Ηρθαν οι λαθραίοι να διώξουν τους νόμιμους
Αυτό έλειπε, να αφήσουμε τους αλλοδαπούς να καταστρέψουν τα πανεπιστήμιά μας- τι θα μείνει τότε για τα παιδιά μας; Τι θα βρει η χρυσή νεολαία μας να διαγουμίσει στις επόμενες καταλήψεις υπέρ του άρθρου 16, υπέρ του δικαιώματος στην αιώνια φοίτηση ή κατά της κατοχής της χώρας από τις Δυνάμεις του Μνημονίου; Τόσους φόρους πληρώνουμε για να έχουν να διαλύουν οι κανακάρισσες και οι κανακάρηδές μας εργαστήρια, αίθουσες διδασκαλίας, αμφιθέατρα, να χτίζουν τις πόρτες γραφείων- θα τους στερήσουμε την απόλαυση και θα την παραχωρήσουμε σε κακομοίρηδες μετανάστες, που μάλιστα δεν έχουν ούτε καν δικαίωμα παραμονής στην Ελλάδα; Ηρθαν οι λαθραίοι να διώξουν τους νόμιμους κληρονόμους των ένδοξων βίαιων παραδόσεών μας;
* Για τούτο και ο Πρύτανης Πελεγρίνης, αφού φιλοσόφησε το θέμα αρκετά, διέκοψε προσωρινά το άσυλο, να διώξει η αστυνομία τους μετανάστες, να αποδοθεί το κτίριο σε κατάσταση που να είναι κατάλληλη για την αγωνιστική γυμναστική των φοιτητών του.
* Δεν υπάρχει παθητικότερη μορφή διαμαρτυρίας από την απεργία πείνας: ο διαμαρτυρόμενος υποφέρει, απειλεί με τη δική του ζωή- ασυνήθιστη κατάσταση για την ελληνική κοινωνία, όπου κάθε διαμαρτυρόμενος αισθάνεται υποχρεωμένος να ασκήσει βία. Για τούτο φρόντισαν οι ντόπιοι προστάτες των μεταναστών να επαναφέρουν την ελληνική τάξη: «για να φθάσουν οι αστυνομικοί ως τους μετανάστες, θα πρέπει πρώτα να περάσουν από τους Ελληνες που τους συμπαραστέκονται», δήλωσε ο μεταναστάρχης Νίκος Γιαννόπουλος, που παλαιότερα είχε αναλάβει τη διά μαζικών αγώνων υπεράσπιση της «17 Νοέμβρη» και ήταν μάρτυρας υπεράσπισης του Δημήτρη Κουφοντίνα – για τον οποίο κατέθεσε ότι «βοήθησε τη δημοκρατία, γιατί η δημοκρατία δεν είναι το τέλος της Ιστορίας, το τελικό πολιτικό σύστημα, αλλά έχει τις ανισότητες του Καπιταλισμού» .
* Για τούτο και ο ίδιος επέμενε να είναι οι «αλληλέγγυοι» μαζί με τους με τους απεργούς πείνας, όπου και αν πήγαιναν- να πάει χαμένη τέτοια ευκαιρία να προχωρήσει σε ανώτερες μορφές η δημοκρατία που ονειρευόταν όταν δολοφονούσε ο Δημήτρης Κουφοντίνας;
Υπατία και Κύριλλος
* Αν κάποιος βοήθησε τη δημοκρατία και τους μετανάστες, αυτός είναι ο Κώστας Ρουτζούνης της Κάπα Research που παραχώρησε το πολυτελές Μέγαρο Λιβιεράτου για να φιλοξενηθούν. Εσωσε την τιμή της κυβέρνησης, των πρυτανικών αρχών, της αστυνομίας. Γιατί ήταν η πρώτη φορά από τότε που συζητάμε για το πανεπιστημιακό άσυλο που κάποιοι έφθαναν σε αυτό ως ικέτες- έσωσε και την τιμή της χώρας ο Κώστας Ρουτζούνης, τούτη την κρίσιμη εποχή, ημερολόγιό μου. Το μόνο που έλειπε ήταν να βγει η Ελλάδα στα πρωτοσέλιδα και στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου με εικόνες να δείχνουν την αστυνομία να δέρνει γυναίκες, άνδρες και παιδιά που έκαναν απεργία πείνας.
* Η Εκκλησία της Ελλάδoς δεν θυμήθηκε τον ανθρωπιστικό της ρόλο, κανένας ναός δεν προσφέρθηκε για άσυλο στους ειρηνικούς απεργούς πείνας. Και ίσως δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το Μέγαρο ονομάζεται πλέον Υπατία, το όνομα της μαθηματικού που λιντσάρισε και κατακρεούργησε χριστιανικός όχλος στην Αλεξάνδρεια, ύστερα από προτροπές του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Κύριλλου, που μετά θάνατον πήρε προαγωγή σε άγιο και είναι, μου φαίνεται, από αυτούς που μνημονεύονται κάθε Κυριακή στις εκκλησίες.
* Αυτοί που θυμούνται και τιμούν την Υπατία αποδεικνύονται ανθρωπινότεροι από αυτούς που θυμούνται και τιμούν τον Κύριλλο- λογικό φαίνεται. * Είναι σωστό ότι η χώρα δεν αντέχει άλλους μετανάστες, είναι αλήθεια όμως ότι δεν αντέχει σε καμία κριτική το πώς αντιμετωπίζει η χώρα όσους είναι εδώ και θέλουν να μείνουν και να εργαστούν, όπως δηλώνουν ότι είναι αυτοί που κατέφυγαν στην ύστατη λύση της απεργίας πείνας. Εκανε κάποια βήματα η κυβέρνηση Παπανδρέου, καιρός είναι να προχωρήσει και στα επόμενα, κυρίως να νομιμοποιήσει όσους είναι εδώ και εργάζονται χρόνια. Δεν είναι δυνατόν να κυκλοφορούν ανάμεσά μας εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που είναι νομικά ανύπαρκτοι και δεν έχουν ούτε δικαιώματα ούτε υποχρεώσεις. Αγοράζεις χωρίς λεφτά;
* Ας ελπίσουμε, ημερολόγιό μου, ότι η λογική που τιμούσε η μαθηματικός Υπατία θα νικήσει τον ανορθολογισμό της βίας, ότι όλα θα εξελιχθούν ομαλά και θα αποτύχουν τα σχέδια των μετανασταρχών- γιατί έχουμε και άλλα μεγάλα προβλήματα που απαιτούν λογικές λύσεις: θα επαναγοράσει μέρους του χρέους της η Ελλάδα, διαβάζω, διότι το 20% περίπου έχει πουληθεί σε φθηνές τιμές από τους αρχικούς κατόχους του που φοβήθηκαν πως δεν θα πάρουν τα λεφτά τους και είναι ευκαιρία να αγοραστεί στη «δευτερογενή αγορά»λογικό ακούγεται.
Με τι λεφτά όμως θα τα αγοράσει; Προφανώς με ευρωπαϊκό δάνειο, που κάποια στιγμή θα πρέπει να το επιστρέψει και αυτό. Αλλά αυτό θα είναι πολιτικό δάνειο, από τις χώρες-μέλη της Ενωσης μέσω κάποιου από αυτά τα ταμεία με τα περίεργα ονόματα που έχουν δημιουργηθεί εξαιτίας μας. Οι χώρες μπορούν να κάνουν υπομονή περισσότερο από τις τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις ασφαλιστικές εταιρείες που έχουν ελληνικά ομόλογα.
Και με τι όρους θα μας δοθεί αυτό το πολιτικό δάνειο; Περί αυτού, δεν ακούμε τίποτε- υποθέτω όμως ότι είναι καλύτερη λύση από την αναδιάρθρωση του χρέους, για τούτο και την προτιμά η κυβέρνηση.
* Φαίνεται λοιπόν ότι πάει καλά η κυβέρνηση στο εξωτερικό και ίσως να πλησιάζει πραγματικά η έξοδος από το αδιέξοδο: το Χρηματιστήριο ξεκόλλησε από τα βάθη όπου είχε καταρρεύσει- αλλά τα spreads παραμένουν εχθρικά, μόνιμα πάνω από τις 800 μονάδες, που θα πει ότι οι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων εξακολουθούν να μην τα εμπιστεύονται. Μακάρι να έχουν άδικο αυτοί και όχι η κυβέρνηση.
* Η οποία εκπαιδεύεται συνεχώςνέο έργο έπαιξε σε βίντεο στο Υπουργικό Συμβούλιο ο Πρωθυπουργός, για να μυήσει τους υπουργούς του στην τέχνη της ηγεσίας. Εκεί που στην αρχή βιντεοσκοπούνταν για να τους βλέπουμε εμείς, τώρα βλέπουν βίντεο μεταξύ τους. Για μας είναι καλύτερα, για τους υπουργούς δεν ξέρω.
Ρουτζούνης, Λάνθιμος, Καραθάνος
Υπήρξαν όμως και άλλες καλές ειδήσεις την εβδομάδα που πέρασε: η Τουρκία θα υπογράψει πρωτόκολλο με την Ενωση να παίρνει πίσω τους μετανάστες που περνούν στην Ελλάδα από τα σύνορά της- και η ακόμη καλύτερη ότι ο «Κυνόδοντας» του Γιώργου Λάνθιμου είναι ανάμεσα στις 5 ταινίες που θα κριθούν για να πάρουν το Οσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Δεν την είδα, απέφυγα όταν μου είπαν την υπόθεσή της, μου φάνηκε καταθλιπτική- έχω αρκετά να με καταθλίβουν, ώστε να μην τα αναζητώ στον κινηματογράφο. Σημασία όμως δεν έχει το δικό μου γούστο, πάμπολλες ταινίες από αυτές που έχουν τιμηθεί με Οσκαρ δεν μου άρεσαν· σημασία έχει το γούστο των αμερικανών επαγγελματιών που την έκριναν και θαύμασαν τη δουλειά του Λάνθιμου.
Αρα, μπορεί να υπάρχει δημιουργικότητα σε αυτόν τον δύσκολο τόπο· το ξανασκέφθηκα παρακολουθώντας τον απολαυστικό Συρανό ντε Μπερζεράκ που υποδύθηκε ο Νίκος Καραθάνος στο Εθνικό, σκηνοθετώντας ταυτόχρονα την παράσταση. Ο Συρανό, ποιητής που δεν αναγνωρίζεται και δύσμορφος ερωτευμένος που δεν βρίσκει ανταπόκριση, βρίσκει διέξοδο στον ηρωισμό, στην πολεμική τέχνη- και στο να γίνει λογογράφος του όμορφου Κριστιάν που ερωτεύθηκε η Ρωξάνη που αγαπάει. Συγκινήθηκα από την απελπισία του, τον ηρωισμό του, την ευγένεια της ψυχής του Συρανό, που γινόταν όμως βίαιη για τους αντιπάλους, και προσπαθούσα ταυτόχρονα να κρατήσω αποστάσεις από τον μιλιταριστικό ρομαντισμό του συγγραφέα Εντμόν Ροστάν.
* Και σκέφτομαι ξαφνικά, ημερολόγιό μου: μήπως όλοι αυτοί οι βίαιοι γύρω μας δεν είναι παρά Συρανό που δεν τους αναγνώρισαν και δεν τους αγάπησαν; Μήπως αυτά τα παιδιά που βρίσκονται στα δικαστήρια και οι άλλοι που θέλουν τους μετανάστες θρυαλλίδα για να καεί πάλι η Αθήνα δεν έχουν καλλιεργήσει το άλλο ταλέντο του Συρανό, τη γραφή, και για τούτο καταφεύγουν μόνο στη βία, σε μολότοφ και βόμβες, που είναι γι΄ αυτούς ηρωισμός; Ισως- αλλά αν τους το πει κάποιος, θα τον δείρουν, φοβάμαι.
* Αισθάνομαι δυστυχής, ημερολόγιό μου: ο Ρουτζούνης έδωσε την υπέροχη Υπατία να φιλοξενηθούν οι απεργοί πείνας, ο Λάνθιμος είναι υποψήφιος για Οσκαρ, ο Καραθάνος σκηνοθέτησε εξαιρετική παράσταση- εγώ τι έκανα για να πάμε ένα βήμα μπροστά, να ξεφύγουμε από τα αδιέξοδα;
Κάτι πρέπει να σκεφθώ, κάτι πρέπει να κάνω· κάτι δημιουργικό και ψυχωφελές, μακριά από την πολιτική και αυτό που αποκαλούμε δημόσιο βίο.
Στην ξεδοντιασμένη Ελλάδα της κοινωνικο-οικονομικής κρίσης, βγάλαμε τουλάχιστον έναν «Κυνόδοντα».
Δημήτρης Ξ., Νοσηλευτής
***
Γράφει ο Δημοσθένης αναφερόμενος στον Φίλιππο: «ου βάρβαρος; Ουχ ό,τι αν είποι τις;» (Ολυνθιακός Γ). Οι Αθηναίοι θα είχαν κάθε λόγο να λένε στους Βοιωτούς «κατακρεουργηθήκαμε από τον ίδιο βάρβαρο », όπως είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για την Τουρκία.
Γ. Κ. @otenet.gr
***
Ωστε λες σιγά-σιγά να την κάνεις ακροποδητί από την ιστορική αυτή στήλη, όπως την έκανε ο Καραμανλής από του Μαξίμου κατά το σωτήριο έτος 2009. Δικαίωμά σου – αλλά μην ξεχνάς ότι ο Καραμανλής ηρωοποιήθηκε σιωπών, έφυγε ως αποτυχών και γελοιοποιείται μη ομιλών.
Αβαδαίος,εκ των τζάμπα συμβούλων
***
Καλά μας τα είπε ο κ. Τσοχατζόπουλος για το σπιτάκι που αγόρασε 1.100.000 ευρώ και για το δάνειο από τη Εurobank. Δεν μπόρεσα όμως να καταλάβω πώς η τράπεζα έδωσε 850.000 ευρώ δάνειο με εγγυητή εβδομηντάχρονο συνταξιούχο, πόση είναι η δόση και με τι χρήματα αυτός θα την πληρώνει. Με τη σύνταξή του; Και κάτι ακόμη, αφού το θέμα του Βατοπαιδίου είχε παραγραφεί, τι νόημα είχαν οι εξεταστικές επιτροπές; Μήπως θα ήταν σκόπιμο αυτοί οι κύριοι βουλευτές που συμμετείχαν και πληρώνονταν για μια ανύπαρκτη υπόθεση, να επιστρέψουν τα χρήματα;
Ιωάννης Βογιατζής, @yahoo.gr
***
Ο αγαπητός Δημήτριος Τσεχίας ξέχασε ένα τρίτο σημαντικό γλυπτό που βρίσκεται στην παραλία της Συμπρωτεύουσας (εκτός από αυτά του Καραμανλή, του Μεγαλέξανδρου, του Βουκεφάλα)- εκείνο του Ζογγολόπουλου: όταν έβρεχε μυαλά, εμείς κρατούσαμε ομπρέλες.
Βιβλιοθηκάριος, @2gym-lagkad.thess.sch.gr
***
«Ζήτησε να εφαρμοστούν οι νόμοι» ο Πρωθυπουργός. Αίτηση έκανε; Χαρτόσημο έβαλε; Αν δεν πάρει απάντηση σε μια εβδομάδα, έχω έναν γνωστό στο Υπουργείο που μπορεί να μεσολαβήσει (με το αζημίωτο, φυσικά).
Δημήτριος Τσεχίας
ΥΓ.: Οι μεσήλικες και άνω αναγνώστες ενθυμούνται με θυμηδία τον Πελεγκρίνο από τον «Μικρό Σερίφη» και τον «Μικρό Κάου Μπόυ». Οι νεότεροι ας αρκεστούν στον κ. Πελεγρίνη.
