Λιβύη : Μήπως είναι πολύ αργά;

Οι φονιάδες του Καντάφι βρίσκονται πια κοντά στην Βεγγάζη. Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ενωμένων Εθνών αποφάσισε επιτέλους τον αεροπορικό αποκλεισμό της Λιβύη και, έμμεσα, άλλα μέτρα που μπορεί να περιλάβουν και διεθνή στρατιωτική πίεση ίσως και παρέμβαση εναντίον του Λίβυο δικτάτορα και του συστήματός του. Μήπως όμως είναι πολύ αργά; Επιτράπηκε στουςκυβερνητικούς να επανακτήσουν τα περισσότερα από τα εδάφη που είχαν καταλάβει οι επαναστάτες. Πώς; Με αεροπορικούς βομβαρδισμούς, άρματα μάχης και πυροβολικό. Με άλλα λόγια : ο αγώνας των επαναστατών ήταν άνισος.

Λιβύη : Μήπως είναι πολύ αργά; | tovima.gr

Οι φονιάδες του Καντάφι βρίσκονται πια κοντά στην Βεγγάζη. Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ενωμένων Εθνών αποφάσισε επιτέλους τον αεροπορικό αποκλεισμό της Λιβύη και, έμμεσα, άλλα μέτρα που μπορεί να περιλάβουν και διεθνή στρατιωτική πίεση ίσως και παρέμβαση εναντίον του Λίβυο δικτάτορα και του συστήματός του.

Μήπως όμως είναι πολύ αργά; Επιτράπηκε στουςκυβερνητικούς να επανακτήσουν τα περισσότερα από τα εδάφη που είχαν καταλάβει οι επαναστάτες. Πώς; Με αεροπορικούς βομβαρδισμούς, άρματα μάχης και πυροβολικό. Με άλλα λόγια : ο αγώνας των επαναστατών ήταν άνισος.

Και το χειρότερο : με βάση τις σαφέστατες δηλώσεις τόσων δυτικών ηγετών μπορούσαν να πιστέψουν ότι «είχαν πλάτες». Όπως οι Ούγγροι το 1956 και οι Τσεχοσλοβάκοι το 1968…

Αν όσοι υποστήριξαν την παρέμβαση στη Λιβύη οργάνωσαν μια κοινή δράση, «λελογισμένη» φυσικά, περιμένοντας την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας μπορεί να υπάρξει ανατροπή. Αν όχι, το ψήφισμα θα επιτρέψει μόνο στους περισσότερους παράγοντες της διεθνούς κοινότητας να έχουν, υποκριτικά, τη συνείδηση τους ήσυχη.

Με διάφορα επιχειρήματα, η Μόσχα, το Πεκίνο και το Βερολίνο επέλεξαν την αποχή. Δεν τόλμησαν να προχωρήσουν σε κάποιο βέτο. Έχουν έτσι το δικαίωμα να μας λένε σήμερα ότι δεν εμπόδισαν όσους ήθελαν παρέμβαση αλλά δεν αναλαμβάνουν και την ευθύνη τους. Στο μεταξύ, δεκάδες χιλιάδες Λίβυοι πήραν οικογενειακά τον δρόμο της φυγής και της εξορίας. Κάτι το ανάλογο με τους Ισπανούς που όταν νικήθηκαν από τους φασίστες του Φράνκο, γιατί δεν βοηθήθηκαν από τις Δημοκρατίες, πέρασαν σε άθλια κατάσταση τα γάλλο – ισπανικά σύνορα για να βρουν απάνθρωπα στρατόπεδα «υποδοχής».

Ακολούθησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος…

Ευτυχώς η χώρα μας δεν μετέχει αυτή τη χρονιά στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Αν κρίνουμε από τα αδιάφορα και συνήθως «κατόπιν εορτής» μισόλογα της διπλωματίας μας για τα δημοκρατικά κινήματα της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής αποφύγαμε έτσι τα χειρότερα.

somerit@otenet.gr

Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Αναβολές και… private clubs Το τεράστιο ροζ, γεμάτο καθρέφτες, δωμάτιο στη βίλα «Ορτανσία», σκαρφαλωμένη στις ψηλότερες και πλέον θεαματικές οροσειρές της Εκάλης, ήταν... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk