ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ

Τα ρίσκα των ομολόγων

Ιστορικά, οι αγορές ομολόγων εμφανίζονται ικανότερες στην πρόβλεψη μιας επερχόμενης επιβράδυνσης στις οικονομίες και στην έναρξη μιας ύφεσης, ενώ οι μετοχικές αγορές διαισθάνονται καλύτερα την ανάκαμψη. Αυτό φαίνεται πως ισχύει, διότι οι ομολογιακές αγορές συνήθως δεν παρασύρονται όπως οι μετοχικές από τις περιόδους υψηλής ανάπτυξης, αλλά προσκολλώνται στα επιδεινούμενα μακροοικονομικά μεγέθη κατά την ανάκαμψη, καθώς οι επενδυτές ομολόγων αναλύουν συνολικά στοιχεία χρησιμοποιώντας συνήθως μοντέλα τα οποία επεξεργάζονται δεδομένα βασισμένα σε ιστορικές σχέσεις.

Ιστορικά, οι αγορές ομολόγων εμφανίζονται ικανότερες στην πρόβλεψη μιας επερχόμενης επιβράδυνσης στις οικονομίες και στην έναρξη μιας ύφεσης, ενώ οι μετοχικές αγορές διαισθάνονται καλύτερα την ανάκαμψη. Αυτό φαίνεται πως ισχύει, διότι οι ομολογιακές αγορές συνήθως δεν παρασύρονται όπως οι μετοχικές από τις περιόδους υψηλής ανάπτυξης, αλλά προσκολλώνται στα επιδεινούμενα μακροοικονομικά μεγέθη κατά την ανάκαμψη, καθώς οι επενδυτές ομολόγων αναλύουν συνολικά στοιχεία χρησιμοποιώντας συνήθως μοντέλα τα οποία επεξεργάζονται δεδομένα βασισμένα σε ιστορικές σχέσεις.

Αντίθετα στις μετοχικές αγορές διενεργείται κυρίως ανάλυση περισσότερο «από κάτω προς τα πάνω» (bottom-up), επομένως είναι περισσότερο ευαίσθητες στις δομικές αλλαγές της οικονομίας, αφού η κερδοφορία μπορεί να προκύψει από κλάδους ή από χώρες που βρίσκονταν σε δυσμένεια κατά τον προηγούμενο οικονομικό κύκλο.

Σήμερα λοιπόν οι αναλυτές υποστηρίζουν πως είναι δύσκολο να προσδιοριστεί αυστηρά το στάδιο του κύκλου. Οι απαισιόδοξοι ισχυρίζονται ότι βρισκόμαστε σε παρατεταμένης διάρκειας (2007-2010) φάση ωριμότητας, που διακόπηκε από τις κυβερνητικές παρεμβάσεις. Μια πιο αισιόδοξη άποψη πάλι (την οποία δέχεται η πλειονότητα), θεωρεί πως έχουμε εισέλθει σε σταδιακή ανάκαμψη, την οποία… καταδιώκουν όμως τα δομικά προβλήματα του προηγούμενου κύκλου και οι αγορές ομολόγων απλώς το υπενθυμίζουν.

Ο συνδυασμός της απομόχλευσης (μείωση της δανειακής εξάρτησης) και της βαθύτερης ύφεσης από το 1930 οδήγησε εξάλλου τις αποδόσεις των δεκαετών τίτλων στις ΗΠΑ και στην ευρωζώνη στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων 50 ετών, κάτι που ίσως αντικατοπτρίζει και τις επιφυλάξεις των κεντρικών τραπεζών, οι οποίες θέλουν να αποφύγουν τα σφάλματα του 1938, οπότε οι Αρχές ξεκίνησαν να αποσύρουν, εσφαλμένα όπως αποδείχτηκε, τα μέτρα ενίσχυσης αμέσως μόλις η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει.

Στα τρέχοντα χαμηλά επίπεδα των αποδόσεων πάντως οι αναλυτές υποστηρίζουν πως τα μακροοικονομικά ρίσκα ενσωματώνονται ήδη στις τιμές, την ώρα που οι αγορές παραμένουν δύσπιστες όχι μόνο για τα ελληνικά ομόλογα αλλά συνολικά για την ευρωπαϊκή «περιφέρεια». Στην παρούσα φάση λοιπόν, όπως υποστηρίζεται ευρέως, μια μονομερής αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, η οποία θα συνοδευόταν και από συστημικό ρίσκο, δεν είναι επιθυμητή από κανέναν και δείχνει μάλλον να απομακρύνεται.

Ωστόσο, για ορισμένους, μια επαναδιαπραγμάτευση των όρων αποπληρωμής των ελληνικών ομολόγων με τρόπο αποδεκτό από τις αγορές δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί ύστερα από δύο- τρία χρόνια, καθώς, όπως λέγεται, μπορεί το κύριο μέτωπο της φωτιάς στην ευρωζώνη να έσβησε με το πρόγραμμα στήριξης, ωστόσο υπάρχουν ακόμη αρκετά μικρότερα μέτωπα τα οποία θα μπορούσαν… να αναζωπυρωθούν από έναν ξαφνικό δυνατό άνεμο. mantik@tovima.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk