Εμειναν από καύσιμα οι Δημοκρατικοί- Η αποχή φαίνεται ότι θα κυριαρχήσει στις ενδιάμεσες εκλογές

Στις ΗΠΑ ψάχνουν ηγέτες

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ. Εξι μόλις εβδομάδες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές της 2ας Νοεμβρίου δεν υπάρχει ίχνος αυτού που θα λέγαμε εκλογικό κλίμα στην Αμερική. Στην ομιλία που έδωσε προ ημερών η ηγεσία των Δημοκρατικών στο Λος Αντζελες, εμφανίστηκαν μόλις 800 άνθρωποι. Στο Σικάγο, οι υποψήφιοι των Ρεπουμπλικανών δεν συγκέντρωσαν πάνω από 1.200 άτομα στην κοινή «συνάντηση γνωριμίας» που έκαναν την περασμένη Τετάρτη. Συνήθως τέτοιες συγκεντρώσεις κομματικών στελεχών και οπαδών των δύο κομμάτων συγκεντρώνουν πάνω από 5.

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ. Εξι μόλις εβδομάδες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές της 2ας Νοεμβρίου δεν υπάρχει ίχνος αυτού που θα λέγαμε εκλογικό κλίμα στην Αμερική. Στην ομιλία που έδωσε προ ημερών η ηγεσία των Δημοκρατικών στο Λος Αντζελες, εμφανίστηκαν μόλις 800 άνθρωποι. Στο Σικάγο, οι υποψήφιοι των Ρεπουμπλικανών δεν συγκέντρωσαν πάνω από 1.200 άτομα στην κοινή «συνάντηση γνωριμίας» που έκαναν την περασμένη Τετάρτη. Συνήθως τέτοιες συγκεντρώσεις κομματικών στελεχών και οπαδών των δύο κομμάτων συγκεντρώνουν πάνω από 5.000 άτομα. Πρέπει να αναμένεται επομένως ρεκόρ αποχής. Ηδη ορισμένες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ακόμη και εκείνοι που ψήφισαν στις προεδρικές εκλογές του 2008 τον Μπαράκ Ομπάμα δεν πρόκειται να ψηφίσουν. Ο ένας στους τρεις μεταξύ των Δημοκρατικών ψηφοφόρων, ο ένας στους δύο μεταξύ των Ρεπουμπλικανών. Οσο για τους Ανεξάρτητους, οι οποίοι συνήθως κρίνουν το αποτέλεσμα, είναι ζήτημα αν ψηφίσει το ένα τέταρτο από εκείνους που ψήφισαν το 2008 – κατά ποσοστό 80% τον Ομπάμα.

Και όμως είναι σημαντικές αυτές οι εκλογές- για το ένα τρίτο των μελών της Γερουσίας και για το σύνολο της Βουλής. Οι Δημοκρατικοί ελέγχουν σήμερα και τα δύο Σώματα αλλά είναι πολύ αμφίβολο αν θα διατηρήσουν τον έλεγχο της Βουλής, ενώ για τη Γερουσία τα δύο κόμματα φαίνεται να ισοψηφούν.

Απώλεια της πλειοψηφίας σημαίνει, πέραν των άλλων, και αδυναμία της κυβέρνησης να προωθήσει το πρόγραμμά της, αδυναμία να εξασφαλίσει την επικύρωση σειράς διεθνών συμφωνιών και συμβάσεων που έχει υπογράψει ο πρόεδρος Ομπάμα. Μεταξύ αυτών και τις συμφωνίες με τη Ρωσία για τη μείωση των πυρηνικών οπλοστασίων των δύο χωρών.Αλλά αν ο πρόεδρος δεν κατορθώσει να περάσει από τη Βουλή τα σχέδια που έχει ήδη προγραμματίσει για την αναμόρφωση της Παιδείας, για τον έλεγχο της πιστωτικής ικανότητας των τραπεζών και για την προσαρμογή του ΝΑΤΟ- και της όλης αμυντικής στρατηγικής των ΗΠΑ- στις νέες διεθνείς συνθήκες, τότε είναι πολύ αμφίβολο αν θα μπορεί να εξασφαλίσει την επανεκλογή του το φθινόπωρο του 2012. Ισως είναι πρόωρο, αλλά στην Ουάσιγκτον κάποιοι Δημοκρατικοί άρχισαν ήδη τις αναζητήσεις για νέα πρόσωπα και τις σχετικές βολιδοσκοπήσεις. Εκείνο όμως που σήμερα χρωματίζει την πολιτική εικόνα της Αμερικής είναι η πολιτική απάθεια και η απαισιοδοξία του απλού πολίτη. Θυμίζει εκείνον που βλέπει το αναπόφευκτο, έγραψε το «Νew Υorker», σημειώνοντας ότι φαίνεται πως η αμερικανική κοινωνία «έχει δηλητηριαστεί ανεπανόρθωτα από τη φθορά των αξιών και την ευτέλεια (softness) της πολιτικής και των πολιτικών μας». Ο αρθρογράφος του «Wilson Quarterly», ενός από τα πιο έγκυρα πολιτικά περιοδικά της Αμερικής, διαπιστώνει, στο τεύχος Οκτωβρίου, ότι για πρώτη φορά μετά το Γουότεργκεϊτ ο αμερικανός πολίτης «βρίσκεται χωρίς προσανατολισμό, δεν έχει πού και σε τι να ελπίζει (…) υπνοβατεί και, το χειρότερο, δεν έχει πού να αποταθεί για να εξασφαλίσει έστω κάποια ελπίδα» προς το καλύτερο. Στη συνάντηση των διοικητικών στελεχών των τραπεζών της Αμερικής, στις αρχές Σεπτεμβρίου, δεν ακούστηκαν αντιρρήσεις όταν ένας μεγαλοτραπεζίτης δήλωσε: «Η Ευρώπη ας μην ελπίζει σε ανάπτυξη και έξοδο από την κρίση. Η αμερικανική οικονομία δεν έχει προοπτική ανάκαμψης». Την επομένη το ανώνυμο σχόλιο της «Wall Street Journal» γενίκευε αυτή την τραγική προοπτική σημειώνοντας τις παρενέργειές της (side effects). Κατάπτωση στην πολιτική, έλλειψη ευρηματικότητας, πολιτιστική αδρανοποίηση. «Το όνειρο των γονιών τα παιδιά τους να έχουν μια ζωή καλύτερη από τη δική τους» θα μείνει όνειρο, έγραψε το «US Νews & World Report».

Ο αρθρογράφος του περιοδικού είχε υπόψη του τα 14,5 εκατομμύρια Αμερικανών που αναζητούν εργασία επί δύο και πλέον χρόνια, ότι από τα μέσα του 2008 η αμερικανική οικονομία δεν δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας. Οτι σχεδόν 1,5 εκατ. παιδιά σχολικής ηλικίας εγκαταλείπουν το σχολείο κάθε χρόνο γιατί οι οικογένειές τους δεν διαθέτουν τα στοιχειώδη. Για να καταλήξει: «Εχουμε ένα πολιτικό σύστημα παράλυτο. Ούτε οι Δημοκρατικοί ούτε οι Ρεπουμπλικανοί είναι σε θέση να βρουν τρόπο για έξοδο (…) Μας λείπουν οι πραγματικοί ηγέτες». ΕΝΕΣΕΙΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ…
Προσπαθώντας προφανώς να δώσει κάποια αισιοδοξία στους Αμερικανούς,οΧένρι Κίσινγκερ υποστήριξε σε πρόσφατη τηλεοπτική συζήτηση ότι«κατά βάθος»είναι ικανοποιημένος ο απλός πολίτης επειδή η χώρα του απέφυγε το ανεπανόρθωτο στην οικονομική κρίση και την ψυχική κατάρρευση μετά την τρομοκρατική επίθεση στη Νέα Υόρκη και στο Πεντάγωνο.Σαν ηχώ ο τηλεοπτικός συντονιστής«εξήγησε»(!) ότι ούτε το Αφγανιστάν ούτε το Ιράν ενοχλούν τους Αμερικανούς.Το πρώτο επειδή,όπως είπε, «δεν υπάρχουν νεκροί σε αριθμό που να προκαλεί»όπως στον πόλεμο του Βιετνάμ. Και όσο για το Ιράν«ακόμη και να αποκτήσει πυρηνική βόμβα»η Αμερική δεν απειλείται,επειδή η Τεχεράνη δεν διαθέτει τους ανάλογους πυραύλους.

Φυσικά,τέτοιες ενέσεις αισιοδοξίας είναι ατελέσφορες.Αλλωστε μια δημοσκόπηση του ΝΒCΝews στις αρχές Σεπτεμβρίου έδειξε ότι μπορεί να μην ενδιαφέρει το Αφγανιστάν τον Αμερικανό,όπως το Βιετνάμ τη δεκαετία του 1960 και του 1970,αλλά σε ποσοστό 64% θέλει να επιστρέψει ο στρατός από εκεί και σε ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό (71,2%) θέλει«να μην εμπλακεί η χώρα σε στρατιωτικές περιπέτειες άλλη φορά».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk