Διχάζει (ξανά) ο «Εβραίος Ζους» στη Γερμανία

ΒΕΡΟΛΙΝΟ, Ανιστόρητα «ιστορικά» ντοκουμέντα, τολμηρές ερωτικές σκηνές, «κιτς» με το κιλό. Αυτά είναι, σύμφωνα με τους περισσότερους κινηματογραφικούς κριτικούς, αλλά και πολλούς ιστορικούς, τα βασικά συστατικά της κινηματογραφικής ταινίας «Ο Εβραίος Ζους- Μια ταινία χωρίς συνείδηση», η πρόσφατη πρεμιέρα της οποίας στο Μόναχο προκαλεί θύελλα αντιδράσεων στη Γερμανία. Πρόκειται για ένα «φιλμ μέσα στο φιλμ». Ή αλλιώς, για ένα «making of», μια ταινία για το πώς γυρίστηκε μια άλλη ταινία.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ, Ανιστόρητα «ιστορικά» ντοκουμέντα, τολμηρές ερωτικές σκηνές, «κιτς» με το κιλό. Αυτά είναι, σύμφωνα με τους περισσότερους κινηματογραφικούς κριτικούς, αλλά και πολλούς ιστορικούς, τα βασικά συστατικά της κινηματογραφικής ταινίας «Ο Εβραίος Ζους- Μια ταινία χωρίς συνείδηση», η πρόσφατη πρεμιέρα της οποίας στο Μόναχο προκαλεί θύελλα αντιδράσεων στη Γερμανία.

Πρόκειται για ένα «φιλμ μέσα στο φιλμ». Ή αλλιώς, για ένα «making of», μια ταινία για το πώς γυρίστηκε μια άλλη ταινία. Ο σκηνοθέτης Οσκαρ Ρέλερ αναπαριστά τις συνθήκες υπό τις οποίες γυρίστηκε το 1940 ο «Jud Suess», η πιο αντισημιτική κινηματογραφική ιστορία στην ιστορία του ναζισμού. Στο επίκεντρο είναι ο πρωταγωνιστής του έργου, ο αυστριακός ηθοποιός Φέρντιναντ Μάριαν (τον οποίο σήμερα υποδύεται ο επίσης αυστριακός μίμος Τομπίας Μορέτι ), ο οποίος διστάζει κατ΄ αρχήν για ηθικούς λόγους να αναλάβει τον ρόλο. Στο τέλος όμως πουλά την ψυχή του στους ναζιστές. « Ο Μάριαν υπέκυψε στη σαγήνη του Γκέμπελς (σ.σ.:του υπουργού Προπαγάνδας του Χίτλερ), ο οποίος ήθελε να χρησιμοποιήσει το φιλμ ως μέσο για την εξόντωση των εβραίων » εξηγεί ο κ. Ρέλερ.

Το αρχικό φιλμ σκηνοθέτησε ο Φάιτ Χάρλανς. Ο εβραίος έμπορος Γιουντ Οπενχάιμερ γίνεται το 1733 οικονομικός σύμβουλος του δούκα της Βάδης/Βυρτεμβέργης. Αυτό προκαλεί τον φθόνο των ανταγωνιστών του, που τον κατηγορούν ότι αποπλάνησε την κόρη ενός χριστιανού- κάτι που οδηγεί στην εκτέλεσή του. Στην αρχή ο Γιουντ εμφανίζεται ως κυρίαρχος του παιχνιδιού, στη συνέχεια η «μάσκα» πέφτει: ο «έντιμος» εβραίος τοκογλύφος αποκαλύπτεται εγκληματίας. Η προβολή «άναβε» τα αίματα κατά των εβραίων επί ναζισμού.

Ομως το «ριμέικ» του Ρέλερ παρακάμπτει την αιματηρή πραγματικότητα δίνοντας το βάρος στα σεξουαλικά πάθη των ναζιστών. Δείγμα γραφής: προς το τέλος του πολέμου, η σύζυγος ενός δεσμοφύλακα συναντιέται στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου στο Βερολίνο με τον Μάριαν. « Πάρε με, Γιουντ » του φωνάζει η γυναίκα χρησιμοποιώντας μια φράση από το αρχικό, ναζιστικό φιλμ. Ακολουθεί ερωτική σκηνή υπό των ορυμαγδό των συμμαχικών βομβαρδισμών.

Οι κριτικοί επαινούν βέβαια το γεγονός ότι ο Ρέλερ είχε το θάρρος να ξαναπιάσει ένα θέμα ταμπού στη Γερμανία: τον τρόπο με τον οποίο ο Γκέμπελς κατάφερνε να σαγηνεύσει όχι μόνο πάμπολλους καλλιτέχνες, αλλά και τη μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού. Από την άλλη ωστόσο του ασκούν αυστηρή κριτική για το γεγονός ότι παραποιεί, στο όνομα της μυθοπλασίας, τα ιστορικά γεγονότα, ενώ ταυτόχρονα αποφεύγει να αναφερθεί στις πραγματικές συνέπειες του «Jud Suess». « Πρόκειται για πνευματική δειλία » γράφει η έγκυρη συντηρητική εφημερίδα «Frankfurter Αllgemeine Ζeitung». Και η πρόεδρος των εβραϊκών οργανώσεων στη Γερμανία ζητεί τη διακοπή της προβολής της ταινίας, επειδή όπως λέει, παρά τις καλές προθέσεις της, συμβάλλει στην αναπαραγωγή των αρνητικών στερεοτύπων κατά των εβραίων.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
  • Βηματοδότης Η γιορτή της δημοκρατίας και η παραφωνία Βελόπουλου Το κεντρικό σύνθημα στη δεξίωση για την 47η επέτειο από την... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
Helios Kiosk