Κρίση χρέους στην Ε.Ε.

Σφίγγει ο κλοιός των αγορών γύρω από την Πορτογαλία, η οποία ωθείται πλέον απροκάλυπτα προς το μηχανισμό διάσωσης των υπερχρεωμένων κρατών της ευρωζώνης, δηλαδή προς την τρόικα. Το κόστος ασφάλισης των ομολόγων της Πορτογαλίας απομακρύνεται πλέον πολύ από το κόστος ασφάλισης των ομολόγων της Ισπανίας.

Σφίγγει ο κλοιός των αγορών γύρω από την Πορτογαλία, η οποία ωθείται πλέον απροκάλυπτα προς το μηχανισμό διάσωσης των υπερχρεωμένων κρατών της ευρωζώνης, δηλαδή προς την τρόικα.

Το κόστος ασφάλισης των ομολόγων της Πορτογαλίας απομακρύνεται πλέον πολύ από το κόστος ασφάλισης των ομολόγων της Ισπανίας.

Εν τω μεταξύ, η «ασυνήθιστη», κατά τη Wall Street Journal, απόφαση του προέδρου της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ να προαναγγείλει την αύξηση των επιτοκίων του ευρώ για τον επόμενο κι όλας μήνα, συνιστά, σύμφωνα το Bloomberg, την άσκηση πίεσης από την ευρωτράπεζα προς τους πολιτικούς ηγέτες της ευρωζώνης προκειμένου να επισπεύσουν μια σταθερή και πειστική λύση της κρίσης χρέους που ταλανίζει την ευρωπαϊκή περιφέρεια.

Το μέσο κόστος ασφάλισης των κατόχων πενταετών ομολόγων της πορτογαλικής κυβέρνησης εκτινάχθηκε κατά 22% τον περασμένο μήνα και έχει πλησιάσει πλέον πολύ το κόστος ασφάλισης των κατόχων ιρλανδικών ομολόγων, που αυξήθηκε μόλις κατά 5%.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε σήμερα το Bloomberg, η διαφορά του μέσου κόστους ασφάλισης του ελληνικού, του ιρλανδικού και του πορτογαλικού χρέους με το μέσο κόστος ασφάλισης του ισπανικού και του ιταλικού χρέους αυξήθηκε στο επίπεδο-ρεκόρ των 462 μονάδων βάσης από τις 382 μονάδες βάσης, που ήταν στις 2 Φεβρουαρίου.

Είναι προφανές ότι η Πορτογαλία έχει εμπλακεί στη δίνη των αυτοτροφοδοτούμενων προφητειών της αγοράς. Από την άλλη πλευρά, η Ισπανία μοιάζει να κατατάσσεται από την αγορά στις χώρες που τελικώς θα αποφύγουν την τρόικα, όπως είναι η Ιταλία αλλά και το επίσης υπερχρεωμένο Βέλγιο (έχει χρέος πάνω από 100% του ΑΕΠ), το οποίο μαστίζεται μάλιστα από μια βαθιά πολιτική κρίση και απειλείται ακόμη και με διάλυση σε Βαλονία και Φλάνδρα, χωρίς όμως να ασχολείται κανείς μ’ αυτό.

«Οι επενδυτές στοιχηματίζουν ότι η Πορτογαλία θα πρέπει να δεχθεί τη βοήθεια, καθώς το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους της είναι πλέον αβάστακτο. Αντίθετα, η Ισπανία προσπαθεί να εξασφαλίσει την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών της με τις δικές της δυνάμεις και όχι με εξωτερική βοήθεια, όπως έπραξε η Ιρλανδία»
, δήλωσε ο Μοχάμεντ Ελ-Εριάν της Pacific Investment Management. Και πρόσθεσε αποφθεγματικά: «Η Ισπανία δεν είναι Ιρλανδία και βεβαίως δεν είναι Ελλάδα».

Η Ισπανία, όμως, φαίνεται πως δεν είναι ούτε Πορτογαλία, για την οποία έχει ήδη αρχίσει να ράβεται το «κοστούμι» του ΔΝΤ. Από το περασμένο Σαββατοκύριακο οι Financial Times σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμά τους διαπίστωναν μια αξιοσημείωτη αντοχή πορτογαλικής κυβέρνησης και μια επιμονή της να δανείζεται με επιτόκια ανυπόφορα υψηλά. Το επίπεδο της ανοχής εδώ τείνει να καθοριστεί στο 7% για τα 10ετή ομόλογα.

Οι FT παρατηρούσαν συγκεκριμένα ότι το επιτόκιο το οποίο ζητούν οι αγορές για να δανείσουν την κυβέρνηση της Λισαβόνας παραμένει άνω του 7% από τις 4 Φεβρουαρίου. Η εφημερίδα σημειώνει ότι η Ελλάδα άντεξε 13 ημέρες και η Ιρλανδία 15 στο επίπεδο αυτό του δανεισμού, προτού καταφύγουν στη βοήθεια των εταίρων τους και του ΔΝΤ.

Σε Συμπληγάδες και ο Τρισέ

Αν όμως οι αγορές ωθούν την Πορτογαλία ενώπιον της τρόικας, η Ευρωτράπεζα ωθεί τους Ευρωπαίους ηγέτες ενώπιον των ευθυνών τους.

Ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ στην χθεσινή συνέντευξη τύπου, που έδωσε, ξεκαθάρισε ότι η υπομονή της ΕΚΤ εξαντλείται και ότι με τις πληθωριστικές πιέσεις να οξύνονται μήνα με το μήνα (ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη «τρέχει» για τέταρτο μήνα πάνω από το ανώτατο όριο ανοχής 2% που έχει θέσει η Ευρωτράπεζα) η εξεύρεση μιας λύσης στην κρίση χρέους γίνεται όλο και πιο επιτακτική.

Η χαρακτηρισθείσα από την WSJ ως «ασυνήθιστη» κίνηση του Τρισέ ήταν να προαναγγείλει την αλλαγή πολιτικής της Κεντρικής Τράπεζας όχι γενικώς και αορίστως, αλλά τον επόμενο κι όλας μήνα.

Η ΕΚΤ θεωρεί ότι μια αύξηση του επιτοκίου του ευρώ είναι επιβεβλημένη για να συγκρατηθεί ο πληθωρισμός – παρά το ότι είναι δομικός, οφείλεται δηλαδή στην άνοδο των τιμών των καυσίμων και των τροφίμων.

Γνωρίζει, όμως, ότι η μείωση της ρευστότητας θα δυσχεράνει την προσπάθεια των κυβερνήσεων κυρίως των υπερχρεωμένων κρατών να τονώσουν την αναπτυξιακή διαδικασία.

Για τον σκοπό αυτό, άλλωστε, ο Τρισέ ανακοίνωσε ταυτόχρονα την παράταση των μέτρων τόνωσης της ρευστότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών.

Ομως, ο γάλλος ευρωτραπεζίτης και οι συνάδελφοί του στη Φραγκφούρτη θέλουν να διαμηνύσουν στους πολιτικούς ηγέτες που θα συναντηθούν δύο φορές το Μάρτιο (στις 11 και στις 25 του μηνός) να μην αφήσουν τη διπλή ευκαιρία να πάει χαμένη, αλλά να επισπεύδουν.
Να λειτουργήσουν δηλαδή με κοινοτικό πνεύμα και να βρουν μια λύση στο πρόβλημα της κρίσης χρέους που, αν μη τι άλλο, θα πείθει τις αγορές για την αποτελεσματικότητά της.

Μέρος της λύσης πιθανότατα είναι η προσφυγή και της Πορτογαλίας στη τρόικα με ταυτόχρονη αύξηση των κονδυλίων του ευρωπαϊκού Ταμείου διάσωσης και με αποφάσεις που θα καθιστούν διαχειρίσιμη την κρίση χρέους.

Η υπαγωγή και της Πορτογαλίας στην τρόικα θα είναι άλλωστε μια καλή δικαιολογία για τα γερμανικά, αυστριακά, ολλανδικά ή φινλανδικά γεράκια της ευρωζώνης προκειμένου να υιοθετήσουν μια «ευρωπαϊκότερη» πολιτική. Δικαιολογία έναντι του εκλογικού τους ακροατηρίου βεβαίως, το οποίο με ευθύνη των ιδίων και της λαϊκιστικής ρητορικής τους έχει γίνει εσωστρεφές, μονόχνωτο και μυωπικό.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk