Μοναχικό τραπέζι

Καθώς οι επαγγελματικές και λοιπές υποχρεώσεις με θέλουν να τρώω περισσότερο έξω παρά στο σπίτι, ενίοτε νοσταλγώ τη χαρά του μοναχικού τραπεζιού, που δεν είναι τραπέζι, αλλά ένα πιάτο φαΐ παρέα με το τηλεκοντρόλ μπροστά στην τηλεόραση. Σε μια τέτοια στιγμή και με ένα τάπερ χθεσινά γεμιστά στα πόδια μπροστά σε κάποια τηλεοπτική επανάληψη, τυχαία η ματιά μου στάθηκε στο είδωλό μου στον απέναντι καθρέφτη. Δυστυχής δεν ένιωθα, αλλά ένας ζωγράφος θα μπορούσε να εμπνευστεί από την εικόνα μου για να ζωγραφίσει το τοπίο της μοναξιάς. Στην παραιτημένη μου στάση, τα ξυπόλητα πόδια, το θλιβερό τάπερ, την τσαλακωμένη χαρτοπετσέτα στην ποδιά μου, τα αχτένιστα μαλλιά, τις λαίμαργες μπουκιές χωρίς το σωστό μαχαιροπίρουνο.

Μοναχικό τραπέζι | tovima.gr

Καθώς οι επαγγελματικές και λοιπές υποχρεώσεις με θέλουν να τρώω περισσότερο έξω παρά στο σπίτι, ενίοτε νοσταλγώ τη χαρά του μοναχικού τραπεζιού, που δεν είναι τραπέζι, αλλά ένα πιάτο φαΐ παρέα με το τηλεκοντρόλ μπροστά στην τηλεόραση.

Σε μια τέτοια στιγμή και με ένα τάπερ χθεσινά γεμιστά στα πόδια μπροστά σε κάποια τηλεοπτική επανάληψη, τυχαία η ματιά μου στάθηκε στο είδωλό μου στον απέναντι καθρέφτη.

Δυστυχής δεν ένιωθα, αλλά ένας ζωγράφος θα μπορούσε να εμπνευστεί από την εικόνα μου για να ζωγραφίσει το τοπίο της μοναξιάς. Στην παραιτημένη μου στάση, τα ξυπόλητα πόδια, το θλιβερό τάπερ, την τσαλακωμένη χαρτοπετσέτα στην ποδιά μου, τα αχτένιστα μαλλιά, τις λαίμαργες μπουκιές χωρίς το σωστό μαχαιροπίρουνο.

Η εικόνα του ανθρώπου που τρώει μόνος του στο εστιατόριο πολλές φορές έχει αποδώσει στην τέχνη την έννοια της απομόνωσης, της κατάθλιψης, της αποξένωσης. Κι όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν θα ξεχάσω τη μελαγχολία που ένοιωσα μια παραμονή Πρωτοχρονιάς στο Παρίσι, με τη μεσήλικη που έτρωγε μόνη της ένα λιτό δείπνο στο διπλανό μας τραπέζι στο εστιατόριο.

Ακόμα κι εκεί, στην Ευρώπη, όπου ο μοναχικός πελάτης είναι σύνηθες φαινόμενο των εστιατορίων, εκείνη η γυναίκα είχε να σου διηγηθεί μια θλίψη, όσο κι αν έβρισκες γενναίο το γεγονός πως χρονιάρα μέρα προτίμησε να βγει παρά να μιζεριάσει μόνη στο σαλόνι της.

Το φαγητό, λέει ο Πλούταρχος στο «Συμπόσιο των 7 σοφών» είναι η μόνη ηδονή την οποία δεν ντρέπονται όλοι να εκτελούν φανερά κι ο σοφός Θαλής παραδέχεται πως η κατάργηση της τροφής συνεπάγεται τη διάλυση του σπιτιού. Μαζί της εξαφανίζεται το πυρ της εστίας, η εστία, οι κατσαρόλες, οι υποδοχές, τα συμπόσια, η φιλοξενία, οι βασικότερες εκδηλώσεις αγάπης και κοινωνικότητας μεταξύ των ανθρώπων. \

Εν τέλει εξαφανίζεται η ζωή. Να χορτάσεις μπορείς και χωρίς να μαγειρέψεις. Το μαγειρεμένο φαγητό είναι η κατ’ εξοχήν έκφραση του τέλους της μοναξιάς. Η αναστάτωση της κουζίνας, οι υψηλές θερμοκρασίες, οι μυρωδιές κι ο γεμάτος άπλυτα νεροχύτης είναι η φωνή του σπιτιού, το τραγούδι του, η έκφρασή του, η απόδειξη ότι υπάρχει κι επιτελεί τον ρόλο του.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk