Βέλγιο: Κρίση χρέους και στην καρδιά της Ευρώπης

Η κρίση χρέους μέχρι στιγμής έχει πλήξει περιφερειακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία). Αυτές τιμωρούν οι αγορές, ανεβάζοντας το κόστος δανεισμού τους (τα spreads των ομολόγων τους) και λειτουργώντας εν τέλει πολλαπλασιαστικά στην κρίση.

Τις τελευταίες ημέρες οι αγορές επιχειρούν να «χτυπήσουν» και πάλι στην καρδιά της ευρωζώνης: την αγορά ομολόγων του Βελγίου. Πρόκειται για τη χώρα που φιλοξενεί πλέον σχεδόν όλες τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και η οποία έχει ένα από τα υψηλότερα χρέη στην ΕΕ (αναμένεται να φθάσει εφέτος στο 101% ως ποσοστό του ΑΕΠ).

Οι επενδυτές για να αγοράσουν ομόλογα του Βελγίου απαιτούν πλέον υψηλότερες αποδόσεις από όσες απαιτούν για να αγοράσουν ομόλογα της Ιταλίας. Οχι όμως εξ αιτίας του υψηλού χρέους της κυβέρνησης των Βρυξελλών. Ανέκαθεν το Βέλγιο συγκαταλεγόταν (μαζί με την Ελλάδα και την Ιταλία) στις χώρες της ΕΕ με υψηλό δημόσιο χρέος. Εκείνο που ανησυχεί τις περιβόητες αγορές είναι η πολιτική κρίση, η οποία σοβεί εδώ και πάρα πολλούς μήνες στην εθνολογικά διαιρεμένη αυτή χώρα. Διότι ούτε η φιλοξενία των νομοθετικών και εκτελεστικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ούτε το γεγονός δηλαδή ότι στο Βέλγιο χτυπά η καρδιά της Ενωμένης Ευρώπης, έχει γεφυρώσει τις διαφορές των γαλλόφωνων Βαλλόνων και των ολλανδόφωνων Φλαμανδών.

Οι διαφορές αυτές είναι η βασική αιτία της πολιτικής αστάθειας του Βελγίου. Διότι σήμερα είναι η 261η ημέρα κατά την οποία η ομοσπονδιακή αυτή χώρα βρίσκεται σε πολιτικό αδιέξοδο. Πολλοί φοβούνται ότι η χρονική παράταση της πολιτικής αβεβαιότητας θα αρχίσει να λειτουργεί διαλυτικά ακόμη και για την κρατική υπόσταση του Βελγίου.

Και εν πάση περιπτώσει, όπως σημειώνει το Bloomberg σε ανταπόκρισή του από τις Βρυξέλλες, οι επενδυτές διαπιστώνουν ότι όσο δεν δίνεται λύση στο πολιτικό πρόβλημα, τόσο αυξάνεται το χρέος και εν τέλει τόσο πιο δύσκολη θα είναι η αποστολή της κυβέρνησης που κάποτε θα σχηματιστεί (εφ’ όσον αυτή θα εκπροσωπεί και τη Βαλλονία και τη Φλάνδρα και το διαμέρισμα των Βρυξελλών…) να περιορίσει το χρέος.

«Το τελευταίο δίμηνο τα βελγικά spreads ακολουθούν τις τάσεις των περιφερειακών spreads», δήλωσε στο Bloomberg ο Ντερκ Πόελμαν, διαχειριστής κεφαλαίων της εδρεύουσας στις Βρυξέλλες KBC Asset Management, αναφερόμενος βεβαίως στα spreads της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και των άλλων υπερχρεωμένων κρατών της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Ο βέλγος διαχειριστής κεφαλαίων εξήγησε ότι οι επενδυτές για να αγοράσουν διετή ομόλογα του Βελγίου ζητούν απόδοση υψηλότερη κατά 15 μονάδες βάσης συγκριτικά με την απόδοση που δίνουν τα ομόλογα της Ιταλίας. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαφορά από τις 21 Μαρτίου 2005.

Το spread του 10ετούς ομολόγου της βελγικής κυβέρνησης έναντι του γερμανικού έχει φθάσει στις 110 μονάδες βάσης από τις 89 μονάδες που ήταν στις 2 Φεβρουαρίου. Η απόδοση δηλαδή του δεκαετούς βελγικού ομολόγου είναι 4,27%, ενώ η απόδοση του 10ετούς γερμανικού 3,17%. Στις 10 Ιανουαρίου το spread είχε φθάσει στις 135 μονάδες βάσης. Πρόκειται βεβαίως για κόστος δανεισμού που μοιάζει ονειρικό για χώρες όπως η Ελλάδα. Ομως, οι ειδικοί θεωρούν ότι, συνεπικουρούντος και του υψηλού χρέους, η υπηρεσιακή κυβέρνηση των Βρυξελλών θα αρχίσει σύντομα να δυσκολεύεται να διαχειριστεί την κατάσταση.

Η χώρα οφείλει να πληρώσει εφέτος περί τα 70 δισ. ευρώ σε τόκους και κεφάλαια παλαιότερων δανείων που έχει λάβει. «Η υπηρεσιακή κυβέρνηση δεν έχει την πολιτική δύναμη για να λάβει τα μέτρα που χρειάζονται για την περιστολή των δαπανών και τη δημοσιονομική εξυγίανση… Το πολιτικό αδιέξοδο μπορεί να καταστήσει μη διαχειρίσιμο το χρέος», δήλωσε από το Λονδίνο ο Κρίστοφερ Ιγκο της Axa Investment Managers.

«Ενώ το χρέος του Βελγίου ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι συγκρίσιμο με εκείνα των χωρών της περιφέρειας, οι ρυθμοί ανάπτυξης σώζουν την κατάσταση στην κεντροευρωπαϊκή χώρα», δήλωσε ο Πίτερ Τσάτγουελ της Credit Agricole Corporate & Investment Bank στο Λονδίνο.

Οντως, η βελγική οικονομία αναμένεται να αναπτυχθεί εφέτος με ρυθμό 1,8% έναντι αναμενόμενης ανάπτυξης 0,7% στην Ισπανία, 1% στην Πορτογαλία και 1,1% στην Ιταλία (Ελλάδα και Ιταλία δεν «παίζουν» στη σύγκριση, καθώς δεν δανείζονται πλέον από τις αγορές).

Από την άλλη πλευρά, στην περίπτωση του Βελγίου υπάρχει και μια άλλη, απολύτως… διαλυτική παράμετρος που ακόμη δεν έχουν αποτιμήσει οι αγορές. Ο Τσάτγουελ εξηγεί: «Φανταστείτε ότι κατέχετε ένα ομόλογο που συνδέεται με την οικονομία μιας χώρας. Αν όμως πρόκειται για το Βέλγιο, ποιος ξέρει τι θα σας μείνει στο χέρι αν στο μέλλον η χώρα αυτή χωριστεί στα δύο ή στα τρία…».

Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk