Παπανδρέου – Καντάφι: Σχέση «ή του ύψους ή του βάθους»

Ηταν 15 Νοεμβρίου του 1984 όταν στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου αποβιβάστηκε ο Μοαμάρ Καντάφι. Κατευθύνθηκε αμέσως στο ξενοδοχειακό σύμπλεγμα της Ελούντας, όπου σε συνθήκες μυστικότητας, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε κατορθώσει να φέρει στο ίδιο τραπέζι τον ηγέτη της λιβυκής επανάστασης και τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, Φρανσουά Μιτεράν. Με τη συνάντηση και τη διαμεσολάβηση αυτή εκτονώθηκε τότε η ένταση μεταξύ των δύο χωρών, η οποία είχε φτάσει στα όρια της πολεμικής σύγκρουσης.

Ηταν 15 Νοεμβρίου του 1984 όταν στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου αποβιβάστηκε ο Μοαμάρ Καντάφι. Κατευθύνθηκε αμέσως στο ξενοδοχειακό σύμπλεγμα της Ελούντας, όπου σε συνθήκες μυστικότητας, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε κατορθώσει να φέρει στο ίδιο τραπέζι τον ηγέτη της λιβυκής επανάστασης και τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, Φρανσουά Μιτεράν. Με τη συνάντηση και τη διαμεσολάβηση αυτή εκτονώθηκε τότε η ένταση μεταξύ των δύο χωρών, η οποία είχε φτάσει στα όρια της πολεμικής σύγκρουσης.

Ηταν η περίοδος κατά την οποία η κυβέρνηση του ΠαΣοΚ είχε κάνει τα περίφημα ανοίγματα στον αραβικό κόσμο, εκφράζοντας τη στήριξή της στους Παλαιστινίους και στον Γιάσερ Αραφάτ, αλλά και τις ανοιχτές γραμμές επικοινωνίας με το καθεστώς του συνταγματάρχη Καντάφι, το οποίο παρομοιαζόταν με «διακυβέρνηση στα πρότυπα της Αρχαίας Αθήνας». Την ίδια περίοδο, η Ελλάδα εξακολουθούσε να μην αναγνωρίζει νομικά το κράτος του Ισραήλ. Είκοσι χρόνια αργότερα διαμορφώνεται μια νέα ισορροπία μεταξύ Ελλάδας, Ισραήλ και αραβικού κόσμου. Πρόκειται για μεταστροφή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και ανατροπή ενός προηγούμενου δόγματος;

Διπλωματικοί παράγοντες (που μιλούν υπό καθεστώς ανωνυμίας λόγω της θέσης τους ως εκπροσώπων της χώρας σε διεθνείς οργανισμούς) απαντούν αρνητικά με κατηγορηματικό τρόπο. «Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να είναι απούσα από την κρίση αυτή, είτε λόγω της γειτνίασης είτε λόγω της ανάγκης να αποδείξει την πίστη της στους διεθνείς οργανισμούς και ιδίως στον ΟΗΕ» σημειώνει διπλωμάτης και απορρίπτει τις «συνήθεις κραυγές υπέρ Αράβων αδιακρίτως». Η ίδια πηγή σημειώνει ότι οι συνειρμοί που ξυπνούν σε σχέση με το Ιράκ είναι ατυχείς, καθώς στη σημερινή επέμβαση στη Λιβύη συμμετέχουν ακόμη και αραβικά κράτη, ενώ υπάρχει μια σαφής απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, την οποία δεν μπορούμε παρά να σεβαστούμε.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk