ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Το άλλοθι της μπαγαποντιάς

Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ των «γιγάντων» που δεν είναι τίποτε παρά πειστικό δείγμα του ολιγοπωλίου το οποίο μαστίζει εδώ και δεκαετίες τα γήπεδα- και όχι μόνο τα ποδοσφαιρικά- έφερε στο προσκήνιο, σε κάθε μη αμβλύωπα, λέξεις που στην πράξη αλλά και στην ετυμολογική στρέβλωση προκαλούν οργή και θλίψη αλλά και ηθική- αν μας λέει ακόμη κάτι η λέξηαλλεργία. Βέβαια η βία είναι ο στύλος στο γαϊτανάκι γύρω από το οποίο χοροπηδούν και όζουν και κάποια άλλα στοιχεία χρήσιμα για όσους ψάχνονται και προβληματίζονται.

Το άλλοθι  της μπαγαποντιάς | tovima.gr

Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ των «γιγάντων» που δεν είναι τίποτε παρά πειστικό δείγμα του ολιγοπωλίου το οποίο μαστίζει εδώ και δεκαετίες τα γήπεδα- και όχι μόνο τα ποδοσφαιρικά- έφερε στο προσκήνιο, σε κάθε μη αμβλύωπα, λέξεις που στην πράξη αλλά και στην ετυμολογική στρέβλωση προκαλούν οργή και θλίψη αλλά και ηθική- αν μας λέει ακόμη κάτι η λέξηαλλεργία. Βέβαια η βία είναι ο στύλος στο γαϊτανάκι γύρω από το οποίο χοροπηδούν και όζουν και κάποια άλλα στοιχεία χρήσιμα για όσους ψάχνονται και προβληματίζονται. Χαρακτηριστικό είναι το άλλοθι του οπαδισμού.
***
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ούτε η πρώτη φορά ούτε η τελευταία, δυστυχώς, που ο οπαδισμός στην ακραία όψη του δίνει απαντήσεις σε απαράδεκτα φαινόμενα, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιείται ως άλλοθι για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα. Στη μια πλευρά η σωματική βία και στην άλλη το φραστικό παραλήρημα. Διαβάζοντας, π.χ., σαρανταποδαρούσες ανακοινώσεις, εκατέρωθεν, διαπιστώνεις αν έχεις αντοχή, επιχειρηματολογία και φρασεολογία όχι απλά απαράδεκτη αλλά που απροκάλυπτα – ίσως και εσκεμμένα- υποθάλπουν μέσω του γραπτού λόγου και του ηλεκτρονικού Τύπου τη βία. Υποκριτικά εξορκίζουν τη βία ως άλλοθι, αλλά στην πραγματικότητα με χτυπήματα κάτω από τη μέση- πάνω στο ρινγκ του συμφεροντολογικού και πολύπλευρου οπαδισμού- επιδιώκουν το αντίθετο.
***
Η ΛΕΞΗ οπαδός, π.χ., στην ετυμολογική ρίζα άλλα εννοεί, απ΄ όσα τής φορτώνουμε στις ποδοσφαιρικές- και όχι μόνο – εχθροπραξίες. Οπαδός, π.χ., σημαίνει αφοσιωμένος, αλλά η αφοσίωση δεν είναι απαραίτητο να οδηγεί στη βία. Στη δωρική διάλεκτο και στην ομηρική ορολογία υποδηλώνει συντροφικότητα, ακολουθία. Στους ποδοσφαιρικούς αγώνες καθώς και σε κλειστά άλλα πεδία η χρήση είναι διαστρεβλωμένη και συχνά οι ηγήτορες παραπλανούν και είναι φανερή η μπαγαποντιά. Οσον αφορά την ετυμολογία της λατινικής λέξης «μπαγαποντιά», αναφέρεται στους πλάνητες, περιφερόμενους εκτός κοινωνικού πλαισίου, ακόμη και αλητεία. Στη ροή του χρόνου προστέθηκαν και άλλες φερτές έννοιες ως την αξιοθαύμαστη καπατσοσύνη! Το άλλοθι του οπαδισμού είναι εργαλείο κατάλληλο για τον «εξωραϊσμό» σκοπιμοτήτων που δεν είναι μόνο οικονομικές αλλά και επικοινωνιακές με έμμεση επιρροή στο κοινωνικό κύκλωμα και την αυτοπροβολή μέσω του φιλάθλου πνεύματος! (Τώρα, τι σόι φιλαθλητικό πνεύμα, αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο). Να μην ξεχνάμε τη σαγήνη της προσωπικής δημοσιότητας, καθώς ένας ευρύτατος τομέας είναι χώρος προς δόξαν των ισχυρών οικονομικά- και όχι μόνο- και οδηγεί και προς τα κάτω σκαλοπάτια. Αξιολογώντας τη χρησιμότητα του «άλλοθι» βλέπουμε τρεις παραμέτρους: Η πρώτη είναι η τεκμηρίωση της αθωότητας. Η δεύτερη ως ελαφρυντικό σκεύασμα του οπαδισμού για τιμωρητές και απαράδεκτες ενέργειες. Η τρίτη, συγκάλυψη και παραπλάνηση της αλήθειας.
***
Η ΟΥΣΙΑ είναι ότι όσοι έχουν διοικητική και οικονομική ευθύνη- ακόμη και ως προσωπική παροχή προς την Ανώνυμη Εταιρεία της επιλογής τους- πρέπει να έχουν και πλήρη έλεγχο λόγων και έργων. Ετσι να διατηρούν τον αυτοέλεγχο και να μην ξεχνούν ότι έχουν απέναντι ένα πεδίο με ξερά χόρτααπό τον καύσωνα του οπαδισμού και τη συνέργεια αντικοινωνικών συγκυριών και νοοτροπίας- έτοιμο να αρπάξει φωτιά με την πρώτη σπίθα… Αυτό είναι πρώτιστο χρέος των διοικούντων. Το ευχολόγιο είναι στάχτη στα μάτια των αφελών. Αυτό και το χρέος συνείδησης της κορυφής προς τη βάση της πυραμίδας. Το σκηνικό διαμορφώνεται και ολοκληρώνεται – προς το καλύτερο ή το χειρότερο- και από άλλους γνωστούς παράγοντες. Ο δραστικός παρεμβατικός ρόλος της Πολιτείας και των οργάνων της στη διμέτωπη αντιμετώπιση πρόληψη- καταστολή. Η καλλιέργεια αγωγής, εξ απαλών ονύχων. Ο ρόλος κάποιων μέσων ενημέρωσης που όχι σπάνια υποδαυλίζουν, κυνηγώντας αναγνωσιμότητα, τηλεθέαση και ακροαματικότητα το λαϊκό πάθος. Η αποφυγή ανισομερών και εν πολλοίς αλληλοσυγκρουόμενων αποφάσεων. Το περιβόητο «δύο μέτρα και δύο σταθμά» να εξοστρακισθεί διά παντός. Η διαιτησία να στέκεται στο ύψος της, αν και υπάρχει κατανόηση για τυχόν λάθη- λόγω πίεσης χρόνου και ορατότητας που θεωρούνται (όχι όμως ως άλλοθι και εδώ) ανθρώπινα και αναπόφευκτα. Και το κερασάκι: νόμοι και κανονισμοί υπάρχουν μόνο αν εφαρμόζονται δίχως σκοπιμότητες, συμβιβασμούς και συμψηφισμούς.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk