Χριστόφορος Πισσαρίδης Αλλάξτε τώρα που βράζει το σίδερο

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ κίνδυνος χρεοκοπίας,ωστόσο πρέπει να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις και να τιμωρούνται αυστηρά οι φοροφυγάδες,αλλά και το… «φακελάκι».Διαπιστώσεις ενός νομπελίστα, του 62χρονου κ. Χριστόφορου Πισσαρίδη από τη Λευκωσία. Είναι ο άνθρωπος που ξαφνιάστηκε περισσότερο απ΄ όλους από τη βράβευσή του: «Αλήθεια σας λέω ότι δεν περίμενα να απονεμηθεί σε εμένα το Νομπέλ. Πιθανώς άλλοι να το περίμεναν.Εγώ όμως όχι» είπε στο «Βήμα της Κυριακής». Του απονεμήθηκε από τη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών από κοινού με τους Αμερικανούς κκ.Πίτερ Ντάιμοντ και Ντέιλ Μόρτενσεν. Και πλέον άλλαξε η ζωή του: «Κάθε μου λέξη,κάθε μου φράσηγίνονται τώρα θέμα στα ΜΜΕ.Δεν μπορώ ακόμη να το συνειδητοποιήσω… Ισως το συνειδητοποιήσω στις 10 Δεκεμβρίου, όταν θα βρεθώ στη Στοκχόλμηγια την απονομή» αναφέρει μιλώντας για την εμπειρία του.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ κίνδυνος χρεοκοπίας,ωστόσο πρέπει να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις και να τιμωρούνται αυστηρά οι φοροφυγάδες,αλλά και το… «φακελάκι».Διαπιστώσεις
ενός νομπελίστα, του 62χρονου κ. Χριστόφορου Πισσαρίδη από τη Λευκωσία. Είναι ο άνθρωπος που ξαφνιάστηκε περισσότερο απ΄ όλους από τη βράβευσή του: «Αλήθεια σας λέω ότι δεν περίμενα να απονεμηθεί σε εμένα το Νομπέλ.
Πιθανώς άλλοι να το περίμεναν.Εγώ όμως όχι» είπε στο «Βήμα της Κυριακής». Του απονεμήθηκε από τη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών από κοινού με τους Αμερικανούς κκ.Πίτερ Ντάιμοντ και Ντέιλ Μόρτενσεν. Και πλέον άλλαξε η ζωή του:
«Κάθε μου λέξη,κάθε μου φράσηγίνονται τώρα θέμα στα ΜΜΕ.Δεν μπορώ ακόμη να το συνειδητοποιήσω... Ισως το συνειδητοποιήσω στις 10 Δεκεμβρίου, όταν θα βρεθώ στη Στοκχόλμηγια την απονομή» αναφέρει μιλώντας για την εμπειρία του.
Με χαρακτηριστική κυπριακή προφορά και γεννημένος στους Αγιους Ομολογητές Λευκωσίας, ο νομπελίστας κ. Πισσαρίδης ενοχλήθηκε όταν ορισμένα ΜΜΕ τον παρουσίασαν σαν Βρετανό επειδή διέμενε στο Λονδίνο και ήταν επί χρόνια καθηγητής στην έδρα Οικονομικών Σπουδών Νόρμαν Σόσνοου της London School of Εconomics: «Εχω δύο διαβατήρια, ένα βρετανικό και ένα κυπριακό, αλλά με ενοχλεί να λένε ότι είμαι Βρετανός. Αν πουν “ Βρετανοκύπριος”it ΄ s ΟΚ- ή σκέτος Κύπριος-όχι όμως και “Βρετανός”» λέει.

«Το Νομπέλ είναι σαν το… τρένο»
Αλήθεια, πώς αισθάνεται κάποιος όταν τον ειδοποιούν ότι βραβεύεται με Νομπέλ και μάλιστα με Νομπέλ Οικονομίας; «Ακόμα δεν το πιστεύω. Γίνεται τόσο απότομαπου δύσκολα μπορεί κάποιος να το καταλάβει.Σε παίρνουν τηλέφωνο την προηγουμένη της ανακοίνωσης, σε κρατούν στο τηλέφωνο επί μισή ώρα και στο λένε εν συνεχεία χωρίς καμία εισαγωγή.Από εκείνη τη στιγμήλειτουργείς περίπου σαν τρένο.Σε ζητούν όλοι από παντού. Το πανεπιστήμιο στο οποίο εργάζομαιμόλις μου ανακοινώθηκε η βράβευσή μουμου είπε:“Τρέξε για πρες κόνφερανς”, “Βγες σ΄ αυτό το μέσο,βγες στο άλλο”,οι δημοσιογράφοι να με αναζητούν,τα τηλεφωνήματα να γίνονται απ΄ όλον τον κόσμο κτλ.»…

Παραμένει ένας προσηνής, απλός άνθρωπος που είναι αφοσιωμένος στα δυο του παιδιά, τον Αντώνη, 23 ετών, απόφοιτο Οικονομικού Πανεπιστημίου και υπάλληλο σε μια μικρή τράπεζα στο Λονδίνο και τη Μιράντα, 21 ετών, φοιτήτρια Σχολής Καλών Τεχνών: «Κάποια μέρα όλος κόσμος θα μιλά για τη ζωγράφο Μιράντα Πισσαρίδη. Θα το δείτε» λέει με ξεχωριστή υπερηφάνεια για τη μικρή του κόρη. Η μητέρα τους είναι Ιταλίδα, με την οποία ο κ. Πισσαρίδης είναι διαζευγμένος.

Τι συζήτησε με τον Πρωθυπουργό

Ως το τέλος του έτους θα παραμείνει στο Λονδίνο, του αρέσει να χρησιμοποιεί ακόμα τα λονδρέζικα ταξί για τη μετακίνησή του και όταν συζητεί με Ελληνες λέει και ορισμένες λέξεις στα αγγλικά (greekenglish- όπως οι περισσότεροι Κύπριοι του Λονδίνου). Πολλοί ηγέτες του τηλεφώνησαν για τον συγχαρούν. Ανάμεσά τους και ο πρόεδρος της Κύπρου κ. Δ. Χριστόφιας , αλλά και ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου: «Μου τηλεφώνησε για να με συγχαρεί. Σε κάποια στιγμή με ρώτησε εάν θα ήμουν διατεθειμένος να συνεργαστούμε.Ηταν πολύ ευγενικός,αλλά τίποτα το συγκεκριμένο δεν συμφωνήσαμε». Και όταν ρωτήθηκε από «Το Βήμα» εάν είναι όντως διατεθειμένος να συνεργαστεί με τον Πρωθυπουργό, να είναι δηλαδή σύμβουλός του- ο κ. Παπανδρέου αξιοποιεί διαφόρους ξένους, ανάμεσά τους και νομπελίστες, συμβούλους- ο κ. Πισσαρίδης απλώς απάντησε: «Δεν γνωρίζω. Αλλάαυτό δεν εξαρτάται από μένα».

Στο ερώτημα εάν η ελληνική κυβέρνηση είχε και άλλες επιλογές προτού καταφύγει στο μνημόνιο απαντά ευθέως: «Δεν νομίζω.Εκεί που φτάσανε τα πράγματαο κ.Παπανδρέου δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Δεν μπορούσεδηλαδήνα κάνει τίποτα. Δεν είχε άλλη επιλογή. Από όλες τις άλλες επιλογές που είχενομίζω ότι η προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της Ευρωπαϊκής Τράπεζαςήταν η καλύτερη,ήταν ο ορθότερος δρόμος. Εάν όμως η ελληνική κυβέρνησηεντόπιζε το πρόβλημα και το πάλευε πριν από δέκα χρόνιαχωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος,να άλλαζε δηλαδή από τότε ριζικά την πολιτική της,ναι,υπήρχαν και άλλες λύσεις εκτός από το μνημόνιο. Η παρούσα κυβέρνηση ωστόσο δεν είχε άλλη επιλογή…».

Ο κ. Πισσαρίδης είναι από τους ανθρώπους που γνωρίζει πολύ καλά την ελληνική οικονομία, αφού είχε συνεργασία και συχνή επικοινωνία με σημαντικούς έλληνες οικονομολόγους, με πολιτικούς που είχαν χρηματίσει υπουργοί Οικονομικών και από τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά και με τραπεζίτες. Στο ερώτημα εάν μετά τα σκληρά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση ξέφυγε από τον κίνδυνο της χρεοκοπίας και εάν κατά τη γνώμη του απαιτηθούν και άλλα μέτρα ώστε να εξασφαλιστούν και οι υπόλοιπες δόσεις του δανείου, είπε: «Νομίζω ότι η κυβέρνηση πάει καλά όσον αφορά την εφαρμογή του μνημονίου. Κάνει καλή δουλειά. Δεν νομίζω ότι υπάρχει πλέον κίνδυνος χρεοκοπίας. Χρειάζεται όμως να γίνουν κάποιες αλλαγές. Αλλαγή κυρίως πολιτικής. Και πρέπει η αλλαγή αυτή να γίνειάμεσα, τώρα. Τώρα που βράζει το σίδερο, διαφορετικά θα είναι αργά…».

«Συρρίκνωση στο Δημόσιο»
Τι είδους αλλαγές όμως πρέπει κατά τη γνώμη του να γίνουν; Να συρρικνωθεί, λέει αμέσως, χωρίς δεύτερη σκέψη, ο δημόσιος τομέας. «Ο δημόσιος τομέας θα πρέπει να είναι μικρός, ευέλικτος, όπως συμβαίνει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.Και δεν ομιλώ ότι πρέπει να γίνουν απολύσεις. Αλλά να δοθούν κίνητρα στους δημοσίους υπαλλήλους να στραφούν προς άλλες κατευθύνσειςστον ιδιωτικό τομέα».

«ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΑΥΣΤΗΡΕΣ ΠΟΙΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΦΥΓΑΔΕΣ»

Πώς η Ελλάδα όμως έφτασε ως εδώ; Κατά τον κ.Πισσαρίδη,πέραν του διογκωμένου δημόσιου τομέα και των ρουσφετιών που έγιναν απ΄ όλες τις κυβερνήσεις,η φοροδιαφυγή και η διαφθορά ήταν οι κύριες αιτίες που έφεραν την Ελλάδα σ΄ αυτή την τραγική κατάσταση: «Πρέπει να υπάρξουν αυστηρές ποινές (penalties) για τους φοροφυγάδες.Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση,όπως δεν πρέπει να συνεχιστεί και κάτι άλλο» . Εάν υπήρχε νομπέλ για…φακελάκι η χώρα μας θα ήταν σίγουρα υποψήφια,αφού το φακελάκι έγινε θέμα συζήτησης και κριτικής μεταξύ και κάποιων κατόχων Νομπέλ! «Πολλές φορέςτελευταίως ακούω από συναδέλφους μου τη λέξη “φακελάκι”και πραγματικά ντρέπομαι. Τη λέξη αυτή την ακούς πλέον συχνάστο εξωτερικόόταν αναφέρονται στην Ελλάδα.Ακόμα και σε συγγενή μου που πήγε σε ένα νοσοκομείο στην Αθήνα του ζήτησαν 1.000 ευρώ φακελάκι για μια εξέταση.Απαράδεκτο για μια ευρωπαϊκή χώρα.Θα πρέπει η κυβέρνηση να τιμωρεί αυστηρά τέτοια φαινόμενα».

Το Νομπέλ Οικονομίας μοιράστηκαν εφέτος τρεις οικονομολόγοι σε αναγνώριση της συμβολής τους στην ανάλυση των αγορών σε σχέση με τις δυσκολίες εναρμόνισης προσφοράς και ζήτησης,ιδιαίτερα στον τομέα απασχόλησης.Ειδικά για την απασχόληση ο κ.Πισσαρίδης υποστηρίζει ότι όσο πιο εντατικά αναζητούν εργασία οι άνεργοι τόσο περισσότερες επιχειρήσεις είναι πιθανόν να προσφέρουν νέες θέσεις εργασίας, αφού θα είναι πιο εύκολο να καλυφθούν.

Εχει αποδείξει ότι η αύξηση της παραγωγικότητας αυξάνει και τη ζήτηση εργασίας οδηγώντας τελικά στη μείωση της ανεργίας.Επιμένει όμως και στην αποτελεσματικότητα της ανώτερης εκπαίδευσης.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Η Καλντέρα η επιλογή να εκδράμουν αυτές τις άκρως επικίνδυνες ημέρες, με τη μετάλλαξη Ομικρον να σαρώνει τα πάντα, στην αγαπημένη... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk