• Αναζήτηση
  • Ζιλ Κλεμάν, ο επίμονος κηπουρός

    Παρακαλώ περιμένετε...

    «H επαφή μου με τη φύση άρχισε με την παρατήρηση των εντόμων. Πολύχρωμα και αεικίνητα, αυτά τα πλάσματα ερέθιζαν την παιδική μου περιέργεια. Ετσι άρχισα να αγοράζω βιβλία πάνω στα έντομα και στη συνέχεια πάνω στα φυτά. Κατάλαβα ότι τα είδη αυτά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους και ότι δεν μπορούμε να τα κλείσουμε σε έναν κήπο. Βρίσκονται διαρκώς σε κίνηση, μετακινούνται στον χώρο και συνδέονται αναγκαστικά με οργανισμούς που βρίσκονται από την άλλη μεριά του τοίχου. Ετσι άρχισα να ασχολούμαι με τη μελέτη των οικοσυστημάτων. Η συνείδηση της Γης ως πλανητικού κήπου προέρχεται από τη διαπίστωση αυτή».

    «Για να επιζήσουμε στον πλανήτη πρέπει να χτίσουμε μια νέα οικονομία, βασισμένη πάνω στο κύριο ερώτημα που θέτει ο πλανητικός κήπος: “Πώς θα μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε τη βιοποικιλότητα χωρίς να την καταστρέψουμε”. Για να επιβιώσουμε πρέπει να οργανώσουμε σωστά τον τρόπο με τον οποίο καταναλώνουμε τα φυσικά αγαθά. Καταστρέφοντας το περιβάλλον, καταστρέφουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, καταστρέφουμε το μέλλον μας. Ο πλανήτης είναι ένα πεπερασμένο σύνολο, στο οποίο ο άνθρωπος πρέπει να επιστρέφει ενέργεια ίση ποιοτικά με την ενέργεια που παίρνει από αυτό».
    {{{ moto }}}
    «Το σύστημα θα καταρρεύσει. Και θα καταρρεύσει από μόνο του, γιατί πολύ απλά τα πράγματα δεν μπορούν να συνεχίσουν έτσι. Το χρηματιστήριο, για παράδειγμα: Για εμένα είναι το μεγαλύτερο όπλο μαζικής καταστροφής στον πλανήτη. Οι επιχειρήσεις, από την άλλη, θεωρούν ότι μπορούν να ρυπαίνουν το περιβάλλον μόνο και μόνο επειδή είναι πλούσιες. Βλέπετε ότι η ανθρωπότητα πάσχει πραγματικά. Σκοτώνουμε, γιατί είμαστε πλούσιοι. Τι είδους κοινωνία είναι αυτή;».

    «Στην αγορά υπάρχουν αντικείμενα εντελώς παράλογα έως και βλακώδη. Μπορείτε να μου πείτε γιατί πρέπει να υπάρχουν ηλεκτρικά μαχαίρια; Μπορούμε κάλλιστα να ζήσουμε και χωρίς αυτά. Στην πραγματικότητα, μόνο ένα πλυντήριο ρούχων χρειαζόμαστε και έναν υπολογιστή. Εγώ έφτιαξα μόνος μου το σπίτι μου και για 30 χρόνια δεν είχα ηλεκτρικό. Μόλις πριν από τρία χρόνια εγκατέστησα φωτοβολταϊκές μονάδες με τη βοήθεια ενός φίλου. Βέβαια, η δημόσια επιχείρηση ηλεκτρισμού αρνήθηκε να στείλει τεχνικούς, γιατί δεν ήμουν συνδεδεμένος με το επίσημο δίκτυο. Βλέπετε, το σύστημα απεχθάνεται τη μορφή αυτονομίας».

    «Η οικολογία και οι μονοθεϊστικές θρησκείες είναι έννοιες μη συμβατές. Ο χριστιανισμός, ο ιουδαϊσμός και ο μωαμεθανισμός λένε στους ανθρώπους ότι η σωτηρία βρίσκεται στον Παράδεισο. Μας λένε ότι, αφού έχουμε αμαρτήσει, είναι φυσικό να υποφέρουμε στη ζωή, αλλά ότι στον άλλον κόσμο όλα θα είναι μια χαρά. Αφού λοιπόν είναι έτσι, μπορούμε να καταστρέφουμε ανενόχλητοι τον πλανήτη. Μα είναι δυνατόν να λένε τέτοια πράγματα στον κόσμο; Είναι θλιβερό!».

    «Το μόνο πράγμα που έχει ο άνθρωπος είναι αυτός ο μικρός κήπος που λέγεται Γη, αλλά οι πεποιθήσεις αυτές είναι τόσο βαθιά ριζωμένες μέσα του, που του είναι δύσκολο να θέσει υπό αμφισβήτηση αυτά που του έχουν πει. Γι’ αυτό και όταν εμφανίστηκε η επιστήμη της οικολογίας, ακόμη και οι ίδιοι οι οικολόγοι επιστήμονες δεν μπορούσαν να φανταστούν σε ποιον βαθμό θα μπορούσε να ανατρέψει τον τρόπο σκέψης του ανθρώπου, τη σχέση του με τη φύση και με τη θρησκεία. Πρόκειται για έναν πνευματικό σεισμό».

    * Αυτή η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜagazino στις 6 Φεβρουαρίου 2011.

    BHMAgazino