Ο Γιόχαν Κρόιφ γράφει για Μπάρτσα και Ρεάλ

Η Ρεάλ Μαδρίτης οφείλει να ζητήσει συγγνώμη από την Μπαρτσελόνα για τις τελευταίες διαδόσεις που θέλουν τις επιτυχίες των Μπλαουγκράνα… βουτηγμένες στο ντόπινγκ, υποστηρίζει ο κ. Γιόχαν Κρόιφ. Ο διάσημος Ολλανδός ο οποίος διετέλεσε ποδοσφαιριστής, προπονητής και τεχνικός σύμβουλος της Μπάρτσα, αποδίδει όλες τις διαδόσεις των τελευταίων ημερών σε ανθρώπους που δεν υπήρξαν ποδοσφαιριστές και οι οποίοι στόχο έχουν να αιτιολογήσουν ή να δικαιολογήσουν τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες των δύο ομάδων. Στη στήλη την οποία διατηρεί στο «El Periodico de Catalunya» ο κ. Κρόιφ αναφέρεται στις επικείμενες αναμετρήσεις των δύο ομάδων υποστηρίζοντας ότι Μπάρτσα και Ρεάλ δεν κρίνονται μόνο από τους τίτλους αλλά από τη συνολική τους προσπάθεια.

Η Ρεάλ Μαδρίτης οφείλει να ζητήσει συγγνώμη από την Μπαρτσελόνα για τις τελευταίες διαδόσεις που θέλουν τις επιτυχίες των Μπλαουγκράνα… βουτηγμένες στο ντόπινγκ, υποστηρίζει ο κ. Γιόχαν Κρόιφ. Ο διάσημος Ολλανδός ο οποίος διετέλεσε ποδοσφαιριστής, προπονητής και τεχνικός σύμβουλος της Μπάρτσα, αποδίδει όλες τις διαδόσεις των τελευταίων ημερών σε ανθρώπους που δεν υπήρξαν ποδοσφαιριστές και οι οποίοι στόχο έχουν να αιτιολογήσουν ή να δικαιολογήσουν τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες των δύο ομάδων. Στη στήλη την οποία διατηρεί στο «El Periodico de Catalunya» ο κ. Κρόιφ αναφέρεται στις επικείμενες αναμετρήσεις των δύο ομάδων υποστηρίζοντας ότι Μπάρτσα και Ρεάλ δεν κρίνονται μόνο από τους τίτλους αλλά από τη συνολική τους προσπάθεια.

Αναλυτικά το κείμενο του κ. Κρόιφ που δημοσιεύτηκε στο «El Periodico de Catalunya» της περασμένης Δευτέρας:

Η Ρεάλ να ζητήσει συγγνώμη
Δεκαπέντε μέρες χωρίς αγώνες για την Πριμέρα Ντιβιζιόν και το Τσάμπιονς Λιγκ. Η διακοπή οφείλεται στους αγώνες των εθνικών ομάδων. Όταν θα τελειώσει όμως, θα ξεκινήσουν οι περιπέτειες των συλλογικών διοργανώσεων και η τελική προσπάθεια θα είναι ό,τι το καλύτερο. Η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ Μαδρίτης έχουν μπροστά τους σίγουρα 12 παιχνίδια, ενδεχομένως 14 και μάξιμουμ 15 αν υπολογίσουμε και τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Δύο μήνες από δύο παιχνίδια την εβδομάδα, με την προϋπόθεση ότι καμία από τις δύο ομάδες δεν θα αποκλεισθεί στην προημιτελική φάση της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Είναι ωραίο να οδεύεις στην τελική ευθεία η οποία καθορίζει τις διακρίσεις. Να μπαίνεις σε αυτή για να κερδίσεις τα πάντα. Ή για να χάσεις τα πάντα. Το ίδιο ισχύει για τους «μερένχες» και τους «μπλαουγκράνα». Διαμαρτύρομαι; Γιατί; Για ποιον λόγο; Αν έχω στη διάθεσή μου μια υπέροχη ομάδα όπως η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ Μαδρίτης, μπορώ να διαμορφώσω το αγωνιστικό μου πρόγραμμα κατά τέτοιο τρόπο που να μείνω μέχρι τέλους ζωντανός και ανταγωνιστικός. Ακόμη και αν έχω περισσότερα παιχνίδια, περισσότερη κόπωση, περισσότερες κάρτες. Δεν είναι κάτι καινούργιο. Στην πραγματικότητα επαναλαμβάνεται η ίδια κατάσταση κάθε χρόνο. Η διαφορά βρίσκεται στο ότι τα τελευταία χρόνια η Μπαρτσελόνα συνήθισε να τερματίζει πρώτη. Εδώ και χρόνια η Ρεάλ δεν είχε υποχρεώσεις σε δύο μέτωπα αυτή την περίοδο. Πόσω δε μάλλον σε τρία. Τώρα διαμαρτύρεται ότι κουράστηκε. Θα ήταν περίεργο αν είχε συμβεί το αντίθετο.

Παντού και πάντα, από τις ομάδες που έχουν την ευκαιρία να κερδίσουν όλα τα τρόπαια ή να τα χάσουν, άλλες παραπονιούνται και άλλες όχι. Σας διαβεβαιώνω ότι αν έχετε διατελέσει ποδοσφαιριστής ή προπονητής πρέπει να απολαμβάνετε αυτές τις στιγμές. Θα κερδίσεις κάτι, πολλά ή τίποτα τον Μάη; Υπέροχα. Θα χάσεις κάτι, πολλά ή τα πάντα; Τι να κάνεις, αυτός είναι ο αθλητισμός.

Η επιτυχία και η αποτυχία είναι έννοιες σχετικές

Για την Μπαρτσελόνα και τη Ρεάλ τι έχει σημασία; Μα το γεγονός ότι και οι δύο πήραν περισσότερες χαρές από λύπες κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου. Καθεμία με το δικό της στυλ και με πολλές νίκες. Εάν ηττηθείς στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας, στον ημιτελικό ή τον προημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, αυτό δεν σημαίνει ότι είχες μια άσχημη χρονιά. Σε μία διοργάνωση μπορεί να είσαι λίγο καλύτερος της Μπαρτσελόνα ή λίγο χειρότερος της Ρεάλ. Πάντοτε κρίνω τις ομάδες από τη διάρκεια που έχουν και ποτέ από ένα συγκεκριμένο παιχνίδι. Θα είναι αποτυχία για τη Ρεάλ αν την αφήσει εκτός τίτλου η Μπαρτσελόνα; Σε καμία περίπτωση. Θα είναι αποτυχία για την Μπαρτσελόνα αν όλα εξελιχθούν αντίστροφα; Επίσης σε καμία περίπτωση. Ό,τι και αν συμβεί, όποια και αν κερδίσει και οι δύο αξίζουν την εκτίμηση όλων μας για την αγωνιστική περίοδο που διήνυσαν.

Στον αθλητισμό όλοι θέλουν να κερδίζουν. Τα όρια όμως της επιτυχίας από την αποτυχία είναι δυσδιάκριτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Μπάγερν Μονάχου. Σε διάστημα δέκα ημερών έμεινε έξω και από τρεις διοργανώσεις, δίνοντας μάλιστα τα κρίσιμα παιχνίδια ενώπιον των οπαδών της. Στον ημιτελικό του Κυπέλλου Γερμανίας ηττήθηκε 0-1 από τη Σάλκε. Επειτα από μερικές μέρες έχασε από την Μπορούσια Ντόρτμουντ 1-3 βάζοντας τέλος στις ελπίδες της να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Και αμέσως μετά ήρθε η ήττα από την Ιντερ (2-3) στον επαναληπτικό της φάσης των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ και ενώ είχε νικήσει 1-0 εκτός έδρας. Το ποδόσφαιρο σε αυτή την περίπτωση είναι ανεπανάληπτο αλλά και ιδιαίτερα σκληρό.

Παρόμοια κατάσταση αντιμετωπίζει στην Αγγλία η Αρσεναλ. Συνεχίζει να παλεύει μόνο στην Πρέμιερ Λιγκ, αλλά μερικές ισοπαλίες σε αγώνες που έπρεπε να κερδίσει, στο τέλος μπορούν να της παίξουν άσχημο παιχνίδι. Στον αθλητισμό όπως λένε, ο τίτλος είναι συνολική προσπάθεια, όμως προσωπικά με ενδιαφέρει η προσπάθεια που έκανες για να φτάσεις σε αυτόν. Και η αθλητική αλληλεγγύη είναι υπεράνω όλων. Κανένας συναγωνισμός δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αθλητική αλληλεγγύη.

Βλέποντας τους ποδοσφαιριστές της Ρεάλ, της Λυών και της Χετάφε να φορούν φανέλες με υποστηρικτικά συνθήματα για τον Ερικ Αμπιντάλ, αισθάνθηκα υπερήφανος που υπήρξα αθλητής. Ακούγοντας όμως και διαβάζοντας όλες αυτές τις διαδόσεις και υπαινιγμούς για ντόπινγκ και απάτες εναντίον της Μπαρτσελόνα, πείσθηκα για άλλη μια φορά ως προς την ορθότητα των απόψεών μου. Ότι η διαφορά στη συμπεριφορά και στις ανθρώπινες αξίες μεταξύ όσων βρίσκονται στον αγωνιστικό χώρο και εκείνων που κάθονται εκτός είναι πολύ μεγάλη. Με άλλα λόγια εκείνος που υπήρξε αθλητής και εκείνος που δεν υπήρξε, δεν έχουν τίποτα το κοινό.

Ασέβεια στον αντίπαλο

Η κατηγορία είναι ιδιαίτερα βαριά και εντυπωσιακά παράλογη, σε βαθμό που απαιτείται συγγνώμη όχι μόνο από την πλευρά του κατήγορου αλλά και από την πλευρά των προσώπων που συμμετείχαν στη διαμόρφωσή της, εν ολίγοις από την ίδια τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Παρακολουθώντας την ευκολία με την οποία ο Τύπος εκφράζει την έλλειψη σεβασμού στην Μπαρτσελόνα και τη Ρεάλ Μαδρίτης αναφορικά με την πιθανή αναμέτρησή τους στην ημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ, πείθομαι όλο και περισσότερο ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε έναν ποδοσφαιριστή και κάποιον ο οποίος δεν υπήρξε ποτέ ποδοσφαιριστής. Ο πραγματικός επαγγελματίας πολύ δύσκολα θα εκφράσει δημόσια την ασέβειά του στον αντίπαλο. Οσοι βρίσκονται εκτός του αγωνιστικού χώρου, με άλλα λόγια οι άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση με τον αθλητισμό, το κάνουν αυτό με εξαιρετική ευκολία.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αθλητισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk