γνώμη

Επιτέλους, μια σοβαρή απάντηση

O Πολ Ράιαν, ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Βουλής των Αντιπροσώπων, ακούγεται αναστατωμένος. Και είναι φανερό γιατί: προς μεγάλη ανακούφιση των προοδευτικών, ο πρόεδρος Ομπάμα απάντησε στην μπλόφα του. Την περασμένη εβδομάδα ο κ. Ράιαν παρουσίασε τις προτάσεις του για τον προϋπολογισμό και οι αρχικές αντιδράσεις της πλειοψηφίας των πολιτικάντηδων που νέμονται την εξουσία ήταν θριαμβευτικές: όπως τις συνόψισε (σαρκαστικά) ο μπλόγκερ Τζον Κόουλ, «το σχέδιο είναι θαρραλέο! Είναι σοβαρό! Θέτει τον διάλογο σε νέο πλαίσιο! Η μπάλα πλέον είναι τώρα στο γήπεδο του Ομπάμα!».

O Πολ Ράιαν, ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Βουλής των Αντιπροσώπων, ακούγεται αναστατωμένος. Και είναι φανερό γιατί: προς μεγάλη ανακούφιση των προοδευτικών, ο πρόεδρος Ομπάμα απάντησε στην μπλόφα του.

Την περασμένη εβδομάδα ο κ. Ράιαν παρουσίασε τις προτάσεις του για τον προϋπολογισμό και οι αρχικές αντιδράσεις της πλειοψηφίας των πολιτικάντηδων που νέμονται την εξουσία ήταν θριαμβευτικές: όπως τις συνόψισε (σαρκαστικά) ο μπλόγκερ Τζον Κόουλ, «το σχέδιο είναι θαρραλέο!

Είναι σοβαρό! Θέτει τον διάλογο σε νέο πλαίσιο! Η μπάλα πλέον είναι τώρα στο γήπεδο του Ομπάμα!».

Μετά όμως οι άνθρωποι που πραγματικά ξέρουν να διαβάζουν νούμερα και προϋπολογισμούς μελέτησαν το σχέδιο και γρήγορα έγινε σαφές ότι η πρόταση δεν ήταν καθόλου σοβαρή. Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για ένα αρρωστημένο αστείο. Οι μόνες πραγματικότητες που περιελάμβανε ήταν οι βάρβαρες περικοπές στη βοήθεια για τους ανασφάλιστους και τους έχοντες ανάγκη, οι τεράστιες μειώσεις φορών για τις επιχειρήσεις και τους πλουσίους και η ιδιωτικοποίηση του συστήματος περίθαλψης Μedicare. Οσο για την υποτιθέμενη εξοικονόμηση κονδυλίων, επρόκειτο για καθαρή ονειροφαντασία.

Την Τετάρτη, όπως προείπα, ο πρόεδρος απάντησε στην μπλόφα του κ. Ράιαν: έπειτα από μια πνευματώδη (και πειστική) υπεράσπιση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, διακήρυξε πως «δεν υπάρχει τίποτε το σοβαρό σε ένα σχέδιο που υπόσχεται να μειώσει το έλλειμμα χαρίζοντας ένα τρισεκατομμύριο δολάρια σε φορομειώσεις για εκατομμυριούχους και δισεκατομμυριούχους. Δεν είναι καθόλου γενναίο να ζητάς θυσίες από εκείνους που δεν δύνανται να τις προσφέρουν και δεν διαθέτουν καμιά επιρροή στον Λόφο του Καπιτωλίου».

Στη συνέχεια, ο κ. Ομπάμα παρουσίασε ένα σχέδιο προϋπολογισμού που είναι πράγματι σοβαρό.

Οι προτάσεις του, βέβαια, κάθε άλλο παρά τέλειες είναι. Η άποψή μου είναι ότι, ενώ έχει δίκιο όσον αφορά την ανάγκη για έλεγχο των δαπανών του προγράμματος Μedicare, περιμένει από αυτό περισσότερα βραχυπρόθεσμα οφέλη από όσα είναι σε θέση να αποκομίσει. Μακροπρόθεσμα, δε, πιστεύω πως θα χρειαστεί λίγο μεγαλύτερους φόρους για τη μεσαία τάξη και φυσικά για τους πλουσίους, για να χρηματοδοτήσει το είδος της κοινωνίας που θέλουμε. Ομως η κεντρική ιδέα, το όραμά του, είναι σωστό, και οι αριθμοί που παρουσίασε είναι πολύ πιο αξιόπιστοι από εκείνους που πήγε να μας «πουλήσει» ο Ράιαν.

Η λυσσαλέα κριτική του κ. Ράιαν στο σχέδιο Ομπάμα ήταν από μόνη της άκρως αποκαλυπτική: ο άνθρωπος που πρότεινε να χρησιμοποιήσουμε τα ελλείμματα του προϋπολογισμού ως άλλοθι γα να μειώσουμε τη φορολόγηση των πλουσίων κατηγόρησε τον πρόεδρο για… «μικροκομματική πολιτική» Ο κ. Ράιαν κατηγόρησε επίσης τον πρόεδρο ότι είναι «δραματικά ανακριβής»- ο ίδιος άνθρωπος που στο σχέδιό του έπεσε έξω 200 δισ. δολάρια στους υπολογισμούς του για τους τόκους του χρέους.

Η αντίθεση ανάμεσα στις προτάσεις του κ. Ράιαν της περασμένης εβδομάδας και του κ. Ομπάμα την Τετάρτη δεν αφορά απλώς τα διαφορετικά τους οράματα για την κοινωνία. Δείχνει βαθιές διαφορές στην αντίληψή τους για το πώς λειτουργεί ο κόσμος.

Το προεδρικό σχέδιο δεν πρόκειται βέβαια να γίνει και νόμος: το ίδιο ισχύει και για εκείνο του κ. Ράιαν. Με δεδομένες τις υστερικές αντιδράσεις των Ρεπουμπλικανών, δεν μοιάζει πιθανόν να γεφυρωθούν οι διαφορές μετά από διαπραγματεύσεις. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό: το σχέδιο Ομπάμα ήδη περιλαμβάνει μεγαλύτερες περικοπές δαπανών από ό,τι θα έπρεπε, και μια πιθανή νέα υποχώρηση στο θέμα αυτό προς τη μεριά των Ρεπουμπλικανών, που ζητούν ακόμη μεγαλύτερο «ψαλίδι», θα οδηγούσε σε έναν απαράδεκτο προϋπολογισμό. Τουλάχιστον όμως έχουμε πλέον δύο ξεκάθαρες πολιτικές θέσεις για το δημοσιονομικό μέλλον. Από τη μια μεριά, των Ρεπουμπλικανών, βλέπουμε έναν συνδυασμό μοχθηρίας και ονειροφαντασίας. Από την άλλη, μια επαναβεβαίωση της αμερικανικής ιδέας περί συμπόνιας και κοινότητας, που συνοδεύεται από σχετικά ρεαλιστικούς αριθμούς. Εσείς τι θα διαλέγατε;

Ο καθηγητής κ. Πολ Κρούγκμαν είναι οικονομολόγος, βραβευμένος με το βραβείο Νομπέλ.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk