Μη με ξυπνάς χωρίς λόγο

Μεγάλη στενοχώρια περνάω με τα πρωινά των ξενοδοχείων, των boutique hotels και των πανσιόν απανταχού της Ελλάδας. Κατ’ αρχάς, έχω θέμα με την ώρα που συνήθως σερβίρεται. Γιατί 7.00 με 10.00; Που μια χαρά ώρα είναι όταν ταξιδεύεις για δουλειές, αλλά όταν πηγαίνεις για διακοπές πολυήμερες ή τριήμερες ή ακόμη και για Σαββατοκύριακο, δεν μπορεί να ξυπνάς αλαφιασμένος για να προλάβεις ένα φλιτζάνι καφέ και ένα ρημαδοκρουασάν. Ξεσπιτωνόμαστε για να προσφέρουμε χαρά και απόλαυση στον εαυτό μας. Να τον κανακέψουμε, να αισθανθούμε λίγο ότι μας προσέχουν, πως το κατάλυμά μας δεν είναι αποθήκη για τις βαλίτσες μας, αλλά χώρος υποδοχής της περιπλάνησής μας.

Μη με ξυπνάς χωρίς λόγο | tovima.gr

Μεγάλη στενοχώρια περνάω με τα πρωινά των ξενοδοχείων, των boutique hotels και των πανσιόν απανταχού της Ελλάδας. Κατ’ αρχάς, έχω θέμα με την ώρα που συνήθως σερβίρεται. Γιατί 7.00 με 10.00; Που μια χαρά ώρα είναι όταν ταξιδεύεις για δουλειές, αλλά όταν πηγαίνεις για διακοπές πολυήμερες ή τριήμερες ή ακόμη και για Σαββατοκύριακο, δεν μπορεί να ξυπνάς αλαφιασμένος για να προλάβεις ένα φλιτζάνι καφέ και ένα ρημαδοκρουασάν.

Ξεσπιτωνόμαστε για να προσφέρουμε χαρά και απόλαυση στον εαυτό μας. Να τον κανακέψουμε, να αισθανθούμε λίγο ότι μας προσέχουν, πως το κατάλυμά μας δεν είναι αποθήκη για τις βαλίτσες μας, αλλά χώρος υποδοχής της περιπλάνησής μας. Για αυτόν τον λόγο άλλωστε τα τελευταία χρόνια έχουν μεγαλύτερη ζήτηση τα boutique hotels, που δίνουν μια αίσθηση πιο προσωπική.

Θα ξαναγυρίσω στο πρωινό. Πιστεύω ότι δεν είναι πολλοί αυτοί που ξυπνούν με θηριώδη όρεξη για ένα breakfast αντάξιο του Γαργαντούα. Πώς καθιερώθηκε λοιπόν αυτό το πλούσιο πρωινό; Από σύμπτυξη. Στην Ευρώπη, συνήθιζαν να παίρνουν ένα τσάι ή ένα καφέ με μπισκότο στο δωμάτιο και αφού ξυπνούσαν το πνεύμα και το λαρύγγι τους, κατέβαιναν στη σάλα όπου έπαιρναν το κανονικό πρωινό.

Ανθρώπινα πράγματα, που σέβονται το άτομο και τον βιορυθμό του. Αλλά και στην Ελλάδα, συνηθιζόταν ο πρωινός καφές ή το τσάι με το κουλούρι και έπειτα ακολουθούσε το πιο πλούσιο δεκατιανό. Σε κάποια ξενοδοχεία, βέβαια, σχεδόν σε όλα στην Κύπρο, υπάρχουν στο δωμάτιο ένας βραστήρας και ένα καλαθάκι με καφέδες και ροφήματα όπου μπορείς να κάνεις το κουμάντο σου προτού κατέβεις στην αίθουσα του πρωινού.
{{{ moto }}}
Εκεί πια μπορείς να απολαύσεις φυσικό χυμό από φρέσκα φρούτα, χωριάτικα αβγά, αλλαντικά και λουκάνικα από την περιοχή, πίτες με χόρτα και μυρωδικά του αγρού, ζυμωτό ψωμί, βούτυρο και γάλα από κοντινή στάνη, μέλι μυρωδάτο από τα μελίσσια που τρέφονται από τα γύρω άνθη, κουλουράκια που τρίβονται στο στόμα αφήνοντας γεύση βουτύρου, αφράτα τσουρεκάκια που μοσχοβολούν μαχλέπι. Θέλετε διευθύνσεις και τηλέφωνα, φαντάζομαι, σε αυτό το σημείο.

Αναρωτιέστε πού υπάρχουν αυτά τα πρωινά, διότι εσείς πέφτετε συνήθως σε έναν πάγκο με αλλαντικά και τυριά από το σουπερμάρκετ, μεριδούλες συσκευασμένου βουτύρου και μαρμελάδας και κάτι πανιασμένα κρουασάν. Και απογοητεύεστε. Την ίδια απογοήτευση την έχω ζήσει πολλές φορές.

Μέσα σε έξαρση γαστρονομικού πατριωτισμού, όποτε έπιασα κουβέντα με τους ξενοδόχους μού απάντησαν με κοινοτοπίες που πίσω τους κρύβονται η βαρεμάρα και το βόλεμα. Δήθεν οι τουρίστες εμπιστεύονται περισσότερο τα τυποποιημένα τρόφιμα και δεν ξέρουν τα τοπικά προϊόντα, δήθεν οι παραγωγοί δεν μπορούν να καλύψουν με σιγουριά τη ζήτηση και τους αφήνουν εκτεθειμένους, δήθεν δεν υπάρχει άνθρωπος να τους βοηθήσει ή τίθεται πρόβλημα κόστους και διάφορα άλλα παρόμοια.

Μα δεν είπαμε να μην υπάρχουν τα υπόλοιπα, πιο διεθνή, στοιχεία του πρωινού με τα κορν φλέικς, τα επιδόρπια γιαουρτιού και τα λοιπά. Ενα μέρος του πάγκου όμως πρέπει να είναι αφιερωμένο στα πιο τοπικά προϊόντα. Ο επισκέπτης – αποφεύγω όσο μπορώ τη λέξη τουρίστας – φεύγοντας από έναν τόπο θέλει να έχει αναμνήσεις, μεταξύ άλλων και γευστικές. Οι έντονες αναμνήσεις προκαλούνται από το διαφορετικό και το ιδιαίτερο. Και, τέλος πάντων, αν αυτά τα περί εντοπιότητας και γαστρονομικής κουλτούρας θεωρούνται ρομαντικά, ας το δούμε με βάση το χρήμα, που είναι παράγοντας πιο αποδεκτός από τους περισσότερους.

Αν λοιπόν η γαστρονομία αντιμετωπιστεί ως τουριστικό προϊόν, θα έχουμε μεγάλο κέρδος με λίγο κόπο, αφού είναι κάτι που δεν απαιτεί επενδύσεις σε εγκαταστάσεις και πάγια αλλά σε ενέργειες μάρκετινγκ. Εκτός πια και αν δεν έχουμε καν καταλάβει πως υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι ειδικού ενδιαφέροντος, οι οποίοι αναζητούν προορισμούς για γαστρονομικό τουρισμό. Γιατί σε όλες τις άλλες χώρες το έχουν καταλάβει.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk