Στα κατατόπια μιας λαϊκής

Βαριά απασχολημένη, εμπιστεύτηκα το καρότσι μου και το κριτήριο της φίλης Μαρίνας, που στο βιογραφικό της πείρας της μετρούν τόνοι από φρέσκα φασολάκια και καραβιές από τρυφερές καρδιές μαρουλιών, να μου «κάνει» τη λαϊκή της Παρασκευής. Σε μια παλιά νοικοκυρά δεν δίνεις εντολές, μόνο μία: πάρε μου το ό,τι καλύτερο. Ξεψαχνίζοντας με λαχτάρα τα πλαστικά σακουλάκια, έμεινα με την όρεξη. Φράουλες στο τελικό στάδιο του γιγαντισμού, υπερτροφικές πιπεριές ασύμβατες με την άνοιξη, γυαλιστερές μελιτζάνες κομμένες στο μέγεθος του απόλυτου φασόν. Αν είναι να γεμίσω το ψυγείο μου με όλα τα θερμοκήπια της Μεσαράς, βολεύομαι και με το τυχαίο σουπερμάρκετ.

Στα κατατόπια μιας λαϊκής | tovima.gr

Βαριά απασχολημένη, εμπιστεύτηκα το καρότσι μου και το κριτήριο της φίλης Μαρίνας, που στο βιογραφικό της πείρας της μετρούν τόνοι από φρέσκα φασολάκια και καραβιές από τρυφερές καρδιές μαρουλιών, να μου «κάνει» τη λαϊκή της Παρασκευής. Σε μια παλιά νοικοκυρά δεν δίνεις εντολές, μόνο μία: πάρε μου το ό,τι καλύτερο.

Ξεψαχνίζοντας με λαχτάρα τα πλαστικά σακουλάκια, έμεινα με την όρεξη. Φράουλες στο τελικό στάδιο του γιγαντισμού, υπερτροφικές πιπεριές ασύμβατες με την άνοιξη, γυαλιστερές μελιτζάνες κομμένες στο μέγεθος του απόλυτου φασόν. Αν είναι να γεμίσω το ψυγείο μου με όλα τα θερμοκήπια της Μεσαράς, βολεύομαι και με το τυχαίο σουπερμάρκετ.

{{{ map }}}

Καθότι στη λαϊκή πηγαίνεις για το ποιοτικώς ανώτερο, για την έκπληξη – μέχρι κρητικές παπούλες μπορούν απρόσμενα να σου προκύψουν αν έχεις το ραντάρ σου σε ετοιμότητα – για το εκλεκτότερο – τα χορταράκια που μαζεύει η κυρία Φρόσω ένα-ένα στο βουνό-, για το χειροποίητο – τις τσακιστές ελιές από τα χεράκια του κυρ-Γιάννη.

Ολη η ηδονή της αγοράς συνοψίζεται στο σκανάρισμα. Στην πρώτη βόλτα απ’ άκρη σ’ άκρη, όταν αφήνεις πίσω σου τη βιτρίνα των γκλίτερ κηπευτικών και διαβάζεις ανάμεσα στις γραμμές των φορτωμένων πάγκων. Πώς λαχταράς να γνωρίσεις το βάθος του ανθρώπου πίσω από την εμφάνισή του, έτσι ακριβώς.

Ενα μπουκάλι λάδι από σπίτι ανάμεσα στα κολοκύθια, δυο μικρά βαζάκια πετιμέζι ανάμεσα στους τόνους των σταφυλιών, ελάχιστα κιλά από μια κακομούτσουνη ντομάτα πίσω από τους σωρούς των μαρουλιών, δυο ερασιτεχνικά δεμένα ματσάκια από φρέσκια μέντα στον ελάχιστο πάγκο μιας αγρότισσας. Αν τη ρωτήσεις, θα σου διηγηθεί την προσωπική ιστορία του δυόσμου, μιας κολοκύθας, του σχεδόν μια χούφτα, αρακά της.

Σταμπάρισέ την. Την επόμενη εβδομάδα θα’ χει κάτι άλλο, ό,τι βγάλει το μικρό μποστάνι της στα Βίλια. Το βαθύτερο νόημα μιας λαϊκής είναι να κοινωνήσεις απευθείας στο κέντρο της πόλης με το άρωμα του χωριού κι όχι με το απρόσωπο πρόσωπο της μαζικής παραγωγής του θερμοκηπίου.

Να ξεδιαλέξεις λίγα φρέσκα αβγά σε μια γωνίτσα, κολοκυθοκορφάδες που δεν πουλιούνται στις μεγάλες επιφάνειες – γιατί ποιος γνωρίζει τη νοστιμιά τους -, το ξαφνικό κέφι της κυρίας Αργυρώς που είπε να φτιάξει καναδυό βαζάκια νεραντζάκι γλυκό που, ανάμεσα στα λεμόνια της, όλο και κάποιος θα το ζηλέψει να το πάρει.

Σαν εκδρομή της μισής ώρας από την αγνή παραγωγή στην κατανάλωση.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk