Ο βρετανικός εφιάλτης του Αλεξ Γκάρλαντ

Κάπου εκεί στο 2000, ως φοιτήτρια στο Λονδίνο, πήγα σε έναν κεντρικό κινηματογράφο να δω την «Παραλία» με τον Λεονάρντο ντι Κάπριο. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που άκουσα το όνομα του Άλεξ Γκάρλαντ, συγγραφέα του βιβλίου στο οποίο βασίστηκε η ταινία-σταθμός στην ιστορία των τυχοδιωκτών backpackers.

Κάπου εκεί στο 2000, ως φοιτήτρια στο Λονδίνο, πήγα σε έναν κεντρικό κινηματογράφο να δω την «Παραλία» με τον Λεονάρντο ντι Κάπριο. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που άκουσα το όνομα του Άλεξ Γκάρλαντ, συγγραφέα του βιβλίου στο οποίο βασίστηκε η ταινία-σταθμός στην ιστορία των τυχοδιωκτών backpackers.

Πριν λίγες εβδομάδες ξανασυνάντησα τον Άλεξ Γκάρλαντ ως σεναριογράφο της ταινίας «Never Let Me Go», ο οποίος παρέα με τον συγγραφέα Καζούο Ισιγκούρο μετέφερε το υπέροχο ομώνυμο βιβλίο στον κινηματογράφο.

Ο Άλεξ Γκάρλαντ γεννήθηκε στο Λονδίνο και είναι γιος του διάσημου σκιτσογράφου Νίκολας Γκάρλαντ. Αν προσπαθούσε κανείς να τον περιγράψει, θα έλεγε ότι είναι τόσο συγγραφέας όσο και σεναριογράφος (στο βιογραφικό του ανήκει, μεταξύ άλλων, το «28 μέρες μετά» και η συνέχειά του, «28 εβδομάδες μετά», αλλά και σενάρια για παιχνίδια στο PlayStation 3 και Xbox360).

Το «The Coma»είναι το μοναδικό βιβλίο του Άλεξ Γκάρλαντ το οποίο έχω διαβάσει. Ήταν το 2004, τη χρονιά που κυκλοφόρησε (και, βέβαια, θεωρήθηκε πολύ hip), λίγες μέρες προτού αφήσω οριστικά το Λονδίνο μετά από 7 χρόνια. Νομίζω αυτός ήταν και ο βασικός λόγος για τον οποίο το εφιαλτικό αυτό βιβλίο με επηρέασε τόσο.

Ο ήρωας του Γκάρλαντ βρίσκεται στο μετρό προς το σπίτι του όταν μια παρέα νεαρών αρχίζουν να παρενοχλούν μια κοπέλα. Σχεδόν ενστικτωδώς, ο Καρλ σπεύδει να τη βοηθήσει. Στη συμπλοκή ο Καρλ τραυματίζεται σοβαρά. Και πέφτει σε κώμα. Όταν συνέρχεται, διαπιστώνει ότι η πραγματικότητά του είναι αλλοιωμένη, σχεδόν διαταραγμένη. Έχει, όμως, συνέλθει; Ή, μήπως, η πραγματικότητά του είναι πια ένα όνειρο, ένα δημιούργημα του τραυματισμένου του μυαλού; Και όλα αυτά που ήξερε πριν, όλα όσα νόμιζε ότι ήταν η ζωή του μέχρι τη διαδρομή αυτή στο μετρό, μήπως δεν έγιναν ποτέ;

Το «The Coma» είναι ένα βιβλίο πολύ μικρό, πολύ παράξενο και πολύ βρετανικό. Διαβάζοντάς το, μάλιστα, κανείς νομίζει ότι παρακολουθεί μία από τις πρώτες ταινίες του Ντάνι Μπόιλ (οι δύο κύριοι, άλλωστε, συνεργάστηκαν με επιτυχία και στον κινηματογράφο). Ο Carl βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, σε μια κατάσταση ονειρώδη και ταυτόχρονα εφιαλτική, σε ένα σύμπαν σχεδόν Καφκικό, από το οποίο ούτε θέλει ούτε φυσικά μπορεί να δραπετεύσει.

Σε συνέντευξή του, ο Γκάρλαντ υποστήριξε ότι το βιβλίο δεν θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη έκταση γιατί θα γινόταν αδύνατο να παρακολουθήσει κανείς την παραληρηματική του ροή. Νομίζω ότι έκανε πολύ καλά. Κρατώντας το βιβλίο στα χέρια μου μετά από χρόνια, σχεδόν δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήταν πραγματικά τόσο μικρό. Στο μυαλό μου το θυμόμουν ως πολύ μεγαλύτερο. Είναι λιγότερο από 200 σελίδες.

Για το τέλος το καλύτερο: Το βιβλίο εικονογράφησε ο πατέρας του Γκάρλαντ με ξυλογραφίες. Είναι σκοτεινές, ατμοσφαιρικές, και αλλάζουν πολύ την εμπειρία της ανάγνωσης. Για τη δουλειά του αυτή, ο Νίκολας Γκάρλαντ βραβεύτηκε με το πρώτο βραβείο εικονογράφησης του Victoria and Albert Museum στο Λονδίνο.

Μετά από το «The Beach» και το «The Tesseract», δύο μυθιστορήματα για τη διαρκή αναζήτηση της ουτοπίας, ο γιος συνεργάστηκε με τον πατέρα σε ένα βιβλίο δαιδαλώδες και δυστοπικό. Με άλλα λόγια, βρετανικός εφιάλτης στα καλύτερά του.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αφιερώματα
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk