωσε πριν καν αρχίσει.
Κι αυτό, είναι καλό για όλους μας.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk