Αγγελική Στελλάτου: «Στον χορό ποτέ δεν ξέρεις αν θα έχεις δουλειά του χρόνου»

Δύο χρόνια μετά την τελευταία της δουλειά με τίτλο «Καν.ίβ. αλοι», η Αγγελική Στελλάτου επανέρχεται με την ομάδα Υψιλον και τα «Επτά θανάσιμα αμαρτήματα». Αυτή τη φορά η καταξιωμένη χορογράφος συνεργάζεται με τον μουσικό Σταύρο Γασπαράτο σε μια παράσταση όπου οι δύο τέχνες συνυπάρχουν αρμονικά και ισότιμα. «Εντάξει, δεν εφηύραμε και την Αμερική!» λέει με χιούμορ η πάλαι ποτέ «μούσα» του Δημήτρη Παπαϊωάννου αναφερόμενη στο σταθερό «φλερτ» ανάμεσα στη μουσική και στον χορό. Στην προκειμένη περίπτωση οι δύο δημιουργοί αντλούν έμπνευση από την ανθρώπινη ψυχή και τον διαρκή αγώνα του ατόμου να απελευθερωθεί από τις ενοχές του.

Δύο χρόνια μετά την τελευταία της δουλειά με τίτλο «Καν.ίβ. αλοι», η Αγγελική Στελλάτου επανέρχεται με την ομάδα Υψιλον και τα «Επτά θανάσιμα αμαρτήματα». Αυτή τη φορά η καταξιωμένη χορογράφος συνεργάζεται με τον μουσικό Σταύρο Γασπαράτο σε μια παράσταση όπου οι δύο τέχνες συνυπάρχουν αρμονικά και ισότιμα. «Εντάξει, δεν εφηύραμε και την Αμερική!» λέει με χιούμορ η πάλαι ποτέ «μούσα» του Δημήτρη Παπαϊωάννου αναφερόμενη στο σταθερό «φλερτ» ανάμεσα στη μουσική και στον χορό.
Στην προκειμένη περίπτωση οι δύο δημιουργοί αντλούν έμπνευση από την ανθρώπινη ψυχή και τον διαρκή αγώνα του ατόμου να απελευθερωθεί από τις ενοχές του. Κάτω από αυτό το πρίσμα γεννιούνται μια σειρά «δύσκολα» και μάλλον αναπάντητα ερωτήματα. Τι είναι σήμερα η αμαρτία; Πώς υπάρχουμε μέσα σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που τρέφει και διεγείρει την απληστία ή την αλαζονεία, ενώ ταυτόχρονα την καταδικάζει; Πώς διαχωρίζει κανείς την απόλαυση από την ενοχή;
«Η όλη ιστορία ξεκίνησε από μια ιδέα του Σταύρου Γασπαράτου» λέει η ίδια: «Αρχίσαμε να τη συζητούμε,να μελετάμε, και γενικότερα να υπάρχει μια ανταλλαγή.Προσωπικά θεωρώ ότι αυτό που ζούμε σήμερα,η πολυσυζητημένη κρίση, δεν είναι μια κατάσταση χωρίς προηγούμενο. Εχει παρελθόν,ρίζες,κάτι την έχει γεννήσει.Και δεν μιλώ μόνο για μας αλλά γενικότερα,σε παγκόσμιο επίπεδο.Η κρίση είναι προϊόν της στρεβλής εξέλιξης του ανθρώπου. Το κομμουνιστικό μοντέλο απέτυχε. Πλέον αποτυγχάνει περίτρανα και το καπιταλιστικό. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Γης ζούσε άσχημα για χρόνια.
Τώρα τον ίδιο κίνδυνο αντιμετωπίζουμε και εμείς οι υπόλοιποι. Ωστόσοκανείς ως σήμερα δεν το σκεπτόταν. O καθένας νοιαζόταν για την ευημερία του και ως εκεί»..
Μέσα από αυτό το πρίσμα, η Αγγελική Στελλάτου λέει ότι ο τρόπος που βρήκε η ίδια προκειμένου να συνδεθεί με τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα- αλαζονεία, απληστία, φθόνος, λαγνεία, λαιμαργία, οκνηρία, οργή- είναι ο προβληματισμός σχετικά με τους ηθικούς κώδικες οι οποίοι έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί για να «εξημερωθεί» ο άνθρωπος. «Ωστόσο» αντιτείνει η χορογράφος «αυτό που πραγματικά πιστεύω είναι ότι κανένας κανόνας δεν μπορεί να μας απομακρύνει από ένα κομμάτι μας που είναι η ζωώδης φύση μας».
Σε μια εποχή όπως η σημερινή, ποια είναι κατά τη γνώμη της η ευθύνη του πολίτη; «Αυτό έχει σχέση με το τι είδους άνθρωπος θέλει να είναι κανείς» απαντά η Αγγελική Στελλάτου και την επόμενη στιγμή προσθέτει: «Δεν έχω πολιτική θέση. Ειλικρινά, δεν ξέρω τι πρέπει να κάνει κανείς και δεν αισθάνομαι ότι είμαι σε φάση να προτείνω κάποια λύση. Αυτό που ξέρωείναι τι μπορώ να κάνω εγώ:στην προκειμένη περίπτωση,να μιλήσω μέσα από την τέχνη μου.Και να πω την αλήθεια,αισθάνομαι τυχερή. Αυτή τη στιγμή έχω την ευκαιρία μέσω της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών να παρουσιάσω μια παραγωγή μάλλον ακριβή- έντεκα χορευτές και πέντε μουσικοί επί σκηνής.Μέχρι στιγμής,ευτυχώς,δεν έχω βρεθεί στη θέση να μην μπορώ να κάνω αυτό που ξέρω».
Η Αγγελική Στελλάτου μιλάει για την ανασφάλεια του επαγγέλματός της. «Ποτέ δεν ξέρεις αν θα σου προτείνουν δουλειά την επόμενη σεζόν. Παράλληλα, όλο και νεότεροι άνθρωποι βγαίνουν στη δουλειά, παιδιά ταλαντούχα και κατηρτισμένα. Από την άλλη, δεν κρατάει κανείς για πάντα τη δυνατότητά του να φτιάχνει καινούργια πράγματα.Και ας μην ξεχνούμε ότι ο χορευτής έχει πολύ σύντομη ημερομηνία λήξης. Ο χορός αγαπά την ομορφιά και τα νιάτα».
Οσον αφορά την ίδια, λέει ότι το αν έχει καινούργια πράγματα να πει είναι κάτι που μένει να αποδειχθεί. «Ξέρω εγώ; Μπορεί και να το ΄χω κάψει το λαδάκι μου» λέει μεταξύ σοβαρού και αστείου. «Αυτό που συνεχίζει να κινητοποιεί έναν άνθρωπο ο οποίος κινείται στον χώρο της τέχνηςείναι ότι μόνο εκεί βρίσκει παρηγοριά. Μπορεί να έχεις μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία,όμως είναι τόσο έντονη η ανάγκη σου που προσπαθείς να το κάνεις με όποιον τρόπο μπορείς.Τι άλλο σού μένειάραγε;».
Αν και εδώ και αρκετά πλέον χρόνια η Αγγελική Στελλάτου ακολουθεί προσωπική πορεία, θεωρεί ότι ο κόσμος εξακολουθεί να την ταυτίζει με την Ομάδα Εδάφους και τον Δημήτρη Παπαϊωάννου; «Ε, ναι, συμβαίνει αυτό» παραδέχεται η χορογράφος και την επόμενη στιγμή προσθέτει: «Συγγνώμη που απαντώ έτσι,αλλά κυριολεκτικά έχω βαρεθεί να αντιμετωπίζω αυτή την ερώτηση.Θεωρώ ότι είναι ένα κλισέ. Τα χρόνια που πέρασα στην Ομάδα Εδάφους ήταν πολύ δημιουργικά και το έργο που παρήχθη είχε μεγάλη ανταπόκριση. Αυτόσαφώς με ακολουθεί.Τώρα πια δεν με ενδιαφέρει να φωνάξω “είμαι η Αγγελική Στελλάτου και όχι η Ομάδα Εδάφους”,όπως ήθελα μερικά χρόνια νωρίτερα.Δεν έχω κανένα θέμα με αυτό.Υπήρξε μια εποχή που ως άνθρωπος είχα μεγάλη αγωνία να αποδείξω ότι υπάρχω αυτόνομα,αλλά τελικά ναι,υπάρχω αυτόνομα».
Τα «Επτά θανάσιμα αμαρτήματα» θα παρουσιαστούν από τις 19/3 ως τις 2/4 (εκτός Δευτέρας) στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.Σκηνοθεσία-χορογραφία: Αγγελική Στελλάτου,μουσική: Σταύρος Γασπαράτος.Χορεύουν οι Ιωάννα Αποστόλου,Παναγιώτης Αργυρόπουλος,Ράνια Γλυμίτσα,Τάσος Καραχάλιος,Ρούλα Κουτρουμπέλη, Ιρις Κυριακοπούλου,Κατερίνα Λιόντου,Σεσίλ Μικρούτσικου,Γιώργος Μποντάρης,Αleksander Qejvanaj,Francois Renault.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Αναβολές και… private clubs Το τεράστιο ροζ, γεμάτο καθρέφτες, δωμάτιο στη βίλα «Ορτανσία», σκαρφαλωμένη στις ψηλότερες και πλέον θεαματικές οροσειρές της Εκάλης, ήταν... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk